<!DOCTYPE refentry PUBLIC "-//OASIS//DTD DocBook V4.1//EN">
<refentry id="smbd" lang="pl">

<refmeta>
    <refentrytitle>smbd</refentrytitle>
    <manvolnum>8</manvolnum>
</refmeta>


<refnamediv>
    <refname>smbd</refname>
    <refpurpose> serwer dostarczający klientom usług SMB/CIFS</refpurpose>
</refnamediv>

<refsynopsisdiv>
    <cmdsynopsis>
      <command>smbd</command>
      <arg choice="opt">-D</arg>
      <arg choice="opt">-a</arg>
      <arg choice="opt">-o</arg>
      <arg choice="opt">-P</arg>
      <arg choice="opt">-h</arg>
      <arg choice="opt">-V</arg>
      <arg choice="opt">-d poziomdebugowania</arg>
      <arg choice="opt">-l plik logu</arg>
      <arg choice="opt">-p numer portu</arg>
      <arg choice="opt">-O opcje gniazda</arg>
      <arg choice="opt">-s plik konfiguracyjny</arg>
    </cmdsynopsis>
</refsynopsisdiv>

<refsect1>
    <title>OPIS</title>

    <para>Ten program jest częścią pakietu <ulink url="samba.7.html">Samba
      </ulink>.</para>

    <para><command>smbd</command> jest demonem serwera który dostarcza usług
      współdzielenia plików i drukarek do klientów Windows. Serwer dostarcza
      usługi plikowe i drukarkowe do klientów używając protokołu SMB (lub
      CIFS). Jest on kompatybilny z protokołem LanManager i może obsługiwać
      klientów LanManager. Zaliczają się do nich MSCLIENT 3.0 dla DOS,
      Windows for Workgroups, Windows 95, Windows NT, OS/2, DAVE dla Macintosh
      i smbfs dla Linux.</para>

    <para>Wyczerpujący opis usług które serwer może dostarczyć jest podany na
      stronie podręcznika pliku konfiguracyjnego kontrolującego atrybuty tych
      usług (zobacz <ulink url="smb.conf.5.html"><filename>smb.conf(5)</filename>
      </ulink>. Ta strona podręcznika nie będzie opisywać usług, lecz
      skoncentruje się na administracyjnych aspektach działania serwera.</para>

    <para>Zauważ proszę, że istnieją znaczące implikacje dotyczące
      bezpieczeństwa przy uruchamianiu tego serwera, i strona
      <ulink url="smb.conf.5.html"><filename>smb.conf(5)</filename></ulink>
      powinna być traktowana jako obowiązkowa do przeczytania przed
      przeprowadzaniem instalacji.</para>

    <para>Sesja jest tworzona za każdym razem, gdy klient tego zażąda. Każdy
      klient otrzymuje kopię serwera na każdą sesję. Ta kopia wówczas obsługuje
      wszystkie połączenia wykonane przez klienta podczas tej sesji. Gdy wszystkie
      połączenia z klientem są zamknięte, kopia serwera dla tego klienta kończy
      swoje działanie.</para>

    <para>Plik konfiguracyjny i każdy plik który on włącza (a właściwie
      "dołącza", przyp.tłum.) są automatycznie przeładowywane w każdej minucie,
      jeśli się zmieniły. Możesz wymusić przeładowanie wysyłając serwerowi
      sygnał SIGHUP. Przeładowanie pliku konfiguracyjnego nie będzie miało wpływu
      na połączenia do jakiejkolwiek usługi które są już ustanowione. Albo
      użytkownik będzie musiał odłączyć się od usługi, albo smbd będzie musiał
      być zabity (killed) i zrestartowany.</para>
</refsect1>

<refsect1>
    <title>OPCJE</title>

    <variablelist>
      
      <varlistentry>
	<term>-D</term>
	<listitem><para>Jeśli określony, ten parametr powoduje, że serwer operuje
	    jako demon. To jest, odłącza siebie samego (od konsoli, przyp.tłum.)
	    i uruchamia się w tle, odbierając żądania na odpowiednim porcie.
	    Włączanie serwera jako demona jest zalecanym sposobem uruchamiania
	    <command>smbd</command> dla serwerów, które dostarczają większych niż
	    "dorywczych" usług plikowych i drukarkowych. </para>
	  
	  <para>Domyślnie, serwer NIE będzie działał jako demon.</para></listitem>
      </varlistentry>
      
      <varlistentry>
	<term>-a</term>
	<listitem><para>Jeśli ten parametr jest określony, każde nowe połączenie
	    będzie dopisywało informacje do pliku logu. Tak jest domyślnie.
	  </para></listitem>
      </varlistentry>

      <varlistentry>
	<term>-o</term>
	<listitem><para>Jeśli ten parametr jest określony, pliki logu będą
	    nadpisywane podczas otwarcia. Domyślnie, pliki logu będą dopisywane.
	  </para></listitem>
      </varlistentry>

      <varlistentry>
	<term>-P</term>
	<listitem><para>Opcja pasywna. Powoduje, że smbd nie generuje w sieci
	    żadnego ruchu. Używane przez developerów tylko do debugowania.
	  </para></listitem>
      </varlistentry>

      <varlistentry>
	<term>-h</term>
	<listitem><para>Wyświetla informację pomocniczą (użycie) o <command>
	smbd</command>.</para></listitem>
      </varlistentry>

      <varlistentry>
	<term>-V</term>
	<listitem><para>Wyświetla numer wersji dla <command>smbd</command>.
	  </para></listitem>
      </varlistentry>

      <varlistentry>
	<term>-d poziomdebugowania</term>
	<listitem><para>poziomdebugowania jest liczbą całkowitą od 0 do 10.
	    Domyłlną wartoącią tego parametru, jeśli nie jest określony,
	    jest zero.</para>
	  
	  <para>Im większa jest to wartość, tym więcej detali będzie logowanych
	    w plikach logu na temat aktywności serwera. Na poziomie 0, tylko
	    krytyczne błędy i poważne ostrzeżenia będą rejestrowane. Poziom 1
	    jest rozsądnym poziomem dla codziennego działania - generuje małą
	    ilość informacji na temat wykonywanych operacji.
	  </para>

	  <para>Poziomy ponad 1 będą generować znaczne ilości informacji logu
	    i powinny być używane tylko podczas śledzenia problemu. Poziomy
	    ponad 3 są zaprojektowane tylko dla użytku developerów i generują
	    OGROMNE ilości danych logu, w większości ekstremalnie zagadkowych.
	  </para>

	  <para>Zauważ, że określanie tego parametru tutaj spowoduje, że będzie
	    on nadrzędny w stosunku do parametru
	    <ulink url="smb.conf.5.html#loglevel">log level</ulink> w pliku 
	    <ulink url="smb.conf.5.html">smb.conf(5)</ulink>.</para></listitem>
      </varlistentry>

      <varlistentry>
	<term>-l plik logu</term>
	<listitem><para>Jeśli określony, <emphasis>plik logu</emphasis>
	    określa nazwę pliku logu do którego komunikaty informacyjne
	    i debugowe z działającego serwera będą logowane. Wygenerowany
	    plik logu nie jest nigdy usuwany przez serwer, aczkolwiek jego
	    rozmiar może być kontrolowany przez opcję
	    <ulink url="smb.conf.5.html#maxlogsize">max log size</ulink>
	    w pliku <ulink url="smb.conf.5.html">smb.conf(5)</ulink>.
	    Domyślna nazwa pliku logu jest określana w czasie kompilacji.
	  </para></listitem>
      </varlistentry>

      <varlistentry>
	<term>-O opcje gniazda</term>
	<listitem><para>Zobacz parametr <ulink url="smb.conf.5.html#socketoptions">
	      socket options</ulink> w pliku <ulink url="smb.conf.5.html">
	      smb.conf(5)</ulink> żeby dowiedzieć się szczegółów.
	  </para></listitem>
      </varlistentry>

      <varlistentry>
	<term>-p numer portu</term>
	<listitem><para>numer portu jest dodatnią wartością całkowitą.
	    Domyślną wartością tego parametru, jeśli nie jest określony,
	    jest 139. </para>

	  <para>Ta liczba jest numerem portu który będzie użyty podczas
	    nawiązywania połączeń z serwerem z oprogramowania klienta.
	    Standardowym (ogólnie znanym) numerem portu dla SMB poprzez
	    TCP jest 139, stąd wartość domyślna. Jeśli chciałbyś uruchomić
	    serwer jako zwykły użytkownik zamiast root'a, większość systemów
	    będzie wymagać od ciebie użycia numeru portu większego niż 1024
	    - poproś administratora systemu o pomoc, jeśli jesteś w tej
	    sytuacji.</para>

	  <para>Żeby serwer był użyteczny dla większości klientów, jeśli
	    skonfigurujesz go na port inny niż 139, będziesz wymagał usługi
	    przekierowania portu na porcie 139, czego detale są nakreślone
	    w <filename>rfc1002.txt</filename> sekcja 4.3.5.</para>

	  <para>Ten parametr nie jest normalnie określany z wyjątkiem
	    powyższej sytuacji.</para>
      </varlistentry>

      <varlistentry>
	<term>-s &lt;plik konfiguracyjny&gt;</term>
	<listitem><para>Określony plik zawiera detale konfiguracyjne wymagane
	    przez serwer. Informacje w tym pliku zawierają informacje
	    specyficzne dla serwera takie, jak którego pliku <filename>
	    printcap</filename> użyć, jak również opisy wszystkich usług
	    które serwer ma dostarczać. Zobacz <ulink url="smb.conf.5.html">
	    smb.conf(5)</ulink> aby dowiedzieć się więcej. Domyżlna nazwa
	    pliku konfiguracyjnego jest determinowana w czasie kompilacji.
	  </para></listitem>
      </varlistentry>
</variablelist>

</refsect1>

<refsect1>
    <title>PLIKI</title>

    <variablelist>
      <varlistentry>
	<term><filename>/etc/inetd.conf</filename></term>
	<listitem><para>Jeśli serwer ma być uruchamiany przez
	    meta-demona inetd, ten plik musi zawierać odpowiednią
	    informację startową dla meta-demona. Zobacz niżej sekcję
	    INSTALACJA.</para></listitem>
      </varlistentry>

      <varlistentry>
	<term><filename>/etc/rc</filename></term>
	<listitem><para>(lub jakikowiek skrypt inicjalizacyjny którego
	    używa twój system).</para>

	  <para>Jeśli uruchamiasz serwer jako demona przy starcie,
	    ten plik będzie potrzebował zawierać odpowiednią sekwencję
	    startową dla serwera. Zobacz niżej sekcję INSTALACJA.</para>
	</listitem>
      </varlistentry>

      <varlistentry>
	<term><filename>/etc/services</filename></term>
	<listitem><para>Jeśli uruchamiasz serwer przez meta-demona <command>
	  inetd</command>, ten plik musi zawierać mapowanie nazwy
	  usługi (np. netbios-ssn) na port usługi (np. 139) i typ
	  protokołu (np. tcp). Zobacz niżej sekcję INSTALACJA.
	</para></listitem>
      </varlistentry>

      <varlistentry>
	<term><filename>/usr/local/samba/lib/smb.conf</filename></term>
	<listitem><para>To jest domyślna lokalizacja pliku konfiguracyjnego
	  serwera <ulink url="smb.conf.5.html">smb.conf</ulink>. Inne
	  powszechne miejsca w których system instaluje ten plik to
	  <filename>/usr/samba/lib/smb.conf</filename> i <filename>
	  /etc/smb.conf</filename>.</para>

	<para>Ten plik opisuje wszystkie usługi które serwer ma
	  udostępniać klientom. Zobacz <ulink url="smb.conf.5.html">
	  smb.conf(5)</ulink> aby uzyskać więcej informacji.</para>
      </varlistentry>
    </variablelist>
</refsect1>

<refsect1>
    <title>OGRANICZENIA</title>

    <para>W niektórych systemach <command>smbd</command> nie może zmieniać
      uid z powrotem na root'a po wywołaniu setuid(). Takie systemy są
      nazywane systemami uid "trapdoor" ("klapa", przyp.tłum.) Jeśli
      masz taki system, nie będziesz w stanie podłączyć się z klienta
      (takiego jak PC) jako dwóch różnych użytkowników jednocześnie.
      Próby połączenia drugiego użytkownika będą w rezultacie dawały
      "brak dostępu" (ang. access denied) lub podobne.</para>
</refsect1>

<refsect1>
    <title>ZMIENNE ŚRODOWISKOWE</title>

    <variablelist>
      <varlistentry>
	<term><envar>PRINTER</envar></term>
	<listitem><para>Jeśli żadna nazwa drukarki nie jest określona dla usług
	  drukowalnych, większość systemów użyje wartości tej zmiennej
	  (lub "lp" jeśli ta zmienna nie jest zdefiniowana) jako nazwy
	  drukarki do wykorzystania. Nie jest to jednak specyficzne dla
	  serwera.</para></listitem>
      </varlistentry>
    </variablelist>
</refsect1>

<refsect1>
    <title>INSTALACJA</title>

    <para>Lokalizacja serwera i jego pliki wspierające są w gestii
      indywidualnych administratorów systemów. W tej sytuacji, dalej
      są tylko sugestie.</para>

    <para>Zalecane jest, aby oprogramowanie serwera było instalowane
      w hierarchii katalogu <filename>/usr/local/samba</filename>, w
      katalogu odczytywalnym (z prawem do odczytu, a nie czytelnym,
      przyp.tłum.) przez wszystkich, zapisywalnym tylko przez root'a.
      Sam program serwera powinien być wykonywalny przez wszystkich,
      jako że użytkownicy mogą chcieć uruchamiać serwer samodzielnie
      (w tym przypadku będzie on oczywiście działał z ich uprawnieniami).
      Serwer NIE powinien być ustawiony na setuid. W niektórych systemach
      może być warto ustawić w smbd setgid dla pustej grupy. Jest tak,
      ponieważ niektóre systemy mogą mieć dziurę w zabezpieczeniach w
      ramach której do powstającego procesu demona może zostać dołączony
      użytkownik z debuggerem. Ustawienie pliku smbd na setgid na pustą
      grupę może zapobiec wykorzystaniu tej dziury. Dziura ta i
      sugerowana poprawka została potwierdzona tylko na starych wersjach
      (pre-kernel 2.0) Linuxa w czasie, gdy to było pisane. Możliwe, że
      istnieje ona tylko w Linuxie, ponieważ testowanie na innych
      systemach, jak dotąd, pokazało że są odporne.</para>

    <para>Pliki logu serwera powinny być wstawione do katalogu
      odczytywalnego i zapisywalnego tylko przez root'a, jako że pliki
      logu mogą zawierać "drażliwe" (poufne) informacje.</para> 

    <para>Plik konfiguracyjny powinien być umieszczony w katalogu
      odczytywalnym i zapisywalnym tylko przez root'a, ponieważ plik
      konfiguracyjny kontroluje zabezpieczenia dla usług oferowanych
      przez serwer. Plik konfiguracyjny może być zrobiony jako
      odczytywalny dla wszystkich jeśli jest to pożądane, lecz nie jest
      to konieczne dla poprawnego funkcjonowania serwera i nie jest
      zalecane. Przykładowy plik konfiguracyjny <filename>"smb.conf.sample"
      </filename> jest dostarczany z źródłem serwera. Może on zostać
      zmieniony na <filename>"smb.conf"</filename> i zmodyfikowany,
      żeby dopasować go do twoich potrzeb.</para>

    <para>Pozostałe notatki zakładają następujące:

      <ItemizedList>
	<listitem><para><command>smbd</command> (program serwera)
	    zainstalowany w <filename>/usr/local/samba/bin</filename>
	  </para></listitem>

	<listitem><para><filename>smb.conf</filename> (plik konfiguracyjny)
	    zainstalowany w <filename>/usr/local/samba/lib</filename>
	  </para></listitem>

	<listitem><para>pliki logu przechowywane w <filename>
	      /var/adm/smblogs</filename></para></listitem>
      </ItemizedList>

      <para>Serwer może być uruchomiony albo jako demon przez użytkowników
	lub przy starcie systemu, albo w trakcie żądania, z meta-demona
	takiego jak <command>inetd</command>. Jeśli uruchomiony jako demon,
	serwer będzie zawsze gotowy, więc rozpoczynanie sesji będzie szybsze.
	Jeśli jest uruchamiany z meta-demona, trochę pamięci będzie
	zaoszczędzone i narzędzia takie jak TCP-wrapper tcpd mogą być użyte
	dla dodatkowego zabezpieczenia. Dla poważnego zastosowania jako
	serwer plików jest zalecane, aby <command>smbd</command> uruchamiać
	jako demona.</para>

      <para>Jeśli się zdecydowałeś, kontynuuj w</para>

	<itemizedlist>
	  <listitem><para>URUCHAMIANIE SERWERA JAKO DEMONA</para></listitem>
	  <listitem><para>URUCHAMIANIE SERWERA NA ŻĄDANIE.</para></listitem>
	</itemizedlist>
</refsect1>

<refsect1>
    <title>URUCHAMIANIE SERWERA JAKO DEMONA</title>

    <para>Żeby uruchomić serwer jako demona z linii poleceń, po prostu
      wstaw tam opcję <parameter>-D</parameter>. Nie ma potrzeby, żeby
      umieszczać na końcu linii polecenia ampersand - opcja <parameter>-D
      </parameter> powoduje, że serwer i tak odłącza sam siebie od tty
      (konsoli).</para>

    <para>Każdy użytkownik może uruchomić serwer jako demona (posiadając
      oczywiście prawa do wykonywania). Jest to użyteczne do celów
      testowych i może być nawet użyteczne jako tymczasowy substytut dla
      czegoś w rodzaju ftp. Jednakże, gdy jest uruchomiony w ten sposób,
      serwer będzie miał uprawnienia tylko użytkownika który go uruchomił.
    </para>

    <para>Żeby upewnić się, że serwer jest uruchomiony jako demon za
      każdym razem gdy maszyna jest włączana, i żeby upewnić się, że
      jest uruchamiany jako root tak, że może służyć wielu klientom,
      będziesz potrzebował zmodyfikować pliki startowe systemu. W każdym
      odpowiednim do tego miejscu (na przykład, w <filename>/etc/rc
      </filename>), wstaw następującą linię, zastępując numer portu,
      lokalizację pliku logu, pliku konfiguracyjnego i poziom debugowania
      jak potrzebujesz:</para>

    <para><command>/usr/local/samba/bin/smbd -D -l /var/adm/smblogs/log
	-s /usr/local/samba/lib/smb.conf</command></para>

    <para>(Powyższe polecenie powinno pojawić się w twoim skrypcie
      inicjalizacyjnym jako pojedyncza linia. Zależnie od charakterystyki
      twojego terminala, może to nie wyglądać w taki sposób jak w tej
      stronie podręcznika. Jeśli powyższe pojawia się jako więcej niż
      jedna linia, traktuj proszę, każde zakończenie linii lub wcięcie
      jako pojedynczy znak spacji lub TAB.)</para>

    <para>Jeśli opcje użyte w czasie kompilacji są odpowiednie dla twojego
      systemu, wszystkie parametry z wyjątkiem <parameter>-D</parameter>
      mogą być pominięte. Zobacz niżej sekcję OPCJE.</para>
</refsect1>

<refsect1>
    <title>URUCHAMIANIE SERWERA NA ŻĄDANIE</title>

    <para>Jeśli twój system używa meta-demona takiego jak <command>
	inetd</command>, możesz zorganizować twój system tak, żeby
      serwer smbd startował za każdym razem gdy jakiś proces będzie
      próbował połączyć się z nim. Wymaga to szeregu zmian w plikach
      startowych maszyny. Jeśli eksperymentujesz jako zwyczajny
      użytkownik zamiast root'a, będziesz potrzebował pomocy
      administratora systemu aby zmodyfikować pliki systemowe. </para>

    <para>Będziesz prawdopodobnie chciał ustawić serwer nazw NetBIOS
      <ulink url="nmbd.8.html"><command>nmbd</command></ulink> w tym
      samym czasie co <ulink url="smbd.8.html"><command>smbd</command>
      </ulink>. Aby to zrobić, odnieś się do strony podręcznika
      <ulink url="nmbd.8.html"><command>nmbd(8)</command></ulink>.
    </para>

    <para>Najpierw, upewnij się że port jest skonfigurowany w pliku
      <filename>/etc/services</filename>. Ogólnie znany numer portu
      139 powinien być użyty w miarę możliwości, choć każdy port może
      być wykorzystany.</para>

    <para>Upewnij się, że linia podobna do poniższej jest w <filename>
	/etc/services</filename>:</para>

    <para><command>netbios-ssn       139/tcp</command></para>

    <para>Uwaga dla użytkowników NIS/YP - możecie potrzebować
      przebudować mapowanie usług NIS zamiast zmieniać wasz lokalny
      plik <filename>/etc/services</filename>.</para>

    <para>Następnie, wprowadź odpowiednią linię w pliku <filename>
	/etc/inetd.conf</filename> (w mało prawdopodobnym wypadku, w
      którym używasz meta-demona innego niż inetd, jesteś zdany na
      siebie). Zauważ, że pierwszy element w tej linii pasuje do nazwy
      usługi w <filename>/etc/services</filename>. Zastąp odpowiednie
      wartości dla twojego systemu w tej linii (zobacz <command>
	inetd(8)</command>):</para>

    <para><command>netbios-ssn stream tcp nowait root /usr/local/samba/bin/smbd
	-d1 -l/var/adm/smblogs/log -s/usr/local/samba/lib/smb.conf</command></para>

    <para>(Powyższe powinno pojawić się w <command>/etc/inetd.conf
      </command> jako pojedyncza linia. Zależnie od charakterystyki
      twojego terminala, może nie pojawiać się w taki sposób, jak w
      tej stronie podręcznika. Jeśli powyższe pojawia się jako więcej
      niż jedna linia, traktuj proszę, każdy znak nowej linii lub wcięcie
      jako pojedynczą spację lub znak TAB.)</para>

    <para>Zauważ, że nie ma potrzeby żeby określać tu numer portu,
      nawet jeśli używasz niestandardowego.</para>

    <para>Na koniec, zredaguj plik konfiguracyjny żeby dostarczyć
      odpowiednich usług. Żeby zacząć, następujące dwie usługi powinny
      być wszystkim czego potrzebujesz:</para>

    <screen>
      <computeroutput>
	[homes]
	  writeable = yes

	[printers]
	  writeable = no
	  printable = yes
	  path = /tmp
	  public = yes
      </computeroutput>
    </screen>  

    <para>To pozwoli ci podłączyć się do twojego katalogu domowego
      i wydrukować na dowolnej drukarce wspieranej przez hosta
      (stosownie do praw użytkownika).</para>
</refsect1>

<refsect1>
    <title>INTERAKCJE Z PAM</title>
    <para>Samba używa PAM do autentykacji (gdy otrzyma hasło w czystym
      tekście), do sprawdzania kont (czy to konto jest zablokowane ?)
      i do zarządzania sesją. Stopień w jakim samba wspiera PAM jest
      ograniczony przez protokół SMB i parameter smb.conf <ulink
	url="smb.conf.5.html#OBEYPAMRESTRICTIONS"><parameter>obey pam
	  restrictions</parameter></ulink>. Gdy jest ustawiony, stosowane
      są następujące restrykcje:</para>

    <itemizedlist>
      <listitem><para><emphasis>Walidacja Kont (Account Validation)</emphasis>:
	  Każdy dostęp do serwera samba jest sprawdzany przez PAM, żeby
	  zobaczyć czy konto jest ważne, nie jest zablokowane i może
	  logować sie w tym czasie. Dotyczy to również szyfrowanych
	  logowań.</para></listitem>

      <listitem><para><emphasis>Zarządzanie Sesją (Session Management)</emphasis>:
	  Gdy nie jest używane zabezpieczenie na poziomie współudziału
	  (share level security), użytkownicy muszą przejść sprawdzanie
	  sesji w PAM zanim dostęp będzie im przyznany. Jednakże zwróć
	  uwagę, że jest to omijane w zabezpieczeniu na poziomie współudziału.
	  Zwróć również uwage na to, że niektóre starsze pliki konfiguracyjne
	  PAM mogą potrzebować dodania linii do wsparcia sesji.</para>
      </listitem>
    </itemizedlist>
</refsect1>

<refsect1>
    <title>TESTOWANIE INSTALACJI</title>

    <para>Uruchamiając serwer jako demona, uruchom go zanim
      przejdziesz dalej. Jeśli korzystasz z meta-demona, albo
      zrestartuj system, albo zabij i zrestartuj meta-demona.
      Niektóre wersje <command>inetd</command> przeczytają ponownie
      tabele konfiguracyjne jeśli odbiorą sygnał HUP.</para>

    <para>Jeśli nazwa twojej maszyny to "fred" a twoje imię to
      "mary", powinieneś teraz być w stanie podłączyć się do usługi
      <filename>\\fred\mary</filename>.</para>

    <para>Aby poprawnie testować i eksperymentować z serwerem,
      zalecamy korzystanie z programu smbclient (zobacz
      <ulink url="smbclient.1.html"><command>smbclient(1)</command>
      </ulink> i również podążanie krokami nakreślonymi w pliku
      <filename>DIAGNOSIS.txt</filename> w katalogu <filename>docs/
      </filename> twojej instalacji Samby.</para>
</refsect1>

<refsect1>
    <title>WERSJA</title>

    <para>Ta strona podrecznika jest poprawna dla wersji 2.2
      pakietu Samba.</para>
</refsect1>

<refsect1>
    <title>DIAGNOSTYKA</title>

    <para>Większość diagnostyki wydawanej przez serwer jest logowana
      w określonym pliku logu. Nazwa pliku logu jest określana w
      czasie kompilacji, lecz może być unieważniona z linii poleceń.
    </para>

    <para>Liczba i natura dostępnych informacji diagnostycznych
      zależy od poziomu debugowania używanego przez przez serwer.
      Jeśli masz problemy, ustaw poziom debugowania na 3 i reużytkuj
      pliki logu.</para>

    <para>Większość komunikatów mówi sama za siebie. Niestety, w czasie
      gdy ta strona podręcznika jest tworzona, dostępnych jest zbyt
      wiele informacji diagnostycznych w kodzie źródłowym, aby
      zagwarantować opisanie każdej z osobna. Na tym etapie twoim
      najlepszym sposobem jest nadal grep'owanie kodu źródłowego i
      sprawdzanie warunków, które doprowadziły do powstania komunikatu
      który widzisz.</para>
</refsect1>

<refsect1>
    <title>SYGNAŁY</title>

    <para>Wysłanie sygnału SIGHUP do smbd spowoduje, że przeładuje od
      swój plik konfiguracyjny <filename>smb.conf</filename> w ciągu
      krótkiego okresu czasu.</para>

    <para>Aby wyłączyć proces smbd użytkownika jest zalecanym, aby
      <emphasis>NIE</emphasis> używać sygnału <command>SIGKILL (-9)
      </command>, chyba że jako ostateczności, jako że to może pozostawić
      obszar współdzielonej pamięci w niespójnym stanie. Bezpiecznym
      sposobem na zakończenie smbd jest wysłanie mu sygnału SIGTERM
      (-15) i zaczekanie, aż "umrze sam".</para>

    <para>Poziom debugowania w logu smbd może być zwiększony lub zmniejszony
      przy użyciu programu <ulink url="smbcontrol.1.html"><command>smbcontrol
	</command></ulink> (sygnały SIGUSR[1|2] nie są już używane w Samba 2.2).
      Jest to po to, aby umożliwić diagnozowanie przejściowych problemów,
      podczas gdy normalnie działa niski poziom logu.</para>

    <para>Zauważ, że w miarę jak przechwytywanie sygnału wysyła zapis
      informacji debugujących, nie są one rozprowadzane w smbd. Zatem
      powinieneś poczekać, aż smbd będzie w stanie oczekiwania na
      nadchodzące smb zanim wydasz sygnał. Jest możliwe, aby zabezpieczać
      przechwytywanie przez odblokowanie sygnałów przed wywołaniem
      selekcjonującym i zablokowanie ich po nim, tym niemniej
      wpłynęłoby to na osiągi.</para>
</refsect1>

<refsect1>
    <title>ZOBACZ TEŻ</title>

    <para>hosts_access(5),<command>inetd(8)</command>,
      <ulink url="nmbd.8.html"><command>nmbd(8)</command></ulink>,
      <ulink url="smb.conf.5.html"><filename>smb.conf(5)</filename></ulink>,
      <ulink url="smbclient.1.html"><command>smbclient(1)</command></ulink>,
      <ulink url="testparm.1.html"><command>testparm(1)</command></ulink>,
      <ulink url="testprns.1.html"><command>testprns(1)</command></ulink>,
      i Internetowe RFC <filename>rfc1001.txt</filename>, <filename>
	rfc1002.txt</filename>. Dodatkowo, specyfikacja CIFS (poprzednio SMB)
      jest dostępna jako link ze strony: <ulink url="http://samba.org/cifs/">
	http://samba.org/cifs/</ulink>.</para>
</refsect1>

<refsect1>
    <title>AUTOR</title>

    <para>Pierwotnie, Samba i związane z nią oprogramowanie były stworzone
      przez Andrew Tridgella. Samba jest teraz rozwijana przez Zespół Samba
      jako projekt Open Source podobnie jak jąfro Linux.</para>

    <para>Pierwotnie, strony podręcznika Samba zostały napisane przez Karla
      Auera. Kody źrodłowe tych stron zostały przekonwertowane do formatu
      YODL (kolejny świetny kawałek oprogramowania Open Source dostępny
      na <ulink url="ftp://ftp.icce.rug.nl/pub/unix/">
      ftp://ftp.icce.rug.nl/pub/unix/</ulink>) i zaktualizowane do wydania
      2.0 samby przez Jeremy Allisona. Konwersja do DocBook została wykonana
      przez Geralda Cartera. Tłumaczenie na język polski i konwersję polskiej
      wersji do DocBook wykonał Rafał Szcześniak.</para>
</refsect1>

</refentry>
