<!DOCTYPE refentry PUBLIC "-//OASIS//DTD DocBook V4.1//EN">
<refentry id="smb.conf" lang="pl">

<refmeta>
    <refentrytitle>smb.conf</refentrytitle>
    <manvolnum>5</manvolnum>
</refmeta>

<refnamediv>
    <refname>smb.conf</refname>
    <refpurpose>Plik konfiguracyjny pakietu Samba</refpurpose>
</refnamediv>

<refsynopsisdiv>
      <title>SYNOPSIS</title>

      <para>Plik <filename>smb.conf</filename> jest plikiem konfiguracyjnym
	pakietu Samba. <filename>smb.conf</filename> zawiera informacje
	konfiguracyjne "runtime" dla programów Samba. Plik <filename>smb.conf
	</filename> jest zaprojektowany do konfigurowania i administrowania
	przez program <ulink url="swat.8.pl.html">swat(8)</ulink>. Kompletny opis
	formatu pliku i dopuszczalnych w nim parametrów są tutaj dla celów
	referencyjnych. 
</refsynopsisdiv>

<refsect1>
      <title>FORMAT PLIKU</title>

      <para>Plik składa się z sekcji i parametrów. Sekcja zaczyna się nazwą
	sekcji w nawiasach kwadratowych i trwa aż do rozpoczęcia następnej
	sekcji. Sekcje zawierają parametry w postaci</para>

      <para><replaceable>nazwa</replaceable> = <replaceable>
	  wartosc</replaceable></para>

      <para>Plik jest zorganizowany w liniach - tj, każda linia zakończona
	znakiem nowej linii reprezentuje albo komentarz, albo nazwę sekcji,
	albo parametr.</para>

      <para>Sekcje i nazwy parametrów mogą być pisane dużymi lub małymi	literami.
      </para>

      <para>Jedynie pierwszy znak równości w parametrze ma znaczenie. Odstęp
	(czyli spacja, przyp.tłum.) przed i za pierwszym znakiem równości jest
	porzucany. Odstępy przed, po, i wewnątrz sekcji i nazwy parametru są
	nieistotne. Ostępy przed, i po wartości parametru są porzucane. Odstęp
	wewnątrz wartości parametru pozostaną nie naruszone.</para>

      <para>Jakakolwiek linia rozpoczęta znakiem średnika (';') lub hasza
	('#') jest ignorowana tak samo, jak linie zawierające tylko spację.
      </para>

      <para>Każda linia zakończona '\' jest "kontynuowana" w następnej linii
	zgodnie z przyjętym stylem UNIX'owym.</para>

      <para>Wartości następujące po znaku równości w parametrach są wszystkie
	albo łańuchem tekstowym (nie potrzeba cudzysłowów), albo typem boolowskim
	(przyp.tłum. logicznym), który może być podany jako tak/nie, 0/1 lub
	true/false. Duże/małe litery nie mają znaczenia w wartościach bool'owskich,
	natomiast są zachowywane w wartościach tekstowych. Niektóre elementy takie,
	jak tryby tworzenia są numeryczne.</para>

</refsect1>

<refsect1>
      <title>OPISY SEKCJI</title>

      <para>Każda sekcja w pliku konfiguracyjnym (z wyjątkiem sekcji [global]
	opisuje współdzielony zasób jako "zasób"). Nazwa sekcji jest nazwą
	współdzielonego zasobu (ang. <emphasis>share</emphasis>), a parametry
	wewnątrz tej sekcji definiują atrybuty tego zasobu.</para>

      <para>Są trzy specjalne sekcje, [global], [homes] i [printers], które są
	opisane w <emphasis>sekcje specjalne</emphasis>. Dalsze zapisy dotyczą
	opisów zwyczajnych sekcji.</para>

      <para>Współudział składa się z katalogu do którego nadawany jest dostęp
	plus opis praw dostępu które są przyznawane użytkownikowi usługi. Pewne
	opcje "porządkowe" są również możliwe do ustawienia.</para>

      <para>Sekcje są albo usługami plikowymi (używanymi przez klienta jako
	rozszerzenie jego własnych systemów plików), albo usługami drukowania
	(używanymi przez klienta do uzyskania dostępu do usług drukowania
	na hoście na którym działa serwer).</para>

      <para>Sekcje mogą być oznaczone jako usługi <emphasis>guest</emphasis>,
	w którym to przypadku żadne hasło nie jest wymagane, aby uzyskać
	do nich dostęp. Określone konto UNIX <emphasis>guest account</emphasis>
	jest używane w takim przypadku, do zdefiniowania praw dostępu.</para>

      <para>Sekcje inne niż usługi guest będą wymagać hasła, aby uzyskać do
	nich dostęp. Klient dostarcza nazwę użytkownika. Jako że starsi klienci
	dostarczają jedynie haseł, a nie nazw użytkowników, możesz określić listę
	nazw użytkowników do dopasowania hasła, używając opcji "user=" w definicji
	współdzielonego zasobu. Dla nowszych klientów takich, jak Windows 95/98
	i Windows NT, nie powinno to być konieczne.</para>

      <para>Zauważ, że prawa dostępu przyznane przez serwer są maskowane przez
	prawa dostępu przyznane określonemu użytkownikowi lub użytkownikowi
	UNIX'owemu guest, przez system hosta. Serwer nie przyznaje szerszego
	dostępu, niż robi to system hosta.</para>

      <para>Następująca przykładowa sekcja definiuje współdzielony zasób plikowy.
	Użytkownik ma prawo zapisu do ścieżki <filename>/home/bar</filename>.
	Zasób jest dostępny poprzez nazwę "foo":</para>

	<screen>
	<computeroutput>
	  [foo]
 		path = /home/bar
 		writeable = true
	</computeroutput>
        </screen>

      <para>Następująca  przykładowa sekcja definiuje współdzielony zasób
	drukowania. Zasób jest tylko do odczytu, lecz drukowalny. To jest,
	jedyny dozwolony dostęp do zapisu jest poprzez wywołania otwarcia, zapisu
	i zamknięcia pliku "spool" (przyp.tłum. w kolejce wydruków). Parametr
	<emphasis>guest ok</emphasis> oznacza, że dostęp będzie dozwolony jako
	użytkownik guest (określony gdzie indziej):</para>

        <screen>
	<computeroutput>
	  [drukarka]
 		path = /usr/spool/public
 		writeable = false
 		printable = true
 		guest ok = true
	</computeroutput>
	</screen>

</refsect1>

<refsect1>
      <title>SEKCJE SPECJALNE</title>

      <refsect2>
	<title>sekcja [global]</title>

	<para>Parametry w tej sekcji dotyczą serwera jako całości
	  lub są parametrami domyślnymi dla sekcji które nie definiują
	  pewnych elementów. Zobacz zapisy w PARAMETRY, aby uzyskać
	  więcej informacji.</para>
      </refsect2>

      <refsect2>
	<title id="SEKCJAHOMES">sekcja [homes]</title>

	<para>Jeśli sekcja zwana homes jest dołączona w pliku
	  konfiguracyjnym, usługi podłączające klientów do ich
	  katalogów domowych mogą być tworzone na serwerze w locie.
	</para>

	<para>Kiedy żądanie połączenia jest wykonane, skanowane są
	  istniejące sekcje. Jeśli pasująca zostanie znaleziona, zostaje
	  użyta. Jeśli brak pasującej sekcji, nazwa żądanej jest traktowana
	  jak nazwa użytkownika i następuje jej poszukiwanie w lokalnym
	  pliku haseł. Jeśli nazwa taka istnieje i podane hasło jest
	  poprawne, współdzielony zasób jest tworzony poprzez klonowanie
	  sekcji [homes].</para>

	<para>Zostają wówczas wykonane pewne modyfikacje w nowo
	  utworzonym zasobie:</para>

	<itemizedlist>
	  <listitem><para>Nazwa współdzielonego zasobu jest zmieniona z
	      homes na nazwę zlokalizowanego użytkownika</para></listitem>

	  <listitem><para>Jeśli brak podanej ścieżki, zostaje ona ustawiona
	      na katalog domowy użytkownika.</para></listitem>
	</itemizedlist>

	<para>Jeśli zdecydujesz się użyć linii <emphasis>path=</emphasis>
	  w twojej sekcji [homes], możesz wówczas zauważyć, że makro %S
	  jest użyteczne. Przykładowo:</para>

	<para><userinput>path=/data/pchome/%S</userinput></para>

	<para>byłoby użyteczne jeśli masz inne katalogi domowe dla PC-tów
	  niż dla dostępu UNIX'owego.</para>

	<para>Jest to szybka i prosta metoda, aby dać ogromnej liczbie
	  klientów dostęp do ich katalogów domowych przy minimalnym
	  zamieszaniu.</para>

	<para>Podobny proces występuje jeśli nazwą żądanej sekcji jest "homes",
	  z tym wyjątkiem, że nazwa zasobu nie jest zmieniana na tą,
	  żądaną przez użytkownika. Taka metoda użycia sekcji [homes]
	  działa dobrze w środowisku, w którym różni użytkownicy
	  współdzielą miedzy sobą klienta PC.</para>

	<para>Sekcja [homes] może określać wszystkie parametry, które
	  może określać każda inna sekcja, choć niektóre są sensowniejsze
	  od innych. Poniżej jest typowa i odpowiednia sekcja [homes]:

	  <screen>
	  <computeroutput>
	  [homes]
	      writeable = yes

	  </computeroutput>
	  </screen>

	  <para>Ważną rzeczą jest to, że jeśli dostęp gościa jest
	    określony w sekcji [homes], wszystkie katalogi domeowe będą
	    widoczne dla wszystkich klientów <emphasis>bez hasła</emphasis>.
	    W takim mało prawdopodobnym zdarzeniu, w którym jest to pożądane,
	    byłoby mądrze włączyć również <emphasis>read-only access
	    </emphasis>.</para>

	  <para>Zauważ, że flaga <emphasis>browseable</emphasis> dla
	    automatycznych katalogów domowych będzie dziedziczona
	    z globalnej flagi browseable, a nie z flagi browseable
	    [homes]. Jest to użyteczne jako że oznacza, że ustawianie
	    browseable = no w sekcji [homes] ukryje współdzielony zasób,
	    lecz spowoduje, że dowolne katalogi auto home, bedą widoczne.
	  </para>
      </refsect2>

      <refsect2>
	<title id="SEKCJAPRINTERS">sekcja [printers]</title>

	<para>Ta sekcja działa tak, jak sekcja [homes], lecz dla drukarek.
	</para>

	<para>Jeśli sekcja [printers] występuje w pliku konfiguracyjnym,
	  użytkownicy mogą podłączyć się do każdej drukarki określonej w
	  lokalnym pliku printcap.</para>

	<para>Kiedy wykonane jest żądanie połączenia, skanowane są
	  istniejące sekcje. Jeśli pasująca zostanie znaleziona, jest
	  użyta. Jeśli nie zostanie znaleziona, lecz sekcja [homes] istnieje,
	  zostaje użyta tak, jak to opisano poprzednio. W przeciwnym
	  przypadku, żądana nazwa sekcji jest traktowana jak nazwa drukarki
	  i odpowiedni plik printcap jest skanowany żeby zobaczyć, czy żądana
	  nazwa sekcji jest poprawną nazwą współdzielonej drukarki. Jeśli
	  zostanie znaleziona, nowa współdzielona drukarka zostaje stworzona
	  poprzez klonowanie sekcji [printers].</para>

	<para>Kilka modyfikacji jest wówczas wykonanych na nowo stworzonym
	  współdzielonym zasobie:</para>

	<itemizedlist>
	  <listitem><para>Nazwa współdzielonego zasobu jest ustawiana
	      stosownie do zlokalizowanej nazwy drukarki</para></listitem>

	  <listitem><para>Jeśli nie została podana żadna nazwa drukarki,
	      wtedy jej nazwa jest ustawiana stosownie do zlokalizowanej
	      nazwy drukarki</para></listitem>

	  <listitem><para>Jeśli współdzielony zasób nie zezwala na dostęp
	      gościa (anonimowy, przyp.tłum.) i nie podana została żadna
	      nazwa użytkownika, wtedy nazwa ta zostaje ustawiona na
	      zlokalizowaną nazwę drukarki</para></listitem>
	</itemizedlist>

	<para>Zauważ, że usługa [printers] MUSI być drukowalna - jeśli
	  określisz odwrotnie, serwer odmówi ładowania pliku konfiguracyjnego.
	</para>

	<para>Typowo, ścieżka określona byłaby jako zapisywalny przez
	  wszystkich katalog "spool" z ustawionym bitem "sticky". Typowy
	  wpis [printers] wyglądałby tak:</para>

	<screen>
	<computeroutput>
	[printers]
	    path = /usr/spool/publiczny
	    guest ok = yes
	    printable = yes
	</computeroutput>
	</screen>

	<para>Wszystkie aliasy podane dla drukarki w pliku printcap są
	  legalnymi nazwami drukarki tak długo, jak długo dotyczą tego
	  serwera. Jeśli twój podsystem drukowania nie dzieła w ten sposób,
	  będziesz musiał zrobić plik pseudo-printcap. Jest to plik
	  składający się z jednej lub więcej linii takich, jak ta:</para>

	<screen>
	<computeroutput>
	alias|alias|alias|alias...
	</computeroutput>
	</screen>

	<para>Każdy alias powinien być akceptowalną nazwą drukarki dla
	  twojego podsystemu drukowania. W sekcji [global], określ nowy
	  plik jako twój printcap. Serwer będzie wówczas rozpoznawał jedynie
	  nazwy znalezione w twoim pliku pseudo-printcap, który rzecz jasna
	  może zawierać aliasy jakiekolwiek sobie zażyczysz. Ta sama technika
	  mogłaby być użyta, żeby po prostu ograniczyć dostęp do części
	  twoich lokalnych drukarek. </para>

	<para>Alias, tak przy okazji, jest definiowany jako każdy
	  komponent pierwszego wpisu rekordu printcap. Rekordy są odzielone
	  przez znaki nowych linii, komponenty (jeśli jest więcej niż jeden)
	  są oddzielone przez symbole pionowej kreski ("|"). </para>

	<para>ZAUWAŻ: W systemach SYSV które używają programu lpstat do
	  określania jakie drukarki są zdefiniowane w systemie, możesz mieć
	  możliwość użycia parametru "printcap name = lpstat" do automatycznego
	  uzyskiwania listy drukarek. Zobacz opcję "printcap name" aby
	  dowiedzieć się szczegółów.</para>
      </refsect2>

</refsect1>

<refsect1>
      <title>PARAMETERS</title>

      <para>Parametry definiują specyficzne atrybuty sekcji.</para>

      <para>Pewne parametry są specyficzne dla sekcji [global] (np. <emphasis>
	  security</emphasis>). Niektórych można używać we wszystkich sekcjach
	(np. <emphasis>create mode</emphasis>). Wszystkie inne są dozwolone
	tylko w zwykłych sekcjach. Dla celów dalszych opisów sekcje [homes]
	i [printers] będą uważane za zwykłe. Litera <emphasis>G</emphasis>
	w nawiasach oznacza, że parametr jest specyficzny dla sekcji [global.
	Litera <emphasis>S</emphasis> oznacza, że parametr może być określony
	dla sekcji pewnej usługi. Zauważ, że wszystkie parametry <emphasis>
	  S</emphasis> mogą być określane w sekcji [global]. W takim
	przypadku będą definiować domyślne zachowanie dla wszystkich usług.
      </para>

      <para>Parametry są tu uporządkowane w kolejności alfabetycznej
	- to nie tworzy najlepszej lektury do poduszki, ale przynajmniej
	możesz je znaleźć! Tam, gdzie są synonimy, opisany jest preferowany
	synonim, a pozostałe odnoszą się do preferowanego.
</refsect1>

<refsect1>
      <title id="PODSTAWIENIAZMIENNYCHSEKC">POSTAWIENIA ZMIENNYCH</title>

      <para>Wiele łańcuchów tekstowych ustawianych w pliku konfiguracyjnym
	może używać podstawień. Na przykład opcja "path = /tmp/%u" byłaby
	zinterpretowana jako "path = /tmp/john" jeśli podłączył się
	użytkownik o nazwie john.</para>

      <para>Podstawienia te są w większości odnotowane w poniższych opisach,
	lecz istnieją pewne ogólne podstawienia które działają gdziekolwiek
	mogłyby być adekwatne. Są to:</para>


      <variablelist>
	<varlistentry>
	  <term>%S</term>
	  <listitem><para>nazwa bieżącej usługi, jeśli jakaś jest.
	    </para></listitem>
	</varlistentry>

	<varlistentry>
	  <term>%P</term>
	  <listitem><para>katalog główny bieżącej usługi, jeśli taki
	      jest.</para></listitem>
	</varlistentry>

	<varlistentry>
	  <term>%u</term>
	  <listitem><para>nazwa użytkownika bieżącej usługi, jeśli
	      jakaś jest.</para></listitem>
	</varlistentry>

	<varlistentry>
	  <term>%g</term>
	  <listitem><para>grupa podstawowa %u.</para></listitem>
	</varlistentry>

	<varlistentry>
	  <term>%U</term>
	  <listitem><para>nazwa użytkownika sesji (nazwa użytkownika
	      którą chciał klient, niekoniecznie taka sama jak ta, którą
	      otrzymał).</para></listitem>
	</varlistentry>

	<varlistentry>
	  <term>%G</term>
	  <listitem><para>nazwa grupy podstawowej %U.</para></listitem>
	</varlistentry>

	<varlistentry>
	  <term>%H</term>
	  <listitem><para>katalog domowy użytkownika określonego przez
	      %u.</para></listitem>
	</varlistentry>

	<varlistentry>
	  <term>%v</term>
	  <listitem><para>wersja Samby.</para></listitem>
	  </varlistentry

	<varlistentry>
	  <term>%h</term>
	  <listitem><para>nazwa internetowa hosta na którym działa Samba.
	    </para></listitem>
	</varlistentry>

	<varlistentry>
	  <term>%m</term>
	  <listitem><para>nazwa NetBIOS maszyny klienta (bardzo użyteczne).
	    </para></listitem>
	</varlistentry>

	<varlistentry>
	  <term>%L</term>
	  <listitem><para>nazwa NetBIOS serwera. Pozwala ci to zmienić
	      konfigurację w zależności od tego, jak klient cię nazywa.
	      Twój serwer może mieć "podwójną osobowość".</para></listitem>
	</varlistentry>

	<varlistentry>
	  <term>%M</term>
	  <listitem><para>nazwa internetowa maszyny klienta </para></listitem>
	</varlistentry>

	<varlistentry>
	  <term>%N</term>
	  <listitem><para>nazwa serwera NIS twojego katalogu domowego. Jest
	      to uzyskiwane z twojego wpisu NIS auto.map. Jeśli nie
	      skompilowałeś Samby z opcją <emphasis>--with-automount</emphasis>
	      wtedy ta wartość będzie taka sama jak %L.</para></listitem>
	</varlistentry>

	<varlistentry>
	  <term>%p</term>
	  <listitem><para>ścieżka dostępu do katalogu domowego usługi,
	      uzyskana z twojego zapisu NIS auto.map. Zapis ten jest
	      podzielony jak "%N:%p".</para></listitem>
	</varlistentry>

	<varlistentry>
	  <term>%R</term>
	  <listitem><para>wybrany poziom protokołu po jego negocjacji.
	      Może to być jeden spośród CORE, COREPLUS, LANMAN1, LANMAN2
	      lub NT1.</para></listitem>
	</varlistentry>

	<varlistentry>
	  <term>%d</term>
	  <listitem><para>id procesu dla bieżącego procesu serwera.
	    </para></listitem>
	</varlistentry>

	<varlistentry>
	  <term>%a</term>
	  <listitem><para>architektura odległej maszyny. Tylko niektóre
	      są rozpoznawane, i to również nie ze 100% pewnością.
	      Aktualnie rozpoznawane to Samba, WfWg, WinNT i Win95.
	      Cokolwiek innego będzie znane jako "UNKNOWN" ("NIEZNANA",
	      przyp.tłum.). Jeśli się pomyli, wtedy wysłanie logu o
	      poziomie 3 na adres samba@samba.org powinno umożliwić
	      naprawienie pomyłki.
	    </para></listitem>
	</varlistentry>

	<varlistentry>
	  <term>%I</term>
	  <listitem><para>adres IP maszyny klienta.</para></listitem>
	</varlistentry>

	<varlistentry>
	  <term>%T</term>
	  <listitem><para>bieżąca data i czas.</para></listitem>
	</varlistentry>

	<varlistentry>
	  <term>%$(<replaceable>envvar</replaceable>)</term>
	  <listitem><para>Wartość zmiennej środowiskowej
	      <replaceable>envvar</replaceable>.</para></listitem>
	</varlistentry>

      </variablelist>

      <para>Jest parę całkiem kreatywnych rzeczy, które mogą być
	zrealizowane za pomocą tych podstawień i innych opcji smb.conf.
      </para>
</refsect1>

<refsect1>
      <title id="ZNIEKSZTALCANIENAZWSEKC">ZNIEKSZTAŁCANIE NAZW</title>

      <para>Samba wspiera "zniekształcanie nazw" tak, że klienci DOS i
	Windows mogą używać plików które nie są podporządkowane formatowi
	8.3. Może być również ustawiona tak, że określa wielkie/małe
	litery w nazwach plików formatu 8.3.</para>

      <para>Jest kilka opcji które kontrolują sposób w jaki zniekształcanie
	jest przeprowadzane i są one opisane tutaj, a nie wymieniane
	oddzielnie. Po wartości domyślne zajrzyj na wyjście generowane
	przez program <command>testparm</command>.</para>

      <para>Wszystkie te opcje mogą być ustawione oddzielnie dla każdej
	usługi (lub globalnie, rzecz jasna).</para>

      <para>Opcjami tymi są:</para>

      <variablelist>
	<varlistentry>
	  <term>mangle case = yes/no</term>
	  <listitem><para>kontroluje, czy nazwy które mają znaki nie
	      mające "domyślnej" wielkości liter są zniekształcane.
	      Na przykład, jeśli jest to yes, wtedy nazwa taka jak "Mail"
	      byłaby zniekształcona. Domyślnie <emphasis>no</emphasis>.
	    </para></listitem>
	</varlistentry>

	<varlistentry>
	  <term>case sensitive = yes/no</term>
	  <listitem><para>kontroluje, czy w nazwach plików są rozróżniane
	      duże/małe litery. Jeśli nie są, wtedy Samba musi wykonać
	      szukanie nazwy pliku i dopasować znaleźione. Domyślnie
	      <emphasis>no</emphasis>.</para></listitem>
	</varlistentry>

	<varlistentry>
	  <term>default case = upper/lower</term>
	  <listitem><para>kontroluje, jaka jest domyślna wielkość liter
	      dla nowych nazw plików. Domyślnie <emphasis>lower</emphasis>.
	    </para></listitem>
	</varlistentry>

	<varlistentry>
	  <term>preserve case = yes/no</term>
	  <listitem><para>kontroluje, czy nowe pliki są tworzone z taką
	      wielkością liter jaką przekazał klient lub czy wymuszana jest
	      na "domyślną" wielkość. Domyślnie <emphasis>yes</emphasis>.
	    </para></listitem>
	</varlistentry>

	<varlistentry>
	  <term>short preserve case = yes/no</term>
	  <listitem><para>kontroluje, czy nowe pliki które podlegają składni
	      8.3, tj. wszystko z dużej litery i odpowiedniej długości,
	      są tworzone z dużej litery, lub czy są wymuszane do "domyślnej"
	      wielkości. Ta opcja może być użyta z "preserve case = yes" aby
	      zezwoliść na zachowywanie w długich nazwach plików ich wielkości
	      liter, gdy krótkie nazwy będą sprowadzane do małych liter.
	      Domyślnie <emphasis>Yes</emphasis>.</para></listitem>
	</varlistentry>
      </variablelist>

      <para>Domyślnie, Samba 2.0 ma tą samą semantykę jak Windows NT server,
	w tym, że rozpoznaje duże/małe litery, lecz bez ich zachowywania. 

</refsect1>

<refsect1>
      <title id="WALIDACJASEKC">NOTATKA O WALIDACJI NAZWAUŻYTKOWNIKA/HASŁO</title>

      <para>Jest kilka sposobów w jakie użytkownik może połdłączyć się do
	usługi.  Serwer wykorzystuje podane kroki podczas decydowania, czy
	zezwolić na połączenie z określoną usługą. Jeśli wszystkie zawiodą,
	wtedy żądanie połączenia  jest odrzucane. Jeśli jeden z nich
	powiedzie się, wtedy następne nie są sprawdzane.</para>

      <para>Jeśli usługa jest oznaczona "guest only = yes" wtedy kroki od
	1 do 5 są pomijane.</para>

      <orderedlist numeration="Arabic">
	<listitem><para>Jeśli klient przekazał parę nazwauzytkownika/haslo
	    i ta para jest potwierdzona jako poprawna przez systemowe UNIX'owe
	    programy  obsługi haseł, wtedy połączenie jest nawiązane jako
	    ta nazwauzytkownika. Zwróć uwagę, że metoda przekazywania nazwy
	    użytkownika
	    \\serwer\usluga%<replaceable>nazwauzytkownika</replaceable>
	    jest tu zawarta.</para></listitem>

	<listitem><para>Jeśli klient poprzednio rejestrował nazwę użytkownika
	    w systemie i teraz dostarcza poprawne hasło dla tej nazwy, wówczas
	    połączenie jest dozwolone.</para></listitem>

	<listitem><para>Nazwa netbios klienta i jakakolwiek z poprzednio
	    użytych  nazw użytkowników są sprawdzane względem dostarczonego
	    hasła. Jeśli pasują, wtedy połączenie jest dozwolone dla
	    odpowiedniego użytkownika.</para></listitem>

	<listitem><para>Jeśli klient poprzednio dokonał walidacji pary
	    nazwauzytkownika/haslo z serwerem i klient przekazał token tej
	    walidacji wtedy ta nazwa użytkownika jest użyta.</para></listitem>

	<listitem><para>Jeśli pole "user = " jest podane w pliku <filename>
	      smb.conf</filename> dla usługi, klient dostarczył hasło i to
	    hasło pasuje (zgodnie z systemowym UNIX'owym sprawdzaniem haseł)
	    do jednej z nazw użytkownika z pola "user=", wtedy połączenie
	    jest stworzone jako nazwa  użytkownika w linii "user=". Jeśli
	    jedna z nazw użytkownika na liście "user=" zaczyna się od '@'
	    wtedy nazwa ta jest  rozwijana do listy nazw z grupy i takiej
	    nazwie. </para></listitem>

	<listitem><para>Jeśli usługa jest usługą guest (gość, przyp.tłum.),
	    wtedy  połączenie jest tworzone jako nazwa użytkownika w "guest
	    account =" dla usługi, niezależnie od dostarczonego hasła.
	  </para></listitem>
      </orderedlist>

</refsect1>

<refsect1>
      <title>KOMPLETNA LISTA PARAMETRÓW GLOBALNYCH</title>

      <para>Tu jest lista wszystkich parametrów globalnych. Zobacz sekcję
	każdego  parametru, żeby dowiedzieć się szczegółów. Zwróc uwagę, że
	niektóre są synonimami.</para>

      <itemizedlist>
        <listitem><para><link linkend="ABORTSHUTDOWNSCRIPT"><parameter>abort shutdown script</parameter></link></para></listitem>
        <listitem><para><link linkend="ADDMACHINESCRIPT"><parameter>add machine script</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="ADDPRINTERCOMMAND"><parameter>add printer command</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="ADDSHARECOMMAND"><parameter>add share command</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="ADDUSERSCRIPT"><parameter>add user script</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="ALLOWTRUSTEDDOMAINS"><parameter>allow trusted domains</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="ANNOUNCEAS"><parameter>announce as</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="ANNOUNCEVERSION"><parameter>announce version</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="AUTOSERVICES"><parameter>auto services</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="BINDINTERFACESONLY"><parameter>bind interfaces only</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="BROWSELIST"><parameter>browse list</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="CHANGENOTIFYTIMEOUT"><parameter>change notify timeout</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="CHANGESHARECOMMAND"><parameter>change share command</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="CHARACTERSET"><parameter>character set</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="CLIENTCODEPAGE"><parameter>client code page</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="CODEPAGEDIRECTORY"><parameter>code page directory</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="CODINGSYSTEM"><parameter>coding system</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="CONFIGFILE"><parameter>config file</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DEADTIME"><parameter>deadtime</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DEBUGHIRESTIMESTAMP"><parameter>debug hires timestamp</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DEBUGPID"><parameter>debug pid</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DEBUGTIMESTAMP"><parameter>debug timestamp</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DEBUGUID"><parameter>debug uid</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DEBUGLEVEL"><parameter>debuglevel</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DEFAULT"><parameter>default</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DEFAULTSERVICE"><parameter>default service</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DELETEPRINTERCOMMAND"><parameter>delete printer command</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DELETESHARECOMMAND"><parameter>delete share command</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DELETEUSERSCRIPT"><parameter>delete user script</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DFREECOMMAND"><parameter>dfree command</parameter></link></para></listitem>
        <listitem><para><link linkend="DISABLESPOOLSS"><parameter>disable spoolss</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DNSPROXY"><parameter>dns proxy</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DOMAINADMINGROUP"><parameter>domain admin group</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DOMAINGUESTGROUP"><parameter>domain guest group</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DOMAINLOGONS"><parameter>domain logons</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DOMAINMASTER"><parameter>domain master</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="ENCRYPTPASSWORDS"><parameter>encrypt passwords</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="ENHANCEDBROWSING"><parameter>enhanced browsing</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="ENUMPORTSCOMMAND"><parameter>enumports command</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="GETWDCACHE"><parameter>getwd cache</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="HIDELOCALUSERS"><parameter>hide local users</parameter></link></para></listitem>
        <listitem><para><link linkend="HIDEUNREADABLE"><parameter>hide unreadable</parameter></link></listitem>
	<listitem><para><link linkend="HOMEDIRMAP"><parameter>homedir map</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="HOSTMSDFS"><parameter>host msdfs</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="HOSTSEQUIV"><parameter>hosts equiv</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="INTERFACES"><parameter>interfaces</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="KEEPALIVE"><parameter>keepalive</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="KERNELOPLOCKS"><parameter>kernel oplocks</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="LANMANAUTH"><parameter>lanman auth</parameter></link></para></listitem>
        <listitem><para><link linkend="LARGEREADWRITE"><parameter>large readwrite</parameter></link></listitem>
	<listitem><para><link linkend="LMANNOUNCE"><parameter>lm announce</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="LMINTERVAL"><parameter>lm interval</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="LOADPRINTERS"><parameter>load printers</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="LOCALMASTER"><parameter>local master</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="LOCKDIR"><parameter>lock dir</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="LOCKDIRECTORY"><parameter>lock directory</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="LOGFILE"><parameter>log file</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="LOGLEVEL"><parameter>log level</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="LOGONDRIVE"><parameter>logon drive</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="LOGONHOME"><parameter>logon home</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="LOGONPATH"><parameter>logon path</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="LOGONSCRIPT"><parameter>logon script</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="LPQCACHETIME"><parameter>lpq cache time</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MACHINEPASSWORDTIMEOUT"><parameter>machine password timeout</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MANGLEDSTACK"><parameter>mangled stack</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MAPTOGUEST"><parameter>map to guest</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MAXDISKSIZE"><parameter>max disk size</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MAXLOGSIZE"><parameter>max log size</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MAXMUX"><parameter>max mux</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MAXOPENFILES"><parameter>max open files</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MAXPROTOCOL"><parameter>max protocol</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MAXSMBDPROCESSES"><parameter>max smbd processes</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MAXTTL"><parameter>max ttl</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MAXWINSTTL"><parameter>max wins ttl</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MAXXMIT"><parameter>max xmit</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MESSAGECOMMAND"><parameter>message command</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MINPASSWDLENGTH"><parameter>min passwd length</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MINPASSWORDLENGTH"><parameter>min password length</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MINPROTOCOL"><parameter>min protocol</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MINWINSTTL"><parameter>min wins ttl</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="NAMERESOLVEORDER"><parameter>name resolve order</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="NETBIOSALIASES"><parameter>netbios aliases</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="NETBIOSNAME"><parameter>netbios name</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="NETBIOSSCOPE"><parameter>netbios scope</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="NISHOMEDIR"><parameter>nis homedir</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="NTACLSUPPORT"><parameter>nt acl support</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="NTPIPESUPPORT"><parameter>nt pipe support</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="NTSMBSUPPORT"><parameter>nt smb support</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="NULLPASSWORDS"><parameter>null passwords</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="OBEYPAMRESTRICTIONS"><parameter>obey pam restrictions</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="OPLOCKBREAKWAITTIME"><parameter>oplock break wait time</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="OSLEVEL"><parameter>os level</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="OS2DRIVERMAP"><parameter>os2 driver map</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="PAMPASSWORDCHANGE"><parameter>pam password change</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="PANICACTION"><parameter>panic action</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="PASSWDCHAT"><parameter>passwd chat</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="PASSWDCHATDEBUG"><parameter>passwd chat debug</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="PASSWDPROGRAM"><parameter>passwd program</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="PASSWORDLEVEL"><parameter>password level</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="PASSWORDSERVER"><parameter>password server</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="PREFEREDMASTER"><parameter>prefered master</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="PREFERREDMASTER"><parameter>preferred master</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="PRELOAD"><parameter>preload</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="PRINTCAP"><parameter>printcap</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="PRINTCAPNAME"><parameter>printcap name</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="PRINTERDRIVERFILE"><parameter>printer driver file</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="PROTOCOL"><parameter>protocol</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="READBMPX"><parameter>read bmpx</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="READRAW"><parameter>read raw</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="READSIZE"><parameter>read size</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="REMOTEANNOUNCE"><parameter>remote announce</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="REMOTEBROWSESYNC"><parameter>remote browse sync</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="RESTRICTANONYMOUS"><parameter>restrict anonymous</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="ROOT"><parameter>root</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="ROOTDIR"><parameter>root dir</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="ROOTDIRECTORY"><parameter>root directory</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="SECURITY"><parameter>security</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="SERVERSTRING"><parameter>server string</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="SHOWADDPRINTERWIZARD"><parameter>show add printer wizard</parameter></link></para></listitem>
        <listitem><para><link linkend="SHUTDOWNSCRIPT"><parameter>shutdown script</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="SMBPASSWDFILE"><parameter>smb passwd file</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="SOCKETADDRESS"><parameter>socket address</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="SOCKETOPTIONS"><parameter>socket options</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="SOURCEENVIRONMENT"><parameter>source environment</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="SSL"><parameter>ssl</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="SSLCACERTDIR"><parameter>ssl CA certDir</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="SSLCACERTFILE"><parameter>ssl CA certFile</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="SSLCIPHERS"><parameter>ssl ciphers</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="SSLCLIENTCERT"><parameter>ssl client cert</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="SSLCLIENTKEY"><parameter>ssl client key</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="SSLCOMPATIBILITY"><parameter>ssl compatibility</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="SSLHOSTS"><parameter>ssl hosts</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="SSLHOSTSRESIGN"><parameter>ssl hosts resign</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="SSLREQUIRECLIENTCERT"><parameter>ssl require clientcert</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="SSLREQUIRESERVERCERT"><parameter>ssl require servercert</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="SSLSERVERCERT"><parameter>ssl server cert</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="SSLSERVERKEY"><parameter>ssl server key</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="SSLVERSION"><parameter>ssl version</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="STATCACHE"><parameter>stat cache</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="STATCACHESIZE"><parameter>stat cache size</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="STRIPDOT"><parameter>strip dot</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="SYSLOG"><parameter>syslog</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="SYSLOGONLY"><parameter>syslog only</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="TEMPLATEHOMEDIR"><parameter>template homedir</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="TEMPLATESHELL"><parameter>template shell</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="TIMEOFFSET"><parameter>time offset</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="TIMESERVER"><parameter>time server</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="TIMESTAMPLOGS"><parameter>timestamp logs</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="TOTALPRINTJOBS"><parameter>total print jobs</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="UNIXPASSWORDSYNC"><parameter>unix password sync</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="UPDATEENCRYPTED"><parameter>update encrypted</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="USERHOSTS"><parameter>use rhosts</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="USERNAMELEVEL"><parameter>username level</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="USERNAMEMAP"><parameter>username map</parameter></link></para></listitem>
        <listitem><para><link linkend="UTMP"><parameter>utmp</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="UTMPDIRECTORY"><parameter>utmp directory</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="VALIDCHARS"><parameter>valid chars</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="WINBINDCACHETIME"><parameter>winbind cache time</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="WINBINDGID"><parameter>winbind gid</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="WINBINDSEPARATOR"><parameter>winbind separator</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="WINBINDUID"><parameter>winbind uid</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="WINSHOOK"><parameter>wins hook</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="WINSPROXY"><parameter>wins proxy</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="WINSSERVER"><parameter>wins server</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="WINSSUPPORT"><parameter>wins support</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="WORKGROUP"><parameter>workgroup</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="WRITERAW"><parameter>write raw</parameter></link></para></listitem>
      </itemizedlist>
</refsect1>

<refsect1>
      <title>KOMPLETNA LISTA PARAMETRÓW USŁUG</title>

      <para>Tu jest lista wszystkich parametrów usług. Zobacz sekcję
	każdego  parametru, żeby dowiedzieć się szczegółów. Zwróć uwagę,
	że niektóre są  synonimami.</para>

      <itemizedlist>
	<listitem><para><link linkend="ADMINUSERS"><parameter>admin users</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="ALLOWHOSTS"><parameter>allow hosts</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="AVAILABLE"><parameter>available</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="BLOCKINGLOCKS"><parameter>blocking locks</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="BROWSABLE"><parameter>browsable</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="BROWSEABLE"><parameter>browseable</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="CASESENSITIVE"><parameter>case sensitive</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="CASESIGNAMES"><parameter>casesignames</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="COMMENT"><parameter>comment</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="COPY"><parameter>copy</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="CREATEMASK"><parameter>create mask</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="CREATEMODE"><parameter>create mode</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DEFAULTCASE"><parameter>default case</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DELETEREADONLY"><parameter>delete readonly</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DELETEVETOFILES"><parameter>delete veto files</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DENYHOSTS"><parameter>deny hosts</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DIRECTORY"><parameter>directory</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DIRECTORYMASK"><parameter>directory mask</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DIRECTORYMODE"><parameter>directory mode</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DIRECTORYSECURITYMASK"><parameter>directory security mask</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DONTDESCEND"><parameter>dont descend</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DOSFILEMODE"><parameter>dos filemode</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DOSFILETIMERESOLUTION"><parameter>dos filetime resolution</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="DOSFILETIMES"><parameter>dos filetimes</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="EXEC"><parameter>exec</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="FAKEDIRECTORYCREATETIMES"><parameter>fake directory create times</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="FAKEOPLOCKS"><parameter>fake oplocks</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="FOLLOWSYMLINKS"><parameter>follow symlinks</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="FORCECREATEMODE"><parameter>force create mode</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="FORCEDIRECTORYMODE"><parameter>force directory mode</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="FORCEDIRECTORYSECURITYMODE"><parameter>force directory security mode</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="FORCEGROUP"><parameter>force group</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="FORCESECURITYMODE"><parameter>force security mode</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="FORCEUSER"><parameter>force user</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="FSTYPE"><parameter>fstype</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="GROUP"><parameter>group</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="GUESTACCOUNT"><parameter>guest account</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="GUESTOK"><parameter>guest ok</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="GUESTONLY"><parameter>guest only</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="HIDEDOTFILES"><parameter>hide dot files</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="HIDEFILES"><parameter>hide files</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="HOSTSALLOW"><parameter>hosts allow</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="HOSTSDENY"><parameter>hosts deny</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="INCLUDE"><parameter>include</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="INHERITPERMISSIONS"><parameter>inherit permissions</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="INVALIDUSERS"><parameter>invalid users</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="LEVEL2OPLOCKS"><parameter>level2 oplocks</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="LOCKING"><parameter>locking</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="LPPAUSECOMMAND"><parameter>lppause command</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="LPQCOMMAND"><parameter>lpq command</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="LPRESUMECOMMAND"><parameter>lpresume command</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="LPRMCOMMAND"><parameter>lprm command</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MAGICOUTPUT"><parameter>magic output</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MAGICSCRIPT"><parameter>magic script</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MANGLECASE"><parameter>mangle case</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MANGLEDMAP"><parameter>mangled map</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MANGLEDNAMES"><parameter>mangled names</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MANGLINGCHAR"><parameter>mangling char</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MAPARCHIVE"><parameter>map archive</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MAPHIDDEN"><parameter>map hidden</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MAPSYSTEM"><parameter>map system</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MAXCONNECTIONS"><parameter>max connections</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MAXPRINTJOBS"><parameter>max print jobs</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MINPRINTSPACE"><parameter>min print space</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="MSDFSROOT"><parameter>msdfs root</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="ONLYGUEST"><parameter>only guest</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="ONLYUSER"><parameter>only user</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="OPLOCKCONTENTIONLIMIT"><parameter>oplock contention limit</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="OPLOCKS"><parameter>oplocks</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="PATH"><parameter>path</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="POSIXLOCKING"><parameter>posix locking</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="POSTEXEC"><parameter>postexec</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="POSTSCRIPT"><parameter>postscript</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="PREEXEC"><parameter>preexec</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="PREEXECCLOSE"><parameter>preexec close</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="PRESERVECASE"><parameter>preserve case</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="PRINTCOMMAND"><parameter>print command</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="PRINTOK"><parameter>print ok</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="PRINTABLE"><parameter>printable</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="PRINTER"><parameter>printer</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="PRINTERADMIN"><parameter>printer admin</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="PRINTERDRIVER"><parameter>printer driver</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="PRINTERDRIVERLOCATION"><parameter>printer driver location</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="PRINTERNAME"><parameter>printer name</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="PRINTING"><parameter>printing</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="PUBLIC"><parameter>public</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="QUEUEPAUSECOMMAND"><parameter>queuepause command</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="QUEUERESUMECOMMAND"><parameter>queueresume command</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="READLIST"><parameter>read list</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="READONLY"><parameter>read only</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="RESTRICTACLWITHMASK"><parameter>restrict acl with mask</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="ROOTPOSTEXEC"><parameter>root postexec</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="ROOTPREEXEC"><parameter>root preexec</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="ROOTPREEXECCLOSE"><parameter>root preexec close</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="SECURITYMASK"><parameter>security mask</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="SETDIRECTORY"><parameter>set directory</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="SHORTPRESERVECASE"><parameter>short preserve case</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="STATUS"><parameter>status</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="STRICTLOCKING"><parameter>strict locking</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="STRICTSYNC"><parameter>strict sync</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="SYNCALWAYS"><parameter>sync always</parameter></link></para></listitem>
        <listitem><para><link linkend="USECLIENTDRIVER"><parameter>use client driver</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="USER"><parameter>user</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="USERNAME"><parameter>username</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="USERS"><parameter>users</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="VALIDUSERS"><parameter>valid users</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="VETOFILES"><parameter>veto files</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="VETOOPLOCKFILES"><parameter>veto oplock files</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="VFSOBJECT"><parameter>vfs object</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="VFSOPTIONS"><parameter>vfs options</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="VOLUME"><parameter>volume</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="WIDELINKS"><parameter>wide links</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="WRITABLE"><parameter>writable</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="WRITECACHESIZE"><parameter>write cache size</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="WRITELIST"><parameter>write list</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="WRITEOK"><parameter>write ok</parameter></link></para></listitem>
	<listitem><para><link linkend="WRITEABLE"><parameter>writeable</parameter></link></para></listitem>

      </itemizedlist>
</refsect1>


<refsect1>
      <title>OBJAŚNIENIE KAŻDEGO PARAMETRU</title>

<variablelist>
      <varlistentry>
	<term><anchor id="ABORTSHUTDOWNSCRIPT">abort shutdown script (G)</term>
	<listitem>
	  <para><emphasis>Ten parametr istnieje tylko w odgałęzieniu cvs HEAD
	    </emphasis></para>

	  <para>Jest to pełna ścieżka dostępu do skryptu wywoływanego przez
	    <ulink url="smbd.8.pl.html"><command>smbd(8)</command></ulink>, który
	    powinien zatrzymać procedurę wyłączania (shutdown procedure)
	    rozpoczętą przez <link linkend="SHUTDOWNSCRIPT"><parameter>shutdown
	    script</parameter></link>.</para>

	  <para>To polecenie będzie uruchomione jako użytkownik.</para>

	  <para>Domyślnie: <emphasis>Brak skryptu.</emphasis></para>
	  <para>Przykład: <command>abort shutdown script = /sbin/shutdown
	      -c</command></para>
	</listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
	<term><anchor id="ADDMACHINESCRIPT">add machine script (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Jest to pełna ścieżka dostępu do skryptu który będzie uruchamiany
	    przy użyciu konta i hasła administratora przez <ulink url="smbd.8.pl.html">
	      smbd(8)</ulink>, gdy jakaś maszyna będzie dodawana do domeny
	    (kontrolowanej przez <command>smbd</command>, przyp.tłum.).</para>

	  <para>Opcja ta jest wymagana tylko przy korzystaniu z zaplecza (back-end)
	    sam przywiązanego do Unix'owej metody obliczania RID, takiego jak
	    smbpasswd. Ta opcja jest dostępna tylko w Samba 3.0.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>add machine script = &lt;empty string&gt;
	    </command></para>

	  <para>Przykład: <command>add machine script = /usr/sbin/adduser -n -g maszyny
	      -c Maszyna -d /dev/null -s /bin/false %u</command></para>
	</listitem>
      </varlistentry>




      <varlistentry>
        <term><anchor id="ADDPRINTERCOMMAND">add printer command (G)</term>
        <listitem>
      <para>Wraz z wprowadzeniem w Samba 2.2 wsparcia dla drukowania
	opartego na MS-RPC dla klientów Windows NT/2000, w folderze "Printers..."
	(lub "Drukarki..." w polskiej wersji, przyp.tłum.) wyświetlanym na liście
	współudziałów, dostępna jest teraz również ikona Kreatora Dodawania
	Drukarki (The MS Add Printer Wizard - APW). APW umożliwia zdalne dodawanie
	drukarek do serwera wydruku Samba lub Windows NT/2000.</para>

      <para>Dla hosta Samba oznacza to, że drukarka musi być fizycznie dodana
	do właściwego (tzn. systemowego, przyp.tłum.) systemu drukowania.
	<parameter>add printer command</parameter> definiuje skrypt który
	po uruchomieniu przeprowadzi niezbędne operacje aby dodać drukarkę
	do systemu drukowania i dodać odpowiednią definicję usługi do pliku
	<filename>smb.conf</filename>, żeby drukarka ta mogła być współdzielona
	przez <ulink url="smbd.8.pl.html"><command>smbd(8)</command></ulink>.
      </para>

      <para><parameter>add printer command</parameter> jest automatycznie
	wywoływany z następującymi parametrami (w kolejności):</para>

      <itemizedlist>
	<listitem><para><parameter>nazwa drukarki (printer name)</parameter>
	    </para></listitem>
	<listitem><para><parameter>nazwa współudziału (share name)</parameter>
	    </para></listitem>
	<listitem><para><parameter>nazwa portu (port name)</parameter></para>
	</listitem>
	<listitem><para><parameter>nazwa sterownika (driver name)</parameter>
	  </para></listitem>
	<listitem><para><parameter>lokalizacja (location)</parameter></para>
	</listitem>
	<listitem><para><parameter>lokalizacja sterownika Windows 9x</parameter>
	  </para></listitem>
      </itemizedlist>

      <para>Wszystkie parametry są umieszczane w strukturzee PRINTER_INFO_2
	wysyłanej przez klienta Windows NT/2000 z jednym wyjątkiem. Parametr
	"lokalizacja sterownika Windows 9x" jest dołączony tylko dla
	kompatybilności wstecz. Pozostałe pola w strukturze są generowane
	na podstawie odpowiedzi na pytania APW (kreatora).</para>

      <para>Gdy tylko <parameter>add printer command</parameter> zostanie
	wykonany, <command>smbd</command> wykona ponowne parsowanie
	<filename>smb.conf</filename> żeby ustalić, czy współudział zdefiniowany
	przez APW istnieje. Jeśli jego nazwa jest nadal nieprawidłowa, wtedy
	<command>smbd</command> zwróci błąd ACCESS_DENIED do klienta.</para>

      <para>Zobacz też <link linkend="DELETEPRINTERCOMMAND"><parameter>
	    delete printer command</parameter></link>, <link
	  linkend="PRINTING"><parameter>printing</parameter></link>,
	<link linkend="SHOWADDPRINTERWIZARD"><parameter>show add printer
	    wizard</parameter></link></para>

      <para>Domyślnie: <emphasis>brak poleceń</emphasis></para>
      <para>Przykład: <command>add printer command = /usr/bin/dodaj_drukarkę
	  </command></para>
    </listitem>
  </varlistentry>


  <varlistentry>
    <term><anchor id="ADDSHARECOMMAND">add share command (G)</term>
    <listitem>
	<para>Samba 2.2.0 wprowadziła zdolność do dynamicznego
	dodawania i usuwania współudziałów przez Windows NT 4.0 Server
	Manager. Parametr <parameter>add share command</parameter> jest
	używany do zdefiniowania zewnętrznego programu lub skryptu który
	doda definicję nowej usługi do <filename>smb.conf</filename>.
	Aby pomuślnie wykonać <parameter>add share command</parameter>,
	<command>smbd</command> wymaga, żeby administrator był podłączony
	korzystając z konta root'a (tzn. uid == 0).</para>

      <para>Podczas wykonywania, <command>smbd</command> automatycznie
	wywoła <parameter>add share command</parameter> z czterema
	parametrami.</para>

      <itemizedlist>
	<listitem><para><parameter>plikKonfig (configFile)</parameter> -
	    lokalizacja globalnego pliku <filename>smb.conf</filename></para>
	</listitem>
	<listitem><para><parameter>nazwaWspoludzialu (shareName)</parameter> -
	    nazwa nowego współudziału.</para></listitem>
	<listitem><para><parameter>nazwaSciezki (pathName)</parameter> -
	    ścieżka do **istniejącego** katalogu na dysku.</para></listitem>
	<listitem><para><parameter>komentarz (comment)</parameter> - tekst
	    komentarza do przypisania do nowego współudziału</para></listitem>
      </itemizedlist>

      <para>Ten parametr jest używany tylko do dodawania współudziałów
	plikowych. Żeby dodawać współudziały drukarkowe, zobacz parametr
	<link linkend="ADDPRINTERCOMMAND"><parameter>add printer command
	    </parameter></link>.</para>

      <para>Zobacz też <link linkend="CHANGESHARECOMMAND"><parameter>change
	    share command</parameter></link>,
	<link linkend="DELETESHARECOMMAND"><parameter>delete share command
	  </parameter></link>.
      </para>

      <para>Domyślnie: <emphasis>brak poleceń</emphasis></para>
      <para>Przykład: <command>add share command = /usr/local/bin/
	  dodaj_wspoludzial</command></para>
    </listitem>
  </varlistentry>


      <varlistentry>
        <term><anchor id="ADDUSERSCRIPT">add user script (G)</term>
	<listitem>

	  <para>To jest pełna ścieżka dostępu do skryptu który
	    będzie uruchomiony <emphasis>JAKO ROOT</emphasis>
	    przez <ulink url="smbd.8.pl.html"><command>smbd(8)</command>
	    </ulink> w specjalnych okolicznościach opisanych niżej.
	  </para>

	  <para>Normalnie, serwer Samba wymaga, by użytkownicy UNIX
	    byli stworzeni dla wszystkich użytkowników uzyskujących
	    dostęp do plików na tym serwerze. W miejscach w których
	    używane są bazy danych kont Windows NT jako główne bazy 
	    danych użytkowników, tworzenie tych użytkowników i
	    utrzymywanie ich listy w synchronizacji z Windows NT PDC
	    jest delikatnym zadaniem. Ta opcja pozwala
	    <command>smbd</command> tworzyć potrzebnych użytkowników
	    UNIX <emphasis>NA ŻĄDANIE</emphasis>, gdy użytkownik uzyskuje
	    dostęp do serwera Samba.</para>

	  <para>Aby użyć tej opcji, <command>smbd</command> musi być
	    ustawiony na <link linkend="SECURITYEQUALSSERVER">security = server</link>
	    lub <link linkend="SECURITYEQUALSDOMAIN">security = domain</link> i
	    <parameter>add user script</parameter> musi mieć ustawioną
	    pełną ścieżkę do skryptu który utworzy użytkownika UNIX
	    pobierając jeden argument <parameter>%u</parameter>, który
	    rozwijany jest do nazwy użytkownika UNIX który ma być
	    utworzony.</para>

	  <para>Gdy użytkownik Windows próbuje uzyskać dostęp do
	    serwera Samba, w czasie "login" (ustawianie sesji w
	    protokole SMB), <command>smbd</command> kontaktuje się z
	    <link linkend="PASSWORDSERVER"><parameter>password server</parameter></link> (serwerem haseł,
	    przyp.tłum.) i próbuje dokonać autentykacji danego
	    użytkownika z danym hasłem. Jeśli autentykacja powiedzie
	    się wtedy <command>smbd</command> próbuje znaleźć
	    użytkownika w UNIX'owej bazie danych haseł żeby mapować
	    na niego użytkownika Windows. Jeśli poszukiwanie zawiedzie,
	    i ustawione jest <parameter>add user script</parameter>,
	    wtedy <command>smbd</command> wywoła określony skrypt
	    <emphasis>JAKO ROOT</emphasis>, rozwijając każdy argument
	    <parameter>%u</parameter> do nazwy użytkownika który ma
	    być utworzony.</para>

	  <para>Jeśli ten skrypt pomyślnie utworzy użytkownika wtedy
	    <command>smbd</command> będzie kontynuował, jakby użytkownik
	    UNIX już istniał. W ten sposób, użytkownicy UNIX są
	    dynamicznie tworzeni aby pasować do istniejących kont
	    Windows NT.</para>

	  <para>Zobacz również
	    <link linkend="SECURITYEQUALSSERVER">security = server</link>,
	    <link linkend="SECURITYEQUALSDOMAIN">security = domain</link>,
	    <link linkend="PASSWORDSERVER"><parameter>password server</parameter></link>,
	    <link linkend="DELETEUSERSCRIPT"><parameter>delete user script</parameter></link>.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>add user script = &lt;pusty
	      lancuch&gt;</command></para>

	  <para>Przykład: <command>add user script =
	      /usr/local/samba/bin/dodaj_uzytkownika %u</command>
	  </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="ADMINUSERS">admin users (S)</term>
	<listitem>

	  <para>Jest to lista użytkowników którzy będzą mieli
	    przyznane przywileje administracyjne we współudziale.
	    To oznacza, że będą wykonywali wszystkie operacje
	    plikowe jako super-użytkownik (root).</para>

	  <para>Powinieneś używać tej opcji bardzo ostrożnie, jako
	    że każdy użytkownik z tej listy będzie w stanie zrobić
	    wszystko co będzie chciał we współudziale, nie zważając
	    na prawa dostępu do pliku.</para>

	  <para>Domyślnie: <emphasis>brak użytkowników</emphasis></para>
	  <para>Przykład: <command>admin users = piotr</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="ALLOWHOSTS">allow hosts (S)</term>
	<listitem><para>Synonim dla <link linkend="HOSTSALLOW"><parameter>hosts allow</parameter></link>.
      </para></listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="ALLOWTRUSTEDDOMAINS">allow trusted domains (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Ta opcja odnosi efekty tylko gdy opcja <link linkend="SECURITY">
	      <parameter>security</parameter></link> jest ustawiona na
	    <constant>server</constant> lub <constant>domain</constant>.
	    Jeśli jest ustawiona na <constant>no</constant>, wtedy próby
	    połączenia się z zasobem z domeny lub grupy roboczej innej niż ta,
	    w której <ulink url="samba.7.pl.html">smbd</ulink> działa, zawiodą
	    nawet jeśli ta domena jest zaufana dla zdalnego serwera
	    przeprowadzającego autentykację.</para>

	  <para>Jest to użyteczne, jeśli chcesz, żeby twój serwer Samba
	    udzielał zasobów tylko użytkownikom w domenie której jest
	    członkiem. Jako przykład przypuśćmy, że mamy dwie domeny
	    DOMA i DOMB. DOMB jest zaufana dla DOMA która zawiera serwer
	    Samba. W normalnych okolicznościach, użytkownik z kontem w DOMB
	    może uzyskać dostęp do zasobów konta UNIX z tą samą nazwą konta
	    na serwerze Samba nawet, jeśli nie ma konta w DOMA. To może
	    utrudniać implementację ograniczenia bezpieczeństwa.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>allow trusted domains = yes</command>
	  </para>
        </listitem>
      </varlistentry>


      <varlistentry>
        <term><anchor id="ANNOUNCEAS">announce as (G)</term>
	<listitem>

	  <para>To ustawia, typ serwera jakim <ulink url="nmbd.8.pl.html">
	      <command>nmbd</command></ulink> będzie sam siebie ogłaszał.
	    Domyślnie jest ustawiony na Windows NT. Poprawne opcje to:
	    "NT Server" (co może być również pisane jako "NT"),
	    "NT Workstation", "Win95" lub "WfW", a oznaczają odpowiednio:
	    Windows NT Server, Windows NT Workstation, Windows 95 i Windows
	    for Workgroups. Nie zmieniaj tego parametru, chyba że masz
	    szczególną potrzebę żeby zatrzymać ukazywanie Samby jako NT
	    serwera, ponieważ może to zapobiec poprawnemu udziałowi
	    serwerów Samba w procesach przeglądania (ang. browse) jako
	    serwer.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>announce as = NT Server</command>
	  </para>
	  <para>Przykład: <command>announce as = Win95</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>


      <varlistentry>
        <term><anchor id="ANNOUNCEVERSION">announce version (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Określa bardziej i mniej znaczące numery wersji których
	    nmbd użyje podczas ogłaszania siebie jako serwera. Domyślnie
	    jest to 4.5. Nie zmieniaj tego parametru, chyba że masz
	    szczególną potrzebę żeby ustawić serwer Samba jako serwer
	    niższego poziomu.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>announce version = 4.5</command>
	  </para>
	  <para>Przykład: <command>announce version = 2.0</command>
	  </para>
        </listitem>
      </varlistentry>


      <varlistentry>
        <term><anchor id="AUTOSERVICES">auto services (G)</term>
    <listitem>
      <para>Jest to synonim dla <link linkend="PRELOAD"><parameter>preload
	  </parameter></link>.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>


      <varlistentry>
        <term><anchor id="AVAILABLE">available (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Ten parametr pozwala ci "wyłączyć" usługę. Jeśli <parameter>
	      available = no</parameter> to <emphasis>WSZYSTKIE</emphasis>
	    próby podłączenia się do usługi zawiodą. Takie nieudane próby
	    są logowane.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>available = yes</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>


      <varlistentry>
        <term><anchor id="BINDINTERFACESONLY">bind interfaces only (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Ten parametr globalny pozwala administratorowi Samby limitować
	    interfejsy w maszynie które będą obsługiwać żądania SMB. Wpływa on na
	    usługi plików <ulink url="smbd.8.pl.html"><command>smbd(8)</command></ulink>
	    i usługi nazw <ulink url="nmbd.8.pl.html"><command>nmbd(8)</command></ulink>
	    w trochę różny sposób.</para>

	  <para>W przypadku usług nazw powoduje, że <command>nmbd</command>
	    podwiązuje się (ang. bind) do portów 137 i 138 na interfejsach
	    wymienionych w parametrze <link linkend="INTERFACES">interfaces</link>.
	    <command>nmbd</command> podwiązuje się również do interfejsu "wszystkie
	    adresy" (0.0.0.0) na portach 137 i 138 w celu odczytywania komunikatów
	    rozgłaszania. Jeśli ta opcja nie jest ustawiona, wtedy <command>nmbd
	    </command> będzie obsługiwał żądania nazw na wszystkich tych gniazdach.
	    Jeśli <parameter>bind interfaces only</parameter> jest ustawione, wtedy
	    <command>nmbd</command> będzie sprawdzał adres źródłowy każdego pakietu
	    nadchodzącego z gniazd rozgłaszania i odrzuci każdy który nie pasuje do
	    adresów rozgłaszania interfejsów na liście parametru <parameter>interfaces
	    </parameter>. Ponieważ pakiety unicast są odbierane na innych gniazdach,
	    pozwala on <command>nmbd</command> odrzucić usługi nazw dla maszyn, które
	    wysłały pakiety które dotarły poprzez którykolwiek interfejs nie wymieniony
	    na liście <parameter>interfaces</parameter>. Spoofing adresu źródłowego
	    IP radzi sobie z takim prostym sprawdzaniem, więc nie może być ono
	    traktowane poważnie jako zabezpieczenie dla <command>nmbd</command>.</para>
	  
	  <para>W przypadku usług plików powoduje to, że <ulink url="smbd.8.pl.html">
	      <command>smbd(8)</command></ulink> podwiązuje się tylko do interfejsów
	    z listy podanej w parametrze <link linkend="INTERFACES">interfaces</link>.
	    Ogranicza to sieci z których <command>smbd</command> obsłuży pakiety
	    nadchodzące przez te interfejsy. Zwróć uwagę, że nie powinieneś używać
	    tego parametru na maszynach które obsługują PPP lub inny nieregularny
	    (intermittent) lub nierozgłaszalny (non-broadcast) interfejs sieciowy,
	    ponieważ takie ustawienie nie radzi sobie z nietrwałymi (non-permanent)
	    połączeniami.</para>

	  <para>Jeśli <parameter>bind interfaces only</parameter> jest ustawione,
	    wtedy jeśli adres sieciowy <emphasis>127.0.0.1</emphasis> nie jest
	    dodany do listy parametru <parameter>interfaces</parameter>,
	    <ulink url="smbpasswd.8.pl.html"><command>smbpasswd(8)</command></ulink> i
	    <ulink url="swat.8.pl.html"><command>swat(8)</command></ulink> mogą nie
	    funkcjonować tak, jak powinny z powodów podanych niżej.</para>

	  <para>Aby zmienić hasło SMB użytkownika, <ulink url="smbpasswd.8.pl.html">
	      <command>smbpasswd(8)</command></ulink> domyślnie łączy się z adresem
	    <emphasis>localhost - 127.0.0.1</emphasis> jako klient SMB aby wydać
	    żądanie zmiany hasła. Jeśli <parameter>bind interfaces only</parameter>
	    jest ustawione, wtedy jeśli adres sieciowy <emphasis>127.0.0.1</emphasis>
	    nie jest dodany do listy parametru <parameter>interfaces</parameter>,
	    <ulink url="smbpasswd.8.pl.html"><command>smbpasswd(8)</command></ulink>
	    nie będzie mógł połączyć się w trybie domyślnym.
	    <ulink url="smbpasswd.8.pl.html"><command>smbpasswd(8)</command></ulink> 
	    może zostać zmuszony do użycia głównego interfejsu IP lokalnego hosta
	    przy użyciu parametru <ulink url="smbpasswd.8.html#minusr"><parameter>
		-r <replaceable>zdalna maszyna</replaceable></parameter></ulink>,
	    z wstawioną nazwą IP głównego interfejsu lokalnego hosta jako
	    <replaceable>zdalna maszyna</replaceable>.</para>

	  <para>Strona statusu w <command>swat</command> próbuje się połączyć z
	    <command>smbd</command> i <command>nmbd</command> na adresie <emphasis>
	      127.0.0.1</emphasis> aby ustalić, czy działają. Nie dodanie <emphasis>
	      127.0.0.1</emphasis> spowoduje, że <command>smbd</command> i <command>
	      nmbd</command> będą zawsze pokazywane jako "not running" (nie działa)
	    nawet, jeśli w rzeczywistości będą działać. Może to uniemożliwiać
	    startowanie/zatrzymywanie/restartowanie <command>smbd</command> i
	    <command>nmbd</command> poprzez <command>swat</command>.</para>
	  
	  <para>Domyślnie: <command>bind interfaces only = no</command>
        </listitem>
      </varlistentry>


      <varlistentry>
        <term><anchor id="BLOCKINGLOCKS">blocking locks (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Ten parametr kontroluje zachowanie <ulink url="smbd.8.pl.html">
	      smbd</ulink> gdy otrzyma od klienta żądanie uzyskania blokady
	    (ang. lock) na regionie otwartego pliku, a żądanie to ma
	    przypisany limit czasowy.</para>

	  <para>Jeśli ten parametr jest ustawiony i żądanie zakresu blokowania
	    nie może być natychmiast spełnione, Samba 2.0 będzie wewnętrznie
	    kolejkować żądanie blokady i będzie periodycznie próbować uzyskać
	    blokadę, aż limit czasowy wyczerpie się.</para>

	  <para>Jeśli ten parametr jest ustawiony na <constant>false</constant>,
	    wtedy Samba 2.2 będzie zachowywać się tak, jak poprzednie wersje
	    Samby i odrzuci żądanie blokady natychmiast, gdy tylko zakres
	    blokowania nie zostanie uzyskany.</para>

	  <para>Ten parametr może być ustawiony dla współudziału.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>blocking locks = yes</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>


      <varlistentry>
        <term><anchor id="BROWSABLE">browsable (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Synonim dla <link linkend="browseable"><parameter>
		browseable</parameter></link>.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>


      <varlistentry>
        <term><anchor id="BROWSELIST">browse list(G)</term>
	<listitem>
	  <para>Kontroluje czy <ulink url="smbd.8.pl.html">smbd</ulink> będzie
	    podawał listę przeglądania klientom wykonującym wywołanie
	    NetServerEnum. Normalnie ustawione na <constant>yes</constant>.
	    Nigdy nie powinieneś potrzebować tego zmieniać.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>browse list = yes</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>


      <varlistentry>
        <term><anchor id="BROWSEABLE">browseable (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Kontroluje czy ten współudział jest widziany na liście
	    dostępnych współudziałów w net view i na liście przeglądania.
	  </para>

	  <para>Domyślnie: <command>browseable = yes</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>


      <varlistentry>
        <term><anchor id="CASESENSITIVE">case sensitive (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Zobacz dyskusję w sekcji <link linkend="ZNIEKSZTALCANIENAZWSEKC">
	      ZNIEKSZTAŁCANIE NAZW</link></para>

	  <para>Default: <command>case sensitive = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>


      <varlistentry>
        <term><anchor id="CASESIGNAMES">casesignames (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Synonim dla <link linkend="CASESENSITIVE"><parameter>
		case sensitive</parameter></link>.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>


      <varlistentry>
        <term><anchor id="CHANGENOTIFYTIMEOUT">change notify timeout (G)</term>
	<listitem>
	  <para>To polecenie SMB umożliwia klientowi powiedzenie serwerowi,
	    aby "obserwował", czy w jakimś szczególnym katalogu są wykonywane
	    zmiany, i odpowiadał na żądanie SMB, gdyby wystąpiła zmiana. Takie
	    stałe skanowanie jest kosztowne pod UNIX'em i z tego powodu demon
	    <ulink url="smbd.8.pl.html"><command>smbd</command></ulink>
	    przeprowadza taki skan w każdym żądanym katalogu tylko raz na
	    <parameter>change notify timeout</parameter> sekund.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>change notify timeout = 60</command>
	  </para>

	  <para>Przykład: <command>change notify timeout = 300</command>
	  </para>

	  <para>Zmieniłby czas skanowania (a dokładniej czas jego rozpoczęcia,
	    przyp.tłum) na 5 minut.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>


      <varlistentry>
	  <term><anchor id="CHANGESHARECOMMAND">change share command (G)</term>
	  <listitem>
	  <para>Samba 2.2.0 wprowadziła zdolność do dynamicznego dodawania
	    i usuwania współudziałów przez Windows NT 4.0 Server
	    Manager. <parameter>change share command</parameter> jest używany
	    do definiowania zewnętrznego programu lub skryptu który zmodyfikuje
	    istniejącą definicję usługi w <filename>smb.conf</filename>. Aby
	    pomyślnie wykonać <parameter>change share command</parameter>,
	    <command>smbd</command> wymaga żeby administrator był podłączony przy
	    użyciu konta root'a (tzn. uid == 0).</para>

	  <para>Podczas wykonywania, <command>smbd</command> automatycznie
	    wywoła <parameter>add share command</parameter> z czterema
	    parametrami.</para>

	  <itemizedlist>
	    <listitem><para><parameter>plikKonfig (configFile)</parameter> -
		lokalizacja globalnego pliku <filename>smb.conf</filename></para>
	    </listitem>
	    <listitem><para><parameter>nazwaWspoludzialu (shareName)</parameter> -
		nazwa nowego współudziału.</para></listitem>
	    <listitem><para><parameter>nazwaSciezki (pathName)</parameter> -
		ścieżka do **istniejącego** katalogu na dysku.</para></listitem>
	    <listitem><para><parameter>komentarz (comment)</parameter> - tekst
		komentarza do przypisania do nowego współudziału</para></listitem>
	  </itemizedlist>

	  <para>Ten parametr jest używany tylko do modyfikowania istniejących
	    definicji współudziałów plikowych. Aby zmodyfikować współudziały
	    drukarkowe, użyj folderu "Printers..." (lub "Drukarki..." w polskiej
	    wersji, przyp.tłum.) widocznego przy przeglądaniu hosta Samba.
	  </para>

	  <para>Zobacz też <link linkend="ADDSHARECOMMAND"><parameter>add share
		command</parameter></link>, <link linkend="DELETESHARECOMMAND">
	      <parameter>delete share command</parameter></link>.
	  </para>

	  <para>Domyślnie: <emphasis>brak poleceń</emphasis></para>
	  <para>Przykład: <command>change share command = /usr/local/bin/
	      dodajwspoludzial</command></para>
	</listitem>
      </varlistentry>


      <varlistentry>
        <term><anchor id="CHARACTERSET">character set (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Ten parametr pozwala <ulink url="smbd.8.pl.html">smbd</ulink>
	    mapować przychodzące nazwy plików ze strony kodowej DOS (zobacz
	    parametr <link linkend="CLIENTCODEPAGE"><parameter>client code
		page</parameter></link>) na szereg wbudowanych zestawów
	    znaków UNIX. Tłumaczone strony kodowe to:

	    <itemizedlist>
	      <listitem><para><constant>ISO8859-1</constant> : Zachodnioeuropejski
		  zestaw znaków UNIX. Parametr <link linkend="CLIENTCODEPAGE">
		    <parameter>client code page</parameter></link>
		  <emphasis>MUSI</emphasis> być ustawiony na stronę kodową 850, jeśli
		  parametr <parameter>character set</parameter> jest ustawiony
		  na ISO8859-1, aby konwersja na zestaw znaków UNIX była wykonana
		  poprawnie.</para></listitem>

	      <listitem><para><constant>ISO8859-2</constant> : Wschodnioeuropejski
		  zestaw znaków UNIX. Parametr <link linkend="CLIENTCODEPAGE">
		    <parameter>client code page</parameter></link>
		  <emphasis>MUSI</emphasis> być ustawiony na stronę kodową 852, jeśli
		  parametr <parameter>character set</parameter> jest ustawiony na
		  ISO8859-2, aby konwersja na zestaw znaków UNIX była wykonana poprawnie.
		</para></listitem>

	      <listitem><para><constant>ISO8859-5</constant> : Zestaw znaków UNIX
		  Rosyjskiej Cyrylicy. Parametr <link linkend="CLIENTCODEPAGE">
		    <parameter>client code page</parameter></link>
		  <emphasis>MUSI</emphasis> być ustawiony na stronę kodową 866, jeśli
		  parametr <parameter>character set</parameter> jest ustawiony na
		  ISO8859-5, aby konwersja była przeprowadzana poprawnie.</para>
	      </listitem>

	      <listitem><para><constant>ISO8859-7</constant> : Grecki zestaw znaków
		  UNIX. Parametr <link linkend="CLIENTCODEPAGE"><parameter>client
		      code page</parameter></link> <emphasis>
		    MUSI</emphasis> być ustawiony na stronę kodową 737, jeśli parametr
		  <parameter>character set</parameter> jest ustawiony na ISO8859-7,
		  aby konwersja była przeprowadzana poprawnie.</para></listitem>

	      <listitem><para><constant>KOI8-R</constant> Alternatywne mapowanie
		  dla zestawu znaków UNIX Rosyjskiej Cyrylicy. Parametr
		  <link linkend="CLIENTCODEPAGE"><parameter>client code page
		    </parameter></link> <emphasis>MUSI</emphasis>
		  być ustawiony na stronę 866, jeśli parametr <parameter>character set
		  </parameter> jest ustawiony na KOI8-R, aby konwersja była
		  przeprowadzana poprawnie.</para></listitem>
	    </itemizedlist>

	  <para><emphasis>BŁĄD</emphasis>. Mapowania strony kodowej MSDOS na
	    zestaw znaków UNIX powinny być dynamiczne, tak jak ładowanie stron
	    kodowych MSDOS, a nie statyczne.</para>

	  <para>Zobacz też <link linkend="CLIENTCODEPAGE"><parameter>client code
		page</parameter></link>. Normalnie
	    ten parametr nie jest ustawiony, co oznacza, że żadna translacja nazwy
	    pliku nie jest prowadzona.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>character set = &lt;pusty lancuch&gt;</command>
	  </para>
	  <para>Przykład: <command>character set = ISO8859-1</command>
	  </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="CLIENTCODEPAGE">client code page (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Ten parametr określa stronę kodową DOS której używa klient
	    łączący się z Sambą. Aby określić której strony kodowej klient
	    Windows lub DOS używa, otwórz prompt poleceń DOS i wpisz polecenie
	    "chcp". Poda ci ono stronę kodową. Domyślną dla wydań amerykańskich
	    MS-DOS, Windows 95, i Windows NT jest strona 437. Domyślna dla wydań
	    zachodnioeuropejskich powyższych systemów jest strona 850.
	    (dla wydań środkowoeuropejskich - czyli również polskich - jest to
	    852, przyp.tłum.) </para>

	  <para>Ten parametr mówi <ulink url="smbd.8.pl.html">smbd(8)</ulink>,
	    który z plików <filename>codepage.<replaceable>XXX</replaceable>
	    </filename> dynamicznie ładować przy starcie. Pliki te, lepiej opisane
	    na stronie podręcznika <ulink url="make_smbcodepage.1.pl.html"><command>
		make_smbcodepage(1)</command></ulink>, mówią <ulink url="smbd.8.pl.html">
	      <command>smbd</command></ulink> jak mapować znaki małych liter na duże,
	    aby zapewnić w nazwach plików "niewrażliwość" na duże/małe litery,
	    której klienci Windows oczekują.</para>

	  <para>Samba jest obecnie dostarczana w następującymi plikami stron
	    kodowych :</para>

	  <itemizedlist>
	    <listitem><para>Code Page 437 - MS-DOS Latin US</para></listitem>
	    <listitem><para>Code Page 737 - Windows '95 Grecka</para></listitem>
	    <listitem><para>Code Page 850 - MS-DOS Latin 1</para></listitem>
	    <listitem><para>Code Page 852 - MS-DOS Latin 2</para></listitem>
	    <listitem><para>Code Page 861 - MS-DOS Islandzka</para></listitem>
	    <listitem><para>Code Page 866 - MS-DOS Cyrylica</para></listitem>
	    <listitem><para>Code Page 932 - MS-DOS Japońska SJIS</para></listitem>
	    <listitem><para>Code Page 936 - MS-DOS Uproszczona Chińska</para></listitem>
	    <listitem><para>Code Page 949 - MS-DOS Koreańska Hangul</para></listitem>
	    <listitem><para>Code Page 950 - MS-DOS Tradycyjna Chińska</para></listitem>
	  </itemizedlist>

	  <para>W ten sposób ten parametr może mieć każdą z wartości
	    437, 737, 850, 852, 861, 932, 936, 949, or 950. Jeśli nie
	    znajdziesz strony kodowej której potrzebujesz, przeczytaj
	    komentarze w jednym z plików stron kodowych oraz
	    <ulink url="make_smbcodepage.1.pl.html"><command>
		make_smbcodepage(1)</command></ulink>
	    i napisz taki plik. Pamiętaj proszę, aby potem wysłać go do
	    społeczności użytkowników Samby.</para>

	  <para>Ten parametr wspópracuje z parametrem <link linkend="VALIDCHARS">
	      <parameter>valid chars</parameter></link>
	    w określaniu, które znaki w nazwach plików są poprawne oraz jak
	    kapitalizacja jest przeprowadzana. Jeśli ustawisz ten parametr razem
	    z <link linkend="VALIDCHARS"><parameter>valid chars</parameter></link>,
	    parametr <parameter>client code
	      page</parameter> <emphasis>MUSI</emphasis> być ustawiony przed
	    <link linkend="VALIDCHARS"><parameter>valid chars</parameter></link>
	    w pliku <filename>smb.conf</filename>.
	    Łańcuch <link linkend="VALIDCHARS"><parameter>valid chars</parameter>
	    </link> będzie wtedy zmieniał
	    ustawienia znaków w parametrze <parameter>client code page</parameter>.
	  </para>

	  <para>Jeśli nie jest ustawiony, <parameter>client code page</parameter>
	    przyjmuje wartość domyślną 850.</para>

	  <para>Zobacz też : <link linkend="VALIDCHARS"><parameter>valid chars
	      </parameter></link>,
	  <link linkend="CODEPAGEDIRECTORY"><parameter>code page directory
	    </parameter></link></para>

	  <para>Domyślnie: <command>client code page = 850</command></para>
	  <para>Przykład: <command>client code page = 936</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="CODEPAGEDIRECTORY">code page directory (G)</term>
        <listitem>
	  <para>Definiuje lokalizację różnych plików stron kodowych.
          </para>

	  <para>Domyślnie: <command>code page directory = ${prefix}/lib/codepages
          </command></para>
          <para>Przykład: <command>code page directory = /usr/share/samba/codepages
          </command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="CODINGSYSTEM">coding system (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Ten parametr jest używany do określania, jak przychodzące
	    znaki Japońskie Shift-JIS są mapowane z nadchodzącej
	    <link linkend="CLIENTCODEPAGE"><parameter>client code page
	      </parameter></link>
	    (strony kodowej klienta) używanej przez klienta, na nazwy plików
	    w systemie plików UNIX. Użyteczne tylko, jeśli
	    <link linkend="CLIENTCODEPAGE"><parameter>client code page
	      </parameter></link> jest ustawione na 932 (Japoński Shift-JIS).
	    Opcjami są:</para>

	  <itemizedlist>
	    <listitem><para><constant>SJIS</constant> - Shift-JIS. Nie przeprowadza
		żadnej konwersji nadchodzących nazw plików.</para></listitem>
	    <listitem><para><constant>JIS8, J8BB, J8BH, J8@B, J8@J, J8@H</constant>
		- Konwertuje z nadchodzącego Shift-JIS na ośmiobitowy kod
		JIS z różnymi kodami shift-in, shift out.</para></listitem>
	    <listitem><para><constant>JIS7, J7BB, J7BH, J7@B, J7@J, J7@H</constant>
		- Konwertuje z przychodzącego Shift-JIS na siedmiobitowy kod
		JIS z różnymi kodami shift-in, shift out</para></listitem>
	    <listitem><para><constant>JUNET, JUBB, JUBH, JU@B, JU@J, JU@H</constant>
		- Konwertuje przychodzący Shift-JIS na kod JUNET z różnymi
		kodami shift-in, shift out</para></listitem>
	    <listitem><para><constant>EUC</constant> - Konwertuje przychodzący znak
		Shift-JIS na kod EUC</para></listitem>
	    <listitem><para><constant>HEX</constant> - Konwertuje przychodzący znak
		Shift-JIS na 3 bajtową reprezentację hex (szesnastkową), np.
		<constant>:AB</constant>.</para></listitem>
	    <listitem><para><constant>CAP</constant> - Konwertuje przychodzący znak
		Shift-JIS na 3 bajtową reprezentację hex używaną przez Columbia
		AppleTalk Program (CAP), np. <constant>:AB</constant>. Jest
		to używane dla zachowania kompatybilności pomiędzy Samba
		a CAP.</para></listitem>
	  </itemizedlist>

	  <para>Domyślnie: <command>coding system = &lt;pusta wartość;</command>
	  </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="COMMENT">comment (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Jest to pole tekstowe które jest widziane obok współudziału,
	    gdy klient wykonuje zapytania na serwerze albo poprzez otoczenie
	    sieciowe, albo przez "net view" aby sprawdzić, które współudziały
	    są dostępne.</para>

	  <para>Jeśli chcesz ustawić tekst który jest wyświetlany obok nazwy
	    maszyny, to zobacz <link linkend="SERVERSTRING"><parameter>server
		string</parameter></link>.</para>

	  <para>Domyślnie: <emphasis>Żadnego komentarza</emphasis></para>
	  <para>Przykład: <command>comment = Pliki Freda</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="CONFIGFILE">config file (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Ten parametr pozwala ci narzucić stosowany plik
	    konfiguracyjny, zamiast domyślnego (zazwyczaj <filename>
	      smb.conf</filename>). Występuje tu problem jajka i kury,
	    jako że ta opcja jest ustawiona w pliku konfiguracyjnym!
	  </para>

	  <para>Z tego powodu, jeśli nazwa pliku konfiguracyjnego
	    zmieni się gdy parametry są załadowane, spowoduje to
	    przeładowanie ich z nowego pliku konfiguracyjnego.</para>

	  <para>Ta opcja przyjmuje zwykłe podstawienia, które mogą
	    być bardzo użyteczne.</para>

	  <para>Jeśli plik konfiguracyjny nie istnieje, wtedy nie będzie
	    załadowany (pozwalając ci na specjalne przypadki plików
	    konfiguracyjnych dla kilku klientów).</para>

	  <para>Przykład: <command>config file = /usr/local/samba/lib/smb.conf.%m
	    </command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="COPY">copy (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Ten parametr pozwala ci "klonować" wpisy usług. Podana
	    usługa jest po prostu zduplikowana pod nazwą bieżącej usługi.
	    Każdy parametr określony w bieżącej sekcji będzie unieważniał
	    ten z sekcji skopiowanej.</para>

	  <para>Ta własność pozwala ci ustawić usługę 'szablon' i łatwo
	    tworzyć podobne. Zauważ, że usługa kopiowana musi wystąpić
	    wcześniej w pliku konfiguracyjnym, niż usługa która wykonuje
	    kopiowanie.</para>

	  <para>Domyślnie: <emphasis>żadna usługa</emphasis></para>
	  <para>Przykład: <emphasis>copy = innausluga</emphasis>
	  </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="CREATEMASK">create mask (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Synonimem dla tego parametru jest <link linkend="CREATEMODE">
	      <parameter>create mode</parameter></link>.</para>

	  <para>Gdy plik jest tworzony, niezbędne uprawnienia są wyliczane
	    zgodnie z mapowaniem z trybów DOS na uprawnienia UNIX, a wyliczony
	    tryb UNIX jest wtedy mnożony logicznie (AND) z tym parametrem.
	    Może on być rozumiany jako maska bitowa trybów UNIX dla pliku.
	    Każdy bit <emphasis>nie</emphasis> ustawiony tutaj będzie usunięty
	    z zestawu trybów pliku, gdy ten będzie tworzony.</para>

	  <para>Domyślna wartość tego parametru usuwa bity zapisu i wykonania
	    dla 'grupy' i 'innych' z trybów UNIX.</para>

	  <para>Dalej, Samba doda logicznie tryb UNIX, utworzony z tego
	    parametru, z wartością parametru "force create mode" który
	    domyślnie jest ustawiony na 000.</para>

	  <para>Ten parametr nie wpływa na tryby katalogów. Zobacz parametr
	    <link linkend="DIRECTORYMODE"><parameter>directory mode</parameter>
	    </link>, aby dowiedzieć się szczegółów.</para>

	  <para>Zobacz również parametr <link linkend="FORCECREATEMODE">
	      <parameter>force create mode</parameter></link> do wymuszania
	    ustawienia poszczególnych bitów trybów na tworzonych plikach.
	    Zobacz też parametr <link linkend="DIRECTORYMODE"><parameter>
		directory mode</parameter></link> do maskowania bitów trybów
	    na tworzonych katalogach i parametr <link
	      linkend="INHERITPERMISSIONS"><parameter>inherit permissions
	      </parameter></link>.</para>

	  <para>Zwróć uwagę, że ten parametr nie stosuje się do zezwoleń
	    ustawionych przez edytor ACL w Windows NT/2000. Jeśli administrator
	    chce wymusić maskę na również listach kontroli dostępu, potrzebuje
	    ustawić parametr <link linkend="SECURITYMASK"><parameter>
		security mask</parameter></link>.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>create mask = 0744</command></para>
	  <para>Przykład: <command>create mask = 0775</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="CREATEMODE">create mode (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Jest to synonim dla <link linkend="CREATEMASK">
	      <parameter>create mask</parameter></link>.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="DEADTIME">deadtime (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Wartość parametru (dziesiętna liczba całkowita) reprezentuje
	    liczbę minut braku aktywności zanim połączenie jest uważane
	    za martwe i jest rozłączane. Czas martwy (deadtime) da efekty
	    (tj. zadziała, przyp.tłum.), jeśli liczba otwartych plików
	    wynosi zero.</para>

	  <para>Jest to użyteczne do powstrzymywania przed wyczerpaniem
	    zasobów serwera przez ogromną liczbę nieaktywnych połączeń.
	  </para>

	  <para>Większość klientów ma własnośc automatycznego ponownego
	    podłączania (auto-reconnect) gdy połączenie jest uszkodzone,
	    więc w większości przypadków ten parametr powinien być
	    transparentny dla użytkowników.</para>

	  <para>Korzystanie z tego parametu z czasem kilku minut jest
	    zalecane dla większości systemów.</para>

	  <para>Zerowy czas martwy wskazuje, że żadne auto-rozłączanie
	    nie powinno być wykonywane.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>deadtime = 0</command></para>
	  <para>Przykład: <command>deadtime = 15</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="DEBUGHIRESTIMESTAMP">debug hires timestamp (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Czasami znaczniki czasowe w komunikatach logu są
	    potrzebne z rozdzielczością większą niż sekundy. Ten parametr
	    boolowski, gdy jest włączony, dodaje rozdzielczość mikrosekundową
	    do czasu w nagłówku komunikatu logu.</para>

	  <para>Zauważ, że parametr <link linkend="DEBUGTIMESTAMP">
	      <parameter>debug timestamp</parameter></link>
	    musi być włączony, aby ten parametr działał.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>debug hires timestamp = no</command>
	  </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="DEBUGPID">debug pid (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Podczas używania tylko jednego pliku logu dla więcej niż
	    jednego rozdwojonego (forked) procesu <ulink url="smbd.8.pl.html">
	      smbd</ulink>, może być trudno śledzić, który proces wysyła
	    który komunikat. Ten parametr boolowski, gdy jest włączony,
	    dodaje id procesu do oznaczeń czasowych w nagłówkach
	    komunikatów w pliku logu.</para>

	  <para>Zauważ, że parametr <link linkend="DEBUGTIMESTAMP">
	      <parameter>debug timestamp</parameter></link>
	    musi być włączony, aby ten parametr odniósł efekt.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>debug pid = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="DEBUGTIMESTAMP">debug timestamp (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Komunikaty logu Samba 2.2 są domyślnie oznaczane czasem.
	    Jeśli działasz na wysokim <link linkend="DEBUGLEVEL"><parameter>
		debug level</parameter></link> (poziomie debugowania,
	    przyp.tłum.), te znaczniki mogą być rozpraszające. Ten parametr
	    boolowski pozwala wyłączyć oznaczanie czasowe.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>debug timestamp = yes</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="DEBUGUID">debug uid (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Samba jest czasem uruchamiana jako root, a czasem jako
	    podłączony użytkownik. Ten parametr boolowski wstawia bieżący
	    euid, egid, uid, i gid do oznaczeń czasowych nagłówków komunikatów
	    w pliku logu, jeśli jest włączony.</para>

	  <para>Zauważ, że parametr <link linkend="DEBUGTIMESTAMP">
	      <parameter>debug timestamp</parameter></link> musi być
	    włączony, aby ten parametr odniósł efekt.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>debug uid = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="DEBUGLEVEL">debug level (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Synonim dla parametru <link linkend="LOGLEVEL">
	      <parameter>log level</parameter></link>.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="DEFAULT">default (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Synonim dla <link linkend="DEFAULTSERVICE"><parameter>
		default service</parameter></link>.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="DEFAULTCASE">default case (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Zobacz sekcję <link linkend="ZNIEKSZTALCANIENAZWSEKC">
	      ZNIEKSZTAŁCANIE NAZW</link>. Zwróć również uwagę na parametr
	    <link linkend="SHORTPRESERVECASE"><parameter>short preserve case
	      </parameter></link>.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="DEFAULTSERVICE">default service (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Ten parametr określa nazwę usługi do której nastąpi
	    podłączenie, jeśli żądana aktualnie usługa nie może być
	    znaleziona. Zauważ, że nawiasy kwadratowe <emphasis>NIE
	    </emphasis> są podawane w wartości parametru (zobacz
	    przykład niżej).</para>

	  <para>Nie ma wartości domyślnej dla tego parametru. Jeśli
	    nie jest on podany, próba podłączenia się do
	    nieistniejącej usługi spowoduje wystąpienie błędu.</para>

	  <para>Typowo, domyślną byłaby usługa <link linkend="GUESTOK">
	      <parameter>guest ok</parameter></link>, <link
	      linkend="READONLY"><parameter>read-only</parameter>
	    </link>.</para>

	  <para>Zwróć również uwagę, że widoczna nazwa usługi będzie
	    zmieniona na taką samą, jak nazwa usługi żądanej. Jest to
	    bardzo użyteczne, ponieważ pozwala na użycie makr takich,
	    jak <parameter>%S</parameter> aby utworzyć usługę
	    "wildcard".</para>

	  <para>Zauważ również, że każdy znak "_" w nazwie usługi,
	    użyty w domyślnej będzie mapowany na "/". Umożliwia to
	    interesujące efekty.</para>

	  <para>Przykład:</para>

	  <para><programlisting>
	      [global]
	      default service = pub

	      [pub]
	      path = /%S
	    </programlisting></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
      <term><anchor id="DELETEPRINTERCOMMAND">deleteprinter command (G)</term>
        <listitem>
	<para>Wraz z wprowadzeniem w Samba 2.2 wsparcia dla drukowania
	opartego na MS-RPC dla klientów Windows NT/2000, jest teraz
	możliwe, żeby usuwać drukarkę w czasie normalnego działania
	(run time) poprzez uruchomienie wywołania RPC DeletePrinter()
	</para>

	<para>Dla hosta Samba oznacza to, że drukarka musi być fizycznie
	usunięta z właściwego (tzn. systemowego, przyp.tłum.) systemu
	drukowania. <parameter>deleteprinter command</parameter> definiuje
        skrypt który ma być uruchomiony i który przeprowadzi wszystkie
        operacje niezbędne do usunięcia drukarki z systemu drukowania
        i z <filename>smb.conf</filename>.</para>

	<para><parameter>deleteprinter command</parameter> jest
        wywoływany automatycznie z tylko jednym parametrem: <parameter>
        "nazwa drukarki" ("printer name")</parameter>.</para>

	<para>Gdy tylko <parameter>deleteprinter command</parameter>
        zostanie wykonany, <command>smbd</command> ponownie wykona parsowanie
        <filename>smb.conf</filename> aby upewnić się, że drukarki już
        nie ma. Jeśli nazwa współudziału jest nadal poprawna, wówczas
        <command>smbd</command> zwróci błąd ACCESS_DENIED do klienta.</para>

	<para>Domyślnie: <emphasis>brak poleceń</emphasis></para>
	<para>Przykład: <command>deleteprinter command = /usr/bin/usundrukarke
        </command></para>
	</listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="DELETEREADONLY">delete readonly (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Ten parametr pozwala na usuwanie plików tylko do odczytu.
	    Nie jest to normalna semantyka DOS, ale jest dopuszczalna
	    przez UNIX.</para>

	  <para>Opcja ta może być użyteczna do uruchamiania aplikacji
	    takich, jak rcs, gdzie prawa własności do pliku UNIX
	    zapobiegają zmianom uprawnień do niego, a semantyka DOS
	    zapobiega usunięciu pliku tylko do odczytu.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>delete readonly = no</command></para>
	</listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
	<term><anchor id="DELETESHARECOMMAND">delete share command (G)</term>
	<listitem><para>Samba 2.2.0 wprowadziła zdolność do dynamicznego
	    dodawania i usuwania współudziałów poprzez Windows NT 4.0 Server
	    Manager. <parameter>delete share command</parameter> jest używany
	    do definiowania zewnętrznego programu lub skryptu który usunie
	    istniejącą definicję usługi z <filename>smb.conf</filename>.
	    Aby pomyślnie wykonać <parameter>delete share command</parameter>,
	    <command>smbd</command> wymaga żeby administrator był podłączony
	    przy użyciu konta root'a (tzn. uid == 0).</para>

	  <para>Przy uruchomieniu, <command>smbd</command> automatycznie wywoła
	    <parameter>delete share command</parameter> z dwoma parametrami.</para>

	  <itemizedlist>
	    <listitem><para><parameter>plikKonfig (configFile)</parameter> - 
		lokalizacja globalnego pliku <filename>smb.conf</filename></para>
	    </listitem>
	    <listitem><para><parameter>nazwaWspoludzialu (shareName)</parameter>
	      </para></listitem>
	  </itemizedlist>

	  <para>Ten parametr jest używany do usuwania tylko współudziałów
	    plikowych. Aby usuwać współudziały drukarkowe zobacz
	    <link linkend="DELETEPRINTERCOMMAND"><parameter>delete printer
		command</parameter></link>.</para>

	  <para>Zobacz też <link linkend="ADDSHARECOMMAND"><parameter>delete
		share command</parameter></link>, <link linkend="CHANGESHARECOMMAND">
	      <parameter>change share</parameter></link>.</para>

	  <para>Domyślnie: <emphasis>brak poleceń</emphasis></para>
	  <para>Przykład: <command>delete share command = /usr/local/bin/
	      usunwspoludzial</command></para>
	</listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="DELETEUSERSCRIPT">delete user script (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Jest to pełna ścieżka dostępu do skryptu, który będzie
	    uruchomiony <emphasis>NA PRAWACH ROOT'a</emphasis> przez
	    <ulink url="smbd.8.pl.html"><command>smbd(8)</command></ulink>
	    w pewnych okolicznościach opisanych poniżej.</para>

	  <para>Normalnie, serwer Samba wymaga, aby użytkownicy UNIX byli
	    utworzeni dla wszystkich użytkowników korzystających z plików na
	    tym serwerze. Dla miejsc które używają baz danych kont Windows NT
	    jako głównej bazy danych użytkowników, tworzenie ich i utrzymywanie
	    ich listy w synchronizacji z Windows NT PDC jest skomplikowanym
	    zadaniem. Ta opcja pozwala <ulink url="smbd.8.pl.html">smbd</ulink>
	    usunąć żądanego użytkownika UNIX <emphasis>NA ŻĄDANIE</emphasis>,
	    gdy łączy się on z serwerem Samba, a użytkownik Windows NT już nie
	    istnieje.</para>

	  <para>Aby użyć tej opcji, <ulink url="smbd.8.pl.html">smbd</ulink>
	    musi być ustawiony na <link linkend="SECURITYEQUALSDOMAIN">
	      security = domain</link>,
	    a <parameter>delete user script</parameter> musi być ustawiony na
	    pełną ścieżkę dostępu do skryptu, który usunie użytkownika UNIX
	    podanego jako argument <parameter>%u</parameter>, co będzie rozwinięte
	    do nazwy użytkownika UNIX do usunięcia. <emphasis>ZAUWAŻ</emphasis>,
	    że jest to co innego, niż <link linkend="ADDUSERSCRIPT"><parameter>
		add user script</parameter></link>
	    który będzie działał z opcją <link linkend="SECURITYEQUALSSERVER">
	      security = server</link>
	    tak samo, jak z <link linkend="SECURITYEQUALSDOMAIN">
	      security = domain</link>.
	    Powodem jest fakt, że tylko wtedy, gdy Samba jest członkiem domeny,
	    otrzymuje informację o tym, że użytkownik nie istnieje. W trybie
	    <link linkend="SECURITYEQUALSSERVER">security=server</link>
	    brakujący użytkownik jest traktowany tak samo, jak próba logowania
	    przy użyciu niepoprawnego hasła. Usuwanie użytkownika w takich
	    okolicznościach nie byłoby dobrym pomysłem.</para>

	  <para>Gdy użytkownik Windows próbuje uzyskać dostęp do serwera Samba,
	    w trakcie <emphasis>"logowania"</emphasis> (ustawianie sesji w protokole
	    SMB), <command>smbd</command> kontaktuje się z
	    <link linkend="PASSWORDSERVER"><parameter>password server
	      </parameter></link> i próbuje autentykować danego użytkownika
	    przy użyciu podanego hasła. Jeśli autentykacja zakończy się
	    niepowodzeniem ze specyficznym kodem błędu Domeny, oznaczającym
	    że użytkownik już nie istnieje, wtedy <command>smbd</command>
	    próbuje znaleźć w bazie danych haseł UNIX, użytkownika który
	    pasuje do konta użytkownika Windows. Jeśli poszukiwanie zakończy
	    się sukcesem i <parameter>delete user script</parameter> jest
	    ustawiony, wtedy <command>smbd</command> wywoła określony skrypt
	    <emphasis>JAKO ROOT</emphasis>, rozwijając każdy argument
	    <parameter>%u</parameter> do nazwy użytkownika do usunięcia.
	  </para>

	  <para>Ten skrypt powinien usunąć użytkownika UNIX o podanej nazwie.
	    W ten sposób użytkownicy ci są dynamicznie usuwani, aby pasować do
	    istniejących kont Windows NT.</para>

	  <para>Zobacz też <link linkend="SECURITYEQUALSDOMAIN">
	      security = domain</link>, <link linkend="PASSWORDSERVER">
	      <parameter>password server</parameter></link>,
	    <link linkend="ADDUSERSCRIPT">add user script</link>.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>delete user script = &lt;pusty lancuch&gt;
	    </command></para>
	  <para>Przykład: <command>delete user script = /usr/local/samba/bin/
	      usun_uzytk %u</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="DELETEVETOFILES">delete veto files (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Ta opcja jest używana gdy Samba próbuje usunąć katalog
	    który zawiera jeden lub więcej katalogów "zawetowanych"
	    (zobacz opcję <link linkend="VETOFILES"><parameter>veto files
	      </parameter></link>. Jeśli ta opcja jest ustawiona na False
	    (domyślnie) wtedy, jeśli "zawetowany" katalog zawiera jakieś
	    "niezawetowane" pliki lub katalogi, usuwanie go zakończy się
	    niepowodzeniem. Zazwyczaj tego właśnie potrzebujesz.</para>

	  <para>Jeśli ta opcja jest ustawiona na <constant>True</constant>,
	    wtedy Samba spróbuje usunąć rekursywnie pliki i katalogi wewnątrz
	    "zawetowanego" katalogu. Może to być użyteczne do integracji z
	    systemami usług plikowych takimi, jak NetAtalk który tworzy metapliki
	    w katalogach, które normalnie mógłbyś zabronić (zawetować) oglądać
	    użytkownikom DOS/Windows (np. <filename>.AppleDouble</filename>).
	  </para>

	  <para>Ustawienie <command>delete veto files = yes</command> pozwala
	    transparentnie usunąć te katalogi, gdy katalog nadrzędny jest usuwany
	    (tak długo, jak użytkownik ma uprawnienia żeby to zrobić).</para>

	  <para>Zobacz też parametr <link linkend="VETOFILES"><parameter>veto
		files</parameter></link>.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>delete veto files = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="DENYHOSTS">deny hosts (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Synonim dla <link linkend="HOSTSDENY"><parameter>
		hosts deny</parameter></link>.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="DFREECOMMAND">dfree command (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Ustawienie polecenia dfree powinno być używane tylko
	    w systemach, gdzie występuje problem z wewnętrznymi
	    wyliczeniami przestrzeni dyskowej. Coś takiego zdarzyło
	    się w systemie Ultrix, lecz może również występować z innymi
	    systemami operacyjnymi. Symptomem być błąd "Abort Retry
	    Ignore" na końcu każdego listowania katalogu.</para>

	  <para>To ustawienie pozwala na zastąpienie wewnętrznych
	    mechanizmów do wyliczania całkowitej przestrzeni dyskowej
	    i ilości dostępnej, mechanizmami zewnętrznymi. Poniższy
	    przykład podaje możliwy skrypt, który mógłby pełnić tą
	    funkcję.</para>

	  <para>Zewnętrzny program będzie otrzymywał pojedynczy parametr
	    wskazujący katalog w "odpytywanym" systemie plików. Będzie się on
	    na ogół składać z łańcucha znakowego <filename>/</filename>. Skrypt
	    powinien zwrócić dwie liczby całkowite w ascii. Pierwsza powinna być
	    całkowitą przestrzenią dysku w blokach, a druga powinna być liczbą
	    dostępnych bloków. Opcjonalna, trzecia zwrócona wartość może podawać
	    rozmiar bloku w bajtach. Domyślnym rozmiarem bloku jest 1024 bajtów.
	  </para>

	  <para>Uwaga: Twój skrypt <emphasis>NIE</emphasis> powinien być
	    ustawiony na setuid lub setgid, a jego właścicielem (i jedynym
	    użytkownikiem z prawem zapisu) powinien być root !</para>

	  <para>Domyślnie: <emphasis>Domyślnie, wewnętrzne mechanizmy
	      określania pojemności dysku i pozostałej przestrzeni będą użyte.
	    </emphasis></para>
	  <para>Przykład: <command>dfree command = /usr/local/samba/bin/dfree
	    </command></para>

	  <para>Gdzie skryptem dfree (który musi być wykonywalny) mogłoby być:
	  </para>

	  <para><programlisting>
	      #!/bin/sh
	      df $1 | tail -1 | awk '{print $2" "$4}'
	    </programlisting></para>

	  <para>albo może (w systemach bazujących na Sys V):</para>
	  <para><programlisting>
	      #!/bin/sh
	      /usr/bin/df -k $1 | tail -1 | awk '{print $3" "$5}'
	    </programlisting></para>

	  <para>Zauważ, że możesz musieć zastąpić nazwy poleceń pełnymi
	    ścieżkami dostępu w niektórych systemach.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="DIRECTORY">directory (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Synonim dla <link linkend="PATH"><parameter>path</parameter></link>.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="DIRECTORYMASK">directory mask (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Ten parametr stanowią tryby oktalne które są używane
	    przy konwertowaniu trybów DOS na tryby UNIX podczas tworzenia
	    katalogów UNIX.</para>

	  <para>Gdy katalog jest tworzony, konieczne uprawnienia są
	    wyliczane zgodnie z mapowaniem z trybów DOS na uprawnienia
	    UNIX, a będący wynikiem tryb UNIX jest mnożony logicznie (AND)
	    z tym parametrem. Można go traktować jak maskę bitową dla
	    trybów UNIX katalogu. Każdy bit <emphasis>nie</emphasis>
	    ustawiony tutaj będzie usunięty z zestawu trybów katalogu,
	    gdy ten jest tworzony.</para>

	  <para>Domyślna wartość tego parametru usuwa z trybu UNIX bity
	    zapisu dla "grupy" i "innych", pozwalając modyfikować katalog
	    tylko użytkownikowi który jest jego właścicielem.</para>

	  <para>Dalej, Samba doda logicznie tryb UNIX utworzony przy pomocy
	    tego parametru z wartością parametru <link linkend="FORCEDIRECTORYMODE">
	      <parameter>force directory mode</parameter></link>. Ten
	    parametr jest ustawiony domyślnie na 000 (tzn. żadne dodatkowe
	    bity trybów nie są dodawane).</para>

	  <para>Zobacz parametr <link linkend="FORCEDIRECTORYMODE">
	      <parameter>force directory mode</parameter></link>
	    który powoduje, że poszczególne bity trybu będą zawsze
	    ustawione w tworzonych katalogach.</para>

	  <para>Zobacz też parametr <link linkend="CREATEMODE"><parameter>
		create mode</parameter></link> do maskowania bitów trybu
	    w tworzonych plikach, i parametr
	    <link linkend="DIRECTORYSECURITYMASK"><parameter>directory
		security mask</parameter></link>.</para>

	  <para>Zobacz również parametr 
	    <link linkend="INHERITPERMISSIONS"><parameter>inherit
		permissions</parameter></link>.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>directory mask = 0755</command></para>
	  <para>Przykład: <command>directory mask = 0775</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="DIRECTORYMODE">directory mode (S)</term>
	<listitem>
<para>Synonim dla <link linkend="DIRECTORYMASK"><parameter>directory mask</parameter></link>.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="DIRECTORYSECURITYMASK">directory security mask (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Ten parametr kontroluje bity zezwoleń UNIX które mogą być
	    modyfikowane, gdy klient Windows NT manipuluje nimi na katalogu,
	    używając rodzimego w NT pola dialogowego security.</para>

	  <para>Parametr ten jest stosowany jako maska (mnożona logicznie) na
	    zmienione bity zezwoleń, w ten sposób zapobiegając modyfikacji
	    jakichkolwiek bitów których nie ma w masce. Konkretnie, bity zerowe
	    w masce mogą być traktowane jako zestaw bitów których użytkownik nie
	    może zmieniać.</para>

	  <para>Jeśli nie jest ustawiony wprost, parametr ten jest ustawiany
	    na 0777 co oznacza że użytkownik może modyfikować wszystkie
	    zezwolenia (prawa dostępu) dla użytkownika/grupy/świata na katalogu.

	  <para><emphasis>Zwróć uwagę</emphasis>, że użytkownicy którzy mogą
	    uzyskać dostęp do serwera Samba poprzez inne środki, mogą łatwo
	    obejść to ograniczenie. Jest to więc przede wszystkim użyteczne
	    dla "wolnostojących" systemów. Administratorzy większości normalnych
	    systemów będą prawdopodobnie chcieli ustawić to na <constant>0777
	    </constant>.</para>

	  <para>Zobacz też parametry <link linkend="FORCEDIRECTORYSECURITYMODE">
	      <parameter>force directory security mode</parameter></link>,
	    <link linkend="SECURITYMASK"><parameter>security mask</parameter>
	    </link>, <link linkend="FORCESECURITYMODE">force security mode</link>
	  </para>

	  <para>Domyślnie: <command>directory security mask = 0777</command>
	  </para>
	  <para>Przykład: <command>directory security mask = 0700</command>
	  </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
	<term><anchor id="DISABLESPOOLSS">disable spoolss (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Włączenie tego parameteru wyłączy wsparcie Samby dla zbioru
	    SPOOLSS MS-RPC i przyniesie identyczne zachowanie jak Samba 2.0.x.
	    Klienci Windows NT/2000 będą używać poleceń drukowania w stylu
	    LanMan. Jednakże wyłączy to również zdolność do wysyłania
	    sterowników drukarek do serwera Samba poprzez Kreator Dodawania
	    Drukarki w Windows NT lub przy użyciu pola dialogowego właściwości
	    drukarki w NT. Wyłączy to także zdolność klientów Windows NT/2000
	    do ściągania sterowników drukarek z hosta Samba na żądanie.
	    <emphasis>Badź bardzo ostrożny przy włączaniu tego parametru.
	    </emphasis>
	  </para>

	  <para>Zobacz też <link linkend="USECLIENTDRIVER">use client driver
	    </link></para>

	  <para>Domyślnie: <command>disable spoolss = no</command></para>
	</listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="DNSPROXY">dns proxy (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Określa, że gdy <ulink url="nmbd.8.pl.html">nmbd(8)</ulink>
	    funkcjonuje jako serwer WINS i stwierdzi, że nazwa NetBIOS nie
	    została zarejestrowana, powinien potraktować nazwę NetBIOS słowo
	    w słowo jak nazwę DNS i wykonać przeszukanie z serwerem DNS dla
	    tej nazwy w imieniu pytającego klienta.</para>

	  <para>Zauważ, że maksymalna długość dla nazwy NetBIOS to 15 znaków,
	    więc nazwa DNS (albo alias DNS) może mieć podobnie tylko 15
	    znaków maksymalnie.</para>

	  <para><command>nmbd</command> tworzy drugą kopię samego siebie
	    aby wykonać żądanie szukania nazwy DNS, jako że jej szukanie
	    jest czynnością blokującą.</para>

	  <para>Zobacz też parametr <link linkend="WINSSUPPORT"><parameter>
		wins support</parameter></link>.</para>
	  <para>Domyślnie: <command>dns proxy = yes</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="DOMAINADMINGROUP">domain admin group (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Ten parametr jest w zamierzeniach tymczasowym rozwiązaniem
	    umożliwiającym użytkownikom zostanie członkiem grupy "Domain
	    Admins" gdy host Samba działa jako PDC. Kompletne rozwiązanie
	    będzie dostarczone przez system mapowania grup Windows NT/2000
	    na grupy UNIX. Zauważ proszę, że ten parametr ma trochę mylącą
	    nazwę. Akceptuje on listę nazw użytkowników i grup w standardowej
	    notacji <filename>smb.conf</filename>.</para>

	  <para>Zobacz też <<link linkend="DOMAINGUESTGROUP"><parameter>domain
		guest group</parameter></link>, <link linkend="DOMAINLOGONS">
	      <parameter>domain logons</parameter></link></para>

	  <para>Domyślnie: <emphasis>brak administratorów domeny</emphasis>
	  </para>
	  <para>Przykład: <command>domain admin group = root @wheel</command>
	  </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="DOMAINGUESTGROUP">domain guest group (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Ten parametr jest w zamierzeniach tymczasowym rozwiązaniem
	    umożliwiającym użytkownikom zostanie członkiem grupy "Domain
	    Guests" gdy host Samba działa jako PDC. Kompletne rozwiązanie
	    będzie dostarczone przez system mapowania grup Windows NT/2000
	    na grupy UNIX. Zauważ proszę, że ten parametr ma trochę mylącą
	    nazwę. Akceptuje on listę nazw użytkowników i grup w standardowej
	    notacji <filename>smb.conf</filename>.</para>

	  <para>Zobacz też <link linkend="DOMAINADMINGROUP"><parameter>domain
		admin group</parameter></link>, <link linkend="DOMAINLOGONS">
	      <parameter>domain logons</parameter></link></para>

	  <para>Domyślnie: <emphasis>brak gości w domenie</emphasis></para>
	  <para>Przykład: <command>domain guest group = nobody @goscie</command>
	  </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="DOMAINLOGONS">domain logons (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Jeśli ustawiony na <constant>true</constant>, serwer Samba
	    będzie obsługiwał logowania do Domeny Windows 95/98 dla
	    <link linkend="WORKGROUP"><parameter>grupy roboczej (workgroup)
	      </parameter></link> w której jest. Samba 2.2 ma również
	    ograniczoną możliwość działania jako kontroler domeny dla Domen
	    Windows NT 4. Aby dowiedzieć się więcej szczegółów o ustawianiu
	    tej własności zobacz plik <filename>DOMAINS.txt</filename> w
	    katalogu dokumentacji Samba <filename>docs/</filename>
	    dostarczonym z kodem źródłowym.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>domain logons = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="DOMAINMASTER">domain master (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Powiedz <ulink url="nmbd.8.pl.html"><command>nmbd(8)</command>
	    </ulink> żeby odblokował łączenie list przeglądania WAN (dla rozległych
	    sieci, przyp.tłum.). Ustawianie tej opcji powoduje, że <command>nmbd
	    </command> ogłasza specjalną, specyficzną dla domeny nazwę NetBIOS która
	    identyfikuje go jako nadrzędną przeglądarkę domeny dla jego danej
	    <link linkend="WORKGROUP"><parameter>grupy roboczej (workgroup)</parameter>
	    </link>. Lokalne nadrzędne przeglądarki w tej samej
	    <link linkend="WORKGROUP"><parameter>grupie roboczej</parameter>
	    </link> na izolowanych od rozgłaszania (broadcast-isolated)
	    podsieciach będą podawały temu <command>nmbd</command> ich lokalne
	    listy przeglądania, a potem poproszą <ulink url="smbd.8.pl.html">
	      <command>smbd(8)</command></ulink> o kompletną kopię listy
	    przeglądania dla całej sieci rozległej. Klienci przeglądarki
	    będą wówczas kontaktować się z ich lokalną nadrzędną
	    przeglądarką i otrzymają listę przeglądania obejmującą całą
	    domenę, zamiast listy tylko dla ich podsieci izolowanej od
	    rozgłaszania.</para>

	  <para>Zauważ, że Główne Kontrolery Domen Windows NT oczekują, że będą
	    w stanie ogłosić tą specyficzną dla <link linkend="WORKGROUP">
	      <parameter>grupy roboczej</parameter></link>, specjalną nazwę
	    NetBIOS która zidentyfikuje je jako nadrzędne przeglądarki
	    domeny dla tej <link linkend="WORKGROUP"><parameter>grupy
		roboczej</parameter></link> domyślnie (tzn. nie
	    ma sposobu, aby zapobiec próbom zrobienia tego przez Windows
	    NT PDC). Oznacza to, że jeśli ten parametr jest ustawiony i
	    <command>nmbd</command> ogłasza tą specjalną nazwę dla
	    <link linkend="WORKGROUP"><parameter>grupy roboczej</parameter>
	    </link> zanim Windows NT PDC jest w stanie to zrobić, wtedy
	    wzajemne przeglądanie podsieci będzie zachowywać się dziwnie
	    i może przestać działać.</para>

	  <para>Jeśli <link linkend="DOMAINLOGONS"><command>domain logons
		= yes</command></link>, wtedy domyślnym zachowaniem jest
	    włączenie parametru <parameter>domain master</parameter>. Jeśli
	    <parameter>domain logons</parameter> nie jest włączony
	    (domyślne ustawienie), wtedy <parameter>domain master</parameter>
	    również nie będzie domyślnie włączony.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>domain master = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="DONTDESCEND">dont descend (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Są pewne katalogi w niektórych systemach (np.
	    <filename>/proc</filename> pod Linuxem) które są albo
	    poza zainteresowaniem klientów, albo są nieskończenie
	    głębokie (rekursywne). Ten parametr pozwala ci określić
	    ograniczoną przecinkiem listę katalogów które serwer
	    powinien zawsze pokazywać jako puste.</para>

	  <para>Zwróć uwagę, że Samba może być bardzo wybredna co do
	    dokładnego formatu wpisów "dont descend". Przykładowo, możesz
	    potrzebować <filename>./proc</filename>, zamiast po prostu
	    <filename>/proc</filename>. Eksperymentowanie jest
	    najlepszą polityką :-)</para>

	  <para>Domyślnie: <emphasis>brak (tzn. wszystkie katalogi
	      są dopuszczane)</emphasis></para>
	  <para>Przykład: <command>dont descend = /proc,/dev
	    </command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
      <term><anchor id="DOSFILEMODE">dos filemode (S)</term>
      <listitem>
	<para>Domyślnym zachowaniem w Sambie jest dostarczanie
	    zachowania podobnego do UNIX'a gdy tylko właściciel pliku/katalogu
	    może zmieniać jego zezwolenia. Jednakże to zachowanie jest często
	    mylące dla użytkowników DOS/Windows. Włączenie tego parametru
	    pozwala użytkownikowi który ma prawo zapisu do pliku (poprzez
	    dowolne środki) modyfikować na nim zezwolenia. Zauważ, że
	    użytkownik należący do grupy, która jest właścicielem pliku,
	    nie będzie mógł zmienić dla niej zezwoleń, jeśli ma ona tylko
	    prawo do odczytu. Właściciel pliku/katalogu nie jest zmieniany,
	    tylko zezwolenia są modyfikowane.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>dos filemode = no</command></para>
	</listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="DOSFILETIMERESOLUTION">dos filetime resolution (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Pod DOS'em i systemem plików Windows FAT, najlepsza
	    ziarnistość czasowa to dwie sekundy. Ustawianie tego parametru
	    dla współudziału powoduje, że Samba zaokrągla raportowany
	    czas w dół do najbliższej granicy dwóch sekund, gdy wykonywane
	    jest wywołanie pytające <ulink url="smbd.8.pl.html"><command>
		smbd(8)</command></ulink>, które wymaga rozdzielczości
	    jednej sekundy.</para>

	  <para>Ta opcja jest używana głównie jako opcja kompatybilności z
	    Visual C++, gdy jest ono używane na współudziałach Samba. Jeśli
	    włączone są "oplocks" na współudziale, Visual C++ używa dwóch
	    różnych wywołań odczytujących czas aby sprawdzić, czy plik
	    został zmieniony odkąd był ostatnio czytany. Jedno z tych
	    wywołań używa jednosekundowej ziarnistości, drugie używa
	    dwusekundowej. Ponieważ dwusekundowe wywołanie zaokrągla
	    każdą nieparzystą sekundę w dół wtedy, jeśli plik ma oznaczenie
	    czasowe z nieparzystą liczbą sekund, dwa oznaczenia czasu nie
	    będą pasować i Visual C++ będzie twierdził, że plik został
	    zmieniony. Ustawianie tej opcji powoduje, że dwa oznaczenia
	    czasu zgadzają się i Visual C++ jest szczęśliwy.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>dos filetime resolution = no</command>
	  </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="DOSFILETIMES">dos filetimes (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Pod DOS i Windows, jeśli użytkownicy mogą pisać do pliku,
	    mogą zmieniać jego oznaczenie czasowe. W semantyce POSIX,
	    tylko właściciel pliku albo root mogą zmienić oznaczenie
	    czasowe. Domyślnie, Samba działa z semantyką POSIX i odrzuca
	    zmiany oznaczenia czasowego na pliku, jeśli użytkownik, w
	    którego imieniu działa <command>smbd</command>, nie jest
	    jego właścicielem. Ustawienie tej opcji na <constant>true
	    </constant> zezwala na semantykę DOS i smbd będzie zmieniał
	    oznaczenie czasowe pliku tak, jak tego wymaga DOS.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>dos filetimes = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="ENCRYPTPASSWORDS">encrypt passwords (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Ta opcja boolowska kontroluje, czy kodowane hasła będą
	    negocjowane z klientem. Zauważ, że Windows NT 4.0 SP3 i wyższe
	    oraz również Windows 98 będą domyślnie oczekiwać kodowanych haseł,
	    chyba że wpis w rejestrze zostanie zmieniony. Aby używać kodowanych
	    haseł w Sambie, zobacz plik <filename>ENCRYPTION.txt</filename> w
	    katalogu dokumentacji Samba <filename>docs/</filename>
	    dostarczonym wraz z kodem źrdółowym.</para>

	  <para>Aby kodowane hasła działały prawidłowo,
	    <ulink url="smbd.8.pl.html"><command>smbd</command></ulink> musi
	    mieć albo dostęp do lokalnego pliku <ulink url="smbpasswd.5.pl.html">
	      <filename>smbpasswd(5)</filename></ulink> (zobacz program
	    <ulink url="smbpasswd.8.pl.html"><command>smbpasswd(8)</command>
	    </ulink> aby uzyskać informację o tym, jak ustawić i utrzymywać
	    ten plik), albo mieć ustawiony parametr <link linkend="SECURITY">
	      security=[server|domain]</link> co spowoduje, że <command>smbd
	    </command> wykonuje autentykację względem innego serwera.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>


      <varlistentry>
        <term><anchor id="ENHANCEDBROWSING">enhanced browsing (G)</term>
        <listitem>
	  <para>Ta opcja włącza kilka rozszerzeń do skrośnej
	    (cross-subnet) propagacji przeglądania które zostały dodane
	    do Samby, lecz nie są standardowe w implementacjach Microsoftu.
	    <emphasis>Rozszerzenia te są obecnie dostępne tylko w drzewku
	      CVS Samba HEAD (a nie Samba 2.2.x).</emphasis></para>

	  <para>Pierwsze rozszerzenie propagacji przeglądania składa się
	    z regularnego wielowartościowego (wildcard) zapytania do serwera
	    Samba WINS o wszystkie Nadrzędne Przeglądarki Domeny (Domain
	    Master Browsers - DMB), po którym następuje synchronizacja
	    z każdym zwróconym DMB. Drugie rozszerzenie składa się
	    z randomizowanej synchronizacji przeglądania z wszystkimi
	    (aktualnie) znanymi DMB.</para>

	  <para>Możesz woleć wyłączyć tą opcję jeśli masz problem
	    z pustymi grupami roboczymi które nie znikają z list przeglądania.
	    Z powodu ograniczeń protokołów przeglądania, te rozszerzenia mogą
	    spowodować, że pusta grupa robocza zostaje sobie na zawsze, co
	    może być irytujące.</para>

	  <para>Generalnie powinieneś zostawić tą opcję włączoną, ponieważ
	    powoduje ona, że skrośna propagacja przeglądania jest bardziej
	    pewna.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>enhanced browsing = yes</command></para>
	</listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
	<term><anchor id="ENUMPORTSCOMMAND">enumports command (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Koncepcja "portu" jest całkiem obca dla hostów
	    UNIX. W serwerach druku Windows NT/2000, port jest skojarzony
	    z monitorem portu i generalnie przybiera formę lokalnego
	    (np. LPT1:, COM1:, FILE:) lub zdalnego portu (np. LPD Port Monitor,
	    etc...). Domyślnie, Samba ma tylko jeden zdefiniowany port
	    --<constant>"Samba Printer Port"</constant>. Pod Windows NT/2000,
	    wszystkie drukarki muszą mież prawidłową nazwę portu.
	    Jeśli chcesz mieć wyświetloną listę portów (<command>smbd</command>
	    nie używa nazw portów do niczego) inną niż domyślny <constant>
	      "Samba Printer Port"</constant>, możesz zdefiniować <parameter>
	      enumports command</parameter> tak, żeby wskazywał program który
	    powinien wygenerować listę portów, jeden na linię, na standardowe
	    wyjście. Ten listing będzie wykorzystany przy odpowiedziach
	    na RPC EnumPorts() poziomu 1 i 2.</para>

	  <para>Domyślnie: <emphasis>brak poleceń enumports</emphasis></para>
	  <para>Przykład: <command>enumports command = /usr/bin/listport
	    </command></para>
	</listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="EXEC">exec (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Jest to synonim dla <link linkend="PREEXEC"><parameter>
		preexec</parameter></link>.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="FAKEDIRECTORYCREATETIMES">fake directory create times (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Systemy plików NTFS i Windows VFAT zachowują daty
	    utworzenia dla wszystkich plików i katalogów. To nie jest
	    to samo, co ctime - czas zmiany statusu - którą zachowuje
	    Unix, więc Samba domyślnie raportuje najnowszy z różnych
	    czasów, które Unix zachowuje. Ustawianie tego parametru
	    dla współudziału powoduje, że Samba zawsze raportuje
	    północ 01.01.1980 jako datę utworzenia dla katalogów.
	  </para>

	  <para>Ta opcja jest głównie używana jako opcja kompatybilności
	    dla Visual C++ gdy jest ono używane na współudziałach Samba.
	    Wygenerowane przez Visual C++ pliki makefile mają katalog
	    object jako zależność dla każdego pliku object, oraz regułę
	    make do tworzenia tego katalogu. Również, gdy NMAKE porównuje
	    oznaczenia czasowe, używa on daty utworzenia podczas
	    sprawdzania katalogu. W ten sposób katalog object będzie
	    stworzony jeśli nie istnieje, lecz gdy już istnieje będzie
	    miał zawsze wcześniejsze oznaczenia czasowe, niż pliki object
	    które zawiera.</para>

	  <para>Tym niemniej, semantyka czasu Unix oznacza, że czas
	    utworzenia raportowany przez Sambę będzie aktualizowany za
	    każdym razem, gdy plik jest tworzony lub usuwany w katalogu.
	    NMAKE znajduje w ten sposób wszystkie pliki object w katalogu
	    object, których ostatnia kompilacja jest poza datą porównaną
	    do katalogu i rekompiluje je. Włączanie tej opcji zapewnia,
	    że katalogi zawsze poprzedzają (w sensie oznaczeń czasowych,
	    przyp.tłum.) ich zawartość i NMAKE będzie działał zgodnie
	    z oczekiwaniami.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>fake directory create times = no
	    </command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="FAKEOPLOCKS">fake oplocks (S)</term>
	<listitem>
	  <para>"Oplocks" są sposobem w jaki klienci SMB dostają od
	    serwera pozwolenie na lokalne buforowanie operacji plikowych.
	    Jeśli serwer przyznaje oplock ("blokada oportunistyczna", tłum.
	    bezpośrednie), wtedy klient może założyć, że jest jedynym który
	    korzysta z pliku i będzie agresywnie buforował zawarte w nim dane.
	    Przy pewnych typach oplock'ów, klient może nawet buforować
	    operacje otwórz/zamknij na pliku. Może to dać znaczne zyski
	    wydajności.</para>

	  <para>Gdy ustawisz <command>fake oplocks = yes</command>
	    <ulink url="smbd.8.pl.html"><command>smbd(8)</command></ulink> będzie
	    zawsze przyznawał oplock żądaniom, niezależnie od tego, jak wielu
	    klientów używa pliku.</para>

	  <para>Generalnie, dużo lepiej jest korzystać z prawdziwego wsparcia
	    dla <link linkend="OPLOCKS"><parameter>oplock'ów</parameter></link>
	   niż z tego parametru.</para>

	  <para>Jeśli włączysz tą opcję na współudziałach tylko-odczyt
	    lub tych, o których wiesz, że będą używane tylko przez jednego
	    klienta na raz tak, jak media fizycznie tylko do odczytu (CDROM),
	    zobaczysz dużą poprawę wydajności w wielu operacjach. Jeśli
	    włączysz tą opcję na współudziałach, gdzie wielu klientów może
	    mieć dostęp odczyt-zapis do plików w tym samym momencie, możesz
	    otrzymać uszkodzenie danych. Korzystaj z tej opcji ostrożnie !
	  </para>

	  <para>Ta opcja jest domyślnie wyłączona.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="FOLLOWSYMLINKS">follow symlinks (S)</term>
	<listitem>
<para>Ten parametr pozwala administratorowi Samba zatrzymać
<ulink url="smbd.8.pl.html"><command>smbd(8)</command></ulink>
przed podążaniem za dowiązaniami symbolicznymi (symbolic link) w
konkretnym współudziale. Ustawianie tego parametru na <constant>
no</constant> zapobiega przed wejściem do jakiegokolwiek pliku
lub katalogu który jest dowiązaniem symbolicznym (użytkownik otrzyma
błąd). Opcja ta jest bardzo użyteczna np. do powstrzymywania
użytkowników przed dodawaniem dowiązań symbolicznych do <filename>
/etc/passwd</filename> w ich katalogu domowym. Tym niemniej zwolni
ona lekko wyszukiwania nazw plików.</para>

<para>Domyślnie, opcja ta jest włączona (tzn. <ulink url="smbd.8.pl.html">
<command>smbd</command></ulink> będzie podążał za dowiązaniami
symbolicznymi).</para>

<para>Domyślnie: <command>follow symlinks = yes</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="FORCECREATEMODE">force create mode (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Ten parametr określa zestaw bitów zezwoleń trybu UNIX
	    który będzie <emphasis>zawsze</emphasis> ustawiany na pliku przez
	    Sambę. Jest to przeprowadzane za pomocą dodawania logicznego
	    (OR) tych bitów z bitami trybu pliku, który jest tworzony lub
	    ma zmieniane zezwolenia. Domyślną wartością tego parametru jest
	    (ósemkowo) 000. Tryby w tym parametrze są bitowo dodawane do
	    trybu pliku po tym, jak ustawiona w parametrze
	    <link linkend="CREATEMASK"><parameter>create mask</parameter></link>
	    maska jest wprowadzona.</para>

	  <para>Zwróć uwagę, że domyślnie ten parametr nie stosuje się do
	    zezwoleń ustawianych przez edytory ACL Windows NT/2000. Jeśli
	    administrator chce wymusić tą maskę również na listach kontroli
	    dostępu, musi ustawić <link linkend="RESTRICTACLWITHMASK">
	      <parameter>restrict acl with mask</parameter></link> na
	    <constant>true</constant>.</para>

	  <para>Zobacz też parametr <link linkend="CREATEMASK"><parameter>
		create mask</parameter></link>, aby dowiedzieć się szczegółów
	    na temat maskowania bitów trybu na plikach.</para>

	  <para>Zobacz też parametr <link linkend="INHERITPERMISSIONS">
	      <parameter>inherit permissions</parameter></link>.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>force create mode = 000</command></para>
	  <para>Przykłąd: <command>force create mode = 0755</command></para>

	  <para>wymusiłby, żeby wszystkie utworzone pliki miały zezwolenia
	    do odczytu i wykonania dla "grupy" i "innych", jak również
	    ustawnione bity odczyt/zapis/wykonanie dla "użytkownika".</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="FORCEDIRECTORYMODE">force directory mode (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Ten parametr określa zestaw bitów zezwoleń trybu UNIX
	    który będzie <emphasis>zawsze</emphasis> ustawiany na katalogu
	    tworzonym przez Sambę. Jest to przeprowadzane za pomocą dodawania
	    logicznego (OR) tych bitów z bitami trybu katalogu, który
	    jest tworzony. Domyślną wartością tego parametru jest (ósemkowo)
	    0000 co nie doda żadnych dodatkowych bitów zezwoleń do tworzonego
	    katalogu. Operacja ta jest wykonana po tym, jak ustawiona w
	    parametrze <link linkend="DIRECTORYMASK"><parameter>directory mask</parameter></link>
	    maska jest wprowadzona.</para>

	  <para>Zwróć uwagę, że domyślnie ten parametr nie stosuje się do zezwoleń
	    ustawianych przez edytory ACL Windows NT/2000. Jeśli
	    administrator chce wymusić tą maskę również na listach kontroli
	    dostępu, musi ustawić <link linkend="RESTRICTACLWITHMASK">
	      <parameter>restrict acl with mask</parameter></link> na true.
	  </para>

	  <para>Zobacz też parametr <link linkend="DIRECTORYMASK"><parameter>
		directory mask</parameter></link> aby dowiedzieć się detali
	    o maskowaniu bitów trybu na tworzonych katalogach.</para>

	  <para>Zobacz też parametr <link linkend="INHERITPERMISSIONS">
	      <parameter>inherit permissions</parameter></link>.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>force directory mode = 000</command></para>
	  <para>Przykłąd: <command>force directory mode = 0755</command></para>

	  <para>wymusiłby, na wszystkich tworzonych katalogach posiadanie
	    ustawionych dla "grupy" i "innych" bitów zezwoleń do odczytu i
	    wykonania oraz bitów odczyt/zapis/wykonanie dla "użytkownika".
	  </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="FORCEDIRECTORYSECURITYMODE">force directory
	  security mode (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Ten parametr kontroluje, które bity zezwoleń UNIX mogą być
	    modyfikowane, gdy klient Windows NT manipuluje nimi na katalogu
	    używając rodzimego pola dialogowego NT "security".</para>

	  <para>Parametr ten jest stosowany jak maska (dodawana logicznie)
	    na zmienione bity zezwoleń, wymuszając w ten sposób włączenie
	    w tej masce jakiegokolwiek bitu, który użytkownik mógł zmodyfikować.
	    Konkretnie, bity w masce mogą być traktowane jak zestaw bitów które,
	    podczas modyfikowania zabezpieczeń na katalogu, użytkownik ma zawsze
	    ustawione na "włączone".</para>

	  <para>Jeśli nie jest ustawiony wprost, ma wartość 000, co pozwala
	    użytkownikowi modyfikować wszystkie zezwolenia (prawa dostępu)
	    użytkownik/grupa/świat na katalogu, bez ograniczeń.</para>

	  <para><emphasis>Zauważ</emphasis>, żę użytkownicy którzy mogą
	    uzyskać dostęp do serwera Samba poprzez inne środki, mogą łatwo
	    obejść tą restrykcję, więc jest ona przede wszystkim użyteczna
	    dla "wolnostojących" systemów. Administratorzy większości zwykłych
	    systemów będą prawdopodobnie chcieli zostawić ustawienie na 0000.
	  </para>

	  <para>Zobacz też parametry <link linkend="DIRECTORYSECURITYMASK">
	      <parameter>directory security mask</parameter></link>, <link
	      linkend="SECURITYMASK"><parameter>security mask</parameter>
	    </link>, <link linkend="FORCESECURITYMODE">force security mode
	    </link>.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>force directory security mode = 0</command>
	  </para>
	  <para>Przykład: <command>force directory security mode = 700</command>
	  </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="FORCEGROUP">force group (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Określa to nazwę grupy UNIX która będzie przypisane
	    jako domyślna główna grupa dla wszystkich użytkowników
	    podłączających się do tej usługi. Jest to przydatne do
	    współdzielenia plików zapewniając, że wszyscy którzy będą
	    mieli dostęp do plików w usłudze, będą używać podanej grupy
	    przy sprawdzaniu zezwoleń. W ten sposób, przypisując
	    zezwolenia do plików i katalogów dla tej grupy w tej
	    usłudze, administrator Samba może uniemożliwić lub pozwolić
	    na współdzielenie tych plików.</para>

<para>W Samba 2.0.5 i nowszych ten parametr ma funkcjonalność
rozszerzoną w następujący sposób. Jeśli nazwa grupy wymieniona
tutaj ma znak "+" poprzedzający ją, wtedy bieżący użytkownik
podłączony do współudziału ma grupę główną przypisaną domyślnie
do tej grupy tylko, jeśli już jest jest jej członkiem. Pozwala
to administatorowi zdecydować, że tylko użytkownicy którzy już
są w konkretnej grupie, będą tworzyć pliki z przynależnością do
grupy ustawioną na tą właśnie grupę. Daje to lepsze rozróżnienie
przynależności do właściciela. Na przykład, ustawienie <command>
force group = +sys</command> oznacza, że tylko użytkownicy którzy
już są w grupie sys, będą mieli domyślną grupę główną przypisaną
do sys podczas połączenia z tym współudziałem Samba. Wszyscy inni,
zachowają ich zwyczajną grupę główną.</para>

<para>Jeśli parametr <link linkend="FORCEUSER"><parameter>force user</parameter></link> jest również
ustawiony, grupa określona w <parameter>force group</parameter>
unieważni grupę główną ustawioną w <link linkend="FORCEUSER"><parameter>force user</parameter></link>.
</para>

<para>Zobacz też <link linkend="FORCEUSER"><parameter>force user</parameter></link></para>

<para>Domyślnie: <emphasis>brak wymuszanej grupy</emphasis></para>
<para>Przykład: <command>force group = grupa</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="FORCESECURITYMODE">force security mode (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Ten parametr kontroluje, które bity zezwoleń UNIX
	    mogą być modyfikowane, gdy klient Windows NT manipuluje
	    nimi na pliku używając rodzimego pola dialogowego NT
	    "security".</para>

	  <para>Parametr ten jest stosowany jak maska (dodawana logicznie)
	    na zmienione bity zezwoleń, wymuszając w ten sposób włączenie
	    w tej masce jakiegokolwiek bitu, który użytkownik mógł
	    zmodyfikować. Konkretnie, bity w masce mogą być traktowane
	    jak zestaw bitów które, podczas modyfikowania zabezpieczeń
	    na pliku, użytkownik ma zawsze ustawione na "włączone".
	  </para>

	  <para>Jeśli nie jest ustawiony wprost, parametr ten jest
	    ustawiany na 0 i umożliwia użytkownikowi modyfikowanie
	    wszystkich zezwoleń użytkownik/grupa/świat na pliku, bez
	    ograniczeń.</para>

	  <para><emphasis>Zauważ</emphasis>, żę użytkownicy którzy mogą
	    uzyskać dostęp do serwera Samba poprzez inne środki, mogą
	    łatwo obejść tą restrykcję, więc jest ona przede wszystkim
	    użyteczna dla "wolnostojących, appliance" systemów.
	    Administratorzy większości zwykłych systemów będą prawdopodobnie
	    chcieli pozostawić to ustawione na 0000.</para>

	  <para>Zobacz też parametry the <link linkend="FORCEDIRECTORYSECURITYMODE">
	      <parameter>force directory security mode</parameter></link>,
	    <link linkend="DIRECTORYSECURITYMASK"><parameter>directory
		security mask</parameter></link>, <link linkend="SECURITYMASK">
	      <parameter>security mask</parameter></link>.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>force security mode = 0</command></para>
	  <para>Przykład: <command>force security mode = 700</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="FORCEUSER">force user (S)</term>
	<listitem>
<para>Określa nazwę użytkownika UNIX która będzie przypisana
jako domyślny użytkownik każdemu, kto podłączy się do tej usługi.
Jest to przydatne do współdzielenia plików. Powinieneś także
używać tego parametru ostrożnie jako że niepoprawne używanie go
może spowodować problemy z bezpieczeństwem.</para>

<para>Ta nazwa użytkownika jest tylko użyta, gdy połączenie
zostaje ustanowione. W ten sposób klienci nadal podrzebują
połączyć się jako poprawny użytkownik i dostarczyć ważne hasło.
Gdy tylko zostaną podłączeni, wszystkie operacje plikowe będą
prowadzone jako "wymuszony użytkownik" ("forced user"), bez
względu na to, z jaką nazwą użytkownika klient uzyskiwał
połączenie. Może to być bardzo użyteczne.</para>

<para>W Samba 2.0.5 i nowszych ten parametr powoduje również
użycie głównej grupy wymuszonego użytkownika jako głównej grupy
do całej działalności na plikach. Do wersji 2.0.5, główna grupa
była pozostawiana jako główna grupa użytkownika który się
podłączył (to był błąd).</para>

<para>Zobacz też <link linkend="FORCEGROUP"><parameter>force group</parameter></link></para>

<para>Domyślnie: <emphasis>brak wymuszonego użytkownika
</emphasis></para>
<para>Przykład: <command>force user = uzytkownik</command>
</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="FSTYPE">fstype (S)</term>
	<listitem>
<para>Ten parametr pozwala administratorowi skonfigurować
łańcuch znakowy określający typ systemu plików którego używa
współudział, co jest raportowane przez <ulink url="smbd.8.pl.html">
<command>smbd(8)</command></ulink>, gdy klient pyta o typ
systemu plików dla współudziału. Domyślnym typem jest <constant>
NTFS</constant> dla kompatybilności z Windows NT, ale może to
być zmienione na inne, takie jak "Samba" lub "FAT" jeśli jest
to wymagane.</para>

<para>Domyślnie: <command>fstype = NTFS</command></para>
<para>Przyklład: <command>fstype = Samba</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="GETWDCACHE">getwd cache (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Jest to opcja dostosowująca. Gdy jest ona włączona,
	    algorytm buforowania będzie użyty do zredukowania czasu
	    zabieranego przez wywołania getwd(). Może mieć to znaczący
	    wpływ na wydajność szczególnie, gdy parametr <link
	      linkend="WIDELINKS"><parameter>wide links</parameter>
	    </link> jest ustawiony na <constant>false</constant>.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>getwd cache = yes</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="GROUP">group (S)</term>
	<listitem>
<para>Synonim dla <link linkend="FORCEGROUP"><parameter>force group</parameter></link>.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="GUESTACCOUNT">guest account (S)</term>
	<listitem>
<para>Jest to nazwa użytkownika która będzie użyta do podłączenia
się do usług które są określone jako <link linkend="GUESTOK"><parameter>
guest ok</parameter></link> (zobacz niżej). Prawa które posiada ten
użytkownik będą dostępne dla każdego klienta łączącego się z usługą
anonimową (guest service). Typowo, użytkownik ten istnieje tylko
w pliku haseł, lecz nie ma ważnego konta logowania (konta "shellowego",
przyp.tłum.). Konto użytkownika "ftp" jest często dobrym wyborem
przy tym parametrze. Jeśli nazwa użytkownika jest określona w
konkretnej usłudze, to podana nazwa unieważnia tą.</para>

<para>W niektórych systemach może być tak, że domyślne konto
gościa "nobody" nie może drukować. W takim przypadku użyj innego
konta. Powinieneś to przetestować próbując zalogować się jako gość
(być może korzystając z polecenia <command>su -</command> i
próbując drukować używając systemowego polecenia wydruku, jak
<command>lpr(1)</command> lub <command>lp(1)</command>.</para>

<para>Domyślnie: <emphasis>określone w czasie kompilacji,
zazwyczaj "nobody"</emphasis></para>
<para>Przykład: <command>guest account = ftp</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="GUESTOK">guest ok (S)</term>
	<listitem>
<para>Jeśli ten parametr to <emphasis>yes</emphasis> dla usługi,
wtedy żadne hasło nie jest wymagane aby podłączyć się do usługi.
Uprawnienia będą takie, jak dla <link linkend="GUESTACCOUNT"><parameter>guest account</parameter></link>.
</para>

<para>Zobacz niżej sekcję <link linkend="SECURITY"><parameter>security</parameter></link> aby
dowiedzieć się więcej na temat tej opcji.</para>

<para>Domyślnie: <command>guest ok = no</command></para>
<para>Przykład: <command>guest ok = yes</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="GUESTONLY">guest only (S)</term>
	<listitem>
<para>Jeśli ten parametr jest ustawiony na <emphasis>yes</emphasis> dla
usługi, wtedy tylko połączenia gości do usługi będą dozwolone.
Ten parametr nie będzie dawał żadnych efektów, jeśli <link linkend="GUESTOK"><parameter>guest ok</parameter></link>
lub <link linkend="PUBLIC"><parameter>public</parameter></link> nie są ustawione dla usługi.</para>
<para>Zobacz niżej sekcję <link linkend="SECURITY"><parameter>security</parameter></link> aby dowiedzieć
się więcej na temat tej opcji.</para>

<para>Domyślnie: <command>guest only = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="HIDEDOTFILES">hide dot files (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Jest to parametr boolowski który kontroluje, czy pliki
	    zaczynające się kropką ukazują się jako pliki ukryte.</para>
	  <para>Domyślnie: <command>hide dot files = yes</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="HIDEFILES">hide files(S)</term>
	<listitem>
	  <para>Jest to lista plików lub katalogów które nie są widoczne,
	    ale jest do nich dostęp. DOS'owy atrybut "ukryty" jest wprowadzany
	    do wszystkich plików lub katalogów które pasują.</para>

	  <para>Każdy wpis w liście musi być oddzielony przez '/', co pozwala
	    umieszczać w nim spacje. '*' i '?' mogą być użyte do określenia
	    wielu plików lub katalogów tak jak w DOS.</para>

	  <para>Każdy wpis musi być ścieżką Unix, a nie DOS i nie może
	    zawierać separatora katalogów Unix '/'.</para>

	  <para>Zauważ, że opcja rozróżniania dużych/małych liter ma
	    zastosowanie do ukrywania plików.</para>

	  <para>Ustawianie tego parametru ma wpływ na wydajność Samby,
	    ponieważ wymuszone będzie sprawdzanie dopasowania wszystkich
	    plików i katalogów podczas ich skanowania.</para>

	  <para>Zobacz też <link linkend="HIDEDOTFILES"><parameter>hide dot
		files</parameter></link>, <link linkend="VETOFILES">veto
	      files</link> i <link linkend="CASESENSITIVE"><parameter>case
		sensitive</parameter></link>.</para>

	  <para>Domyślnie: <emphasis>żadne plik nie jest ukrywany</emphasis>
	  </para>
	  <para>Przykład: <command>hide files =
	      /.*/DesktopFolderDB/TrashFor%m/resource.frk/</command></para>

	  <para>Powyższy przykład bazuje na plikach które klient Macintosh
	    SMB (DAVE) dostępny na url(bf(Thursby))(http://www.thursby.com)
	    tworzy dla wewnętrznego użytku oraz również ukrywa wszystkie pliki
	    zaczynające sie kropką.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="HIDELOCALUSERS">hide local users (G)</term>
        <listitem>
	  <para>Ten parametr przełącza ukrywanie lokalnych użytkowników
	    UNIX (root, wheel, floppy, etc) przed zdalnymi klientami.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>hide local users = no</command></para>
	</listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
	<term><anchor id="HIDEUNREADABLE">hide unreadable (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Ten parametr zapobiega zobaczeniu przez klientów, plików
	    które nie mogą być czytane. Domyślnie jest wyłączony.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>hide unreadable = no</command></para>
	</listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="HOMEDIRMAP">homedir map (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Jeśli <link linkend="nishomedir"><parameter>nis homedir
	      </parameter></link> jest równy <constant>true</constant>,
	    a <ulink url="smbd.8.pl.html"><command>smbd(8)</command></ulink>
	    funkcjonuje również jako <link linkend="DOMAINLOGONS"><parameter>
		serwer logowania</parameter></link> Win95/98, wtedy ten
	    parametr określa mapę NIS (lub YP) z której powinien
	    być pobrany serwer dla katalogu domowego użytkownika. Aktualnie,
	    tylko format mapy Sun'a auto.home jest rozumiany. Forma mapy
	    to:</para>

	  <para><command>uzytkownik serwer:/jakis/system/plikow</command>
	  </para>

	  <para>a program pobierze nazwę serwera sprzed pierwszego ':'. Powinien
	    tu być prawdopodobnie lepszy system parsowania który radzi sobie
	    z różnymi formatami map, w tym również mapami Amd (another
	    automounter).</para>

	  <para><emphasis>NOTE :</emphasis>Działający NIS jest wymagany w
	    systemie, aby ta opcja działała.</para>

	  <para>Zobacz też <link linkend="nishomedir"><parameter>nis homedir
	      </parameter></link>, <link linkend="DOMAINLOGONS">domain logons
	    </link>.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>homedir map = &lt;pusty łańcuch znakowy&gt;
	    </command></para>
	  <para>Przykład: <command>homedir map = amd.homedir</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="HOSTMSDFS">host msdfs (G)</term>
        <listitem>
	  <para>Ten parametr boolowski jest dostępny jedynie wtedy, gdy
	    Samba została skonfigurowana i skompilowana z opcją <command>
	      --with-msdfs </command>. Jeśli zostanie ustawiony na <constant>yes
	    </constant>, Samba będzie funkcjonować jako serwer Dfs i pozwoli
	    klientom z włączonym Dfs przeglądać drzewa Dfs utrzymywane przez
	    ten serwer.</para>

	  <para>Zobacz też parametr współudziału <link linkend="MSDFSROOT">
	      <parameter>msdfs root</parameter></link>. Po więcej informacji
	    o ustawianiu drzewa Dfs na Sambie, skieruj się do
	    <ulink url="msdfs_setup.html">msdfs_setup.html</ulink>.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>host msdfs = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="HOSTSALLOW">hosts allow (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Synonimem dla tego parametru jest <link
	      linkend="ALLOWHOSTS"><parameter>allow hosts</parameter>
	    </link>.</para>

	  <para>Ten parametr jest rozdzielonym przecinkami, spacjami, lub
	    tabulatorami zestawieniem hostów które mają zezwolenie na dostęp
	    do usługi.</para>

	  <para>Jeśli określony w sekcji [global], wtedy będzie się stosował
	    do wszystkich usług, niezależnie od tego, czy poszczególne usługi
	    mają inne ustawienia.</para>

	  <para>Możesz określić hosty przez nazwę lub numer IP. Na przykłąd,
	    mógłbyś ograniczyć dostęp tylko do hostów w podsieci Klasy C przy pomocy
	    czegoś jak <command>allow hosts = 150.203.5.</command>. Pełna składnia
	    listy jest opisana na stronie podręcznika <filename>hosts_access(5)
	    </filename>. Zwróć uwagę, że ta strona może nie być obecna w twoim
	    systemie, więc krótki opis będzie podany również tutaj.</para>

	  <para>Zauważ, że adres localhost 127.0.0.1 będzie zawsze miał pozwolenie
	    na dostęp chyba, że będzie specjalnie zabroniony przez opcję <link
	      linkend="HOSTSDENY"><parameter>hosts deny</parameter></link>.
	  </para>

	  <para>Możesz również określić hosty przez pary sieć/maska i przez
	    nazwy grup sieciowych jeśli twój system wspiera je. Słowo kluczowe
	    <emphasis>EXCEPT</emphasis> może również być użyte do ograniczenia listy
	    wielu możliwości. Następujące przykłady mogą być trochę pomocne:</para>

	  <para>Przykłąd 1: dopuść wszystkie IP w 150.203.*.* z wyjątkiem jednego
	  </para>

	  <para><command>hosts allow = 150.203. EXCEPT 150.203.6.66</command>
	  </para>

	  <para>Przykład 2: dopuść hosty które pasują do podanej sieci/maski
	  </para>

	  <para><command>hosts allow = 150.203.15.0/255.255.255.0</command>
	  </para>

	  <para>Przykład 3: dopuść kilka hostów</para>

	  <para><command>hosts allow = lapland, arvidsjaur</command></para>

	  <para>Przykład 4: dopuść tylko hosty w grupie sieciowej NIS "foonet",
	    ale zabroń dostępu z jednego, konkretnego hosta.</para>

	  <para><command>hosts allow = @foonet</command></para>

	  <para><command>hosts deny = pirate</command></para>

	  <para>Zauważ, że dostęp nadal wymaga odpowiednich haseł poziomu
	    użytkownika.</para>

	  <para>Zobacz <ulink url="testparm.1.pl.html"><command>testparm(1)</command>
	    </ulink> jako sposób na testowanie twojego parametru "host access" aby
	    zobaczyć, czy robi to, czego się spodziewasz.</para>

	  <para>Domyślnie: <emphasis>nic (tzn. wszystkie hosty mają zezwolenie
	      na dostęp)</emphasis></para>

	  <para>Przykład: <command>allow hosts = 150.203.5. myhost.mynet.edu.au
	    </command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="HOSTSDENY">hosts deny (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Przeciwieństwo do <parameter>hosts allow</parameter> - hosty
	    wymienione tutaj <emphasis>NIE</emphasis> mają zezwolenia na dostęp do
	    usług, chyba że określone usługi mają własne listy, które unieważnią
	    tą. Tam, gdzie listy konfliktują, lista <parameter>allow</parameter> ma
	    pierwszeństwo.</para>

	  <para>Domyślnie: <emphasis>nic (tzn. żadnych hostów specjalnie
	      wykluczonych)</emphasis></para>

	  <para>Przykład: <command>hosts deny = 150.203.4. badhost.mynet.edu.au
	    </command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="HOSTSEQUIV">hosts equiv (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Jeśli ten parametr globalny jest niezerowym łańcuchem,
	    określa on nazwę pliku z którego należy odczytywać nazwy
	    hostów i użytkowników, którzy będą mieli zezwolenie na
	    dostęp bez podawania hasła.</para>

	  <para>Nie należy tego mylić z <link linkend="HOSTSALLOW">
	      <parameter>hosts allow</parameter></link> który
	    dotyczy dostępu hostów do usług i jest bardziej użyteczny
	    do usług "dla gości". <parameter>hosts equiv</parameter>
	    może być przydatny dla klientów NT którzy nie będą
	    dostarczać Sambie haseł.</para>

	  <para><emphasis>UWAGA :</emphasis> Użycie <parameter>hosts equiv
	    </parameter> może być dużą dziurą w zabezpieczeniach. Jest
	    tak, ponieważ ufasz, że PC dostarczy poprawną nazwę użytkownika.
	    Bardzo łatwo jest doprowadzić PC do dostarczenia fałszywej
	    nazwy. Zalecam użycie opcji <parameter>hosts equiv</parameter>
	    tylko, jeśli naprawdę wiesz co robisz lub, być może, w sieci
	    domowej gdzie ufasz małżonkowi(ce) i dzieciom. I to tylko
	    jeśli <emphasis>naprawdę</emphasis> im ufasz :-).</para>

	  <para>Domyślnie: <emphasis>Żadnej równoważności hostów</emphasis>
	  </para>
	  <para>Przykład: <command>hosts equiv = /etc/hosts.equiv</command>
	  </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="INCLUDE">include (G)</term>
	<listitem>
<para>To pozwala ci dołączyć jeden plik konfiguracyjny wewnątrz
innego. Plik jest dołączony dosłownie, jak wpisany w tym miejscu.
</para>

<para>Korzysta on ze standardowych podstawień, z wyjątkiem
<parameter>%u</parameter>, <parameter>%P</parameter> i <parameter>
%S</parameter>.</para>

<para>Domyślnie: <emphasis>brak dołączanych plików</emphasis></para>
<para>Przykład: <command>include = /usr/local/samba/lib/admin_smb.conf
</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="INHERITPERMISSIONS">inherit permissions (S)
	</term>
	<listitem>
	  <para>Zezwolenia na nowych plikach i katalogach są normalnie
	    zarządzane
	    przez <link linkend="CREATEMASK"><parameter>create mask
	      </parameter></link>, <link linkend="DIRECTORYMASK">directory
	      mask</link>, <link linkend="FORCECREATEMODE"><parameter>force
		create mode</parameter></link> i <link 
	      linkend="FORCEDIRECTORYMODE">force directory mode</link>,
	    ale boolowski parametr "inherit permissions" unieważnia to.
	  </para>

	  <para>Nowy katalog dziedziczy tryb katalogu rodzicielskiego,
	    włącznie z bitami takimi, jak setgid.</para>

	  <para>Nowe pliki dziedziczą ich bity odczyt/zapis z katalogu-rodzica.
	    Ich bity wykonania są nadal determinowane przez
	    <link linkend="MAPARCHIVE"><parameter>map archive</parameter></link>,
	    <link linkend="MAPHIDDEN"><parameter>map hidden</parameter></link> i
	    <link linkend="MAPSYSTEM"><parameter>map system</parameter></link>
	    jak zazwyczaj.</para>

	  <para>Zauważ, że bit setuid nie jest <emphasis>nigdy</emphasis>
	    ustawiany przez dziedziczenie (kod wyraźnie tego zabrania).
	  </para>

	  <para>Może to być szczególnie użyteczne w ogromnych systemach z
	    wieloma użytkownikami, być może kilkuset, aby pozwolić
	    elastycznie używać każdemu użytkownikowi pojedynczy współudział
	    [homes].</para>

	  <para>Zobacz też <link linkend="CREATEMASK"><parameter>create mask
	      </parameter></link>,
	    <link linkend="DIRECTORYMASK"><parameter>directory mask</parameter>
	    </link>, <link linkend="FORCECREATEMODE"><parameter>force create
		mode</parameter></link> i <link linkend="FORCEDIRECTORYMODE">
	      <parameter>force directory mode</parameter></link>.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>inherit permissions = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="INTERFACES">interfaces (G)</term>
	<listitem>
<para>Ta opcja pozwala ci unieważnić domyślną listę interfejsów
sieciowych których Samba użyje do przeglądania, rejestracji nazw i
innego ruchu NBT. Domyślnie, Samba zapyta jądro o listę wszystkich
aktywnych interfejsów i użyje każdego, z wyjątkiem 127.0.0.1, który
jest zdolny do rozgłaszania (broadcast capable).</para>

<para>Opcja pobiera listę łańcuchów znakowych interfejsów. Każdy
łańcuch może być w dowolnej z następujących form:</para>

<itemizedlist>
	  <listitem><para>nazwa interfejsu sieciowego (jak eth0).
Może zawierać dostępne w powłoce znaki "wildcard", zatem eth* będzie
pasować do każdego interfejsu zaczynającego się łańcuchem "eth"
</para></listitem>

	  <listitem><para>adres IP. W tym przypadku maska jest
determinowana z listy interfejsów uzyskanej od jądra.</para></listitem>

	  <listitem><para>para IP/maska.</para></listitem>

	  <listitem><para>para rozgłaszanie/maska.</para></listitem>
</itemizedlist>

<para>Parametr "maska" może być albo długością bitową (jak 24 dla sieci
klasy C) lub pełną maską sieci w formie dziesiętnej z kropkami.</para>

<para>Parametr "IP" powyżej może być albo pełnym adresem IP dziesiętnym
z kropkami, albo nazwą hosta, która będzie wyszukana przez normalne
systemowe mechanizmy odwzorowania nazw hostów.</para>

<para>Przykładowo, następująca linia:</para>

<para><command>interfaces = eth0 192.168.2.10/24 192.168.3.10/255.255.255.0
</command></para>

<para>skonfigurowałby trzy interfejsy sieciowe: odpowiadający
urządzeniu eth0 oraz adresom IP 192.168.2.10 i 192.168.3.10. Maski
sieciowe dwóch ostatnich interfejsów byłyby ustawione na 255.255.255.0.
</para>

<para>Zobacz też <link linkend="bindinterfacesonly"><parameter>bind interfaces only</parameter></link>.
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="INVALIDUSERS">invalid users (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Jest to lista użytkowników którzy nie powinni mieć pozwolenia
	    na logowanie się do tej usługi. Jest to naprawdę <emphasis>
	      paranoiczne</emphasis> sprawdzenie, żeby absolutnie zapewnić, że
	    niepoprawne ustawienie nie narusza twojego bezpieczeństwa.</para>

	  <para>Nazwa zaczynająca się od '@' jest najpierw interpretowana jako
	    grupa sieciowa NIS (jeśli twój system wspiera NIS), a potem jako
	    grupa UNIX jeśli nazwa nie została znaleziona w bazie danych grup
	    sieciowych NIS.</para>

	  <para>Nazwa zaczynająca się od '+' jest interpretowana tylko przez 
	    szukanie w bazie danych grup UNIX. Nazwa rozpoczynająca się na tt'&'
	    jest interpretowana tylko przez szukanie w bazie danych grup sieciowych
	    NIS (to wymaga działającego NIS w twoim systemie). Znaki '+' i '&'
	    mogą być użyte jako początek nazwy w dowolnej kolejności, więc
	    wartość <parameter>+&amp;grupa</parameter> oznacza sprawdzenia w bazie
	    danych grup UNIX po którym nastąpi sprawdzenie w bazie NIS, a wartość
	    <parameter>&amp;+grupa"</parameter> oznacza sprawdzenie bazy grup NIS
	    po którym nastąpi sprawdzenie bazy grup UNIX (tak samo jak dla
	    prefiksu '@').</para>

	  <para>Nazwa bieżącej usługi jest podstawiana za <parameter>%S
	    </parameter>.Jest to przydatne w sekcji [homes].</para>

	  <para>Zobacz też <link linkend="VALIDUSERS"><parameter>valid users</parameter></link>.</para>

	  <para>Domyślnie: <emphasis>Żadnych niepoprawnych użytkowników</emphasis>
	  </para>
	  <para>Przykład: <command>invalid users = root fred admin @wheel
	    </command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="KEEPALIVE">keepalive (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Wartość parametru (liczba całkowita) reprezentuje liczbę
	    sekund pomiędzy pakietami <parameter>keepalive</parameter> ("utrzymuj
	    przy życiu"). Jeśli ten parametr jest zerem, żadne pakiety "keepalive"
	    nie będą wysłane. Pakiety te, jeśli wysłane, pozwalają serwerowi
	    stwierdzić, czy klient jest nadal obecny i odpowiada.</para>

	  <para>Generalnie, nie powinny one być potrzebne, jeśli używane
	    gniazdo ma ustawiony atrybut SO_KEEPALIVE (zobacz
	    <link linkend="SOCKETOPTIONS"><parameter>socket options</parameter></link>).
	    W zasadzie powinieneś używać tej opcji tylko, jeśli napotkasz problemy.
	  </para>

	  <para>Domyślnie: <command>keepalive = 300</command></para>
	  <para>Przykład: <command>keepalive = 600</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="KERNELOPLOCKS">kernel oplocks (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Dla UNIXów które wpierają oparte na jądrze <link
	      linkend="OPLOCKS"><parameter>oplock'i</parameter></link>
	    (obecnie tylko IRIX i jądro Linux 2.4), ten parametr pozwala
	    włączyć lub wyłączyć ich wykorzystanie.</para>

	  <para>Wsparcie oplock'ów ("blokad oportunistycznych" - tłum.
	    bezpośrednie dalej nazywane po prostu "blokadą", przyp.tłum.)
	    w jądrze pozwala przełamywać blokady Samby, gdy tylko lokalny
	    proces UNIX lub operacja NFS uzyska dostęp do pliku, który
	    <ulink url="smbd.8.pl.html"><command>smbd(8)</command></ulink>
	    zablokował. Umożliwia to pełną spójność danych pomiędzy
	    SMB/CIFS, NFS i lokalnym dostępem do plików (i jest <emphasis>
	      bardzo</emphasis> fajną własnością :-) ).</para>

	  <para>Ten parametr przyjmuje domyślnie wartość <constant>on</constant>,
	    lecz jest tłumaczony na no-op (brak operacji) w systemach które
	    nie mają niezbędnego wsparcia w jądrze.
	    Nigdy nie powinieneś potrzebować ruszać tego parametru.</para>

	  <para>Zobacz też parametry <link linkend="OPLOCKS"><parameter>
		oplocks</parameter></link> i <link linkend="LEVEL2OPLOCKS">
	      <parameter>level2 oplocks</parameter></link>.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="LANMANAUTH">lanman auth (G)</term>
        <listitem>
	  <para>Ten parametr określa czy <ulink url="smbd.8.pl.html"><command>
		smbd(8)</command></ulink> będzie próbował autentykować
	    użytkowników wykorzystując hash hasła LANMAN, czy nie. Jeśli
	    jest wyłączony, tylko klienci którzy wspierają hashe haseł NT
	    (np. klienci Windows NT/2000, smbclient, etc ... ale nie Windows
	    95/98 lub klient sieciowy MS-DOS) będą w stanie połączyć się z
	    hostem Samba.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>lanman auth = yes</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
	<term><anchor id="LARGEREADWRITE">large readwrite (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Ten parametr określa czy <ulink url="smbd.8.pl.html">smbd(8)
	    </ulink> wspiera nowy wariant strumieniowych 64k żądań SMB
	    do odczytu i zapisu wprowadzonych razem z Windows 2000. Zauważ,
	    że z powodu błędów klienta Windows 2000, wymaga to od Samby
	    działania na 64 bitowym systemie operacyjnym, takim jak IRIX,
	    Solaris lub jądro Linux 2.4. Może to polepszyć wydajność o 10%
	    z klientami Windows 2000. Domyślnie jest wyłączony. Nie jest
	    tak przetestowany jak inne części kodu Samby.</para>
	</listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="LEVEL2OPLOCKS">level2 oplocks (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Ten parametr kontroluje, czy Samba wspiera blokady
	    (oplocks) poziomu2 (tylko do odczytu) we współudziale.
	  </para>

	  <para>Blokady poziomu2, lub tylko-do-odczytu pozwalają
	    klientom Windows NT, którzy mają blokadę na pliku,
	    zdegradować ją z blokady odczyt-zapis na blokadę
	    tylko-do-odczytu, jak tylko drugi klient otwiera plik
	    (zamiast zwalniania wszystkich blokad przy drugim otwarciu,
	    tak jak w tradycyjnych, wyłącznych blokadach). Umożliwia
	    to wszystkim otwierającym plik którzy wspierają blokady
	    poziomu2, buforować plik jedynie do odczytu "na wyrost"
	    (read-ahead) (tzn. nie mogą oni buforować zapisów lub
	    żądań blokady). Zwiększa to również wydajność dla wielu
	    dostępów do plików, które nie są powszechnie zapisywane
	    (takie, jak pliki aplikacji .EXE).</para>

	  <para>Gdy tylko jeden z klientów który ma blokadę tylko-do-odczytu
	    zapisuje do pliku, wszyscy klienci dostają powiadomienia
	    (żadna odpowiedź nie jest potrzebna, ani oczekiwana) i
	    polecenia, aby przerwali swoje blokady i usunęli bufory
	    do odczytu "na wyrost" (read-ahead).</para>

	  <para>Włączenie tego parametru jest zalecane, aby przyspieszyć
	    dostęp do współdzielonych plików wykonywalnych.</para>

	  <para>Aby przejrzeć większą dyskusję na temat blokad poziomu2,
	    zobacz specyfikację CIFS.</para>

	  <para>Obecnie, jeśli <link linkend="KERNELOPLOCKS"><parameter>
		kernel oplocks</parameter></link> są wspierane, wtedy
	    blokady poziomu2 nie są przyznawane (nawet, jeśli ten parametr
	    jest ustawiony <constant>yes</constant>). Zauważ również, że
	    parametr <link linkend="OPLOCKS"><parameter>oplocks</parameter>
	    </link> musi być ustawiony na <constant>true</constant> w tym
	    współudziale, aby ten parametr odnosił efekt.</para>

	  <para>Zobacz też parametry <link linkend="OPLOCKS"><parameter>
		oplocks</parameter></link> i <link linkend="KERNELOPLOCKS">
	      <parameter>kernel oplocks</parameter></link>.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>level2 oplocks = yes</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="LMANNOUNCE">lm announce (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Ten parametr określa, czy <ulink url="nmbd.8.pl.html">
	      <command>nmbd(8)</command></ulink> będzie produkował
	    rozgłaszania oznajmiające (announce broadcasts) Lanman,
	    które są potrzebne klientom OS/2, aby widzieli serwer
	    Samba w ich listach przeglądania. Ten parametr może mieć
	    trzy wartości: <constant>true</constant>, <constant>false
	    </constant> lub <constant>auto</constant>.
	    Domyślną jest <constant>auto</constant>. Jeśli jest
	    ustawiony na <constant>false</constant>, Samba nigdy nie
	    będzie produkować tych rozgłaszań. Jeśli jest ustawiony
	    na <constant>true</constant>, Samba będzie produkować
	    rozgłaszania oznajmiające Lanman z częstotliwością ustawioną
	    przez parametr <link linkend="LMINTERVAL"><parameter>lm interval
	      </parameter></link>. Jeśli jest ustawiony na <constant>
	      auto</constant>, Samba nie będzie ich wysyłać domyślnie,
	    ale będzie ich nasłuchiwać. Jeśli usłyszy "na kablu"
	    takie rozgłaszanie, wówczas zacznie wysyłać swoje z
	    częstotliwością ustawioną parametrem <link linkend="LMINTERVAL">
	      <parameter>lm interval</parameter></link>.</para>

	  <para>Zobacz też <link linkend="LMINTERVAL"><parameter>
		lm interval</parameter></link>.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>lm announce = auto</command></para>
	  <para>Przykład: <command>lm announce = true</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="LMINTERVAL">lm interval (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Jeśli Samba jest ustawiona na produkowanie rozgłoszeń
	    oznajmiających Lanman potrzebnych klientom OS/2 (zobacz
	    parametr <link linkend="LMANNOUNCE"><parameter>lm announce
	      </parameter></link>), wtedy ten parametr definiuje
	    w sekundach częstotliwość z którą będą one tworzone. Jeśli
	    jest on ustawiony na zero, wówczas żadne oznajmiania Lanman
	    nie będą tworzone, pomimo ustawienia parametru <link
	      linkend="LMANNOUNCE"><parameter>lm announce</parameter>
	    </link>.</para>

	  <para>Zobacz też <link linkend="LMANNOUNCE"><parameter>
		lm announce</parameter></link>.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>lm interval = 60</command></para>
	  <para>Przykład: <command>lm interval = 120</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="LOADPRINTERS">load printers (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Zmienna bool'owska która kontroluje, czy wszystkie
	    drukarki w printcap będą domyślnie załadowane do
	    przeglądania. Zobacz sekcję <link linkend="SEKCJAPRINTERS">
	      <parameter>printers</parameter></link> aby dowiedzieć
	    się szczegółów.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>load printers = yes</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="LOCALMASTER">local master (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Ta opcja pozwala <ulink url="nmbd.8.pl.html"><command>
		nmbd(8)</command></ulink> spróbować zostać lokalną
	    nadrzędną przeglądarką (local master browser) w podsieci.
	    Jeśli jest ustawiona na <constant>false</constant>, wtedy
	    <command>nmbd</command> nie będzie próbował zostać
	    nadrzędną przeglądarką w podsieci i będzię również przegrywał
	    we wszystkich elekcjach przeglądania (browsing elections).
	    Domyślnie, ta wartość jest ustawiona na true. Ustawianie
	    jej na <constant>true</constant> nie oznacza, że Samba
	    <emphasis>zostanie </emphasis> lokalną nadrzędną
	    przeglądarką w podsieci, lecz tylko to że <command>nmbd
	    </command> będzie uczestniczył w elekcjach na przeglądarkę.
	  </para>

	  <para>Ustawianie tej wartości na <constant>false</constant>
	    spowoduje, że <command>nmbd</command> <emphasis>nigdy
	    </emphasis> nie zostanie lokalną nadrzędną przeglądarką.
	  </para>

	  <para>Domyślnie: <command>local master = yes</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="LOCKDIR">lock dir (G)</term>
	<listitem>
<para>Synonim dla <link linkend="LOCKDIRECTORY"><parameter>lock directory</parameter></link>.
</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="LOCKDIRECTORY">lock directory (G)</term>
	<listitem>
<para>Ta opcja określa katalog, w którym umieszczane będą pliki blokad.
Pliki blokad są używane do implementowania opcji <link linkend="MAXCONNECTIONS"><parameter>max connections</parameter></link>.
</para>

<para>Domyślnie: <command>lock directory = ${prefix}/var/locks</command>
</para>
<para>Przykład: <command>lock directory = /var/run/samba/locks</command>
</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="LOCKING">locking (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Ten parametr kontroluje, czy blokowanie będzie
	    przeprowadzane przez serwer w odpowiedzi na żądanie blokady
	    od klienta, czy nie.</para>

	  <para>Jeśli <command>locking = no</command>, wszystkie żądania
	    blokady i odblokowania będą objawiać się jak zakończone
	    sukcesem, a wszystkie zapytania o blokady będą wskazywać,
	    że dana blokada jest czysta.</para>

	  <para>Jeśli <command>locking = yes</command>, rzeczywiste
	    blokowanie będzie przeprowadzane na serwerze.</para>

	  <para>Ta opcja <emphasis>może</emphasis> być użyteczna dla
	    systemów plików tylko-do-odczytu które <emphasis>mogą
	    </emphasis> nie potrzebować blokowania (tak jak napędy CDROM,
	    aczkolwiek ustawianie tego parametru na <constant>no</constant>
	    naprawdę nie jest polecane nawet w tym przypadku.</para>

	  <para>Bądź ostrożny z wyłączaniem blokowania albo globalnie,
	    albo w danej usłudze, ponieważ brak blokowania może zaowocować
	    uszkodzeniem danych. Nie powinieneś nigdy potrzebować ustawiać
	    tego parametru.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>locking = yes</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="LOGFILE">log file (G)</term>
	<listitem>
<para>Ta opcja pozwala ci nadrzędnie (w stosunku do nazwy domyślnej,
przyp.tłum.) ustawić nazwę pliku logu Samba (znanego również jako plik debug).
</para>

<para>Opcja ta przyjmuje standardowe podstawienia, pozwalając ci na posiadanie
odrębnych plików logu dla każdego użytkownika lub maszyny.</para>

<para>Przykład: <command>log file = /usr/local/samba/var/log.%m
</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="LOGLEVEL">log level (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Wartość tego parametru (liczba całkowita) pozwala
	    określić poziom debugowania w pliku <filename>smb.conf
	    </filename>. Daje to większą elastyczność w konfigurowaniu
	    systemu.</para>

	  <para>Wartość domyślna będzie poziomem podanym w linii poleceń
	    lub poziomem zerowym, jeśli nic nie zostało określone.</para>

	  <para>Przykład: <command>log level = 3</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="LOGONDRIVE">logon drive (G)</term>
	<listitem>
<para>Ten parametr określa lokalną scieżkę do której podłączony
będzie katalog domowy (zobacz <link linkend="LOGONHOME"><parameter>logon home</parameter></link>)
i jest używany tylko przez NT Workstation.</para>

<para>Zwróć uwagę, że ta opcja jest przydatna tylko, jeśli Samba
jest ustawiona jako serwer logowania (logon server).</para>

<para>Przykład: <command>logon drive = h:</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="LOGONHOME">logon home (G)</term>
	<listitem>
<para>Ten parametr określa lokalizację katalogu domowego gdy
Win95/98 lub NT Workstation loguje się do Samba PDC. Pozwala ci
on wykonać</para>

<para><prompt>C:\> </prompt><userinput>NET USE H: /HOME</userinput>
</para>

<para>spod promptu poleceń, przykładowo.</para>

<para>Ta opcja przyjmuje standardowe podstawienia, umożliwiając
ci posiadanie oddzielnych skryptów logowania (logon script) dla
każdego użytkownika lub maszyny.</para>

<para>Parametr ten może być użyty ze stacjami roboczymi Win9x aby
upewnić się, że profile wędrującę (roaming profiles) są przechowywane
w podkatalogu katalogu domowego użytkownika. Jest to zrobione następująco:
</para>

<para><command>logon home = \\%L\%U\profile</command></para>

<para>To mówi Sambie, żeby zwrócić powyższy łańcuch, z wykonanymi
podstawieniami, gdy klient żąda info; generalnie w żądaniu NetUserGetInfo.
Klienci Win9x ucinają info do \\serwer\współudział gdy użytkownik
wykonuje <command>net use /home</command>, ale używają całego łańcucha
przy kontakcie z profilami.</para>

<para>Zauważ, że w poprzednich wersjach Samba, <link linkend="LOGONPATH">
<parameter>logon path</parameter></link> był zwracany zamiast <parameter>
logon home</parameter>. To psuło <command>net use /home</command>, lecz
zezwalało na profile poza katalogiem domowym. Obecna implementacja jest
poprawna i może być użyta dla profili, jeśli wykorzystasz powyższą sztuczkę.
</para>

<para>Zauważ, że ta opcja jest przydatna tylko jeśli Samba jest
ustawiona jako serwer logowania (logon server).</para>

<para>Domyślnie: <command>logon home = "\\%N\%U"</command></para>
<para>Przykład: <command>logon home = "\\zdalny_serwer_smb\%U</command>
        </listitem>
      </varlistentry>




      <varlistentry>
        <term><anchor id="LOGONPATH">logon path (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Ten parametr określa katalog domowy gdzie profile wędrujące
	    (roaming profiles) (NTuser.dat i tego typu pliki dla Windows NT)
	    są przechowywane. Wbrew poprzednim wersjom tych stron podręcznika, nie
	    ma to nic wspólnego z profilami wędrującymi Win 9X. Aby dowiedzieć się
	    jak obsługiwać profile wędrujące dla systemu Win 9X, zobacz parametr
	    <link linkend="LOGONHOME"><parameter>logon home</parameter></link>.
	  </para>

	  <para>Ta opcja przyjmuje standardowe podstawienia, pozwalając ci na
	    posiadanie oddzielnych skryptów logowania (logon scripts) dla każdego
	    użytkownika lub maszyny. Określa on również katalog z którego <filename>
	      "Application Data"</filename>, <filename>"Desktop"</filename>,
	    <filename>"Start Menu"</filename>, <filename>"Network Neighborhood"
	    </filename>, <filename>"Programs"</filename> i inne foldery oraz
	    ich zawartość są ładowane i wyświetlane na twoim kliencie Windows NT.
	  </para>

	  <para>Współudział i ścieżka muszą być odczytywalne przez użytkownika, aby
	    preferencje i katalogi były ładowane na klienta Windows NT. Współudział
	    musi być zapisywalny podczas pierwszego logowania użytkownika,
	    żeby klient Windows NT mógł utworzyć plik NTuser.dat i katalogi.
	  </para>

	  <para>Następnie, katalogi i cokolwiek z ich zawartości mogą, jeśli
	    to wymagane, być ustawione tylko-do-odczytu. Odradzane jest
	    ustawianie pliku NTuser.dat na tylko-do-odczytu - zmień jego nazwę
	    na NTuser.man żeby osiągnąć pożądany efekt (profil obowiązkowy
	    (<emphasis>MAN</emphasis>datory profile)).</para>

	  <para>Klienci Windows mogą czasem utrzymywać połączenie ze współudziałem
	    [homes], nawet pomimo żadnego zalogowanego użytkownika. Dlatego też,
	    jest istotnym, żeby ścieżka logowania nie zawierała odniesienia
	    do współudziału homes (tj. ustawianie tego parametru na
	    \\%N\HOMES\sciezka_profilu) będzie powodować problemy.</para>

	  <para>Opcja ta przyjmuje standardowe podstawienia, pozwalając ci na
	    posiadanie oddzielnych skryptów logowania (logon script) dla
	    każdego użytkownika lub maszyny.</para>

	  <para>Zauważ, że ta opcja jest przydatna tylko, jeśli Samba jest
	    ustawiona jako serwer logowania (logon server).</para>

	  <para>Domyślnie: <command>logon path = \\%N\%U\profile</command>
	  </para>
	  <para>Przykład: <command>logon path = \\SERWERPROFILOW\KAT_DOMOWY\%U\PROFIL
	    </command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="LOGONSCRIPT">logon script (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Ten parametr określa plik wsadowy (.bat) lub plik polecenia
	    NT (.cmd) do pobrania i uruchomienia na maszynie, gdy
	    użytkownik pomyślnie się zaloguje. Plik musi zawierać
	    zakończenia linii CR/LF w stylu DOS. Zalecane jest użycie
	    edytora w stylu DOS do stworzenia tego pliku.</para>

	  <para>Skrypt musi być scieżką względną do usługi [netlogon]. Jeśli
	    usługa ta specyfikuje <link linkend="PATH"><parameter>ścieżkę
	      </parameter></link> /usr/local/samba/netlogon, a logon script
	    = STARTUP.BAT, wtedy plikiem który będzie pobrany jest:</para>

	  <para><filename>/usr/local/samba/netlogon/STARTUP.BAT</filename>
	  </para>

	  <para>Zawartość pliku wsadowego jest całkowicie twoim wyborem.
	    Sugerowanym poleceniem byłoby dodanie
	    <command>NET TIME \\SERWER /SET /YES</command>, żeby wymusić
	    na każdej maszynie synchronizację zegarów z tym samym (co serwer
	    logowania, przyp.tłum.) serwerem czasu. Kolejnym zastosowaniem
	    byłoby dodanie <command>NET USE U: \\SERWER\UZYTKI</command> dla
	    powszechnie używanych programów użytkowych, lub na przykład
	    <command>NET USE Q: \\SERWER\ISO9001_QA</command>.</para>

	  <para>Zwróć uwagę, że szczególnie ważnym jest, żeby nie pozwolić na
	    zapis we współudziale [netlogon], lub zapewnić użytkownikom prawo
	    zapisu do plików wsadowych w chronionym środowisku, ponieważ
	    umożliwiłoby to arbitralną modyfikację pliku i naruszenie bezpieczeństwa.
	  </para>

	  <para>Opcja ta przyjmuje standardowe podstawienia, pozwalając ci na
	    posiadanie oddzielnych skryptów logowania (logon script) dla każdego
	    użytkownika lub maszyny.</para>

	  <para>Zauważ, że ta opcja jest przydatna tylko, jeśli Samba jest
	    ustawiona jako serwer logowania (logon server).</para>

	  <para>Przykład: <command>logon script = skrypty\%U.bat</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="LPPAUSECOMMAND">lppause command (S)</term>
	<listitem>
<para>Parametr ten określa komendę którą należy wykonać na hoscie serwera,
żeby zatrzymać drukowanie lub spooling konkretnego zadania druku.</para>

<para>Komenda ta powinna być programem lub skryptem który pobiera nazwę
drukarki i numer zadania, aby wstrzymać zadanie druku. Jeden ze sposobów
implementacji to użycie priorytetów zadań, gdzie zadania o zbyt niskim
priorytecie nie będą wysyłane do drukarki.</para>

<para>Jeśli podane jest <parameter>%p</parameter>, wtedy w to miejsce
wstawiana jest nazwa drukarki. <parameter>%j</parameter> jest zastępowane
numerem zadania (liczba całkowita). W HPUX (zobacz <parameter>printing=hpux
</parameter>), jeśli dodana jest opcja <parameter>-p%p</parameter> do
polecenia lpq, zadanie pojawi się z poprawnym statusem, tj. jeśli priorytet
zadania jest mniejszy nić ustawiony priorytet graniczny, będzie ono miało
status PAUSED, podczas gdy jeśli priorytet jest równy lub większy, będzie
miało ono status SPOOLED lub PRINTING</para>

<para>Zwróć uwagę, dobrą praktyką jest wstawianie scieżki bezwzględnej
w poleceniu lppause, ponieważ zmienna <envar>PATH</envar> może nie być
dostępna dla serwera.</para>

<para>Zobacz też parametr <link linkend="PRINTING"><parameter>printing</parameter></link>.</para>

<para>Domyślnie: Obecnie, żadna domyślna wartość nie jest nadawana temu
łańcuchowi znakowemu, chyba że wartością parametru <parameter>printing
</parameter> jest <constant>SYSV</constant>, w którym to przypadku domyślna
wartość to:</para>

<para><command>lp -i %p-%j -H hold</command></para>

<para>lub jeśli wartością parametru <command>printing</command> jest
<constant>SOFTQ</constant>, wtedy domyślna jest:</para>

<para><command>qstat -s -j%j -h</command></para>

<para>Przykład dla HPUX: <command>lppause command = /usr/bin/lpalt %p-%j -p0
</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="LPQCACHETIME">lpq cache time (G)</term>
	<listitem>
<para>To kontroluje, jak długo będzie cache'owana informacja o kolejce
wydruków (lpq info), aby zapobiec zbyt częstemu wywoływaniu polecenia
<command>lpq</command>.
Oddzielny cache jest utrzymywany dla każdej zmiany polecenia <command>
lpq</command> używanej przez system, więc jeśli używasz różnych poleceń
<command>lpq</command> dla różnych użytkowników, to nie będą oni
współdzielić informacji w cache'u.</para>

<para>Pliki cache są przechowywane w <filename>/tmp/lpq.xxxx</filename>,
gdzie xxxx jest hash'em polecenia <command>lpq</command> będącego w użyciu.
</para>

<para>Domyślnią wartością jest 10 sekund co oznacza, że cache'owane
rezultaty poprzedniego identycznego polecenia <command>lpq</command> będą
użyte, jeśli dane cache'owane są młodsze niż 10 sekund. Duża wartość może
być zalecana, jeśli twoje polecenie <command>lpq</command> jest bardzo
powolne.</para>

<para>Wartość 0 całkowicie wyłączy cache.</para>

<para>Zobacz też parametr <link linkend="PRINTING"><parameter>printing</parameter></link>.</para>

<para>Domyślnie: <command>lpq cache time = 10</command></para>
<para>Przykład: <command>lpq cache time = 30</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="LPQCOMMAND">lpq command (S)</term>
	<listitem>
<para>Ten parametr określa komendę którą należy wykonać na hoście
serwera, żeby uzyskać informację w stylu <command>lpq</command>
statusową drukarki.</para>

<para>Komenda ta powinna być programem lub skryptem który pobiera nazwę
drukarki jako jedyny parametr, i podaje informację statusową drukarki
na wyjściu.</para>

<para>Obecnie, wspieranych jest osiem stylów informacji statusowej
drukarki: BSD, AIX, LPRNG, PLP, SYSV, HPUX, QNX i SOFTQ. Obejmuje to
większość systemów UNIX. Określasz, który typ jest oczekiwany przy
użyciu opcji <parameter>printing =</parameter>.</para>

<para>Niektórzy klienci (zwłaszcza Windows for Workgroups) mogą niepoprawnie
wysyłać numer połączenia dla drukarki, o której żądają informacji statusowej.
Aby to obejść, serwer raportuje informacje o pierwszej usłudze drukarkowej
podłączonej przez klienta. Ma to miejsce tylko wtedy, gdy wysłany
numer połączenia jest niepoprawny.</para>

<para>Jeśli podany jest <parameter>%p</parameter>, wtedy nazwa drukarki
jest wstawiana w to miejsce. W przeciwnym wypadku, jest on umieszczany na
końcu komendy.</para>

<para>Zauważ, dobrą praktyką jest wstawianie scieżki bezwzględnej w <parameter>
poleceniu lpq (lpq command)</parameter>, ponieważ zmienna <envar>PATH</envar>
może nie być dostępna dla serwera.</para>

<para>Zobacz też parametr <link linkend="PRINTING"><parameter>printing</parameter></link>.</para>

<para>Domyślnie: <emphasis>zależnie od ustawienia drukowania (printing =)
</emphasis></para>
<para>Przykład: <command>lpq command = /usr/bin/lpq %p</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="LPRESUMECOMMAND">lpresume command (S)</term>
	<listitem>
<para>Ten parametr określa komendę którą należy wykonać na hoscie serwera,
żeby zrestartować lub kontynuować druk lub spooling konkretnego zadania
wydruku.</para>

<para>Ta komenda powinna być programem lub skryptem który pobiera nazwę
drukarki i numer zadania, żeby wznowić zadanie wydruku. Zobacz też parametr
<link linkend="LPPAUSECOMMAND"><parameter>lppause command</parameter></link>.</para>

<para>Jeśli podany jest <parameter>%p</parameter>, wtedy nazwa drukarki jest
wstawiana w to miejsce. <parameter>%j</parameter> jest zastępowany numerem
zadania (liczba całkowita).</para>

<para>Zauważ, dobrą praktyką jest wstawianie scieżki bezwzględnej w <parameter>
poleceniu lpresume (lpresume command)</parameter>, ponieważ zmienna <envar>
PATH</envar> może nie być dostępna dla serwera.</para>

<para>Zobacz też parametr <link linkend="PRINTING"><parameter>printing</parameter></link>.</para>

<para>Domyślnie: Obecnie, żadna domyślna wartość nie jest nadawana temu
łańcuchowi znakowemu, chyba że wartością parametru <parameter>printing
</parameter> jest <constant>SYSV</constant>, w którym to przypadku domyślna
wartość to:</para>

<para><command>lp -i %p-%j -H resume</command></para>

<para>lub jeśli wartością parametru <link linkend="PRINTING"><parameter>printing</parameter></link> jest
<constant>SOFTQ</constant>, wtedy domyślna jest:</para>

<para><command>qstat -s -j%j -r</command></para>

<para>Przykłąd dla HPUX: <command>lpresume command = /usr/bin/lpalt %p-%j -p2
</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="LPRMCOMMAND">lprm command (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Ten parametr określa komendę którą należy wykonać na hoscie serwera,
	    aby usunąć zadanie wydruku.</para>

	  <para>Ta komenda powinna być programem lub skryptem który pobiera nazwę
	    drukarki i numer zadania, i usuwa zadanie druku.</para>

	  <para>Jeśli podany jest <parameter>%p</parameter>, wtedy nazwa drukarki
	    jest wstawiana w to miejsce. <parameter>%j</parameter> jest zastępowany
	    numerem zadania (liczba całkowita).</para>

	  <para>Zauważ, dobrą praktyką jest wstawianie scieżki bezwzględnej w <parameter>
	      poleceniu lprm (lprm command)</parameter>, ponieważ zmienna <envar>PATH</envar>
	    może nie być dostępna dla serwera.</para>

	  <para>Zobacz też parametr <link linkend="PRINTING"><parameter>printing</parameter></link>.</para>

	  <para>Domyślnie: <emphasis>zależnie od ustawienia drukowania <parameter>
		printing</parameter></emphasis></para>

	  <para>Przykład 1: <command>lprm command = /usr/bin/lprm -P%p %j</command>
	  </para>
	  <para>Przykład 2: <command>lprm command = /usr/bin/cancel %p-%j</command>
	  </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="MACHINEPASSWORDTIMEOUT">machine password timeout (G)</term>
	<listitem>
<para>Jeśli serwer Samba jest członkiem Domeny Windows NT (zobacz parametr
<link linkend="SECURITYEQUALSDOMAIN">security=domain</link>, wtedy periodycznie
uruchamiany proces <ulink url="smbd.8.pl.html"><command>smbd(8)</command></ulink>
będzie próbował zmienić <emphasis>HASŁO KONTA MASZYNY</emphasis> przechowywane
w TDB o nazwie <filename>private/secrets.tdb</filename>, Ten parametr określa,
w sekundach, jak często hasło to będzie zmieniane. Domyślnie jest to jeden
tydzień (wyrażony w sekundach). Tak samo, jak serwer członkowski Domeny
Windows NT.</para>

<para>Zobacz też <ulink url="smbpasswd.8.pl.html"><command>smbpasswd(8)</command>
</ulink> i parametr <link linkend="SECURITYEQUALSDOMAIN"><parameter>security=domain
</parameter></link>.</para>

<para>Domyślnie: <parameter>machine password timeout = 604800</parameter>
</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="MAGICOUTPUT">magic output (S)</term>
	<listitem>
<para>This parameter specifies the name of a file which will contain output
created by a magic script (see the parameter below).</para>

<para>Ten parametr określa nazwę pliku który będzie zawierał wyjście (wynik)
stworzone przez magiczny skrypt (zobacz niżej parametr <link linkend="MAGICSCRIPT"><parameter>magic script</parameter></link>).
</para>

<para>Ostrzeżenie: Jeśli dwaj klienci używają tego samego
<link linkend="MAGICSCRIPT"><parameter>magicznego skryptu</parameter></link>
w tym samym katalogu, zawartość pliku wyjściowego jest nieokreślona.
</para>

<para>Domyślnie: <command>magic output = &lt;nazwa magicznego skryptu&gt;.out
</command></para>
<para>Przykład: <command>magic output = mojplik.txt</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="MAGICSCRIPT">magic script (S)</term>
	<listitem>
<para>Ten parametr określa nazwę pliku który, jeśli zostanie otwarty,
będzie wykonany przez serwer, gdy plik zostanie zamknięty. Pozwala to wysłąć
skrypt UNIX do hosta Samba i wykonać go w imieniu podłączonego użytkownika.
</para>

<para>Skrypty wykonane w ten sposób będą usunięte po zakończeniu.</para>

<para>Jeśli skrypt generuje coś na wyjściu, będzie to wysłane do pliku
określonego przez parametr <link linkend="MAGICOUTPUT"><parameter>magic output</parameter></link>
(zobacz wyżej).</para>

<para>Zauważ, że niektóre powłoki nie są w stanie interpretować skryptów
zawierających carriage-return-linefeed jako znaczniki końca linii
(end-of-line), zamiast carriage-return. Magiczne skrypty muszą być
wykonywalne <emphasis>"takie, jakie są"</emphasis> na hoście, co w
przypadku niektórych hostów i powłok będzie wymagało filtrowania na
końcówce DOS.</para>

<para>Magiczne skrypty są <emphasis>EKSPERYMENTALNE</emphasis> i
<emphasis>NIE</emphasis> powinno się na nich za bardzo polegać.</para>

<para>Domyślnie: <emphasis>Żadne. Magiczne skrypty wyłączone.</emphasis>
</para>
<para>Przykład: <command>magic script = uzytkownik.csh</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="MANGLECASE">mangle case (S)</term>
	<listitem>
<para>Zobacz sekcję <link linkend="ZNIEKSZTALCANIENAZWSEKC">ZNIEKSZTAŁCANIE NAZW
</link></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="MANGLEDMAP">mangled map (S)</term>
	<listitem>
	  <para>To jest dla tych, którzy chcą bezpośrednio mapować nazwy plików
	    UNIX które nie mogą być reprezentowane w Windows/DOS. Zniekształcanie
	    (mangling) nazw nie zawsze jest tym, co potrzebne. W szczególności możesz
	    mieć dokumenty z rozszerzeniami plików które różnią się pomiędzy DOS'em a
	    UNIX'em. Na przykłąd, po UNIX'em powszechne jest użycie <filename>.html
	    </filename> dla plików HTML, podczas gdy pod Windows/DOS <filename>.htm
	    </filename> jest częściej używany.</para>

	  <para>Aby zatem mapować <filename>html</filename> na <filename>htm
	    </filename> użyłbyś:</para>

	  <para><command>mangled map = (*.html *.htm)</command></para>

	  <para>Bardzo przydatny przypadek to usuwanie irytujących <filename>;1
	    </filename> z końców nazw plików na niektórych CDROM'ach (widoczne tylko
	    pod niektórymi UNIX'ami). Aby to zrobić użyj mapowania (*;1 *).</para>

	  <para>Domyślnie: <emphasis>żadnej mapy zniekształcania</emphasis></para>
	  <para>Example: <command>mangled map = (*;1 *)</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="MANGLEDNAMES">mangled names (S)</term>
	<listitem>
<para>To kontroluje, czy nie-DOSowe nazwy pod UNIX'em powinny być mapowane
do kompatybilnych z DOSem ("zniekształcone" ("mangled")) i uwidocznione,
czy powinny być po prostu ignorowane.</para>

<para>Zobacz sekcję <link linkend="ZNIEKSZTALCANIENAZWSEKC">ZNIEKSZTAŁCANIE
NAZW</link> aby dowiedzieć się szczegółów, jak kontrolować proces
zniekształcania.</para>

<para>Jeśli zniekształcanie jest używane, wtedy jego algorytm jest
następujący:</para>

<itemizedlist>
	  <listitem><para>Pierwsze (najdalej) pięć znaków alfanumerycznych
przed najdalszą na prawo kropką w nazwie pliku są zachowane, wymuszane do
dużąej litery, i pojawiają się jako pierwsze (najdalej) pięć znaków
zniekształconej nazwy.</para></listitem>

	  <listitem><para>Tylda "~" jest dopisywana do pierwszej części
zniekształconej nazwy, za nią następuje dwuznakowa unikalna sekwencja,
bazowana na pierwotnej nazwie (tj. pierwotnej nazwie minus jej finalne
rozszerzenie). Finalne rozszerzenie jest dołączone w postaci wyliczonego
hasha tylko, jeśli zawiera jakieś znaki dużych liter lub jest dłuższe
niż trzy znaki.</para></listitem>

	  <listitem><para>Zauważ, że używany znak może być określony
korzystając z opcji <link linkend="MANGLINGCHAR"><parameter>mangling char</parameter></link>, jeśli nie
lubisz '~'.</para></listitem>

	  <listitem><para>Pierwsze trzy znaki alfanumeryczne z finalnego
rozszerzenia są zachowane, wymuszone do dużej litery i pojawiają się
jako rozszerzenie zniekształconej nazwy. Finalne rozszerzenie jest
definiowane jako część orginalnej nazwy za najdalszą na prawo kropką.
Jeśli nie ma kropek w nazwie, zniekształcona nazwa nie będzie miała
rozszerzenia (z wyjątkiem "ukrytych plików" ("hidden files") - zobacz
niżej).</para></listitem>

	  <listitem><para>Pliki których nazwa UNIX zaczyna się kropką
będą prezentowane jako pliki ukryte DOS. Zniekształcona nazwa będzie
stworzona jak dla innych nazw plików, ale z usuniętą początkową kropką
i "___" jako rozszerzenie niezależnie od aktualnego oryginalnego
rozszerzenia (to są trzy podkreślenia).</para></listitem>
</itemizedlist>

<para>Dwucyfrowa wartość hasha składa się ze znaków alfanumerycznych
dużych liter.</para>

<para>Ten algorytm może spowodować kolizje nazw tylko, jeśli pliki w katalogu
mają pierwszych pięć znaków alfanumerycznych takich samych. Prawdopodobieństwo
takiego starcia wynosi 1/1300.</para>

<para>Zniekształcanie nazw (jeśli jest włączone) pozwala kopiować pliki
pomiędzy katalogami UNIX z Windows/DOS zachowując długą nazwę (pliku) UNIX.
Pliki UNIX mogą mieć zmieniane rozszerzenia pod Windows/DOS i będą zachowywać
tą samą nazwę. Zniekształcone nazwy nie zmieniają się miedzy sesjami.</para>

<para>Domyślnie: <command>mangled names = yes</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="MANGLINGCHAR">mangling char (S)</term>
	<listitem>
<para>To steruje, jaki znak jest użyty jako <emphasis>"magiczny"</emphasis>
znak w <link linkend="ZNIEKSZTALCANIENAZWSEKC">zniekształcaniu nazw (name mangling)
</link>. Domyślnie jest to '~', lecz może to kłócić się z niektórym
oprogramowaniem. Użyj tej opcji, żeby ustawić to na cokolwiek, co
preferujesz.</para>

<para>Domyślnie: <command>mangling char = ~</command></para>
<para>Przykład: <command>mangling char = ^</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="MANGLEDSTACK">mangled stack (G)</term>
	<listitem>
<para>Ten parametr kontroluje liczbę zniekształconych nazw które
powinny być cache'owane w serwerze Samba <ulink url="smbd.8.pl.html">
<command>smbd(8)</command></ulink>.</para>

<para>Ten stos jest listą ostatnio użytych zniekształconych nazw bazowych
(rozszerzenia są utrzymywane, jeśli są dłuższe niż 3 znaki lub zawierają
znaki dużych liter).</para>

<para>Im większa jest ta wartość, tym bardziej prawdopobne jest to, że
zniekształcone nazwy mogą być z powodzeniem konwertowane do poprawnych
długich nazw UNIX. Tym niemniej, duże rozmiary stosu spowolnią większość
dostępów do katalogów. Mniejsze stosy oszczędzają pamięć w serwerze
(każdy element stosu kosztuje 256 bajtów).</para>

<para>Niemożliwe jest absolutne zagwarantowanie poprawnych długich nazw
plików, więc bądź przygotowany na pewne niespodzianki!</para>

<para>Domyślnie: <command>mangled stack = 50</command></para>
<para>Przykład: <command>mangled stack = 100</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="MAPARCHIVE">map archive (S)</term>
	<listitem>
<para>Ten parametr kontroluje, czy artybut archiwalny DOS powinien
być mapowany na bit wykonania dla właściciela UNIX. Bit archiwalny
DOS jest ustawiony, gdy od jego ostatniej archiwizacji, plik zostaje
zmodyfikowany. Motywem powstania tej opcji jest powstrzymanie
Samby/twojego PC przed ustawieniem każdego pliku, którego dotknie, na
wykonywalny pod UNIX'em. Może to być całkiem irytujące w przypadku
współdzielonego kodu źródłowego, dokumentów, itp.</para>

<para>Zauważ, że wymaga to ustawienia parametru
<link linkend="CREATEMASK"><parameter>create mask</parameter></link>
tak, że bit wykonania nie jest
"wymaskowany" (tzn. musi zawierać 100). Zobacz parametr
<link linkend="CREATEMASK"><parameter>create mask</parameter></link>
aby dowiedzieć się szczegółów.</para>

<para>Domyślnie: <command>map archive = yes</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="MAPHIDDEN">map hidden (S)</term>
	<listitem>
<para>To kontroluje, czy pliki ukryte w stylu DOS powinny być mapowane
na bit wykonania UNIX.</para>

<para>Zauważ, że wymaga to ustawienia
<link linkend="CREATEMASK"><parameter>create mask</parameter></link>
tak, żeby bit wykonania dla "świata" nie był "wymaskowany" (tj. musi
on zawierać 001). Zobacz parametr
<link linkend="CREATEMASK"><parameter>create mask</parameter></link>
żeby dowiedzieć się szczegółów.</para>

<para>Domyślnie: <command>map hidden = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="MAPSYSTEM">map system (S)</term>
	<listitem>
<para>To kontroluje, czy pliki systemowe w stylu DOS powinny byź
mapowane na bit wykonania dla grupy UNIX.</para>

<para>Zauważ, że wymaga to ustawienia
<link linkend="CREATEMASK"><parameter>create mask</parameter></link>
tak, że bit wykonania dla grupy nie jest "wymaskowany" (tj. musi
zawierać 010). Zobacz parametr
<link linkend="CREATEMASK"><parameter>create mask</parameter></link>
aby dowiedzieć się szczegółów.</para>

<para>Domyślnie: <command>map system = no</command></para>
<para>Przykład: <command>map system = yes</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="MAPTOGUEST">map to guest (G)</term>
	<listitem>
<para>Ten parametr jest przydatny tylko w trybach <link linkend="SECURITY">
zabezpieczeń (security)</link> innych, niż
<link linkend="SECURITYEQUALSSHARE">security = share</link>
- tzn. user, server, domain (odpowiednio: użytkownik, serwer, domena).</para>

<para>Może on przyjmować trzy różne wartości które mówią
<ulink url="smbd.8.pl.html"><command>smbd</command></ulink>, co robić z
żądaniami logowania użytkownika, który w jakiś sposób nie pasuje do
poprawnego użytkownika UNIX.</para>

<para>Trzy ustawienia to:</para>

<itemizedlist>
	  <listitem><para><constant>Never</constant> - Oznacza, że żądania
logowania z niepoprawnym hasłem są odrzucane. Tak jest domyślnie.</para>
</listitem>

	  <listitem><para><constant>Bad User</constant> - Oznacza, że logowania
użytkownika z niepoprawnym hasłem są odrzucane, chyba że nazwa użytkownika
nie istnieje. W takim przypadku jest to traktowane jak logowanie gościa (guest
login) i mapowane na <link linkend="GUESTACCOUNT">guest account ("konto gościa")
</link>.</para></listitem>

	  <listitem><para><constant>Bad Password</constant> - Oznacza, że
logowania użytkownika z niepoprawnym hasłem są traktowane jako logowanie
gościa i mapowane na <link linkend="GUESTACCOUNT"><parameter>guest account</parameter></link>. Zauważ, że może
to powodować problemy, ponieważ oznacza, że każdy użytkownik wpisujący
swoje hasło niepoprawnie będzie po cichu logowany jako "guest" - nie będzie
wiedział dlaczego nie może uzyskać dostępu do plików, do których powinien
- nie będzie dostawał żadnego komunikatu, że ma niepoprawne hasło. Usługi
Helpdesk <emphasis>znienawidzą</emphasis> cię, jeśli ustawisz parametr
<parameter>map to guest</parameter> w ten sposób :-).</para></listitem>
</itemizedlist>

<para>Zauważ, że ten parametr jest potrzebny do utworzenia współdzielonych
usług "Guest", gdy używany jest tryb <parameter>security</parameter>
inny, niż share. Jest tak, ponieważ w tych trybach nazwa zasobu który
jest żądany, <emphasis>nie</emphasis> jest wysyłana do serwera, aż do
pomyślnego zakończenia autentykacji klienta przez serwer. Zatem serwer nie
może podjąć decyzji o autentykacji w odpowiednim czasie (podłączania
do współudziału) dla współudziałów "Guest".</para>

<para>Dla osób zaznajomionych ze starszymi wydaniami Samby, ten parametr
mapuje w czasie kompilacji (compile-time) do starego ustawienia wartości
<constant>GUEST_SESSETUP</constant> w local.h.</para>

<para>Domyślnie: <command>map to guest = Never</command></para>
<para>Przykład: <command>map to guest = Bad User</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="MAXCONNECTIONS">max connections (S)</term>
	<listitem>
<para>Ta opcja pozwala limitować liczbę jednoczesnych połączeń do usługi.
Jeśli <parameter>max connections</parameter> jest większe od 0, wtedy nowe
połączenia do usługi będą odrzucane jeśli ta ich liczba jest już otwarta.
Wartość zero oznacza, że liczba połączeń które mogą być wykonane nie
jest limitowana.</para>

<para>Pliki blokad są używane do implementowania tej własności. Będą one
przechowywane w katalogu określonym przez opcję <link linkend="LOCKDIRECTORY"><parameter>lock directory</parameter></link>.
</para>

<para>Domyślnie: <command>max connections = 0</command></para>
<para>Przykład: <command>max connections = 10</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="MAXDISKSIZE">max disk size (G)</term>
	<listitem>
<para>To opcja umożliwia ci postawienie górnego limitu na widocznym
rozmiarze dysków. Jeśli ustawisz tą opcję na 100, wtedy wszystkie
współudziały będą się pokazywały jako nie większe niż 100MB.</para>

<para>Zauważ, że ta opcja nie limituje ilości danych które możesz
umieścić na dysku. W powyższym przypadku mógłbyś nadal przechowywać na
dysku dużo więcej niż 100MB, lecz za każdym razem gdy klient spyta o
ilość wolnego miejsca lub całkowity rozmiar dysku, wtedy wynik będzie
ograniczony przez ilość podaną w <parameter>max disk size</parameter>.
</para>

<para>Ta opcja jest przede wszystkim przydatna żeby obejść błędy w
niektórych programach które nie obsługują bardzo dużych dysków, w
szczególności dysków o pojemności powyżej 1GB.</para>

<para><parameter>"max disk size"</parameter> równy 0 oznacza brak
limitów.</para>

<para>Domyślnie: <command>max disk size = 0</command></para>
<para>Przykład: <command>max disk size = 1000</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="MAXLOGSIZE">max log size (G)</term>
	<listitem>
<para>Ta opcja (liczba całkowita w kilobajtach) określa maksymalny rozmiar
do jakiego może rozrosnąć się plik logu. Samba periodycznie sprawdza
ten rozmiar i jeśli jest przekroczony, zmieni nazwę pliku dodając
rozszerzenie <filename>.old</filename>.</para>

<para>Rozmiar równy 0 oznacza brak limitu.</para>

<para>Domyślnie: <command>max log size = 5000</command></para>
<para>Przykład: <command>max log size = 1000</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="MAXMUX">max mux (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Ta opcja kontroluje podawaną klientowi, maksymalną
	    liczbę zaległych jednoczesnych operacji SMB na którą
	    Samba zezwoli. Nie powinieneś nigdy potrzebować ustawiać
	    tego parametru.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>max mux = 50</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="MAXOPENFILES">max open files (G)</term>
	<listitem>
<para>Ten parametr ogranicza maksymalną liczbę otwartych plików, które
jeden proces <ulink url="smbd.8.pl.html"><command>smbd(8)</command></ulink>
udzielający ich, może mieć jednocześnie otwartych dla jednego klienta.
Domyślnie, wartość tego parametru jest ustawiona na bardzo dużą (10 000),
ponieważ Samba używa tylko jednego bitu na nieotwarty plik.</para>

<para>Limit liczby otwartych plików jest z reguły ustawiony przez
UNIX'owy limit deskryptorów plików w przeliczeniu na proces,
zamiast przez ten parametr. Nie powinieneś więc nigdy potrzebować
dotykać tego parametru.</para>

<para>Domyślnie: <command>max open files = 10000</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="MAXPRINTJOBS">max print jobs (S)</term>
        <listitem>
	  <para>Ten parametr limituje maksymalną liczbę zadań wydruku
	    dozwoloną w kolejce wydruku Samba w każdej chwili. Jeśli ta liczba
	    jest przekroczona, <ulink url="smbd.8.pl.html"><command>smbd(8)</command>
	    </ulink> będzie "nie mieć miejsca" zdalnie, z punktu widzenia klienta.
	    Zobacz <link linkend="TOTALPRINTJOBS"><parameter>total print
		jobs</parameter></link>.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>max print jobs = 1000</command></para>
	  <para>Przykład: <command>max print jobs = 5000</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="MAXPROTOCOL">max protocol (G)</term>
        <listitem>
	  <para>Wartość tego parametru (łańcuch znakowy) jest najwyższym
	    poziomem protokołu który będzie wspierany przez serwer.</para>

	  <para>Możliwe wartości to:</para>
	  <itemizedlist>
	    <listitem><para><constant>CORE</constant>: Najwcześniejsza wersja.
		Brak koncepcji nazw użytkowników.</para></listitem>

	    <listitem><para><constant>COREPLUS</constant>: Niewielkie
		wydajnościowe ulepszenia w CORE.</para></listitem>

	    <listitem><para><constant>LANMAN1</constant>: Pierwsza <emphasis>
		  nowoczesna</emphasis> wersja protokołu. Wsparcie długich
		nazw plików.</para></listitem>

	    <listitem><para><constant>LANMAN2</constant>: Uaktualnienia w
		protokole Lanman1.</para></listitem>

	    <listitem><para><constant>NT1</constant>: Obecna aktualna wersja
		protokołu. Używana przez Windows NT. Znana jako CIFS.</para>
	    </listitem>
	  </itemizedlist>

	  <para>Normalnie, ta opcja nie powinna być ustawiana, ponieważ faza
	    automatycznej negocjacji w protokole SMB zajmuje się wyborem
	    odpowiedniego protokołu.</para>

	  <para>Zobacz też <link linkend="MINPROTOCOL"><parameter>min protocol
	      </parameter></link></para>

	  <para>Domyślnie: <command>max protocol = NT1</command></para>
	  <para>Przykład: <command>max protocol = LANMAN1</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="MAXSMBDPROCESSES">max smbd processes (G)</term>
        <listitem>
	  <para>Ten parametr limituje maksymalną liczbę procesów
	    <ulink url="smbd.8.pl.html"><command>smbd(8)</command></ulink>
	    działających jednocześnie w systemie. Jest wprowadzony
	    jako "limitujący pułap" zapobiegający pogorszeniu się usług
	    dla klientów w przypadku, gdy serwer ma niewystarczające zasoby
	    żeby obsłużyć więcej niż tą liczbę połączeń. Pamiętaj, że w
	    normalnych warunkach każdy użytkownik będzie miał przypisany
	    do niego lub niej proces <ulink url="smbd.8.pl.html">smbd</ulink>,
	    aby obsługiwać połączenia z danego hosta do wszystkich
	    współudziałów.</para>

	  <para>Domyślnie: <command>max smbd processes = 0</command>   ## brak ograniczeń</para>
	  <para>Przykład: <command>max smbd processes = 1000</command>
	  </para>
	</listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="MAXTTL">max ttl (G)</term>
	<listitem>
<para>Ta opcja mówi <ulink url="nmbd.8.pl.html"><command>nmbd(8)</command>
</ulink>, jaki powinien być domyślny "czas życia" nazw NetBIOS, gdy
<command>nmbd(8)</command> żąda nazwy wykorzystując albo pakiet
rozgłaszający, albo serwer WINS. Nie powinieneś nigdy potrzebować
zmieniać tego parametru. Domyślnią wartością są 3 dni.</para>

<para>Domyślnie: <command>max ttl = 259200</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="MAXWINSTTL">max wins ttl (G)</term>
	<listitem>
	<para>Ta opcja mówi <ulink url="nmbd.8.pl.html"><command>nmbd(8)
	    </command></ulink>, gdy funkcjonuje jako serwer WINS
	  (<link linkend="WINSSUPPORT"><parameter>wins support=yes
	    </parameter></link>), jaki jest maksymalny "czas życia"
	  nazw NetBIOS, który <command>nmbd</command> przyzna (w sekundach).
	  Nie powinieneś nigdy potrzebować zmienić tego parametru.
	  Domyślną wartością jest 6 dni (518400 sekund).</para>

	<para>Zobacz też parametr <link linkend="MINWINSTTL"><parameter>min wins ttl</parameter></link>.
	</para>

	<para>Domyślnie: <command>max wins ttl = 518400</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="MAXXMIT">max xmit (G)</term>
	<listitem>
	<para>Ta opcja kontroluje maksymalny rozmiar pakietu który będzie
	  negocjowany przez Sambę. Domyślną wartością jest 65535, co jest
	  maksimum. W niektórych przypadkach możesz zauważyć, że uzyskasz
	  lepszą wydajność z mniejszą wartością. Poniżej 2048 prawdopodobnie
	  spowoduje problemy.</para>

	<para>Domyślnie: <command>max xmit = 65535</command></para>
	<para>Przykład: <command>max xmit = 8192</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="MESSAGECOMMAND">message command (G)</term>
	<listitem>
	<para>To określa, jakie polecenie uruchomić, gdy serwer otrzyma
	  wiadomość WinPopup.</para>

	<para>Będzię to na ogół komenda, która dostarczy w jakiś sposób
	  wiadomość. To, jak ma to być zrobione, należy już do twojej
	  wyobraźni.</para>

	<para>Przykładem jest:</para>

	<para><command>message command = csh -c 'xedit %s;rm %s' &</command>
	</para>

	<para>To dostarcza wiadomość korzystając z bf(xedit), potem ją
	  usuwa. <emphasis>ZWRÓĆ UWAGĘ, ŻE BARDZO WAŻNE JEST TO, ŻE TA
	    KOMENDA NATYCHMIAST WRACA</emphasis>. Dlatego na końcu mam
	  '&'. Jeśli nie wraca natychmiast, wtedy twoje PC-ty mogą
	  zawieszać się przy wysyłaniu komunikatów (powinny dojść do siebie
	  po 30 sekundach... prawdopodobnie).</para>

	<para>Wszystkie wiadomości są dostarczane jako globalny użytkownik
	  gość. Komenda przyjmuje standardowe podstawienia, chociaż <parameter>
	    %u</parameter> nie będzie działać (<parameter>%U</parameter> może
	  być lepsze w tym przypadku).</para>

	<para>Oprócz standardowych podstawień, działają niektóre dodatkowe.
	  W szczególności:</para>

	<itemizedlist>
	  <listitem><para><parameter>%s</parameter> = nazwa pliku
	      zawierającego wiadomość.</para></listitem>

	  <listitem><para><parameter>%t</parameter> = przeznaczenie do
	      którego wiadomość została wysłana (prawdopodobnie nazwa
	      serwera).</para></listitem>

	  <listitem><para><parameter>%f</parameter> = od kogo jest
	      wiadomość</para></listitem>
	</itemizedlist>

	<para>Mógłbyś wysyłać tą komendą pocztę lub cokolwiek na co masz
	  ochotę. Daj nam znać o każdym naprawdę interesującym pomyśle,
	  który masz.</para>

	<para>Tu jest sposób na wysyłanie wiadomości jako poczty do root'a:
	</para>

	<para><command>message command = /bin/mail -s 'wiadomosc od %f na %m'
	    root < %s; rm %s</command></para>

	<para>Jeśli nie masz komendy wiadomości (message command), wtedy
	  wiadomość nie będzie dostarczona i Samba powie nadawcy, że nastąpił
	  błąd. Niestety, WfWg kompletnie ignoruje kod błędu i kontynuuje nie
	  zwracając na niego uwagi i mówiąc, że wiadomość została dostarczona.
	</para>

	<para>Jeśli chcesz ją po cichu usunąć, spróbuj:</para>

	<para><command>message command = rm %s</command></para>

	<para>Domyślnie: <emphasis>żadnej komendy wiadomości</emphasis></para>
	<para>Przykład: <emphasis>message command = csh -c 'xedit %s;rm %s' &
	    </emphasis></para>
      </listitem>
    </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="MINPASSWDLENGTH">min passwd length (G)</term>
	<listitem>
	<para>Synonim dla <link linkend="MINPASSWORDLENGTH"><parameter>min password length</parameter></link>.
	</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="MINPASSWORDLENGTH">min password length (G)</term>
	<listitem>
	<para>Ta opcja ustawia minimalną długość (w znakach) hasła
	  w czystym tekście, którą smbd zaakceptuje podczas przeprowadzania
	  zmiany hasła UNIX.</para>

	<para>Zobacz też <link linkend="UNIXPASSWORDSYNC"><parameter>unix password sync</parameter></link>,
	  <link linkend="PASSWDPROGRAM"><parameter>passwd program</parameter></link> i <link linkend="PASSWDCHATDEBUG">passwd chat debug</link>.
	</para>

	<para>Domyślnie: <command>min password length = 5</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
      <term><anchor id="MINPRINTSPACE">min print space (S)</term>
      <listitem>
	<para>Ten parametr ustawia minimalną ilość wolnej przestrzeni
	  dyskowej która musi być dostępna zanim użytkownik będzie mógł
	  wysłać zadanie druku. Jest określona w kilobajtach. Domyślnie
	  jest 0, co oznacza że użytkownik może zawsze wysłać zadanie
	  druku.</para>

	<para>Zobacz też parametr <link linkend="PRINTING"><parameter>
	      printing</parameter></link>.</para>

	<para>Domyślnie: <command>min print space = 0</command></para>
	<para>Przykład: <command>min print space = 2000</command></para>
      </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
      <term><anchor id="MINPROTOCOL">min protocol (G)</term>
      <listitem>
	<para>Wartość parametru (łańcuch znakowy) jest najniższym
	  dialektem protokołu SMB który Samba będzie wspierać. Zajrzyj
	  do parametru <link linkend="MAXPROTOCOL"><parameter>max protocol
	    </parameter></link> aby zobaczyć listę poprawnych nazw protokołów
	  i krótki opis każdego z nich. Możesz też chcieć obejrzeć kod
	  źródłowy C w pliku <filename>source/smbd/negprot.c</filename>
	  aby zobaczyć listing znanych dialektów wspieranych przez klientów
	</para>

	<para>Jeśli patrzysz na ten parametr jako miarę bezpieczeństwa,
	  powinieneś zajrzeć do parametru <link linkend="LANMANAUTH">
	    <parameter>lanman auth</parameter></link>. W przeciwnym wypadku,
	  tego parametru nie powninieneś nigdy potrzebować zmieniać.</para>

	<para>Domyślnie: <command>min protocol = CORE</command></para>
	<para>Przykład: <command>min protocol = NT1</command></para>
      </listitem>
      </varlistentry>


      <varlistentry>
        <term><anchor id="MINWINSTTL">min wins ttl (G)</term>
	<listitem>
	<para>Ta opcja mówi <ulink url="nmbd.8.pl.html"><command>nmbd(8)
	  </command></ulink>, gdy funkcjonuje jako serwer WINS (<link
	    linkend="WINSSUPPORT"><parameter>wins support = yes</parameter>
	  </link>), jaki jest minimalny "czas życia" nazw NetBIOS, który
	  <command>nmbd</command> przyzna (w sekundach). Nie powinieneś
	  nigdy potrzebować zmienić tego parametru. Domyślną wartością jest
	  6 godzin (21600 sekund).</para>

	<para>Domyślnie: <command>min protocol = 21600</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
      <term><anchor id="MSDFSROOT">msdfs root (S)</term>
      <listitem>
	  <para>Ten parametr boolowski jest dostępny tylko, jeśli Samba
	    jest skonfigurowana i skompilowana z opcją <command>--with-msdfs
	    </command>. Jeśli ustawiony jest na <constant>yes</constant>,
	    Samba traktuje współudział jako korzeń (root) Dfs i umożliwia
	    klientom przeglądanie drzewa rozproszonego systemu plików
	    zakorzenionego w katalogu współudziału. Łącza Dfs są podane
	    w katalogu współudziału jako dowiązania symboliczne (symbolic
	    links) w formacie <filename>
	      msdfs:serwerA\wspoludzialA,serwerB\wspoludzialB</filename>
	    itd. Aby dowiedzieć się więcej o ustawianiu drzewa Dfs na
	    Sambie, zajrzyj do <ulink url="msdfs_setup.html">
	      msdfs_setup.html</ulink>.</para>

	  <para>Zobacz też <link linkend="HOSTMSDFS"><parameter>host msdfs
	      </parameter></link></para>

	  <para>Domyślnie: <command>msdfs root = no</command></para>
	</listitem>
      </varlistentry>


	  
      <varlistentry>
        <term><anchor id="NAMERESOLVEORDER">name resolve order (G)</term>
	<listitem>
	<para>Ta opcja jest używana przez programy w pakiecie Samba, do
	  określania jakich używać usług nazewnictwa i w jakiej kolejności
	  do odwzorowania nazw hostów na adresy IP. Ta opcja przyjmuje
	  oddzielone spacjami łańcuchy tekstowe opcji odwzorowań nazw.</para>
	
	<para>Opcjami są: "lmhosts", "host", "wins" i "bcast". Powodują,
	  że nazwy są odwzorowywane następująco:</para>

	<itemizedlist>
	  <listitem><para><constant>lmhosts</constant> : Szukaj adresu IP
	      w pliku Samba lmhosts. Jeśli linia w lmhosts nie ma typu
	      nazwy dołączonego do nazwy NetBIOS (zobacz
	      <ulink url="lmhosts.5.html">lmhosts(5)</ulink> aby dowiedzieć się
	      szczegółów), wtedy pasuje każdy szukany typ.</para></listitem>

	  <listitem><para><constant>host</constant> : Wykonaj standardowe
	      odwzorowanie nazwy hosta na adres IP, przy użyciu przeszukiwania
	      systemowego pliku <filename>/etc/hosts</filename>, szukania NIS
	      lub DNS. Ta metoda odwzorowania nazwy jest zależna od systemu
	      operacyjnego. Przykładowo, w systemie IRIX lub Solaris może to być
	      kontrolowane przez plik <filename>/etc/nsswitch.conf</filename>.
	      Zauważ, że ta metoda jest używana tylko, jeśli typ nazwy NetBIOS
	      o którą jest pytanie, jest typem 0x20 (serwer). W przeciwnym
	      wypadku metoda ta jest ignorowana.</para></listitem>

	  <listitem><para><constant>wins</constant> : Zapytaj o nazwę pod
	      adresem IP wymienionym w parametrze
	      <link linkend="WINSSERVER"><parameter>wins server</parameter></link>.
	      Jeśli żaden serwer WINS nie został tam określony, ta metoda
	      zostanie zignorowana.</para></listitem>

	  <listitem><para><constant>bcast</constant> : Wykonaj rozgłaszanie
	      na każdym ze znanych lokalnych interfejsów wymienionych w
	      parametrze
	      <link linkend="INTERFACES"><parameter>interfaces</parameter></link>
	      Jest to najmniej skuteczna spośród wszystkich metoda odwzorowania
	      nazw, jako że zależy od tego, czy docelowy host jest w lokalnie
	      podłączonej podsieci.</para></listitem>

	</itemizedlist>

	<para>Domyślnie: <command>name resolve order = lmhosts wins host
	    bcast</command></para>
	<para>Przykład: <command>name resolve order = lmhosts bcast host
	    </command></para>

	<para>To spowoduje, że lokalny plik lmhosts będzie sprawdzony najpierw,
	  potem nastąpi próba rozgłaszania, a potem normalne systemowe szukanie
	  nazwy hosta.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>




      <varlistentry>
        <term><anchor id="NETBIOSALIASES">netbios aliases (G)</term>
	<listitem>
	<para>To jest lista nazw NetBIOS którą <ulink url="nmbd.8.pl.html">
	    <command>nmbd(8)</command></ulink> ogłosi jako dodatkowe nazwy
	  pod którymi serwer Samba jest znany. To pozwala jednej maszynie
	  ukazywać się w listach przeglądania (browse lists) pod wieloma
	  nazwami. Jeśli maszyna funkcjonuje jako serwer przeglądania
	  (browse server) lub serwer logowania (logon server), żadna
	  z tych nazw nie będzie ogłoszona ani jako serwer przeglądania, ani
	  jako serwer logowania. Tylko główna nazwa maszyny będzie dysponowała
	  takmi możliwościami.</para>

	<para>Zobacz też <link linkend="netbiosname"><parameter>netbios name</parameter></link>.</para>

	<para>Domyślnie: <emphasis>pusty łańcuch (żadnych dodatkowych nazw)
	  </emphasis></para>
	<para>Przykład: <command>netbios aliases = TEST TEST1 TEST2</command>
	</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="NETBIOSNAME">netbios name (G)</term>
	<listitem>
	<para>To ustawia nazwę NetBIOS pod którą serwer Samba jest znany.
	  Domyślnie jest ona taka sama, jak pierwszy komponent nazwy DNS
	  hosta. Jeśli maszyna jest serwerem przeglądania (browse server)
	  lub serwerem logowania (logon server), ta nazwa (lub pierwszy
	  komponent nazwy DNS hosta) będzie nazwą pod którą te usługi
	  będą ogłoszone.</para>

	<para>Zobacz też <link linkend="netbiosaliases"><parameter>netbios aliases</parameter></link>.</para>

	<para>Domyślnie: <emphasis>nazwa DNS maszyny.</emphasis></para>
	<para>Przykład: <command>netbios name = MOJANAZWA</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="NETBIOSSCOPE">netbios scope (G)</term>
	<listitem>
	<para>To ustawia zakres NetBIOS pod którym Samba będzie działać.
	  Nie powinno to być ustawiane chyba, że każda maszyna w twoim LAN'ie
	  również ma tak ustawioną tą wartość.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="NISHOMEDIR">nis homedir (G)</term>
	<listitem>
	<para>Weź serwer współudziału home z mapy NIS. Dla systemów UNIX
	  które używają automontera, katalog domowy (home directory)
	  użytkownika będzie często montowany na stacji roboczej na żądanie
	  ze zdalnego serwera.</para>

	<para>Gdy serwer logowania Samba nie jest rzeczywistym serwerem
	  katalogu domowego, lecz montuje te katalogi poprzez NFS, wtedy dwa
	  "przeskoki" sieciowe (network hops) byłyby wymagane aby uzyskać
	  dostęp do katalogów domowych użytkowników, jeśli serwer logowania
	  powiedział klientowi, żeby użyć jego samego jako serwera SMB dla
	  katalogów domowych (jeden poprzez SMB i jeden przez NFS). Może to
	  być bardzo powolne.</para>

	<para>Ta opcja pozwala Sambie zwrócić współudział home jako będący na
	  innym serwerze nić serwer logowania i tak długo, jak demon Samba
	  działa na serwerze katalogu domowego, będzie on montowany u klienta
	  Samby bezpośrednio z tego serwera katalogu. Gdy Samba będzie zwracać
	  współudział home do klienta, będzie konsultować to z mapą NIS
	  określoną w <link linkend="HOMEDIRMAP"><parameter>homedir map</parameter></link> i zwracać wymieniony
	  tam serwer.</para>

	<para>Zauważ, że aby ta opcja działała, musi istnieć działający
	  system NIS, a serwer Samba z tą opcją musi być również
	  <link linkend="DOMAINLOGONS"><parameter>serwerem logowania
		(logon server)</parameter></link>.</para>

	<para>Domyślnie: <command>nis homedir = false</command></para>
	<para>Przykład: <command>nis homedir = true</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="NTACLSUPPORT">nt acl support (G)</term>
	<listitem>
	<para>Ten parametr boolowski kontroluje, czy <ulink url="smbd.8.pl.html">
	    <command>smbd(8)</command></ulink> będzie próbował mapować zezwolenia
	  UNIX na listy kontroli dostępu Windows NT.</para>

	<para>Domyślnie: <command>nt acl support = yes</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="NTPIPESUPPORT">nt pipe support (G)</term>
	<listitem>
	<para>Ten parametr boolowski kontroluje, czy <ulink url="smbd.8.pl.html">
	    <command>smbd(8)</command></ulink> będzie pozwalał klientom
	  Windows NT podłączać się do specyficznych dla NT SMB łącz (pipes)
	  <constant>IPC$</constant>. Jest to opcja debugująca dla developerów
	  i można ją zostawić w spokoju.</para>

	<para>Domyślnie: <command>nt pipe support = yes</command>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="NTSMBSUPPORT">nt smb support (G)</term>
	<listitem>
	<para>Ten parametr boolowski kontroluje, czy <ulink url="smbd.8.pl.html">
	    <command>smbd(8)</command></ulink> będzie negocjował specyficzne
	  dla NT wsparcie SMB z klientami Windows NT. Aczkolwiek jest to
	  opcja debugująca dla developerów i powinna być zostawiona w spokoju,
	  to testowanie osiągów (benchmarking) odkryło, że klienci Windows NT
	  mają lepsze osiągi z tą opcją ustawioną na <constant>no</constant>.
	  Jest to wciąż badane. Jeśli ta opcja jest ustawiona na <constant>no
	  </constant>, wtedy Samba oferuje dokładnie te same wywołania SMB,
	  co wersje poprzedzające wersję Samba2.0. Ta informacja może mieć
	  zastosowanie, jeśli jacyś użytkownicy mają problemy ze wsparciem
	  NT SMB.</para>

	<para>Domyślnie: <command>nt support = yes</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="NULLPASSWORDS">null passwords (G)</term>
	<listitem>
	<para>Pozwól klientom lub nie, na dostęp do kont które mają puste
	  (zerowe) hasła.</para>

	<para>Zobacz też <ulink url="smbpasswd.5.pl.html"><command>smbpasswd(5)
	  </command></ulink>.</para>

	<para>Domyślnie: <command>null passwords = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
      <term><anchor id="OBEYPAMRESTRICTIONS">obey pam restrictions (G)</term>
        <listitem>
	<para>Gdy Samba 2.2 jest skonfigurowana z włączonym wsparciem PAM
	  (tj. --with-pam), ten parametr kontroluje czy Samba powinna być
	  posłuszna dyrektywom zarządzania kontem i sesją w PAM. Domyślnym
	  zachowaniem jest użycie PAM tylko do autentykacji w czystym tekście
	  i ignorowanie jakiegokolwiek zarządzania kontem i sesją. Zwróć uwagę,
	  że Samba zawsze ignoruje PAM w kwestii autentykacji w przypadku gdy
	  <link linkend="ENCRYPTPASSWORDS"><parameter>encrypt passwords = yes
	  </parameter></link>. Powodem jest to, że moduły PAM nie mogą wspierać
	  mechanizmu autentykacji wyzwanie/odpowiedź (challenge/response)
	  potrzebnego w aktualnym kodowaniu haseł SMB.</para>

	<para>Domyślnie: <command>obey pam restrictions = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="ONLYGUEST">only guest (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Synonim dla <link linkend="GUESTONLY"><parameter>guest only
	      </parameter></link>.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="ONLYUSER">only user (S)</term>
	<listitem>
	<para>Jest to boolowska opcja która kontroluje, czy połączenia
	  z nazwami użytkowników nie będącymi na liście <parameter>user
	  </parameter>, będą dozwolone. Domyślnie, ta opcja jest
	  wyłączona, więc klient może dostarczyć nazwę użytkownika którą
	  serwer ma użyć. Włączenie tego parametru wymusi na serwerze
	  użycie tylko nazw logowania (login names) z listy <parameter>
	    user</parameter> i jest tak naprawdę użyteczne tylko
	  na w zabezpieczeniach na <link linkend="SECURITYEQUALSSHARE">
	    poziomie współudziału (share level security)</link>.</para>

	<para>Zauważ, że oznacza to również, że Samba nie będzie próbować
	  dedukowania nazw użytkowników na podstawie nazwy usługi. Może to
	  być denerwujące w sekcji [homes]. Aby to obejść, mogłbyś użyć
	  <command>user = %S</command> co oznacza, że twoja lista
	  <parameter>user</parameter> będzie tylko nazwą usługi, co dla
	  katalogów domowych jest nazwą użytkownika.</para>

	<para>Zobacz też parametr <link linkend="USER"><parameter>user</parameter></link>.</para>

	<para>Domyślnie: <command>only user = no</command></para>


      <varlistentry>
        <term><anchor id="OPLOCKBREAKWAITTIME">oplock break wait time (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Jest to parametr dostrajający dodany z powodu błędów
	      zarówno w Windows 9x jak i WinNT. Jeśli Samba odpowiada
	      klientowi zbyt szybko, gdy klient wysyła SMB który powoduje
	      żądanie przerwania blokady oplock (oplock break request),
	      wtedy przekierowanie u klienta może zawieść i nie odpowie on
	      na żądanie przerwania (break request). Ten parametr dostrajający
	      (który jest ustawiany w milisekundach) jest czasem który Samba
	      zaczeka, przed wysłaniem żądania przerwania blokady do takiego
	      (popsutego) klienta.</para>

	    <para><emphasis>NIE ZMIENIAJ TEGO PARAMETRU CHYBA, ŻE PRZECZYTAŁEŚ
		I ROZUMIESZ KOD SAMBA OPLOCK.</emphasis></para>

	    <para>Domyślnie: <command>oplock break wait time = 0</command>
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="OPLOCKCONTENTIONLIMIT">oplock contention limit (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Jest to <emphasis>bardzo</emphasis> zaawansowana opcja
	    dostrajająca <ulink url="smbd.8.pl.html"><command>smbd(8)</command>
	    </ulink> żeby zwiększyć wydajność przyznawania oplock'ów przy
	    rywalizacji wielu klientów dla tego samego pliku.</para>

	  <para>W skrócie, określa ona liczbę która powoduje, że
	    <ulink url="smbd.8.pl.html">smbd</ulink> nie przyznaje oplock'a nawet
	    na żądanie, jeśli przybliżona liczba klientów rywalizujących o
	    oplock na tym samym pliku przekracza ten limit. To powoduje, że
	    <command>smbd</command> zachowuje się podobnie do Windows NT.
	  </para>

	  <para><emphasis>NIE ZMIENIAJ TEGO PARAMETRU CHYBA, ŻE PRZECZYTAŁEŚ
	      I ROZUMIESZ KOD SAMBA OPLOCK.</emphasis></para>
	  
	  <para>Default: <command>oplock contention limit = 2</command></para>
	</listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="OPLOCKS">oplocks (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Ta opcja boolowska mówi <command>smbd</command> czy wydawać
	    oplock'i (blokady oportunistyczne) do żądania otwarcia pliku w
	    tym współudziale. Kod oplock'owania może dramatycznie (w przybliżeniu
	    30% lub więcej) zwiększyć prędkość dostępu do plików na serwerach
	    Samba. Pozwala klientom agresywnie cache'ować pliki lokalnie i możesz
	    chcieć wyłączyć tą opcję dla zawodnych środowisk sieciowych (jest
	    ona wyłączona domyślnie w Windows NT Server). Po więcej informacji
	    zajrzyj do pliku <filename>Speed.txt</filename> w katalogu Samba
	    <filename>docs/</filename>.</para>

	    <para>Oplock'i mogą być selektywnie wyłączane na podstawie pliku
	      lub współudziału. Zobacz parametr <link linkend="VETOOPLOCKFILES">
		<parameter>veto oplock files</parameter></link>. W niektórych
	      systemach, oplock'i są rozpoznawane przez właściwy (sam, bez
	      pomocy dodatkowego oprogramowania, przyp.tłum.) system. Pozwala
	      to na synchronizację danych pomiędzy wszystkimi dostępami do
	      oplock'owanych plików, czy to przez Sambę czy NFS, czy lokalny
	      process UNIX. Zobacz parametr <link linkend="KERNELOPLOCKS"><parameter>kernel oplocks</parameter></link>
	      aby dowiedzieć się szczegółów.</para>

	    <para>Zobacz też parametry <link linkend="KERNELOPLOCKS"><parameter>kernel oplocks</parameter></link>
	      i <link linkend="LEVEL2OPLOCKS"><parameter>level2 oplocks</parameter></link>
	    </para>

	    <para>Domyślnie: <command>oplocks = yes</command>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="OSLEVEL">os level (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ta wartość całkowita kontroluje poziom pod którym Samba
	      ogłasza siebie w elekcjach przeglądania. Wartość tego parametru
	      determinuje, czy <ulink url="nmbd.8.pl.html"><command>nmbd(8)
	      </command></ulink> ma szansę na zostanie lokalną nadrzędną
	      przeglądarką dla <parameter>GRUPY ROBOCZEJ (WORKGROUP)</parameter>
	      w lokalnym obszarze rozgłaszania.

	      <para><emphasis>Uwaga :</emphasis>Domyślnie, Samba wygra
	      elekcję lokalnej nadrzędnej przeglądarki (local master browser)
	      z wszystkimi systemami operacyjnymi Microsoft, oprócz Kontrolera
	      Domeny Windows NT 4.0/2000. Oznacza to, że źle skonfigurowany
	      host Samba może skutecznie izolować podsieć przed przeglądaniem.
	      Zobacz plik <filename>BROWSING.txt</filename> w katalogu Samba
	      <filename>docs/</filename> aby dowiedzieć się szczegółów.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>os level = 20</command></para>
	    <para>Przykład: <command>os level = 65</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
	<term><anchor id="OS2DRIVERMAP">os2 driver map (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Parametr używany do definiowania bezwzględnej ścieżki
	      do pliku zawierającego mapowanie nazw sterowników
	      drukarek Windows NT na nazwy sterowników OS/2. Format to:
	    </para>

	    <para>&lt;nazwa sterownika nt&gt; = &lt;nazwa sterownika os2&gt;
	      .&lt;nazwa urządzenia&gt;</para>

	    <para>Na przykład, poprawny wpis dla sterownika drukarki HP
	      LaserJet 5 wyglądałby jak <command>HP LaserJet 5L = LASERJET.HP
		LaserJet 5L</command>.</para>

	    <para>Plik jest potrzebny z powodu problemu z "przestrzenią nazw"
	      (namespace) opisanego w <ulink url="printer_driver2.html">
		Samba Printing HOWTO</ulink>. Aby dowiedzieć się więcej
	      szczegółów o klientach OS/2, zajrzyj do <ulink
		url="OS2-Client-HOWTO.html">OS2-Client-HOWTO</ulink>
	      zawartego w dokumentacji Samba.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>os2 driver map = &lt;pusty łańcuch
		znakowy&gt;</command></para>
	  </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
	<term><anchor id="PAMPASSWORDCHANGE">pam password change (G)</term>
	  <listitem>
	  <para>Wraz z dodaniem lepszego wsparcia PAM w Samba 2.2, ten
	    parametr umożliwia wykorzystanie w Sambie flagi kontroli
	    zmiany hasła z PAM. Jeśli jest włączony, wtedy PAM będzie
	    użyty do zmieniania hasłą gdy zażąda tego klient SMB,
	    zamiast programu wymienionego w <link linkend="PASSWDPROGRAM">
	      <parameter>passwd program</parameter></link>.
	    Powinno być możliwe włączenie go bez zmieniania twojego
	    parametru <link linkend="PASSWDCHAT"><parameter>passwd chat
	      </parameter></link> w większości przypadków.</para>

	  <para>Domyśnie: <command>pam password change = no</command></para>
	  </listitem>
	</varlistentry>



      <varlistentry>
	<term><anchor id="PANICACTION">panic action (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Jest to opcja developera Samba która pozwala n wywołanie
	      polecenia systemowego, gdy albo <ulink url="smbd.8.pl.html">
		<command>smbd(8)</command></ulink>, albo <ulink url="nmbd.8.pl.html">
		<command>nmbd(8)</command></ulink> ulega awarii. Jest to
	      zazwyczaj używane żeby zwrócić uwagę na fakt wystąpienia
	      problemu.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>panic action = &lt;empty string&gt;</command>
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="PASSWDCHAT">passwd chat (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten łańcuch znakowy kontroluje konwersjację <emphasis>"chat"
	      </emphasis> która ma miejsce pomiędzy <ulink url="smbd.8.pl.html">
		<command>smbd(8)</command></ulink> i lokalnym programem do zmiany
	      haseł w celu zmiany haseł użytkowników. Łańcuch opisuje sekwencję
	      par odpowiedź-odbiór której <ulink url="smbd.8.pl.html"><command>smbd(8)
	      </command></ulink> używa do określenia, co wysłać do programu
	      <link linkend="PASSWDPROGRAM"><parameter>passwd</parameter></link>
	    i czego oczekiwać z powrotem.
	      Jeśli oczekiwany wynik nie jest odebrany, wtedy hasło nie jest
	      zmienione.</para>

	    <para>Ta sekwencja jest często całkowicie specyficzna dla miejsca,
	      zależnie od tego, jakie lokalne metody są używane do sterowania
	      hasłami (takie jak NIS, itp.).</para>

	    <para>Łańcuch może zawierać makra <parameter>%o</parameter> i
	      <parameter>%n</parameter> które są zastępowane odpowiednio, starymi
	      i nowymi hasłami. Może również zawierać standardowe makra
	      <constant>\n</constant>, <constant>\r</constant>, <constant>\t
	      </constant> i <constant>\s</constant> aby wstawiać znaki line-feed
	      (kolejna linia), carriage-return (powrót karetki), tab (tabulator),
	      i spację.</para>

	    <para>Może też zawierać '*', co pasuje do każdej sekwencji znaków.
	    </para>

	    <para>Znaki cudzysłowu mogą być użyte do zbierania łańcuchów ze
	      spacjami w pojedynczy łańcuch.</para>

	    <para>Jeśli wysyłany łańcuch w którejkolwiek części sekwencji
	      chat jest "pełnym stopem" (fullstop) "." wtedy żaden łańcuch
	      nie jest wysyłany. Podobnie, jeśli oczekiwany łańcuch jest
	      "pełnym stopem" wtedy żaden łańcuch nie jest oczekiwany.</para>

	    <para>Zauważ, że jeśli parametr
	      <link linkend="UNIXPASSWORDSYNC"><parameter>unix password sync
	      </parameter></link>
	      jest ustawiony na <constant>true</constant>, wtedy ta sekwencja
	    jest wywoływana <emphasis>JAKO ROOT</emphasis> gdy hasło SMB w
	    pliku smbpasswd jest zmieniane, bez dostępu do starego hasła w
	    czystym tekście. W tym przypadku, tekst starego hasła jest ustawiany
	    na "" (pusty łańcuch znakowy).</para>

	  <para>Również jeśli parametr <link linkend="PAMPASSWORDCHANGE"><parameter>
		pam password change</parameter></link> jest ustawiony na <constant>
	      true</constant>, pary konwersacyjne mogą być dopasowane w dowolnej
	    kolejności, a sukces jest determinowany przez rezultat PAM, a nie przez
	    jakiś inny. Makro \n jest ignorowane w konwersacjach PAM.</para>

	    <para>Zobacz też <link linkend="UNIXPASSWORDSYNC"><parameter>unix
		password sync</parameter></link>, <link linkend="PASSWDPROGRAM">
	      <parameter>passwd program</parameter></link> i <link
	      linkend="PASSWDCHATDEBUG"><parameter>passwd chat debug</parameter>
	    </link>.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>passwd chat = *new*password* %n\n
		*new*password* %n\n *changed*</command></para>
	    <para>Przykład: <command>passwd chat = "*Wprowadź STARE hasło*" %o\n
		"*Wprowadź NOWE hasło*" %n\n "*Wprowadź ponownie NOWE hasło*" %n\n
		"*Hasło zmienione*"</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>


      <varlistentry>
        <term><anchor id="PASSWDCHATDEBUG">passwd chat debug (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr boolowski określa, czy parametr "passwd chat
	      script" jest uruchamiany w trybie <emphasis>debug</emphasis>.
	      W tym trybie, łańcuchy znaków wysyłane do i odbierane z chat'u
	      są zapisywane w logu <ulink url="smbd.8.pl.html"><command>smbd(8)
		</command></ulink> z <link linkend="DEBUGLEVEL">poziomem
		debugowania (<parameter>debug level</parameter>)</link>
	      ustawionym na 100. Jest to niebezpieczna opcja, jako że będzie
	      umożliwiała oglądanie haseł w czystym tekście w logu
	      <command>smbd(8)</command>. Jest to dostępne żeby pomóc
	      administratorom Samba debugować ich skrypty
	      <link linkend="PASSWDCHAT"><parameter>passwd chat</parameter></link>
	      podczas wywoływania programu passwd (<parameter>passwd program
	      </parameter>) i powinno być wyłączone po skończeniu. Ten parametr
	      jest domyślnie wyłączony.</para>

	    <para>Zobacz też <link linkend="PASSWDCHAT"><parameter>passwd chat</parameter></link>,
	      <link linkend="PASSWDPROGRAM"><parameter>passwd program</parameter></link>.
	    </para>

	    <para>Domyślnie: <command>passwd chat debug = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="PASSWDPROGRAM">passwd program (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Jest to nazwa programu który może być użyty do ustawiania
	      haseł użytkowników UNIX. Każde wystąpienie <parameter>%u
	      </parameter> będzie zastąpione nazwą użytkownika. Przed
	      wywołaniem programu zmieniającego hasła, użytkownik ten jest
	      sprawdzany, czy istnieje.</para>

	    <para>Zauważ też, że wiele programów passwd nalega na
	      <emphasis>rozsądne</emphasis> hasłą, takie jak minimalnej
	      długości lub zawierające znaki mieszanej wielkości i cyfry.
	      To może stanowić problem, ponieważ  niektórzy klienci
	      (tacy jak Windows for Workgroups) przetwarzają hasła do
	      dużej litery przed ich wysłaniem.</para>

	    <para><emphasis>Zauważ</emphasis>, że jeśli parametr
	      <link linkend="UNIXPASSWORDSYNC"><parameter>unix password sync</parameter></link> jest ustawiony
	      na <constant>True</constant>, wtedy ten program jest wywoływany
	      <emphasis>JAKO ROOT</emphasis> przed zmianą hasła SMB w pliku
	      <ulink url="smbpasswd.5.pl.html"><filename>smbpasswd(5)</filename>
	      </ulink>. Jeśli taka zmiana hasła UNIX nie powiedzie się, wtedy
	      <ulink url="smbd.8.pl.html"><command>smbd(8)</command></ulink> nie
	      zmieni również hasła SMB (tak jest to zaprojektowane).</para>

	    <para>Jeśli parametr <link linkend="UNIXPASSWORDSYNC"><parameter>unix password sync</parameter></link>
	      jest ustawiony, ten parametr <emphasis>MUSI KORZYSTAĆ Z BEZWZGLĘDNYCH
		ŚCIEŻEK</emphasis> dla <emphasis>WSZYSTKICH</emphasis> wywoływanych
	      programów i musi być sprawdzony pod względem bezpieczeństwa.
	      Zauważ, że domyślnie <link linkend="UNIXPASSWORDSYNC"><parameter>unix password sync</parameter></link>
	      jest ustawiony na <constant>False</constant>.</para>

	    <para>Zobacz też <link linkend="UNIXPASSWORDSYNC"><parameter>unix password sync</parameter></link>.
	    </para>

	    <para>Domyślnie: <command>passwd program = /bin/passwd</command></para>
	    <para>Przykład: <command>passwd program = /sbin/passwd %u</command>
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="PASSWORDLEVEL">password level (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Niektóre kombinacje klient/serwer mają trudności
	      z hasłami ze znakami "mieszanej wielkości". Jednym z takich
	      klientów jest Windows for Workgroups który z jakichś powodów
	      wymusza hasła dużą literą podczas korzystania z protokołu
	      LANMAN1, lecz zostawia je w spokoju gdy używa COREPLUS!
	    </para>

	    <para>Ten parametr definiuje maksymalną liczbę znaków w haśle,
	      które mogą być dużymi literami.</para>

	    <para>Na przykład, powiedzmy, że podane było hasło "FRED".
	      Jeśli <parameter>password level</parameter> jest ustawiony na
	      1, następujące kombinacje byłyby wypróbowane, gdyby "FRED"
	      zawiodła:</para>

	    <para>"Fred", "fred", "fRed", "frEd", "freD"</para>

	    <para>Gdyby <parameter>password level</parameter> był ustawiony
	      na 2, następujące kombinacje byłyby również wypróbowane:</para>

	    <para>"FRed", "FrEd", "FreD", "fREd", "fReD", "frED", ..</para>

	    <para>I tak dalej.</para>

	    <para>Im większa jest ustawiona wartośc tego parametru, tym
	      bardziej prawdopodobne jest to, że hasło z "mieszanych wielkości"
	      znaków będzie pasowało do hasła o "pojedynczej wielkości" znaków
	      (małych, albo dużych liter, przyp. tłum.). Tym niemniej,
	      powinieneś być świadom, że użycie tego parametru zmniejsza
	      bezpieczeństwo i zwiększa czas zabierany na przetworzenie nowego
	      połączenia.</para>

	    <para>Wartość zerowa spowoduje, że wykonywane będą tylko dwie próby
	      - hasło takie, jakie jest i hało w całości w małymi literami.
	    </para>

	    <para>Domyślnie: <command>password level = 0</command></para>
	    <para>Example: <command>password level = 4</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="PASSWORDSERVER">password server (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Przez podawanie w tej opcji nazwy innego serwera SMB
	      (takiego, jak WinNT), i używając <command>security = domain
	      </command> lub <command>security = server</command> możesz
	      przeprowadzać w Sambie całą walidację użytkownik/hasło poprzez
	      zdalny serwer.</para>

	    <para>Ta opcja ustawia nazwę wykorzystywanego serwera haseł.
	      Musi to być nazwa NetBIOS, więc jeśli nazwa NetBIOS maszyny
	      jest inna niż jej nazwa internetowa, wówczas możesz być zmuszony
	      dodać jego nazwę NetBIOS do pliku lmhosts który jest przechowywany
	      w tym samym katalogu, co plik <filename>smb.conf</filename>.
	    </para>

	    <para>Nazwa serwera haseł jest wyszukiwana używając parametru
	      <link linkend="nameresolveorder"><parameter>name resolve order</parameter></link>
	      i może być odwzorowana przez którąkolwiek z metod, w dowolnej
	      kolejności opisanej w tym parametrze.</para>

	    <para>Serwer haseł musi być maszyną która może używać protokołu
	      "LM1.2X002" lub "LM NT 0.12" i musi być zabezpieczana poziomie
	      użytkownika (user level security).</para>

	    <para><emphasis>ZAUWAŻ</emphasis>: Używanie serwera haseł oznacza,
	      że twóje system UNIX (na którym działa Samba) jest tylko tak
	      bezpieczny, jak twój serwer haseł. <emphasis>NIE WYBIERAJ SERWERA
		HASEł KTÓREMU NIE UFASZ CAŁKOWICIE</emphasis>.</para>

	    <para>Nigdy nie wskazuj serwera serwera haseł Samba jako samego
	      siebie. To spowoduje zapętlenie i może zablokować twój serwer
	      Samba!</para>

	    <para>Nazwa serwera haseł przyjmuje standardowe podstawienia, lecz
	      prawdopodobnie jedynym użytecznym jest <parameter>%m</parameter>
	      co oznacza, że serwer Samba użyje "nadchodzącego" klienta jako
	      serwera haseł. Jeśli użyjesz tego podstawienia, to lepiej ufaj
	      swoim klientom i lepiej ogranicz ich przy pomocy hosts allow!
	    </para>

	    <para>Jeśli parametr <link linkend="SECURITY"><parameter>security</parameter></link> jest ustawiony
	      na <constant>domain</constant>, wtedy lista maszyn w tej opcji
	      musi być listą Głównych (Primary) lub Zapasowych kontrolerów Domeny
	      (Backup Domain Controller) dla Domeny lub znakiem '*', ponieważ
	      serwer Samba jest kryptograficznie w tej domenie i będzie używał
	      kryptograficznie autentykowanych wywołań RPC, aby autentykować
	      logującego się użytkownika. Zaletą użycia <command>security = domain
	      </command> jest to, że jeśli wymieniasz kilka hostów w opcji
	      <parameter>password server</parameter>, wtedy
	      <ulink url="smbd.8.pl.html"><command>smbd(8)</command></ulink> spróbuje
	      po kolei każdego, aż znajdzie taki, który odpowie. Jest to przydatne
	      w przypadku, gdy twój główny serwer jest wyłączany.</para>

	    <para>Jeśli opcja <parameter>password server</parameter> jest
	      ustawiona znakiem '*', wtedy Samba spróbuje auto-lokalizować
	      Główny lub Zapasowe kontrolery Domeny aby dokonać autentykacji
	      poprzez zapytanie o nazwę <constant>GRUPAROBOCZA&lt;1C&gt;,
	      </constant> a potem przez kontaktowanie się z każdym serwerem
	      zwróconym na liście adresów IP z źródła odwzorowania nazw.
	    </para>

	    <para>Jeśli parametr <parameter>security</parameter> jest ustawiony
	      na <constant>server</constant>, wtedy obowiązują inne restrykcje
	      na których wolny jest <command>security = domain</command>:
	    </para>

	    <itemizedlist>
	      <listitem><para>Możesz wymienić kilka serwerów haseł w parametrze
		  <parameter>password server</parameter> tym niemniej, jeśli
		  <command>smbd</command> nawiązuje połączenie z serwerem haseł,
		  a potem serwer ten zawiedzie (np. zepsuje się, przyp.tłum),
		  żadni użytkownicy nie będą już mogli być autentykowani z tego
		  <command>smbd</command>. Jest to ograniczenie protokołu SMB/CIFS
		  w trybie <command>security=server</command> i nie może być
		  poprawione w Sambie.</para></listitem>

	      <listitem><para>Jeśli używasz serwera Windows NT jako serwera haseł,
		  wtedy będziesz musiał się upewnić, że twoi użytkownicy są w
		  stanie zalogować się z serwera Samba, ponieważ w trybie
		  <command>security = server</command> logowanie sieciowe (network
		  logon) będzie widoczne tak, jakby nadeszło z niego, a nie ze
		  stacji roboczych użytkowników.</para></listitem>

	    </itemizedlist>

	    <para>Zobacz też parametr <link linkend="SECURITY"><parameter>security</parameter></link>.
	    </para>

	    <para>Domyślnie: <command>password server = &lt;pusty łańcuch znakowy&gt;
	      </command></para>
	    <para>Przykład: <command>password server = NT-PDC, NT-BDC1, NT-BDC2
	      </command></para>
	    <para>Przykład: <command>password server = *</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="PATH">path (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr określa katalog do którego użytkownik
	      usługi ma otrzymać dostęp. W przypadku usług drukowalnych,
	      jest to miejsce gdzie dane wydruku będą kolejkowane przed
	      wysłaniem do hosta w celu wydrukowania.</para>

	    <para>Dla usług drukowalnych oferujących dostęp anonimowy (guest
	      access), usługa powinna być tylko do odczytu, a ścieżka dostępu
	      powinna być zapisywalna dla wszystkich (world-writeable) i mieć
	      ustawiony bit "sticky". Nie jest to oczywiście obowiązkowe, lecz
	      prawdopodobnie nie uzyskasz rezultatów których oczekujesz, jeśli
	      zrobisz inaczej.</para>

	    <para>Każde wystąpienie <parameter>%u</parameter> w ścieżce, będzie
	      zastąpione nazwą użytkownika UNIX której używa klient w tym
	      połączeniu. Każde wystąpienie <command>%m</command> będzie
	      zastąpione nazwą NetBIOS maszyny z której się on podłącza. Te
	      podstawienia są bardzo przydatne przy zakładaniu pseudo domowych
	      katalogów dla użytkowników.</para>

	    <para>Zauważ, że ta ścieżka będzie oparta na
	      <link linkend="ROOTDIR"><parameter>root dir</parameter></link>
	      jeśli został określony.</para>

	    <para>Domyślnie: <emphasis>żadna</emphasis></para>
	    <para>Przykład: <command>path = /home/fred</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
	<term><anchor id="POSIXLOCKING">posix locking (S)</term>
	  <listitem>
	  <para>Demon <ulink url="smbd.8.pl.html"><command>smbd(8)</command>
	    </ulink> utrzymuje bazę danych blokad plików uzyskanych przez
	    klientów SMB. Domyślnym zachowaniem, jest mapowanie tej
	    wewnętrznej bazy na blokady POSIX. Oznacza to, że blokady plików
	    uzyskane przez klientów SMB są spójne z tymi, które są widziane
	    przez zgodne z POSIX aplikacjami które korzystają z plików
	    metodami innymi niż SMB (np. NFS lub lokalny dostęp do plików).
	    Nie powinieneś nigdy potrzebować wyłączać tego parametru.
	  </para>

	  <para>Domyślnie: <command>posix locking = yes</command></para>
	</listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="POSTEXEC">postexec (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Ta opcja określa komendę do wykonania za każdym razem
	      gdy usługa jest odłączana. Przyjmuje ona zwykłe podstawienia.
	      Komenda może być uruchomiona jako root, w niektórych systemach.
	    </para>

	    <para>Interesującym przykładem może być wykonanie odmontowania
	      (unmount) zasobów serwera:</para>

	    <para><command>postexec = /etc/umount /cdrom</command></para>

	    <para>Zobacz też <link linkend="PREEXEC"><parameter>preexec</parameter></link>.</para>

	    <para>Domyślnie: <emphasis>żadna (żadna komenda nie jest
		wykonywana</emphasis></para>
	    <para>Przykład: <command>postexec = echo \"%u odłączony od %S z
		%m (%I)\" &gt;&gt; /tmp/log</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="POSTSCRIPT">postscript (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr wymusza na drukarce interpretowanie plików
	      wydruku jako postscriptu. Jest to wykonywane przez dodawanie
	      <constant>%!</constant> na początek wydruku.</para>

	    <para>Jest to najbardziej przydatne, gdy masz mnóstwo PC-tów
	      które uparcie wstawiają control-D na początku zadań wydruku,
	      co potem myli twoją drukarkę.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>postscript = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="PREEXEC">preexec (S)</term>
	  <listitem>
	    <para>Ta opcja określa polecenie to wykonania za każdym razem,
	      gdy do usługi ktoś się podłącza. Przyjmuje ona zwykłe
	      podstawienia.</para>

	    <para>Interesującym przykładem jest wysyłanie użytkownikom
	      komunikatu powitalnego za każdym razem, gdy się logują.
	      Może sentencja dnia (message of the day) ? Tutaj jest
	      przykład:</para>

	    <para><command>preexec = csh -c 'echo \"Witaj w %S!\" | \
		/usr/local/samba/bin/smbclient -M %m -I %I' &</command>
	    </para>

	    <para>Oczywiście, po chwili mogłoby się to zrobić irytujące :-)
	    </para>

	    <para>Zobacz też <link linkend="PREEXECCLOSE"><parameter>preexec close</parameter></link>
	      i <link linkend="POSTEXEC"><parameter>postexec</parameter></link>.
	    </para>

	    <para>Domyślnie: <emphasis>żadna (żadna komenda nie jest
		wykonywana</emphasis></para>
	    <para>Przykład: <command>preexec = echo \"%u podłączony do %S z
		%m (%I)\" &gt;&gt; /tmp/log</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="PREEXECCLOSE">preexec close (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Ta opcja boolowska kontroluje, czy niezerowy kod wyjścia
	      z <link linkend="PREEXEC"><parameter>preexec</parameter></link>
	      powinien zamknąć połączenie z usługą.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>preexec close = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="PREFERREDMASTER">preferred master (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr boolowski kontroluje, czy
	      <ulink url="nmbd.8.pl.html"><command>nmbd(8)</command></ulink>
	      jest preferowaną nadrzędną przeglądarką dla jego grupy roboczej.
	    </para>

	    <para>Jeśli jest to ustawione na true, przy starcie,
	      <ulink url="nmbd.8.pl.html"><command>nmbd(8)</command></ulink>
	      wymusi elekcję i będzie miał niewielką przewagę przy w wygrywaniu.
	      Zalecane jest, aby ten parametr był używany w połączeniu z <command>
	      <link linkend="DOMAINMASTER"><parameter>domain master</parameter>
	      </link> = yes</command> tak, że <command>nmbd</command> może
	      zagwarantować, że zostanie nadrzędną przeglądarką domeny.</para>

	    <para>Używaj tej opcji z uwagą, ponieważ jeśli będzie kilka hostów
	      (czy to serwery Samba, Windows 95, czy NT) które są preferowanymi
	      nadrzędnymi przeglądarkami w tej samej podsieci, będą one
	      periodycznie i przez cały czas próbowały zostać lokalną nadrzędną
	      przeglądarką. To zaowocuje niepotrzebnym ruchem rozgłaszającym
	      (broadcast traffic) i zredukowanymi zdolnościami przeglądania.
	    </para>

	    <para>Zobacz też <link linkend="OSLEVEL"><parameter>os level</parameter></link>.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>preferred master = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
	<term><anchor id="PREFEREDMASTER">prefered master (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Synonim <link linkend="PREFERREDMASTER"><parameter>preferred master</parameter></link> dla
	      ludzi którzy nie mogą tego przeliterować :-).</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="PRELOAD">preload (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Jest to lista usług które chcesz mieć automatycznie
	      dodane do list przeglądania. Jest to najbardziej przydatne
	      dla usług "homes" i "printers" które mogłyby w przeciwnym
	      wypadku być niewidoczne.</para>

	    <para>Zauważ, że jeśli po prostu chcesz ładować wszystkie
	      drukarki z twojego pliku printcap, wtedy opcja <link
		linkend="LOADPRINTERS"><parameter>load printers</parameter>
	      </link> jest łatwiejsza.</para>

	    <para>Domyślnie: <emphasis>żadnych pre-ładowanych usług</emphasis>
	    </para>
	    <para>Przykład: <command>preload = fred lp kolorlp</command>
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="PRESERVECASE">preserve case (S)</term>
	<listitem>
	    <para>To kontroluje, czy nowe nazwy plików są tworzone z
	      małymi/dużymi literami które przekazuje klient, czy są
	      wymuszane do <link linkend="DEFAULTCASE"><parameter>
		  "domyślnej" postaci</parameter></link>.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>preserve case = yes</command>
	    </para>

	    <para>Zobacz sekcję <link linkend="ZNIEKSZTALCANIENAZWSEKC">
	      "ZNIEKSZTAŁCANIE NAZW"</link> aby przeczytać obszerniejszą
	    dyskusję.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="PRINTCOMMAND">print command (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Gdy zadania wydruku zostaną skolejkowane w usłudze,
	      to polecenie będzie użyte poprzez wywołanie <command>
		system()</command> żeby przetworzyć skolejkowany plik.
	      Typowo, podane polecenie wyśle plik do podsystemu druku hosta,
	      lecz nie ma w tutaj żadnych wymagań. Serwer nie usunie pliku,
	      więc cokolwiek tu podasz, powinno to usuwać plik gdy zostanie
	      przetworzony. W przeciwnym wypadku będziesz potrzebował ręcznie
	      usuwać stare pliki z kolejki.</para>

	    <para>Polecenie wydruku jest po prostu łańcuchem znakowym. Będzie
	      on użyty w podanej postaci, z dwoma wyjątkami: Wszystkie
	      wystąpienia <parameter>%s</parameter> i <parameter>%f</parameter>
	      będą zastąpione przez nazwę odpowiedniego pliku wydruku,
	      a wszystkie wystąpienia <parameter>%p</parameter> będą zastąpione
	      przez nazwę odpowiedniej drukarki. Nazwa pliku wydruku jest
	      generowana automatycznie przez serwer, nazwa drukarki jest
	      omówiona poniżej.</para>

	    <para>Polecenie wydruku <emphasis>MUSI</emphasis> zawierać
	      przynajmniej jedno wystąpienie <parameter>%s</parameter> lub
	      <parameter>%f</parameter> - <parameter>%p</parameter> jest
	      opcjonalne. W momencie, gdy zadanie jest wysyłane, jeśli
	      żadna nazwa drukarki nie jest dostarczona, <parameter>%p
	      </parameter> będzie po cichu usunięte z polecenia drukarki.
	    </para>

	    <para>Jeśli jest określone w sekcji [global], podane tam
	      polecenie wydruku będzie użyte dla każdej usługi drukowalnej,
	      która nie ma podanego własnego polecenia.</para>

	    <para>Jeśli nie ma określonego polecenia wydruku ani dla usługi
	      drukowalnej, ani globalnego, pliki wydruku będą tworzone, ale
	      nie będą przetwarzane i (najważniejsze) usuwane.</para>

	    <para>Zauważ, że drukowanie z konta <constant>nobody</constant>
	      może zakończyć się niepowodzeniem w niektórych UNIX'ach. Jeśli
	      tak się dzieje, to utwórz alternatywne konto gościa, które może
	      drukować i ustaw <link linkend="GUESTACCOUNT"><parameter>guest account</parameter></link>
	      w sekcji [global].</para>

	    <para>Możesz formułować całkiem złożone polecenia wydruku
	      uzmysławiając sobie, że są one po prostu przekazywane do powłoki.
	      Na przykład, następujące polecenie będzie rejestrować w logu
	      zadanie druku, wydrukuje plik, i potem go usunie. Zauważ, że
	      ';' jest zazwyczaj separatorem poleceń w skryptach powłoki.
	    </para>

	    <para><command>print command = echo Drukowanie %s &gt;&gt;
		/tmp/wydruki.log; lpr -P %p %s; rm %s</command></para>

	    <para>Możesz potrzebować zmienić to polecenie zależnie od tego,
	      jak normalnie drukujesz pliki w twoim systemie. Domyśne polecenie
	      różni się zależnie od ustawienia parametru
	      <link linkend="PRINTING"><parameter>printing</parameter></link>.
	    </para>

	    <para>Domyślnie: Dla printing= BSD, AIX, QNX, LPRNG lub PLP :
	      <command>print command = lpr -r -P%p %s</command></para>

	    <para>Dla printing= SYS lub HPUX :
	      <command>print command = lp -c -d%p %s; rm %s</command></para>

	    <para>Dla printing= SOFTQ :
	      <command>print command = lp -d%p -s %s; rm %s</command></para>

	    <para>Przykład: <command>print command = 
		/usr/local/samba/bin/mojskryptdruku %p %s</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="PRINTOK">print ok (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Synonim dla <link linkend="PRINTABLE"><parameter>printable</parameter></link>.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="PRINTABLE">printable (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Jeśli ten parametr jest ustawiony na <constant>yes
	      </constant>, wtedy klienci mogą otwierać, zapisywać do i
	      wysyłać pliki wydruku do katalogu określonego dla usługi.
	    </para>

	    <para>Zauważ, że usługi drukowalne będą ZAWSZE pozwalać na
	      zapis do ścieżki dostępu usługi (zgodnie z uprawnieniami
	      użytkownika) poprzez kolejkowanie danych do wydruku.
	      Parametr <link linkend="WRITEABLE"><parameter>writeable</parameter></link> kontroluje tylko
	      nie-drukowalny dostęp do zasobu.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>printable = no</command>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="PRINTCAP">printcap (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Synonim dla <link linkend="PRINTCAPNAME"><parameter>printcapname</parameter></link>.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="PRINTCAPNAME">printcap name (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr może być użyty do unieważnienia domyślnej,
	      wkompilowanej nazwy printcap używanej przez serwer (zazwyczaj
	      <filename>/etc/printcap</filename>). Zobacz wyżej omówienie
	      sekcji <link linkend="SEKCJAPRINTERS">[printers]</link>, aby
	      poznać powody dla których mógłbyś chcieć to zrobić.</para>

	    <para>W systemach System V które używają <command>lpstat</command>
	      aby otrzymać listę dostępnych drukarek, możesz użyć
	      <command>printcap name = lpstat</command> żeby automatycznie
	      uzyskać listy dostępnych drukarek. Jest tak domyślnie w systemach,
	      które definiują SYSV w czasie konfiguracji Sambie (obejmuje to
	      większość systemów opartych na System V). Jeśli <parameter>
		printcap name</parameter> jest ustawiony na <command>lpstat
		</command> w tych systemach, to Samba uruchomi <command>
		lpstat -v</command> i spróbuje sparsować wyjście, aby uzyskać
	      listę drukarek.</para>

	    <para>Minimalny plik printcap wyglądałby mniej więcej tak:</para>

	    <para><programlisting>
		druk1|Moja Drukarka 1
		druk2|Moja Drukarka 2
		druk3|Moja Drukarka 3
		druk4|Moja Drukarka 4
		druk5|Moja Drukarka 5
	    </programlisting></para>

	    <para>gdzie '|' oddziela aliasy drukarki. Fakt, że drugi alias
	      zawiera spację, daje Sambie podpowiedź że jest to komentarz.
	    </para>

	    <para><emphasis>ZAUWAŻ</emphasis>: W AIX domyślną nazwą printcap
	      jest <filename>/etc/qconfig</filename>. Samba założy, że plik
	      jest w formacie AIX <filename>qconfig</filename>, jeśli łańcuch
	      znakowy <filename>qconfig</filename> pojawi się z nazwie pliku
	      printcap.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>printcap name = /etc/printcap</command>
	    </para>

	    <para>Przykład: <command>printcap name = /etc/mojprintcap</command>
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="PRINTERADMIN">printer admin (S)</term>
	<listitem>
	  <para>To jest lista użytkowników którzy mogą zrobić wszystko
	    z drukarkami poprzez zdalne interfejsy administracyjne
	    oferowane przez MS-RPC (zwykle korzystając z stacji roboczej
	    NT). Zauważ, że użytkownik root zawsze ma prawa admina.
	  </para>
	  
	  <para>Domyślnie: <command>printer admin = &lt;pusty łańcuch
	      znakowy&gt;</command></para>
	  <para>Example: <command>printer admin = admin, @personel</command>
	  </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="PRINTERDRIVER">printer driver (S)</term>
	<listitem>
	    <para><emphasis>Uwaga :</emphasis>To jest wycofany parametr
	      i będzie usunięty w następnym głównym wydaniu po wersji
	      2.2. Zobacz instrukcje w <filename>PRINTER_DRIVER2.txt
	      </filename> w katalogu <filename>docs</filename> dystrybucji
	      Samba, aby uzyskać więcej informacji na temat nowej metody
	      ładowania sterowników drukarek do serwera Samba.</para>

	    <para>Ta opcja pozwala ci kontrolować łańcuch znakowy jaki
	      klienci odbiorą, gdy spytają serwer o sterownik drukarki
	      przypisany do jakiejś drukarki. Jeśli używasz Windows95
	      lub WindowsNT, możesz tego użyć do automatyzacji ustawiania
	      drukarek w twoim systemie.</para>

	    <para>Musisz ustawić ten parametr na dokładnie taki łańcuch
	      (duże/małe litery są rozpoznawane), który opisuje odpowiedni
	      sterownik drukarki dla twojego systemu. Jeśli nie znasz go
	      dokładnie, powinieneś najpierw spróbować bez ustawionej
	      opcją <link linkend="PRINTERDRIVER"><parameter>printer driver
		</parameter></link>. Klient poda ci listę sterowników.
	      Odpowiednie łańcuchy znakowe są pokazane na liście po tym,
	      gdy wybierzesz producenta drukarki.</para>

	    <para>Zobacz też <link linkend="PRINTERDRIVERFILE"><parameter>printer driver file</parameter></link>.
	    </para>

	  <para>Przykład: <command>printer driver = HP LaserJet 4L</command>
	  </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="PRINTERDRIVERFILE">printer driver file (G)</term>
	<listitem>
	    <para><emphasis>Uwaga :</emphasis>To jest wycofany parametr
	      i będzie usunięty w następnym głównym wydaniu po wersji
	      2.2. Zobacz instrukcje w <filename>PRINTER_DRIVER2.txt
	      </filename> w katalogu <filename>docs</filename> dystrybucji
	      Samba, aby uzyskać więcej informacji na temat nowej metody
	      ładowania sterowników drukarek do serwera Samba.</para>

	    <para>Ten parametr mówi Sambie, gdzie znaleźć plik definicji
	      sterownika drukarki używany podczas wysyłania sterowników
	      klientom Windows 95. Jeśli nie jest ustawiony, domyślną
	      wartością jest:</para>

	    <para><filename><replaceable>KATALOG_ZAINSTALOWANIA_SAMBY
		  </replaceable>/lib/printers.def</filename></para>

	    <para>Ten plik jest tworzony na podstawie plików Windows 95
	      <filename>msprint.def</filename> znalezionych w systemie
	      Windows 95 klienta. Aby dowiedzieć się więcej szczegółów na
	      temat ustawiania, wysyłania sterowników drukarek do klientów
	      Windows 95, zajrzyj do pliku dokumentacji w katalogu <filename>
		docs/</filename>, <filename>PRINTER_DRIVER.txt</filename>.
	    </para>

	    <para>Domyślnie: <emphasis>Żaden (ustawione w kompilacji).
	      </emphasis></para>
	    <para>Przykład: <command>printer driver file =
		/usr/local/samba/drukarki/sterowniki.def</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="PRINTERDRIVERLOCATION">printer driver location (S)</term>
	<listitem>
	    <para><emphasis>Uwaga :</emphasis>To jest wycofany parametr
	      i będzie usunięty w następnym głównym wydaniu po wersji
	      2.2. Zobacz instrukcje w <filename>PRINTER_DRIVER2.txt
	      </filename> w katalogu <filename>docs</filename> dystrybucji
	      Samba, aby uzyskać więcej informacji na temat nowej metody
	      ładowania sterowników drukarek do serwera Samba.</para>

	    <para>Ten parametr mówi klientom konkretnego współudziału
	      drukarki, gdzie znaleźć sterownik drukarki do automatycznej
	      instalacji sterowników na maszynach Windows 95. Jeśli
	      Samba jest ustawiona tak, żeby wysyłać sterowniki do maszyn
	      Windows 95, powinno to być ustawione na</para>

	    <para><command>\\MASZYNA\DRUKARKA$</command></para>

	    <para>Gdzie MASZYNA jest nazwą NetBIOS twojego serwera Samba,
	      a DRUKARKA$ jest współudziałem który zakładasz, żeby wysyłać
	      pliki sterownika drukarki. Aby dowiedzieć się więcej
	      szczegółów na temat ustawiania tego mechanizmu, zajrzyj do
	      pliku dokumentacji w katalogu <filename>docs/</filename>,
	      <filename>PRINTER_DRIVER.txt</filename>.</para>

	    <para>Domyślnie: <emphasis>Żaden</emphasis></para>
	    <para>Przykład: <command>printer driver location =
		\\MASZYNA\DRUKARKA$</command></para>
	</listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="PRINTERNAME">printer name (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr określa nazwę drukarki do której
	      wysyłane będą zadania druku kolejkowane poprzez usługę
	      drukowalną.</para>

	    <para>Jeśli jest określona w sekcji [global], podana tam
	      nazwa drukarki będzie użyta dla każdej usługi drukowalnej,
	      która nie ma określonej własnej nazwy drukarki.</para>

	    <para>Domyślnie: <emphasis>żadna (lecz może być <constant>lp
		  </constant> w wielu systemach)</emphasis></para>

	    <para>Przykład: <command>printer name = laserwriter</command>
	      </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="PRINTER">printer (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Synonim dla <link linkend="PRINTERNAME"><parameter>printer name</parameter></link>.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="PRINTING">printing (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr kontroluje sposób, w jaki informacje
	      o statusie drukarki są interpretowane w twoim systemie.
	      Wpływa on również na domyślne wartości parametrów
	      <link linkend="PRINTCOMMAND"><parameter>print command</parameter></link>,
	      <link linkend="LPQCOMMAND"><parameter>lpq command</parameter></link>,
	      <link linkend="LPPAUSECOMMAND"><parameter>lppause command</parameter></link>,
	      <link linkend="LPRESUMECOMMAND"><parameter>lpresume command</parameter></link>,
	      i <link linkend="LPRMCOMMAND"><parameter>lprm command</parameter></link>
	      jeśi jest podany w sekcji [global.</para>

	    <para>Obecnie, wspieranych jest osiem stylów drukowania.
	      Są to <constant>BSD</constant>, <constant>AIX</constant>,
	      <constant>LPRNG</constant>, <constant>PLP</constant>,
	      <constant>SYSV</constant>, <constant>HPUX</constant>,
	      <constant>QNX</constant>, <constant>SOFTQ</constant>
	      i <constant>CUPS</constant>.</para>

	    <para>Aby zobaczyć, jakie są wartości domyślne dla innych
	      poleceń druku podczas używania różnych opcji, użyj
	      programu <ulink url="testparm.1.pl.html">testparm(1)</ulink>.
	    </para>

	    <para>Ta opcja może być ustawiona osobno dla każdej drukarki.
	    </para>

	    <para>Zobacz również dyskusję w sekcji <link linkend="SEKCJAPRINTERS">
		[printers]</link>.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="PROTOCOL">protocol (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Synonim dla <link linkend="MAXPROTOCOL"><parameter>
		  max protocol</parameter></link>.</para>
	</listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="PUBLIC">public (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Synonim dla <link linkend="GUESTOK"><parameter>guest ok</parameter></link>.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="QUEUEPAUSECOMMAND">queuepause command (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr określa polecenie do wykonania na hoscie
	      serwera w celu zatrzymania kolejki drukarki.</para>

	    <para>To polecenie powinno być programem lub skryptem który
	      pobiera nazwę drukarki jako jedyny parametr i zatrzymuje
	      kolejkę drukarki tak, że zadania druku nie są już do niej
	      wysyłane.</para>

	    <para>To polecenie nie jest wspierane przez Windows for
	      Workgroups, lecz może być wydane z okna drukarki pod
	      Windows 95 & NT.</para>

	    <para>Jeśli podane jest <parameter>%p</parameter>, wtedy w tym
	      miejscu wstawiona jest nazwa drukarki. W przeciwnym wypadku
	      jest umieszczona na końcu.</para>

	    <para>Zauważ, że dobrą praktyką jest wstawianie bezwzględnej
	      ścieżki dostępu w poleceniu, jako że zmienna <envar>PATH</envar>
	      może nie być dostępna dla serwera.</para>

	    <para>Domyślnie: <emphasis>zależy od ustawienia <parameter>printing
		  </parameter></emphasis></para>
	    <para>Przykład: <command>queuepause command = zatrzymaj %p</command>
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="QUEUERESUMECOMMAND">queueresume command (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr określa polecenie które ma być wykonane na
	      hoscie serwera, żeby wznowić kolejkę drukarki. Jest to
	      polecenie cofnięcia zachowania wywołanego przez poprzedni
	      parametr (<link linkend="QUEUEPAUSECOMMAND"><parameter>queuepause command</parameter></link>).
	    </para>

	    <para>To polecenie powinno być programem lub skryptem który
	      pobiera nazwę drukarki jako jedyny parametr i wznawia kolejkę
	      drukarki tak, że zadania druku są ponownie do niej wysyłane.
	    </para>

	    <para>To polecenie nie jest wspierane przez Windows for
	      Workgroups, lecz może być wydane z okna drukarki pod Windows
	      95 & NT.</para>

	    <para>Jeśli podane jest <parameter>%p</parameter>, wtedy w tym
	      miejscu wstawiona jest nazwa drukarki. W przeciwnym wypadku
	      jest umieszczona na końcu.</para>

	    <para>Zauważ, że dobrą praktyką jest wstawianie bezwzględnej
	      ścieżki dostępu w poleceniu, jako że zmienna <envar>PATH</envar>
	      może nie być dostępna dla serwera.</para>

	    <para>Domyślnie: <emphasis>zależy od ustawienia <link
		  linkend="PRINTING"><parameter>printing</parameter></link>
	      </emphasis></para>

	    <para>Example: <command>queuepause command = wznow %p</command>
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="READBMPX">read bmpx (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten paramater boolowski kontroluje, czy <ulink
		url="smbd.8.html"><command>smbd(8)</command></ulink>
	      będzie wspierać "Read Block Multiplex" SMB. Jest to teraz
	      rzadko używane i domyślnie ma wartość <constant>no</constant>.
	      Nie powinieneś nigdy potrzebować ustawiać tego parametru.
	    </para>

	    <para>Domyślnie: <command>read bmpx = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="READLIST">read list (S)</term>
	<listitem>
	    <para>To jest lista użytkowników którzy dostają dostęp
	      tylko do odczytu do usługi. Jeśli podłączający się użytkownik
	      jest na tej liście, wtedy nie dostanie on dostępu do zapisu,
	      bez znaczenia jak ustawiona jest opcja
	      <link linkend="WRITEABLE"><parameter>writeable</parameter></link>.
	      Lista ta może zawierać nazwy grup korzystając ze składni opisanej
	      w parametrze <link linkend="INVALIDUSERS"><parameter>invalid users</parameter></link>.
	    </para>

	    <para>Zobacz też parametr <link linkend="WRITELIST"><parameter>write list</parameter></link> i
	      <link linkend="INVALIDUSERS"><parameter>invalid users</parameter></link>.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>read list = &lt;pusty łańcuch znakowy&gt;
	      </command></para>
	    <para>Przykład: <command>read list = maria, @studenci</command>
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="READONLY">read only (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Zwróć uwagę, że jest to odwrócony synonim (czyli po prostu
	      antonim, przyp.tłum.) dla <link linkend="WRITEABLE"><parameter>writeable</parameter></link>.
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="READRAW">read raw (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr kontroluje czy serwer będzie wspierał żądania
	      "surowego" odczytu SMB (raw read SMB request) podczas
	      transferowania danych do klientów, czy nie.</para>

	    <para>Jeśli włączony, surowe odczyty pozwalają pobierać 65535
	      bajtów w jednym pakiecie. W typowych warunkach daje to znaczący
	      wzrost osiągów.</para>

	    <para>Niemniej jednak, niektórzy klienci albo negocjują dozwolony
	      rozmiar bloku niepoprawnie, albo nie są w stanie wspierać większych
	      rozmiarów, i dla tych klientów możesz potrzebować wyłączyć surowe
	      odczyty.</para>

	    <para>Generalnie, ten parametr powinien być widziany jako narzędzie
	      dostrajające system i zostawione w spokoju. Zobacz też
	      <link linkend="WRITERAW"><parameter>write raw</parameter></link>.
	    </para>

	    <para>Domyślnie: <command>read raw = yes</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="READSIZE">read size (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Opcja <parameter>read size</parameter> wpływa na
	      pokrywanie się odczytów/zapisów na dysku przy odczytach/zapisach
	      sieciowych. Jeśli ilość przesyłanych danych w kilku poleceniach
	      SMB (obecnie SMBwrite, SMBwriteX i SMBreadbraw) jest większa niż
	      ta wartość, wtedy serwer zaczyna zapis danych zanim odbierze
	      cały pakiet z sieci lub, w przypadku SMBreadbraw, zaczyna zapis
	      do sieci zanim wszystkie dane zostaną odczytane z dysku.
	    </para>

	    <para>To pokrywanie się działa najlepiej, gdy szybkości dostępu
	      do dysku i do sieci są podobne, a odnosi niewielki efekt gdy
	      jedna z szybkości jest dużo większa, niż druga.</para>

	    <para>Domyślna wartość to 16384, ale niewiele eksperymentów
	      zostało dotąd przeprowadzonych, aby określić wartość optymalną.
	      Prawdopodobnie najlepsza będzie się różnić znacznie pomiędzy
	      systemami. Wartość ponad 65536 jest bezcelowa i będzie powodować
	      niepotrzebne zajmowanie pamięci.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>read size = 16384</command></para>
	    <para>Przykład: <command>read size = 8192</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="REMOTEANNOUNCE">remote announce (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ta opcja pozwala ci ustawić <ulink url="nmbd.8.pl.html">
		<command>nmbd(8)</command></ulink> tak, żeby periodycznie
	      ogłaszał siebie pod arbitralnymi adresami IP z arbitralną
	      nazwą grupy roboczej (workgroup).</para>

	    <para>Jest to przydatne, gdy chcesz żeby twój serwer Samba
	      pojawiał się w zdalnej grupie roboczej dla której normalne
	      reguły propagacji przeglądania nie działają. Zdalna grupa
	      robocza może być gdziekolwiek, gdzie możesz wysłać pakiety IP.
	    </para>

	    <para>Na przykład:</para>

	    <para><command>remote announce = 192.168.2.255/SERWERY
		192.168.4.255/PERSONEL)</command></para>

	    <para>powyższa linia spowodowałaby, że nmbd ogłosiłby siebie
	      pod dwoma podanymi adresami IP używając podanych nazw grup
	      roboczych. Jeśli opuścisz nazwę grupy wtedy użyta będzie ta
	      podana w parametrze <link linkend="WORKGROUP"><parameter>workgroup</parameter></link>.
	    </para>

	    <para>Adresy IP które wybierzesz, normalnie będą adresami
	      rozgłaszania zdalnych sieci, mogą jednak być adresami IP
	      znanych nadrzędnych przeglądarek (browse masters), jeśli
	      konfiguracja twojej sieci jest na tyle stabilna.</para>

	    <para>Zobacz plik dokumentacji <filename>BROWSING.txt</filename>
	      w katalogu <filename>docs/</filename>.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>remote announce = &lt;pusty
		łańcuch znakowy&gt;</command></para>

	    <para>Przykład: <command>remote announce = 192.168.2.255/SERWERY
		192.168.4.255/PERSONEL</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="REMOTEBROWSESYNC">remote browse sync (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ta opcja pozwala ci ustawić <ulink url="nmbd.8.pl.html">
		<command>nmbd(8)</command></ulink> żeby periodycznie
	      żądał synchronizacji list przeglądania z nadrzędną przeglądarką
	      serwera Samba który jest w odległym segmencie. Ta opcja umożliwi
	      ci pozyskanie list przeglądania dla wielu grup, poprzez rutowane
	      sieci. Jest to przeprowadzane w sposób, który nie działa z
	      serwerami innymi niż Samba.</para>

	    <para>Jest to użyteczne jeśli chcesz żeby twój serwer Samba i
	      wszyscy lokalni klienci pojawili się w odległej grupie roboczej
	      dla której normalna propagacja przeglądania nie działa. Odległa
	      grupa może być gdziekolwiek, gdzie możesz wysłać pakiety IP.
	    </para>

	    <para>Na przykład:</para>

	    <para><command>remote browse sync = 192.168.2.255 192.168.4.255
		</command></para>

	    <para>powyższa linia spowodowałaby, że <ulink url="nmbd.8.pl.html">
		<command>nmbd(8)</command></ulink> zażądałby od nadrzędnych
	      przeglądarek w określonych podsieciach lub adresach, synchronizacji
	      list przeglądania z lokalnym serwerem.</para>

	    <para>Adresy IP które wybierzesz będą zazwyczaj adresami rozgłaszania
	      odległych sieci, jednak mogą być również adresami IP znanych
	      nadrzędnych przeglądarek jeśli konfiguracja twojej sieci jest tak
	      stabilna. Jeśli podany jest adres IP maszyny, Samba nie podejmuje
	      ŻADNYCH prób żeby sprawdzić czy zdalna maszyna jest dostępna,
	      czy słucha, ani czy rzeczywiście jest nadrzędną przeglądarką
	      w jej segmencie.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>remote browse sync = &lt;pusty łańcuch
		znakowy&gt;</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
	<term><anchor id="RESTRICTACLWITHMASK">restrict acl with mask (S)</term>
	<listitem>
	  <para>Jest to parametr boolowski. Jeśli jest ustawiony na false (domyślnie),
	    wtedy tworzenie plików z listami kontroli dostępu (ACL-ami) i modyfikacja
	    ACLi korzystając z edytora ACL w Windows NT/2000 będą stosowane
	    bezpośrednio na pliku lub katalogu.</para>

	  <para>Jeśli ustawiony jest na true, wtedy wszystkie żądania żeby ustawić
	    ACL na pliku będą przepuszczone przez parametry <link linkend="CREATEMASK">
	      <parameter>create mask</parameter></link>, <link linkend="FORCECREATEMODE">
	      <parameter>force create mode</parameter></link> przed ustawieniem
	    ACL-a, a wszystkie żądania żeby ustawić ACL na katalogu będą przepuszczone
	    przez parametry <link linkend="DIRECTORYMASK"><parameter>directory mask
	      </parameter></link>, <link linkend="FORCEDIRECTORYMODE"><parameter>
		force directory mode</parameter></link> przez ustawieniem ACL-a.
	  </para>

	  <para>Zobacz też <link linkend="CREATEMASK"><parameter>create mask</parameter></link>,
	    <link linkend="FORCECREATEMODE"><parameter>force create mode</parameter></link>,
	    <link linkend="DIRECTORYMASK"><parameter>directory mask</parameter></link>,
	    <link linkend="FORCEDIRECTORYMODE"><parameter>force directory mode</parameter></link>
	  </para>

	  <para>Domyślnie: <command>restrict acl with mask = no</command></para>
	</listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="RESTRICTANONYMOUS">restrict anonymous (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Jest to parametr boolowski. Jeśli jest ustawiony na true,
	      wtedy dostęp anonimowy do serwera będzie ograniczony w przypadku,
	      gdy serwer bezskutecznie oczekuje na wysłanie nazwy użytkownika
	      przez klienta. Ustawianie go na true spowoduje, że te anonimowe
	      połączenia będą zabronione, a od klienta będzie zawsze wymagane
	      dostarczenie nazwy użytkownika i hasła podczas podłączania się.
	      Korzystanie z tego parametru jest zalecane tylko w homogenicznych
	      środowiskach klientów NT.</para>

	    <para>Parametr ten korzysta z makr które opierają się na nazwie
	      użytkownika (<parameter>%U</parameter>, <parameter>%G</parameter>,
	      etc). NT 4.0 lubi używać połączeń anonimowych podczas odświeżania
	      listy współudziałów, a to jest sposób na obejście tego problemu.
	    </para>

	    <para>Gdy parametr "restrict anonymous" jest prawdziwy, wszystkie
	      połączenia anonimowe są zabronione bez względu na to, do czego
	      miało być to połączenie. Może to wpływać na zdolność maszyny do
	      uzyskiwania dostępu do Głównego Kontrolera Domeny (PDC) samba,
	      aby dokonać walidacji jej konta po tym, jak ktoś inny zalogował się
	      na kliencie interaktywnie. Klient NT wyświetli komunikat, że konto
	      maszyny w domenie nie istnieje lub jej hasło jest złe. Najlepszym
	      sposobem żeby sobie z tym radzić jest restartowanie maszyn klientów
	      NT pomiędzy interaktywnymi logowaniami używając "Shutdown and Restart",
	      zamiast "Close all programs and logon as a different user"
	    </para>

	    <para>Domyślnie: <command>restrict anonymous = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="ROOT">root (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Synonim dla <link linkend="ROOTDIRECTORY"><parameter>root directory</parameter></link>.
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="ROOTDIR">root dir (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Synonim dla <link linkend="ROOTDIRECTORY"><parameter>root directory</parameter></link>.
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="ROOTDIRECTORY">root directory (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Serwer wykona <command>chroot()</command> (tj. Zmieni
	      swój katalog główny) do tego katalogu podczas startu. Nie
	      jest to absolutnie niezbędne dla bezpiecznego działania.
	      Nawet bez tego, serwer zabroni dostępu do plików będących
	      poza wejściami usług. Może on również wykryć, i zabronić dostępu
	      do symbolicznych dowiązań do innych części systemu plików lub
	      wykryć próby użycia ".." w nazwach plików, aby uzyskać dostęp do
	      innych katalogów (zależnie od ustawienia parametru
	      <link linkend="WIDELINKS"><parameter>wide links</parameter></link>.
	    </para>

	    <para>Ustawienie wpisu <parameter>root directory</parameter>
	      innego niż "/" nadaje dodatkowy poziom bezpieczeństwa, lecz
	      ma swoją cenę. Absolutnie zapewnia, że żaden dostęp nie jest
	      dawany do plików poza poddrzewem określonym w opcji <parameter>
		root directory</parameter>, <emphasis>*włącznie*</emphasis>
	      z pewnymi plikami potrzebnymi do pełnego działania serwera.
	      Aby utrzymać pełną operatywność serwera, będziesz potrzebował
	      kopiować ("mirrorować" ;-), przyp.tłum.) niektóre pliki
	      systemowe do drzewa <parameter>root directory</parameter>.
	      W szczegółności, będziesz potrzebował kopiować <filename>
		/etc/passwd</filename> (lub jego fragment) i wszystkie binaria
	      lub pliki konfiguracyjne potrzebne do drukowania (jeśli jest to
	      wymagane). Zbiór plików które muszą być kopiowane jest zależny
	      od systemu operacyjnego.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>root directory = /</command></para>
	    <para>Przykład: <command>root directory = /homes/smb</command>
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="ROOTPOSTEXEC">root postexec (S)</term>
	<listitem>
	    <para>To jest to samo, co parametr <link linkend="POSTEXEC"><parameter>postexec</parameter></link>
	      z tym wyjątkiem, że to polecenie jest uruchamiane jako root.
	      Jest to przydatne do odmontowywania systemów plików (takich jak
	      cdrom) gdy połączenie jest zamykane.</para>

	    <para>Zobacz też <link linkend="POSTEXEC"><parameter>postexec</parameter></link>.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="ROOTPREEXEC">root preexec (S)</term>
	<listitem>
	    <para>To jest to samo, co parametr <link linkend="PREEXEC"><parameter>preexec</parameter></link>
	      z tym wyjątkiem, że to polecenie jest uruchamiane jako root.
	      Jest to przydatne do montowywania systemów plików (takich jak
	      cdrom) zanim połączenie jest finalizowane.</para>

	    <para>Zobacz też <link linkend="PREEXEC"><parameter>preexec</parameter></link>
	      i <link linkend="ROOTPREEXECCLOSE"><parameter>root preexec close</parameter></link>.
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="ROOTPREEXECCLOSE">root preexec close (S)</term>
	<listitem>
	    <para>To jest to samo, co parametr
	      <link linkend="PREEXECCLOSE"><parameter>preexec close</parameter></link>
	      z tym wyjątkiem, że polecenie jest uruchamiane jako root.</para>

	    <para>Zobacz też <link linkend="PREEXEC"><parameter>preexec</parameter></link>,
	      <link linkend="PREEXECCLOSE"><parameter>preexec close</parameter></link>.
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="SECURITY">security (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ta opcja ta wpływa na sposób w jaki klienci odpowiadają Sambie
	      i jest ona jednym z najważniejszych ustawień w pliku <filename>
		smb.conf(5)</filename>.</para>

	    <para>Opcja ta ustawia "bit trybu zabezpieczenia" ("security mode bit")
	      w odpowiedziach na negocjowanie protokołu z <ulink url="smbd.8.pl.html">
		<command>smbd(8)</command></ulink>, aby włączyć lub wyłączyć
	      zabezpieczanie na poziomie współudziałów. Na podstawie tego bitu
	      klienci decydują, czy (i jak) przesyłać informacje o użytkowniku
	      i haśle do serwera.</para>

	    <para>Domyślną wartością jest <command>security = user</command>,
	      ponieważ jest to najczęstsze ustawienie potrzebne podczas rozmowy z
	      Windows 98 i Windows NT.</para>

	    <para>Alternatywami są <command>security = share</command>,
	      <command>security = server</command> lub
	      <command>security = domain</command>.</para>

	    <para>W wersjach Samby poprzedzających 2.0, domyślną wartością było
	      <command>security = share</command> głównie dlatego, że była to
	      jedyna opcja na tym etapie.</para>

	    <para>W WfWg jest błąd który ma znaczenie dla tego ustawienia.
	      W trybie zapezpieczeń na poziomie użytkownika (user level security)
	      lub serwera (server level security) klient WfWg kompletnie zignoruje
	      hasło które wpiszesz w polu dialogowym "connect drive". To bardzo
	      utrudnia (jeśli nie uniemożliwia) podłączenie się do usługi Samba
	      jako ktokolwiek poza użytkownikiem jako który jesteś zalogowany
	      do WfWg.</para>

	    <para>Jeśli twoje pecety używają nazw użytkowników które są takie
	      same, jak ich (odpowiednie, przyp.tłum.) nazwy w maszynie UNIX,
	      wtedy będziesz chciał użyć <command>security = user</command>.
	      Jeśli w większości używasz nazw użytkowników którzy nie istnieją
	      w maszynie UNIX, wtedy użyj <command>security = share</command>.
	    </para>

	    <para>Powinieneś również użyć <command>security = share</command>
	      jeśli chcesz przede wszystkim utworzyć współudziały bez hasła
	      (współudziały anonimowe - guest shares). Jest to najczęściej
	      używane dla współdzielonego serwera drukarki. Trudniej jest utworzyć
	      współudziały gościa razem z <command>security = user</command>.
	      Zobacz parametr <link linkend="MAPTOGUEST"><parameter>map to guest</parameter></link>
	      aby dowiedzieć się szczegółów.</para>

	    <para>Możliwe jest używanie <ulink url="smbd.8.pl.html"><command>
		  smbd(8)</command></ulink> w <emphasis>trybie hybrydowym
	      </emphasis> gdzie oferuje on zarówno poziom użytkownika jak
	      i współudziału pod różnymi <link linkend="netbiosaliases"><parameter>aliasami NetBIOS</parameter></link>.
	    </para>

	    <para>Różne ustawienia będą teraz wyjaśnione.</para>

	    <para><anchor id="SECURITYEQUALSSHARE"><emphasis>SECURITY = SHARE
		</emphasis></para>

	    <para>Gdy klienci łączą się z serwerem zabezpieczonym na poziomie
	      współudziału, wtedy nie muszą się na serwerze logować z ważną
	      nazwą użytkownika i hasłem przed próbą podłączenia się do współdzielonego
	      zasobu (chociaż nowsi klienci tacy, jak Windows 95/98 i Windows NT
	      wyślą żądanie logowania z nazwą użytkownika, lecz bez hasła podczas
	      rozmowy z serwerem <command>security = share</command>. Zamiast tego,
	      klienci wysyłają informacje autentykacyjne (hasła) na podstawie
	      współudziału (per-share) w chwili, gdy próbują się do niego podłączyć.
	    </para>

	    <para>Zauważ, że <ulink url="smbd.8.pl.html"><command>smbd(8)</command>
	      </ulink> <emphasis>ZAWSZE</emphasis> używa ważnego (tzn. aktualnego,
	      przyp.tłum.) użytkownika którego ma reprezentować, nawet na poziomie
	      zabezpieczeń <command>security = share</command>.</para>

	    <para>Ponieważ od klientów nie jest wymagane wysłanie nazwy użytkownika
	      do serwera zabezpieczonego na poziomie współudziału,
	      <command>smbd(8)</command> wykorzystuje kilka technik do określania
	      poprawnego użytkownika UNIX do użycia w imieniu klienta.</para>

	    <para>Lista możliwych nazw użytkowników UNIX do dopasowania do podanego
	      hasła klienta jest konstruowana korzystając z następujących metod :
	    </para>

	    <itemizedlist>
	      <listitem><para>Jeśli parametr <link linkend="GUESTONLY"><parameter>guest only</parameter></link>
		  jest ustawiony, wtedy wszystkie następne etapy są pomijane i tylko
		  nazwa użytkownika <link linkend="GUESTACCOUNT"><parameter>guest account</parameter></link>
		  jest sprawdzana.</para></listitem>

	      <listitem><para>Jeśli nazwa użytkownika jest wysłana z żądaniem
		  połączenia ze współudziałem, wtedy ta nazwa (po mapowaniu - zobacz
		  <link linkend="USERNAMEMAP"><parameter>username map</parameter></link>)
		  jest dodana jako potencjalna nazwa użytkownika.</para>

	      <listitem><para>Jeśli klient wykonał poprzednio żądanie <emphasis>
		    logowania</emphasis> (wywołanie SMB SessionSetup) wtedy nazwa
		  użytkownika wysłana w tym SMB będzie dodana jako potencjalna nazwa
		  użytkownika.</para>

	      <listitem><para>Nazwa usługi której klient zażądał jest dodana jako
		  potencjalna nazwa użytkownika.</para></listitem>

	      <listitem><para>Nazwa NetBIOS klienta jest dodana do listy jako
		  potencjalna nazwa użytkownika.</para></listitem>

	      <listitem><para>Każdy użytkownik na liscie <link linkend="USER"><parameter>user</parameter></link>
		  jest dodany jako potencjalna nazwa użytkownika.</para></listitem>

	    </itemizedlist>

	  <para>Jeśli parametr <parameter>guest only</parameter>
	      nie jest ustawiony, wtedy lista ta jest wypróbowana z dostarczonym
	      hasłem. Pierwszy użytkownik dla którego hasło pasuje będzie użyty jako
	      użytkownik UNIX.</para>

	    <para>Jeśli parametr <parameter>guest only</parameter>
	      jest ustawiony lub żadna nazwa użytkownika nie może być określona,
	      wtedy jeśli współudział jest zaznaczony jako dostępny dla
	      "konta gościa" ("guest account"), użytkownik ten będzie użyty.
	      W przeciwnym razie dostęp będzie zabroniony.</para>

	    <para>Zauważ, że na poziomie współudziału może być <emphasis>
		bardzo</emphasis> mylącą kwestią, który użytkownik UNIX będzie
	      koniec końców użyty w przyznawaniu dostępu.</para>

	    <para>Zobacz również sekcję
	      <link linkend="WALIDACJASEKC">"NOTATKA O WALIDACJI
		NAZWAUŻYTKOWNIKA/HASŁO"</link></para>

	    <para><anchor id="SECURITYEQUALSUSER"><emphasis>SECURITY= USER
	      </emphasis></para>

	    <para>Jest to domyślne ustawienie zabezpieczenia w Samba 2.2.
	      W zabezpieczeniach na poziomie użytkownika klient musi najpierw
	      "zalogować się" ważną nazwą użytkownika i hasłem (które mogą być
	      mapowane przy użyciu parametru <link linkend="USERNAMEMAP"><parameter>username map</parameter></link>).
	      Kodowane hasła (zobacz parametr
	      <link linkend="ENCRYPTPASSWORDS"><parameter>encrypted passwords</parameter></link>)
	      mogą również być wykorzystane w tym trybie zabezpieczeń. Parametry
	      takie, jak <link linkend="USER"><parameter>user</parameter></link>
	      i <link linkend="GUESTONLY"><parameter>guest only</parameter></link>,
	      jeśli ustawione, są wtedy wprowadzane i mogą zmienić użytkownika
	      UNIX do użycia w tym połączeniu, lecz tylko po pomyślnej autentykacji
	      użytkownika.</para>

	    <para><emphasis>Zauważ</emphasis>, że nazwa żądanego zasobu <emphasis>
		nie</emphasis> jest wysyłana do serwera aż do momentu, gdy serwer
	      pomyślnie autentykuje klienta. Dlatego współudziały gościnne nie
	      działają w serwerach zabezpieczonych na poziomie użytkownika, bez
	      umożliwienia serwerowi automatycznego mapowania nieznanych
	      użytkowników na <link linkend="GUESTACCOUNT">konto gościa ("guest
		account")</link>. Zobacz parametr <link linkend="MAPTOGUEST"><parameter>map to guest</parameter></link>
	      aby dowiedzieć się szczegółów, jak to przeprowadzać.</para>

	    <para>Zobacz również sekcję <link linkend="WALIDACJASEKC">
		"NOTATKA O WALIDACJI NAZWAUŻYTKOWNIKA/HASŁO"</link></para>

	    <para><anchor id="SECURITYEQUALSSERVER"><emphasis>SECURITY = SERVER
	      </emphasis></para>

	    <para>W tym trybie Samba spróbuje dokonać walidacji
	      użytkownik/hasło poprzez przekazanie jej do innego serwera SMB,
	      takiego jak NT. Jeśli to zawiedzie, spróbuje wrócić do <command>security
		= user</command>, lecz zauważ że jeśli kodowane hasła były
	      wynegocjowane, wtedy Samba nie może powrócić do sprawdzania pliku haseł
	      UNIX. Musi mieć ważny plik <filename>smbpasswd</filename> względem którego
	      ma sprawdzić użytkowników. Zobacz plik dokumentacji <filename>ENCRYPTION.txt
	      </filename> w katalogu <filename>docs/</filename> aby dowiedzieć się
	      szczegółów, jak to ustawiać.</para>

	    <para><emphasis>Zauważ</emphasis>, że z punktu widzenia klientów
	      <command>security = server</command> jest tym samym co <command>
		security = user</command>. Wpływa to tylko na to, jak serwer radzi
	      sobie z autentykacją. W żaden sposób nie wpływa to na to, co klient
	      widzi.</para>

	    <para><emphasis>Zauważ</emphasis>, że nazwa żądanego zasobu <emphasis>
		nie</emphasis> jest wysyłana do serwera aż do momentu, gdy serwer
	      pomyślnie autentykuje klienta. Dlatego współudziały gościnne nie działają
	      w serwerach zabezpieczonych na poziomie serwera, bez umożliwienia serwerowi
	      automatycznego mapowania nieznanych użytkowników na <link linkend="GUESTACCOUNT">
		konto gościa ("guest account")</link>. Zobacz parametr
	      <link linkend="MAPTOGUEST"><parameter>map to guest</parameter></link> aby dowiedzieć się szczegółów,
	      jak to przeprowadzać.</para>

	    <para>Zobacz również sekcję <link linkend="WALIDACJASEKC">"NOTATKA O WALIDACJI
		NAZWAUŻYTKOWNIKA/HASŁO"</link></para>

	    <para>Zobacz też parametr <link linkend="PASSWORDSERVER"><parameter>password server</parameter></link>
	      i parametr <link linkend="ENCRYPTPASSWORDS"><parameter>encrypted passwords</parameter></link>.
	    </para>

	    <para><anchor id="SECURITYEQUALSDOMAIN">SECURITY = DOMAIN</para>

	    <para>Ten tryb będzie działał poprawnie tylko, jeśli
	      <ulink url="smbpasswd.8.pl.html"><command>smbpasswd(8)</command></ulink>
	      został użyty żeby dodać tą maszynę do Domeny Windows NT. Oczekuje on,
	      że parametr <link linkend="ENCRYPTPASSWORDS"><parameter>encrypted passwords</parameter></link>
	      będzie ustawiony na <constant>true</constant>. W tym trybie Samba
	      będzie próbować dokonać walidacji użytkownik/hasło przez przekazywanie
	      jej do Głównego lub Zapasowego Kontrolera Domeny Windows NT, w dokładnie
	      taki sam sposób, jak zrobiłby to Windows NT Server.</para>

	    <para><emphasis>Zauważ</emphasis>, że ważny użytkownik UNIX musi
	      w dalszym ciągu istnieć tak samo, jak konto w Kontrolerze Domeny aby
	      umożliwić Sambie poprawne mapowanie na konto UNIX, które będzie miało
	      dostęp do plików.</para>

	    <para><emphasis>Zauważ</emphasis>, że z punktu widzenia klientów
	      <command>security = domain</command> jest tym samym co
	      <command>security = user</command>. Wpływa to tylko na to, jak serwer
	      radzi sobie z autentykacją. W żaden sposób nie wpływa to na to, co
	      klient widzi.</para>

	    <para><emphasis>Zauważ</emphasis>, że nazwa żądanego zasobu <emphasis>
		nie</emphasis> jest wysyłana do serwera aż do momentu, gdy serwer
	      pomyślnie autentykuje klienta. Dlatego współudziały anonimowe nie
	      działają w serwerach zabezpieczonych na poziomie domeny, bez
	      umożliwienia serwerowi automatycznego mapowania nieznanych użytkowników
	      na <link linkend="GUESTACCOUNT">konto gościa ("guest account")</link>.
	      Zobacz parametr <link linkend="MAPTOGUEST"><parameter>map to guest</parameter></link>
	      aby dowiedzieć się szczegółów, jak to przeprowadzać.</para>

	    <para><emphasis>BŁĄD:</emphasis> Obecnie jest błąd w implementacji
	      <command>security = domain</command> odnośnie wielobajtowych zestawów
	      znaków w nazwach użytkowników. Komunikacja z Kontrolerem Domeny musi być
	      przeprowadzona w UNIKODZIE, a Samba obecnie nie rozszerza poprawnie
	      wielobajtowych nazw użytkowników do UNIKODU. W ten sposób wielobajtowe
	      nazwy nie będą rozpoznawane poprawnie w Kontrolerze Domeny. Ta sprawa
	      będzie rozwiązana w przyszłym wydaniu.</para>

	    <para>Zobacz również sekcję <link linkend="WALIDACJASEKC">"NOTATKA O
		WALIDACJI NAZWAUŻYTKOWNIKA/HASŁO"</link></para>

	    <para>Zobacz też parametr <link linkend="PASSWORDSERVER"><parameter>password server</parameter></link>
	      i parametr <link linkend="ENCRYPTPASSWORDS"><parameter>encrypted passwords</parameter></link>.
	    </para>
	    
	    <para>Domyślnie: <command>security = USER</command></para>
	    <para>Przykład: <command>security = DOMAIN</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>




      <varlistentry>
        <term><anchor id="SECURITYMASK">security mask (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr kontroluje bity zezwoleń UNIX które mogą być
	      modyfikowane gdy klient Windows NT manipuluje nimi na pliku,
	      używając rodzimego pola dialogowego "security" w NT.</para>

	    <para>Ten parametr jest wprowadzany jako maska (mnożona
	      logicznie) na zmienione bity zezwoleń, w ten sposób zapobiegając
	      modyfikacji którychkolwiek bitów które nie są w masce.
	      Konkretnie, bity zerowe w tej masce mogą być traktowane jako
	      zestaw bitów których użytkownik nie może zmieniać.</para>

	    <para>Jeśli nie jest ustawiony wprost, parametr ten przyjmuje taką
	      samą wartość jak parametr <link linkend="CREATEMASK"><parameter>create mask</parameter></link>.
	      Aby zezwolić użytkownikowi na modyfikację wszystkich praw
	      użytkownik/grupa/świat na pliku, ustaw ten parametr na 0777.
	    </para>

	    <para><emphasis>Zauważ</emphasis>, że użytkownicy którzy mogą
	      uzyskać dostęp do serwera Samba innymi środkami, mogą łatwo
	      obejść to ograniczenie, więc jest to przydatne przede wszystkim
	      w wolnostojących systemach ("appliance"). Administratorzy
	      większości normalnych systemów prawdopodobnie będą chcieli
	      ustawić to na 0777.</para>

	    <para>Zobacz też parametry
	      <link linkend="FORCEDIRECTORYSECURITYMODE"><parameter>force directory security mode</parameter></link>,
	      <link linkend="DIRECTORYSECURITYMASK"><parameter>directory security mask</parameter></link>,
	      <link linkend="FORCESECURITYMODE"><parameter>force security mode</parameter></link>
	      parameters.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>security mask = &lt;to samo co create
		mask&gt;</command></para>
	    <para>Przykład: <command>security mask = 0777</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="SERVERSTRING">server string (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr kontroluje łańcuch znakowy jaki pokaże się w polu
	      komentarza drukarki w menedżeże wydruku oraz obok połączenia do
	      IPC w <command>net view</command>. Może to być dowolny łańcuch
	      który chcesz pokazywać swoim użytkownikom.</para>

	    <para>Ustawia on również to, co pojawi się na liście przeglądania
	      obok nazwy maszyny.</para>

	    <para><parameter>%v</parameter> będzie zastąpione numerem wersji Samby.
	    </para>

	    <para><parameter>%h</parameter> będzie zastąpione nazwą hosta
	    </para>

	    <para>Domyślnie: <command>server string = Samba %v</command></para>

	    <para>Przykład: <command>server string = Uniwersystet Serwerów GNU
		Samba</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="SETDIRECTORY">set directory (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Jeśli <command>set directory = no</command>, wtedy użytkownicy
	      usługi nie mogą używać polecenia setdir aby zmienić katalog.</para>

	    <para>Polecenie <command>setdir</command> jest zaimplementowane tylko
	      w kliencie Digital Pathworks. Zobacz dokumentację Pathworks aby
	      dowiedzieć się szczegółów.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>set directory = no</command></para>

	    <para>Przykład: <command>set directory = yes</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="SHORTPRESERVECASE">short preserve case (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr boolowski kontroluje, czy nowe pliki które
	      spełniają składnią 8.3, tj. są pisane dużymi literami i są
	      odpowiedniej długości, są tworzone dużymi literami, czy są
	      sprowadzane do <link linkend="DEFAULTCASE"><parameter>domyślnej
		</parameter></link> wielkości. Ta opcja może być użyta razem
	      z <link linkend="PRESERVECASE"><command>preserve case = yes
	      </command></link>, aby pozwolić na pozostawienie małych/dużych
	      liter w długich nazwach plików, podczas gdy krótkie nazwy będą
	      sprowadzane do małych liter.</para>

	    <para>Zobacz sekcję <link linkend="ZNIEKSZTALCANIENAZWSEKC">
		ZNIEKSZTAŁCANIE NAZW</link>.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>short preserve case = yes</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
	<term><anchor id="SHOWADDPRINTERWIZARD">show add printer wizard (G)
	    </term>
	<listitem>
	    <para>Wraz z wprowadzeniem w Samba 2.2 wsparcia dla drukowania
	      opartergo na MS-RPC dla klientów Windows NT/2000, w folderze
	      "Printers..." (lub "Drukarki..." w polskiej wersji, przyp.tłum.)
	      wyświetlanym na liście współudziałów, dostępna jest teraz również
	      ikona Kreatora Dodawania 	Drukarki (The MS Add Printer Wizard - APW).
	      Tym niemniej, możliwe jest wyłączenie tej cechy niezależnie od
	      poziomu uprzywilejowania podłączonego użytkownika.</para>

	    <para>W normalnych warunkach, klient Windows NT/2000 otworzy uchwyt
	      (handle) do serwera drukarki za pomocą OpenPrinterEx() prosząc o
	      przywileje Administratora. Jeśli użytkownik nie ma administracyjnego
	      dostępu do serwera drukarki (np. nie jest root'em lub członkiem
	      grupy <parameter>printer admin</parameter>), wywołanie OpenPrinterEx()
	      zakończy się niepowodzeniem, a klient wykona następne wywołanie
	      otwierające z żądaniem niższego poziomu przywilejów. To powinno
	      się udać, tym niemniej ikona APW nie będzie wyświetlona.</para>

	    <para>Wyłączenie parametru <parameter>show add printer wizard
	      </parameter> będzie zawsze powodowało zakończenie OpenPrinterEx()
	      porażką. Przez to ikona APW nigdy nie będzie wyświetlana.
	      <emphasis>Uwaga :</emphasis>To nie zapobiega posiadaniu przez tego
	      samego użytkownika przywilejów administracyjych na innej drukarce.
	    </para>

	    <para>Zobacz też <link linkend="ADDPRINTERCOMMAND"><parameter>add
		  printer command</parameter></link>, <link
		linkend="DELETEPRINTERCOMMAND"><parameter>delete printer command
		</parameter></link>, <link linkend="PRINTERADMIN"><parameter>
		  printer admin</parameter></link></para>

	    <para>Domyślnie: <command>show add printer wizard = yes</command>
	    </para>
	</listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
	<term><anchor id="SHUTDOWNSCRIPT">shutdown script (G)</term>
	<listitem>
	  <para><emphasis>Ten parametr istnieje tylko w odgałęzieniu cvs HEAD
	    </emphasis></para>

	  <para>Jest to pełna ścieżka dostępu do skryptu wywoływanego przez
	    <ulink url="smbd.8.pl.html"><command>smbd(8)</command></ulink> który
	    powinien rozpocząć procedurę wyłączania (shutdown procedure).</para>

	  <para>To polecenie będzie wykonane jako użytkownik podłączony do
	    serwera.</para>

	  <para>Parametry %m %t %r %f są rozwijane.</para>

	  <itemizedlist>
	    <listitem><para><parameter>%m</parameter> będzie zastąpiony przez
		komunikat wysłany do serwera.</para></listitem>
	    <listitem><para><parameter>%t</parameter> będzie zastąpiony przez
		liczbę sekund oczekiwania przed właściwym rozpoczęciem procedury
		wyłączania</para></listitem>
	    <listitem><para><parameter>%r</parameter> będzie zastąpiony przełącznikiem
		<emphasis>-r</emphasis>. Dla NT oznacza to reboot ("przeładowanie
		systemu") po wyłączeniu.</para></listitem>
	    <listitem><para><parameter>%f</parameter> będzie zastąpiony przełącznikiem
		<emphasis>-f</emphasis>. Dla NT oznacza to wymuszenie wyłączenia,
		nawet jesśli aplikacje nie odpowiadają.</para></listitem>
	  </itemizedlist>

	  <para>Domyślnie: <emphasis>Brak skryptu</emphasis></para>
	  <para>Przykład: <command>shutdown script = /usr/local/samba/sbin/shutdown %m %t %r %f</command></para>

	  <para>Przykład skryptu wyłączającego:</para>

	  <para><programlisting>
          #!/bin/bash

          $time=0
          let "time/60"
          let "time++"

          /sbin/shutdown $3 $4 +$time $1 &
	  </programlisting></para>

	  <para>Wyłączanie (shutdown) nie powraca więc musimy uruchomić je w tle.
	  </para>

	  <para>Zobacz też <link linkend="ABORTSHUTDOWNSCRIPT"><parameter>abort
		shutdown script</parameter></link>.</para>
	</listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="SMBPASSWDFILE">smb passwd file (G)</term>
	<listitem>
	    <para>This option sets the path to the encrypted smbpasswd file.
	      By default the path to the smbpasswd file is compiled into Samba.
	    </para>

	    <para>Ta opcja ustawia ścieżkę dostępu do pliku kodowanych haseł smb.
	      Domyślnie, ścieżka do pliku smbpasswd jest wkompilowywana w Sambę.
	    </para>

	    <para>Domyślnie: <command>smb passwd file = ${prefix}/private/
		smbpasswd</command></para>

	    <para>Example: <command>smb passwd file = /etc/samba/smbpasswd
	      </command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="SOCKETADDRESS">socket address (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ta opcja pozwala ci kontrolować adres na jakim Samba będzie
	      nasłuchiwać połączeń. Jest to używane aby wspierać wiele
	      wirtualnych interfejsów na jednym serwerze, każdy z inną
	      konfiguracją.</para>

	    <para>Domyślnie, samba zaakceptuje połączenie na każdym adresie.
	    </para>

	    <para>Przykład: <command>socket address = 192.168.2.20</command>
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="SOCKETOPTIONS">socket options (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ta opcja pozwala ci ustawić opcje gniazda używane podczas
	      rozmowy z klientem.</para>

	    <para>Opcje gniazda są kontrolkami warstwy sieciowej systemów
	      operacyjnych które pozwalają dostrajać połączenie.</para>

	    <para>Ta opcja będzie typowo użyta do dostrojenia serwera Samba
	      do optymalnych osiągów w twojej sieci lokalnej. Nie ma żadnego
	      sposobu w który Samba może dowiedzieć się jakie są optymalne
	      parametry dla twojej sieci, więc musisz poeksperymentować i
	      wybrać je samodzielnie. Bardzo polecamy ci przeczytanie najpierw
	      odpowiedniej dokumentacji dla twojego systemu operacyjnego
	      (być może pomocne będzię <command>man setsockopt</command>).
	    </para>

	    <para>Możesz zauważyć, że w niektórych systemach Samba powie
	      "Unknown socket option" ("Nieznana opcja gniazda", przyp.tłum.)
	      gdy jakąś zaaplikujesz. To oznacza, że albo ją niepoprawnie
	      wpisałeś, albo musisz dodać dla twojego systemu plik nagłówkowy
	      do <filename>includes.h</filename>. Jeśli jest to ten drugi
	      przypadek, wyślij proszę łatę do <ulink url="mailto:samba@samba.org">
		samba@samba.org</ulink>.</para>

	    <para>Każda ze wspieranych opcji gniazda może być łączona w każdy
	      sposób który chcesz tak długo, jak twój system na to pozwala.
	    </para>

	    <para>To jest lista opcji gniazda które można obecnie ustawiać,
	      korzystając z tej opcji:</para>

	    <itemizedlist>
	      <listitem><para>SO_KEEPALIVE</para></listitem>
	      <listitem><para>SO_REUSEADDR</para></listitem>
	      <listitem><para>SO_BROADCAST</para></listitem>
	      <listitem><para>TCP_NODELAY</para></listitem>
	      <listitem><para>IPTOS_LOWDELAY</para></listitem>
	      <listitem><para>IPTOS_THROUGHPUT</para></listitem>
	      <listitem><para>SO_SNDBUF *</para></listitem>
	      <listitem><para>SO_RCVBUF *</para></listitem>
	      <listitem><para>SO_SNDLOWAT *</para></listitem>
	      <listitem><para>SO_RCVLOWAT *</para></listitem>
	    </itemizedlist>

	    <para>Te, które są zaznaczone <emphasis>'*'</emphasis> pobierają
	      argument w postaci liczby całkowitej. Inne mogą opcjonalnie
	      pobierać jako argument 1 lub 0, aby włączyć lub wyłączyć opcję.
	      Domyślnie będą włączone, jeśli nie określisz 1 ani 0.</para>

	    <para>Aby określić argument, użyj sładni JAKAS_OPCJA=WARTOSC,
	      przykładowo <command>SO_SNDBUF=8192</command>. Zauważ, że nie
	      wolno wstawiać żadnych spacji przed, ani po znaku '=' .</para>

	    <para>Jeśli jesteś w sieci lokalnej, wtedy rozsądnymi opcjami
	      mogłyby być</para>

	    <para><command>socket options = IPTOS_LOWDELAY</command></para>

	    <para>Jeśli masz taką sieć, to możesz spróbować:</para>

	    <para><command>socket options = IPTOS_LOWDELAY TCP_NODELAY</command>
	    </para>

	    <para>Jeśli jesteś w sieci rozległej (WAN), wtedy może spróbuj
	      ustawić IPTOS_THROUGHPUT.</para>

	    <para>Zauważ, że szereg opcji może spowodować, że twój serwer Samba
	      padnie kompletnie. Używaj ich ostrożnie !</para>

	    <para>Domyślnie: <command>socket options = TCP_NODELAY</command>
	    </para>

	    <para>Przykład: <command>socket options = IPTOS_LOWDELAY</command>
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="SOURCEENVIRONMENT">source environment (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr powoduje, że Samba ustawia zmienne środowiskowe
	      według zawartości wymienionego tu pliku.</para>

	    <para>Jeśli wartość tego parametru zaczyna się znakiem "|", wtedy
	      Samba potraktuje tą wartość jako polecenie potokowe (pipeline)
	      i ustawi zmienne środowiskowe na podstawie wyjścia potoku. To
	      polecenie nie może być zapisywalne dla wszystkich i musi
	      znajdować się w katalogu, który nie jest zapisywalny dla
	      wszystkich.</para>

	    <para>Zawartość pliku lub wyjścia potoku powinna być formatowana
	      jak wyjście standardowego polecenia Unix <command>env(1)</command>.
	      Jest to w formie:</para>

	    <para>Przykładowy wpis środowiska:</para>
	    <para><command>SAMBA_NETBIOS_NAME=mojanazwahosta</command></para>

	    <para>Domyślnie: <emphasis>Brak domyślnej wartości</emphasis>
	    </para>

	    <para>Przykład: <command>source environment = |/etc/smb.conf.sh
	    </command></para>

	    <para>Przykład: <command>source environment =
		/usr/local/zm_srod_smb</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="SSL">ssl (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ta zmienna jest częścią Samby z włączonym SSL. Jest ona
	      dostępna tylko, gdy biblioteki SSL zostały skompilowane w twoim
	      systemie, a opcja konfiguracyjna <parameter>--with-ssl</parameter>
	      została podana w trakcie konfiguracji.</para>

	    <para><emphasis>Zwróć uwagę</emphasis>, że z powodu kontroli
	      eksportu (w USA, przyp.tłum.) ten kod <emphasis>NIE</emphasis>
	      jest domyślnie włączony w żadnej bieżącej binarnej wersji Samby.
	    </para>

	    <para>Ta zmienna włącza lub wyłącza cały tryb SSL. Jeśli jest
	      ustawiona na <constant>no</constant>, samba z SSL zachowuje się
	      dokładnie tak, jak samba bez SSL. Jeśli jest ustawiona na
	      <constant>yes</constant>, od zmiennych
	      <link linkend="SSLHOSTS"><parameter>ssl hosts</parameter></link> i
	      <link linkend="SSLHOSTSRESIGN"><parameter>ssl hosts resign</parameter></link>
	      zależy, czy połączenie SSL będzie wymagane.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>ssl = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="SSLCACERTDIR">ssl CA certDir (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ta zmienna jest częścią Samby z włączonym SSL. Jest ona
	      dostępna tylko, gdy biblioteki SSL zostały skompilowane w twoim
	      systemie, a opcja konfiguracyjna <parameter>--with-ssl</parameter>
	      została podana w trakcie konfiguracji.</para>

	    <para><emphasis>Zwróć uwagę</emphasis>, że z powodu kontroli
	      eksportu (w USA, przyp.tłum.) ten kod <emphasis>NIE</emphasis>
	      jest domyślnie włączony w żadnej bieżącej binarnej wersji Samby.
	    </para>

	    <para>Ta zmienna określa, gdzie szukać Jednostek Certyfikujących
	      (Certification Authorities). Podany katalog powinien zawierać
	      jeden plik na każdą jednostkę CA, której samba będzie ufać. Nazwa
	      pliku musi być wartością hash z "Wyróżnionej Nazwy" ("Distinguished
	      Name") jednostki CA. To, jak ten katalog jest założony, jest
	      wyjaśnione dalej w tym dokumencie. Wszystkie pliki w tym katalogu,
	      które nie pasują do tego schematu nazewnictwa, są ignorowane.
	      Nie potrzebujesz tej zmiennej, jeśli nie weryfikujesz certyfikatów
	      klientów.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>ssl CA certDir = /usr/local/ssl/certs
	      </command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="SSLCACERTFILE">ssl CA certFile (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ta zmienna jest częścią Samby z włączonym SSL. Jest ona
	      dostępna tylko, gdy biblioteki SSL zostały skompilowane w twoim
	      systemie, a opcja konfiguracyjna <parameter>--with-ssl</parameter>
	      została podana w trakcie konfiguracji.</para>

	    <para><emphasis>Zwróć uwagę</emphasis>, że z powodu kontroli
	      eksportu (w USA, przyp.tłum.) ten kod <emphasis>NIE</emphasis>
	      jest domyślnie włączony w żadnej bieżącej binarnej wersji Samby.
	    </para>

	    <para>Ta zmienna jest drugim sposobem na określenie zaufanych
	      jednostek CA. Certyfikaty zaufanych jednostek są zbierane w jeden
	      duży plik, a ta zmienna wskazuje na ten plik. Prawdopodobnie
	      skorzystasz z jednego z tych dwóch sposobów określenia twojej
	      jednostki CA. Pierwszy wybór jest preferowany jeśli masz wiele
	      takich jednostek lub chcesz być elastyczny, drugi jest preferowany
	      jeśli masz tylko jedną CA i chcesz zachować prostotę (nie
	      będziesz potrzebował tworzyć hash'owanych nazw plików).
	      Niepotrzebna ci ta zmienna jeśli nie weryfikujesz certyfikatów
	      klientów.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>ssl CA certFile =
		/usr/local/ssl/certs/trustedCAs.pem</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="SSLCIPHERS">ssl ciphers (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ta zmienna jest częścią Samby z włączonym SSL. Jest ona
	      dostępna tylko, gdy biblioteki SSL zostały skompilowane w twoim
	      systemie, a opcja konfiguracyjna <parameter>--with-ssl</parameter>
	      została podana w trakcie konfiguracji.</para>

	    <para><emphasis>Zwróć uwagę</emphasis>, że z powodu kontroli
	      eksportu (w USA, przyp.tłum.) ten kod <emphasis>NIE</emphasis>
	      jest domyślnie włączony w żadnej bieżącej binarnej wersji Samby.
	    </para>

	    <para>Ta zmienna określa szyfry które powinny być zaoferowane
	      podczas negocjacji SSL. Nie powinieneś ustawiać tej zmiennej
	      chyba, że wiesz co robisz.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="SSLCLIENTCERT">ssl client cert (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ta zmienna jest częścią Samby z włączonym SSL. Jest ona
	      dostępna tylko, gdy biblioteki SSL zostały skompilowane w twoim
	      systemie, a opcja konfiguracyjna <parameter>--with-ssl</parameter>
	      została podana w trakcie konfiguracji.</para>

	    <para><emphasis>Zwróć uwagę</emphasis>, że z powodu kontroli
	      eksportu (w USA, przyp.tłum.) ten kod <emphasis>NIE</emphasis>
	      jest domyślnie włączony w żadnej bieżącej binarnej wersji Samby.
	    </para>

	    <para>Certyfikat w tym pliku jest używany przez
	      <ulink url="smbclient.1.pl.html"><command>smbclient(1)</command>
	      </ulink> jeśli istnieje. Jest potrzebny, jeśli serwer wymaga
	      certyfikatu klienta.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>ssl client cert =
		/usr/local/ssl/certs/smbclient.pem</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="SSLCLIENTKEY">ssl client key (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ta zmienna jest częścią Samby z włączonym SSL. Jest ona
	      dostępna tylko, gdy biblioteki SSL zostały skompilowane w twoim
	      systemie, a opcja konfiguracyjna <parameter>--with-ssl</parameter>
	      została podana w trakcie konfiguracji.</para>

	    <para><emphasis>Zwróć uwagę</emphasis>, że z powodu kontroli
	      eksportu (w USA, przyp.tłum.) ten kod <emphasis>NIE</emphasis>
	      jest domyślnie włączony w żadnej bieżącej binarnej wersji Samby.
	    </para>

	    <para>To jest klucz prywatny dla
	      <ulink url="smbclient.1.pl.html"><command>smbclient(1)</command>
	      </ulink>. Jest potrzebny tylko, jeśli klient powinien mieć
	      certyfikat.</para>
	    
	    <para>Domyślnie: <command>ssl client key =
		/usr/local/ssl/private/smbclient.pem</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="SSLCOMPATIBILITY">ssl compatibility (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ta zmienna jest częścią Samby z włączonym SSL. Jest ona
	      dostępna tylko, gdy biblioteki SSL zostały skompilowane w twoim
	      systemie, a opcja konfiguracyjna <parameter>--with-ssl</parameter>
	      została podana w trakcie konfiguracji.</para>

	    <para><emphasis>Zwróć uwagę</emphasis>, że z powodu kontroli
	      eksportu (w USA, przyp.tłum.) ten kod <emphasis>NIE</emphasis>
	      jest domyślnie włączony w żadnej bieżącej binarnej wersji Samby.
	    </para>

	    <para>Ta zmienna definiuje, czy SSLeay powinno być skonfigurowane
	      dla kompatybilności z innymi implementacjami SSL. Nie jest to
	      prawdopodobnie pożądane, ponieważ obecnie nie istnieją żadni
	      klienci z inną, niż SSLeay, implementacją.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>ssl compatibility = no</command>
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="SSLHOSTS">ssl hosts (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Zobacz <link linkend="SSLHOSTSRESIGN"><parameter>ssl hosts resign</parameter></link>.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="SSLHOSTSRESIGN">ssl hosts resign (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ta zmienna jest częścią Samby z włączonym SSL. Jest ona
	      dostępna tylko, gdy biblioteki SSL zostały skompilowane w twoim
	      systemie, a opcja konfiguracyjna <parameter>--with-ssl</parameter>
	      została podana w trakcie konfiguracji.</para>

	    <para><emphasis>Zwróć uwagę</emphasis>, że z powodu kontroli
	      eksportu (w USA, przyp.tłum.) ten kod <emphasis>NIE</emphasis>
	      jest domyślnie włączony w żadnej bieżącej binarnej wersji Samby.
	    </para>

	    <para>Te dwie zmienne określają czy samba wejdzie w tryb SSL,
	      czy nie. Jeśli żadna z nich nie jest zdefiniowana, samba dopuści
	      tylko połączenia SSL. Jeśli zmienna <link linkend="SSLHOSTS"><parameter>ssl hosts</parameter></link>
	      wymienia hosty (wg adresu IP, zakresu adresów IP, grupy sieciowej
	      lub nazwy), tylko te hosty będą wymuszone do trybu SSL. Jeśli
	      zmienna <parameter>ssl hosts resign</parameter> wymienia hosty,
	      tylko te hosty NIE będą wymuszane do trybu SSL. Składnia tych
	      dwóch zmiennych jest taka sama, jak dla pary zmiennych
	      <link linkend="HOSTSALLOW"><parameter>hosts allow</parameter></link>
	      i <link linkend="HOSTSDENY"><parameter>hosts deny</parameter></link>,
	      tyle że decyzja jest inna. Nie jest to prawo dostępu, tylko to,
	      czy SSL jest użyty, czy nie. Zobacz parametr
	      <link linkend="ALLOWHOSTS"><parameter>allow hosts</parameter></link>
	      aby dowiedzieć się szczegółów.</para>

	    <para>Przykład poniżej wymaga połączeń SSL dla wszystkich hostów
	      poza siecią lokalną (którą jest 192.168.*.*).</para>

	    <para>Domyślnie: <command>ssl hosts = &lt;pusty łańcuch znakowy&gt;
		</command></para>
	    <para><command>ssl hosts resign = &lt;pusty łańcuch znakowy&gt;
		</command></para>

	    <para>Przykład: <command>ssl hosts resign = 192.168.</command>
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="SSLREQUIRECLIENTCERT">ssl require clientcert (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ta zmienna jest częścią Samby z włączonym SSL. Jest ona
	      dostępna tylko, gdy biblioteki SSL zostały skompilowane w twoim
	      systemie, a opcja konfiguracyjna <parameter>--with-ssl</parameter>
	      została podana w trakcie konfiguracji.</para>

	    <para><emphasis>Zwróć uwagę</emphasis>, że z powodu kontroli
	      eksportu (w USA, przyp.tłum.) ten kod <emphasis>NIE</emphasis>
	      jest domyślnie włączony w żadnej bieżącej binarnej wersji Samby.
	    </para>

	    <para>Jeśli ta zmienna jest ustawiona na <constant>yes</constant>,
	      serwer nie będzie tolerował połączeń od klientów którzy nie mają
	      ważnego certyfikatu. Podany w
	      <link linkend="SSLCACERTDIR"><parameter>ssl CA certDir</parameter></link>
	      i <link linkend="SSLCACERTFILE"><parameter>ssl CA certFile</parameter></link>
	      katalog/plik będzie wykorzystany do wyszukania CA, która wydała
	      certyfikat klienta. Jeśli certyfikat nie może być pozytywnie
	      zweryfikowany, połączenie będzie zakończone. Jeśli zmienna ta
	      jest ustawiona na <constant>no</constant>, klienci nie potrzebują
	      certyfikatów. W przeciwieństwie do aplikacji webowych naprawdę
	      <emphasis>powinieneś</emphasis> wymagać certyfikatów klientów.
	      W środowisku webowym dane klienta są poufne (numery kart
	      kredytowych), a serwer musi dowieść, że jest godny zaufania. W
	      środowisku serwera plików dane na serwerze będą poufne i to klient
	      musi dowieść, że jest godny zaufania.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>ssl require clientcert = no</command>
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="SSLREQUIRESERVERCERT">ssl require servercert (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ta zmienna jest częścią Samby z włączonym SSL. Jest ona
	      dostępna tylko, gdy biblioteki SSL zostały skompilowane w twoim
	      systemie, a opcja konfiguracyjna <parameter>--with-ssl</parameter>
	      została podana w trakcie konfiguracji.</para>

	    <para><emphasis>Zwróć uwagę</emphasis>, że z powodu kontroli
	      eksportu (w USA, przyp.tłum.) ten kod <emphasis>NIE</emphasis>
	      jest domyślnie włączony w żadnej bieżącej binarnej wersji Samby.
	    </para>

	    <para>Jeśli ta zmienna jest ustawiona na <constant>yes</constant>,
	      <ulink url="smbclient.1.pl.html"><command>smbclient(1)</command></ulink>
	      będzie żądał certyfikatu od serwera. Jest to to samo, co
	      <link linkend="SSLREQUIRECLIENTCERT"><parameter>ssl require clientcert</parameter></link>
	      dla serwera.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>ssl require servercert = no</command>
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="SSLSERVERCERT">ssl server cert (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ta zmienna jest częścią Samby z włączonym SSL. Jest ona
	      dostępna tylko, gdy biblioteki SSL zostały skompilowane w twoim
	      systemie, a opcja konfiguracyjna <parameter>--with-ssl</parameter>
	      została podana w trakcie konfiguracji.</para>

	    <para><emphasis>Zwróć uwagę</emphasis>, że z powodu kontroli
	      eksportu (w USA, przyp.tłum.) ten kod <emphasis>NIE</emphasis>
	      jest domyślnie włączony w żadnej bieżącej binarnej wersji Samby.
	    </para>

	    <para>Jest to plik zawierający certyfikat serwera. <emphasis>Musi
	      </emphasis> on mieć certyfikat. Plik może również zawierać klucz
	      prywatny serwera. Zobacz dalej, jak tworzone są certyfikaty i
	      klucze prywatne.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>ssl server cert = &lt;pusty łańcuch
	      znakowy&gt;</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="SSLSERVERKEY">ssl server key (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ta zmienna jest częścią Samby z włączonym SSL. Jest ona
	      dostępna tylko, gdy biblioteki SSL zostały skompilowane w twoim
	      systemie, a opcja konfiguracyjna <parameter>--with-ssl</parameter>
	      została podana w trakcie konfiguracji.</para>

	    <para><emphasis>Zwróć uwagę</emphasis>, że z powodu kontroli
	      eksportu (w USA, przyp.tłum.) ten kod <emphasis>NIE</emphasis>
	      jest domyślnie włączony w żadnej bieżącej binarnej wersji Samby.
	    </para>

	    <para>Plik ten zawiera klucz prywatny serwera. Jeśli ta zmienna
	      nie jest zdefiniowana, klucz jest szukany w pliku certyfikaty
	      (może być dopisany do certyfikatu). Serwer <emphasis>musi</emphasis>
	      mieć klucz prywatny, a certyfikat <emphasis>musi</emphasis> pasować
	      do tego klucza.</para>

	    <para>Default: <command>ssl server key = &lt;pusty łańcuch
		znakowy&gt;</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="SSLVERSION">ssl version (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ta zmienna jest częścią Samby z włączonym SSL. Jest ona
	      dostępna tylko, gdy biblioteki SSL zostały skompilowane w twoim
	      systemie, a opcja konfiguracyjna <parameter>--with-ssl</parameter>
	      została podana w trakcie konfiguracji.</para>

	    <para><emphasis>Zwróć uwagę</emphasis>, że z powodu kontroli
	      eksportu (w USA, przyp.tłum.) ten kod <emphasis>NIE</emphasis>
	      jest domyślnie włączony w żadnej bieżącej binarnej wersji Samby.
	    </para>

	    <para>Zmienna ta definiuje wersje protokołu SSL które będą użyte.
	      <constant>ssl2or3</constant> umożliwia dynamiczną negocjację SSL
	      v2 lub v3, <constant>ssl2</constant> daje SSL v2, <constant>ssl3
	      </constant> daje SSL v3, a <constant>tls1</constant> daje TLS v1.
	      TLS (Transport Layer Security - Zabezpieczenie Warstwy Transportowej)
	      jest nowym standardem dla SSL.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>ssl version = "ssl2or3"</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="STATCACHE">stat cache (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr określa, czy <ulink url="smbd.8.pl.html"><command>
		  smbd(8)</command></ulink> będzie używał cache'a aby przyspieszyć
	      mapowanie nazw niewrażliwe na duże/małe litery. Nie powinieneś
	      nigdy potrzebować zmieniać tego parametru.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>stat cache = yes</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="STATCACHESIZE">stat cache size (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr określa liczbę wejść w
	      <link linkend="STATCACHE"><parameter>stat cache</parameter></link>.
	      Nie powinieneś nigdy potrzebować zmieniać tego parametru.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>stat cache size = 50</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="STATUS">status (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Włącza lub wyłącza logowanie (rejestrowanie) połączeń w pliku
	      statusu który <ulink url="smbstatus.1.pl.html"><command>smbstatus(1)
	      </command></ulink> może czytać.</para>

	    <para>Z tym parametrem wyłączonym <ulink url="smbstatus.1.pl.html">
		<command>smbstatus(1)</command></ulink> nie będzie mógł
	      powiedzieć ci, które połączenia są aktywne. Nie powinieneś nigdy
	      potrzebować zmieniać tego parametru.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>status = yes</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="STRICTLOCKING">strict locking (S)</term>
	<listitem>
	    <para>To jest parametr boolowski który kontroluje przechwytywanie
	      blokowania pliku w serwerze. Gdy jest ustawiony na <constant>yes
	      </constant> serwer będzie przy każdym odczycie lub zapisie sprawdzał
	      czy plik ma blokady i zabroni dostępu jeśli tak będzie. Może to być
	      powolne w niektórych systemach.</para>

	    <para>Gdy "strict locking" jest ustawione na <constant>no</constant>,
	      serwer sprawdza blokadę pliku tylko gdy klient zapyta go o to wprost.
	    </para>

	    <para>Grzeczni klienci zawsze proszą o sprawdzenie blokady gdy jest
	      to ważne, więc w zdecydowanej większości przypadków <command>strict
		locking = no</command> jest preferowane.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>strict locking = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="STRICTSYNC">strict sync (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Wiele aplikacji Windows (włączając w to powłokę eksploratora
	      Windows 98) wydaje się mylić wysyłanie zawartości bufora na dysk
	      (flushing) z przeprowadzaniem synchronizacji z dyskiem (sync).
	      Pod UNIX'em, wywołanie sync wymusza zawieszenie procesu aż do
	      momentu, gdy jądro upewni się, że wszystkie zalegające dane
	      w buforach dyskowych jądra zostały bezpiecznie przechowane na
	      stabilnym nośniku. Jest to bardzo powolne i powinno być
	      przeprowadzane rzadko. Ustawianie tego parametru na <constant>no
	      </constant> (domyślne) oznacza, że smbd ignoruje żądania aplikacji
	      Windows wykonania wywołania sync. Możliwość utraty danych jest
	      tylko wtedy, gdy sam system operacyjny (na którym działa Samba)
	      padnie. Niebezpieczeństwo przy ustawianiu tej domyślnej wartości
	      jest zatem niewielkie. Dodatkowo, załatwia to wiele problemów
	      z wydajnością przy kopiowaniu plików w nowym eksploratorze 
	      Windows 98, które ludzie raportowali.</para>

	    <para>Zobacz też parametr <link linkend="SYNCALWAYS"><parameter>sync always</parameter></link>.
	    </para>

	    <para>Domyślnie: <command>strict sync = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="STRIPDOT">strip dot (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Jest to parametr boolowski który kontroluje, czy
	      zdejmować końcowe kropki z UNIX'owych nazw plików. Pomaga
	      pomaga przy niektórych CDROM'ach które mają nazwy plików
	      kończące się pojedynczą kropką.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>strip dot = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="SYNCALWAYS">sync always (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Jest to parametr boolowski który kontroluje, czy zapisy
	      będą zawsze zapisywane na stabilnym nośniku przed powrotem
	      z wywołania write. Jeśli jest to fałsz, wtedy serwer będzie
	      prowadzony przez żądanie klienta przy każdym wywłołaniu
	      zapisu (klienci mogą ustawić bit wskazujący, że konkretny
	      zapis powinien być synchroniczny). Jeśli jest to prawda,
	      wtedy po każdym zapisie będzie następowało wywołanie fsync(),
	      aby zapewnić że dane są zapisane na dysku. Zauważ, że parametr
	      <link linkend="STRICTSYNC"><parameter>strict sync</parameter></link>
	      musi być ustawiony na <constant>yes</constant> aby ten parametr
	      wywoływał jakiś efekt.</para>

	    <para>Zobacz też parametr <link linkend="STRICTSYNC"><parameter>strict sync</parameter></link>.
	    </para>

	    <para>Domyślnie: <command>sync always = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="SYSLOG">syslog (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr odwzorowuje sposób w jaki komunikaty
	      debugowe Samby są rejestrowane w systemowych poziomach
	      rejestrowania syslog'u. Zerowy poziom debugowania w Sambie
	      jest mapowany na <constant>LOG_ERR</constant>, poziom
	      pierwszy na <constant>LOG_WARNING</constant>, poziom drugi
	      na <constant>LOG_NOTICE</constant>, poziom trzeci na
	      <constant>LOG_INFO</constant>. Wszystkie wyższe poziomy
	      są mapowane na <constant>LOG_DEBUG</constant>.</para>

	    <para>Ten parametr ustawia próg dla wysyłania komunikatów
	      do syslog'u. Tylko te z poziomem debugowania mniejszym
	      niż jego wartość będą wysłane do syslog'u.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>syslog = 1</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="SYSLOGONLY">syslog only (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Jeśli ten parametr jest ustawiony, wtedy komunikaty
	      debugowe Samby są rejestrowane tylko w systemowym syslog'u,
	      a nie w plikach logu.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>syslog only = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="TEMPLATEHOMEDIR">template homedir (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Podczas wypełniania informacji użytkownika dla użytkownika
	      Windows NT, demon <ulink url="winbindd.8.pl.html"><command>
		  winbindd(8)</command></ulink> używa tego parametru do
	      wpisywania katalogu domowego dla tego użytkownika. Jeśli
	      łańcuch znakowy <parameter>%D</parameter> jest obecny, jest
	      zastąpiony nazwą domeny Windows NT. Jeśli obecny jest
	      <parameter>%U</parameter>, jest zastąpiony nazwą użytkownika
	      Windows NT dla tego użytkownika.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>template homedir = /home/%D/%U</command>
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="TEMPLATESHELL">template shell (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Podczas wypełniania informacji użytkownika dla użytkownika
	      Windows NT, demon <ulink url="winbindd.8.pl.html"><command>
		  winbindd(8)</command></ulink> używa tego parametru do
	      wpisania powłoki logowania dla tego użytkownika.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>template shell = /bin/false</command>
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="TIMEOFFSET">time offset (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr jest ustawieniem w minutach do dodania do
	      normalnego czasu GMT dla konwersji czasu lokalnego. Jest to
	      przydatne jeśli obsługujesz mnóstwo pecetów które mają
	      niepoprawnie ustawioną obsługę wiosennej i jesiennej
	      zmiany czasu.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>time offset = 0</command></para>
	    <para>Przykład: <command>time offset = 60</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="TIMESERVER">time server (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr określa, czy <ulink url="nmbd.8.pl.html">
		<command>nmbd(8)</command></ulink> ogłasza siebie jako
	      serwer czasu dla klientów Windows.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>time server = no</command>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="TIMESTAMPLOGS">timestamp logs (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Synonim dla <link linkend="DEBUGTIMESTAMP"><parameter>debug timestamp</parameter></link>.
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
	<term><anchor id="TOTALPRINTJOBS">total print jobs (G)</term>
        <listitem>
	    <para>Ten parametr akceptuje wartość całkowitą która definiuje
	      limit maksymalnej liczby zadań druku które będą akceptowane
	      w całym systemie w dowolnej chwili. Jeśli zadanie jest wysłane
	      przez klienta który przekroczy tą liczbę, wówczas smbd zwróci
	      błąd wskazujący, że na serwerze nie ma miejsca. Wartość 0 (zero)
	      oznacza, że żaden taki limit nie istnieje. Ten parametr może
	      być użyty żeby zapobiec przekroczeniu pojemności serwera
	      i jest zaprojektowany jako "przepustnica drukowania". Zobacz
	      też <link linkend="MAXPRINTJOBS"><parameter>max print jobs
		</parameter></link>.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>total print jobs = 0</command></para>
	    <para>Przykład: <command>total print jobs = 5000</command></para>
	</listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="UNIXPASSWORDSYNC">unix password sync (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten boolowski parametr określa, czy Samba będzie próbować
	      synchronizować hasło UNIX z hasłem SMB, gdy kodowane hasło
	      SMB w pliku smbpasswd będzie zmieniane. Jeśli jest ustawiony
	      na true, program określony w parametrze <parameter>passwd
		program</parameter> jest wywoływany <emphasis>JAKO ROOT
	      </emphasis> - aby umożliwić ustawienie nowego hasła UNIX bez
	      dostępu do starego hasła UNIX (ponieważ kod zmieniający hasło
	      SMB nie ma dostępu do starego hasła w czystym tekście, tylko
	      do nowego).</para>

	    <para>Zobacz też
	      <link linkend="PASSWDPROGRAM"><parameter>passwd program</parameter></link>,
	      <link linkend="PASSWDCHAT"><parameter>passwd chat</parameter></link>.
	    </para>

	    <para>Domyślnie: <command>unix password sync = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="UPDATEENCRYPTED">update encrypted (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr boolowski umożliwia użytkownikowi logującemu
	      się hasłem w czystym tekście, automatyczne uaktualnienie jego
	      zakodowanego (hashowanego) hasła w pliku smbpasswd w chwili
	      zalogowania. Ta opcja pozwala sieci na migrację z autentykacji
	      hasłem w czystym tekście (użytkownicy autentykują się
	      "po przewodach" takim hasłem i są sprawdzani względem bazy
	      danych kont UNIX) do autentykacji kodowanym hasłem (mechanizm
	      SMB wyzwania/odpowiedzi) bez zmuszania wszystkich użytkowników
	      do ponownego wprowadzania ich haseł przez smbpasswd w momencie,
	      gdy następuje ta zmiana. Jest to wygodna opcja, żeby umożliwić
	      wszystkim użytkownikom zmianę na kodowane hasła w dłuższym
	      okresie czasu. Gdy tylko wszyscy użytkownicy będą mieli
	      zakodowaną reprezentację ich haseł w pliku smbpasswd, ten
	      parametr powinien być ustawiony na <constant>no</constant>.
	    </para>

	    <para>Aby ten parametr działał prawidłowo, parametr
	      <link linkend="ENCRYPTPASSWORDS"><parameter>encrypt passwords</parameter></link>
	      musi być ustawiony na <constant>no</constant>, gdy ten parametr
	      jest ustawiony na <constant>yes</constant>.</para>

	    <para>Zauważ, że nawet gdy ten parametr jest ustawiony, użytkownik
	      autentykujący się w <command>smbd</command> musi nadal wprowadzić
	      poprawne hasło żeby się prawidłowo podłączyć i zaktualizować
	      swoje hashowane (smbpasswd) hasło.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>update encrypted = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="USERHOSTS">use rhosts (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Jeśli ten parametr globalny jest ustawiony na true,
	      określa, że plik <filename>.rhosts</filename> użytkowników UNIX
	      w ich katalogu domowym będzie przeczytany, żeby znaleźć nazwy
	      hostów i użytkowników którzy będą mieli pozwolenie na dostęp
	      bez podawania hasła.</para>

	    <para><emphasis>UWAGA:</emphasis> Wykorzystanie <parameter>use
		rhosts</parameter> może być główną dziurą w bezpieczeństwie.
	      Jest tak ponieważ ufasz komputerowi, że dostarczy poprawną nazwę
	      użytkownika. Jest bardzo łatwo spowodować, że komputer dostarczy
	      fałszywą nazwę użytkownika. Zalecam użycie opcji <parameter>use
		rhosts</parameter> tylko, jeśli naprawdę wiesz co robisz.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>use rhosts = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
	<term><anchor id="USECLIENTDRIVER">use client driver</term>
	<listitem>
	  <para>Parametr ten dotyczy tylko klientów Windows NT/2000. Nie
	    ma wpływu na klientów Windows 95/98/ME. Przy udzielaniu drukarki
	    dla klientów Windows NT/2000 bez zainstalowania, początkowo,
	    poprawnego sterownika drukarki na hoście Samba, klient będzie
	    musiał zainstalować lokalny sterownik drukarki. Od tego momentu,
	    klient będzie traktował drukarkę jak lokalną, a nie sieciową.
	    Jest to zachowanie bardzo podobne do tego, które wystąpi gdy
	    <link linkend="DISABLESPOOLSS"><command>disable spoolss = yes
	      </command></link>.</para>

	  <para>Czynnikiem różniącym jest to, że w normalnych warunkach, klient
	    Windows NT/2000 będzie próbował otworzyć drukarkę sieciową przy
	    użyciu MS-RPC. Problem w tym, że ponieważ klient uważa drukarkę
	    za lokalną, będzie próbował wysłać wywołanie OpenPrinterEx()
	    żądające praw dostępu przypisanych zalogowanemu użytkownikowi.
	    Jeśli użytkownik posiada prawa lokalnego administratora, ale nie
	    posiada przywilejów root'a na hoście Samba (częsty przypadek),
	    wywołanie OpenPrinterEx() zakończy się niepowodzeniem. Rezultat jest
	    taki, że klient wyświetli komunikat "Brak Dostępu; Nie można się
	    podłączyć" w oknie kolejki wydruku (nawet pomimo tego, że zadania
	    wydruku mogą być bez problemu realizowane).</para>

	  <para>Jeśli ten parametr jest włączony dla drukarki, wtedy każda
	    próba otworzenia drukarki z prawem PRINTER_ACCESS_ADMINISTER
	    będzie zamiast tego mapowana na PRINTER_ACCESS_USE, pozwalając
	    w ten sposób na pomyślne wykonanie wywołania OpenPrinterEx().
	    <emphasis>Ten parametr NIE MOŻE być włączony we współudziale drukarki
	      który ma zainstalowany poprawny sterownik drukarki na serwerze
	      Samba.</emphasis></para>

	  <para>Zobacz też <link linkend="DISABLESPOOLSS">disable spoolss</link>
	  </para>

	  <para>Domyślnie: <command>use client driver = no</command></para>
	</listitem>
      </varlistentry>
	    


      <varlistentry>
        <term><anchor id="USER">user (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Synonim dla <link linkend="USERNAME"><parameter>username</parameter></link>.
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="USERS">users (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Synonim dla <link linkend="USERNAME"><parameter>username</parameter></link>.
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="USERNAME">username (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Na liście rozdzielanej przecinkami można wyspecyfikować
	      wielu użytkowników. W takim przypadku, dostarczone hasło
	      będzie testowane z każdą nazwą użytkownika po kolei (od
	      lewej do prawej).</para>

	    <para>Linia <parameter>username</parameter> jest potrzebna tylko,
	      gdy komputer nie może dostarczyć własnej nazwy użytkownika.
	      Jest tak w przypadku protokołu COREPLUS lub gdy twoi
	      użytkownicy mają inne nazwy użytkowników WfWg niż UNIX.
	      W obydwu tych przypadkach możesz również wykorzystać składnię
	      \\serwer\wspoludzial%uzytkownik zamiast tego rozwiązania.
	    </para>

	    <para>Linia <parameter>username</parameter> nie jest rewelacyjnym
	      rozwiązaniem w wielu przypadkach ponieważ to oznacza, że Samba
	      spróbuje walidacji dostarczonego hasła z każdą z nazw
	      użytkowników w linii <parameter>username</parameter>, po kolei.
	      Jest to powolne i jest złym pomysłem przy mnóstwie użytkowników
	      z duplikowanymi hasłami. Możesz mieć "timeout'y" lub załamania
	      bezpieczeństwa używając tego parametru nierozsądnie.</para>

	    <para>Samba polega na zabezpieczeniu UNIX'a. Ten parametr nie
	      ogranicza kto może się logować, on tylko oferuje podpowiedź
	      serwerowi Samba jakie nazwy użytkowników mogą odpowiadać
	      dostarczonemu hasłu. Użytkownicy mogą logować się jako ktokolwiek
	      i nie będą w stanie zrobić więcej szkód, niż gdyby włączali sesję
	      telnet. Demon działa jako użytkownik który się do niego zalogował,
	      więc nie może zrobić nic ponad to, co może ten użytkownik.
	    </para>

	    <para>Aby ograniczyć jakąś usługę to konretnego zbioru użytkowników,
	      możesz użyć parametru
	      <link linkend="VALIDUSERS">valid users=</link>.
	    </para>

	    <para>Jeśli jakaś z nazw zaczyna się na '@', wtedy będzie ona
	      najpierw szukana na liście grup sieciowych (netgroup) yp (jeśli
	      Samba jest skompilowana ze wsparciem grup sieciowych), a potem
	      w bazie danych grup UNIX, i bedzie rozwinięta do listy
	      wszystkich użytkowników w grupie o takiej nazwie.</para>

	    <para>Jeśli jakaś z nazw zaczyna się na '+', wtedy będzie ona
	      szukana tylko w bazie danych grup UNIX i będzie rozwinięta do
	      listy wszystkich użytkowników w grupie o tej nazwie.</para>

	    <para>Jeśli jakaś z nazw zaczyna się na '&', wtedy będzie ona
	      szukana tylko w bazie danych grup sieciowych yp (jeśli Samba
	      jest skompilowana z wsparciem dla grup sieciowych) i będzie
	      rozwinięta do listy wszystkich użytkowników w grupie sieciowej
	      o tej nazwie.</para>

	    <para>Zauważ, że przeszukiwanie bazy danych grup może trochę
	      trwać i niektórym klientom może skończyć się czas (time out)
	      podczas tego przeszukiwania.</para>

	    <para>Zobacz sekcję <link linkend="WALIDACJASEKC">NOTATKA O
		WALIDACJI NAZWAUŻYTKOWNIKA/HASŁO</link> aby uzyskać więcej
	      informacji o tym, jak ten parametr determinuje dostęp do
	      usługi.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>Konto gościa w przypadku usługi
		anonimowej (guest service), albo &lt;pusty łańcuch znakowy
		&gt;</command>.</para>

	    <para>Przykłady: <command>username = fred, maria, jacek, janka,
		@uzytkownicy, @pcgrupa</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="USERNAMELEVEL">username level (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ta opcja pomaga Sambie spróbować "zgadnąć" rzeczywistą
	      nazwę użytkownika UNIX ponieważ wielu klientów DOS wysyła
	      nazwy w dużych literach. Domyślnie, Samba wypróbowuje wszystkie
	      nazwy z małej litery, potem z pierwszą dużą literą i poddaje
	      się, jeśli nazwa nie zostanie znaleziona na maszynie UNIX.
	    </para>

	    <para>Jeśli ten parametr jest ustawiony na wartość niezerową,
	      zachowanie się zmienia. Jest on numerem który określa liczbę
	      kombinacji z dużych liter do wypróbowania, przy próbach
	      określenia nazwy użytkownika UNIX. Im większa jest ta liczba,
	      tym więcej kombinacji będzie wypróbowanych, lecz wykrywanie
	      nazw będzie wolniejsze. Użyj tego parametru gdy masz dziwne
	      nazwy użytkowników (takie jak <constant>JakisdziwnyUzytkownik
	      </constant>) na swojej maszynie UNIX'owej.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>username level = 0</command></para>
	    <para>Przykład: <command>username level = 5</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="USERNAMEMAP">username map (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ta opcja pozwala ci określić plik zawierający odwzorowanie
	      nazw użytkowników z klientów na serwer. Może to być
	      wykorzystane z kilku powodów. Najczęstszym jest mapowanie
	      (odwzorowanie) nazw których użytkownicy używają na maszynach
	      DOS lub Windows na te, których używa maszyna UNIX. Innym
	      jest mapowanie wielu użytkowników na pojedynczą nazwę, dzięki
	      czemu mogą oni łatwiej współdzielić pliki.</para>

	    <para>Plik mapujący jest parsowany linia po linii. Każda linia
	      powinna zawierać pojedynczą nazwę UNIX z lewej, potem '=' po
	      którym następuje lista nazw z prawej strony. Lista nazw
	      użytkowników z prawej może zawierać nazwy w formie @grupa,
	      w którym to przypadku będą pasować do każdej nazwy
	      użytkownika UNIX w tej grupie. Specjalna nazwa klienta '*'
	      jest "jokerem" (wildcard) i pasuje do dowolnej nazwy. Każda
	      linia w pliku mapującym może mieć długość do 1023 znaków.
	    </para>

	    <para>Plik jest przetwarzany w każdej linii przez pobieranie
	      dostarczonej nazwy użytkownika i porównywanie jej do każdej
	      nazwy z prawej strony znaków '='. Jeśli dostarczona nazwa
	      pasuje do którejkolwiek nazwy z prawej strony, wtedy jest
	      zastępowana nazwą z lewej. Przetwarzanie jest wtedy
	      kontynuowane w następną linii.</para>

	    <para>Jeśli jakaś linia zaczyna się znakiem '#' lub ';', wtedy
	      jest ignorowana.</para>

	    <para>Jeśli jakaś linia zaczyna się na '!', wtedy przetwarzanie
	      zatrzyma się po niej, jeśli mapowanie było przeprowadzone
	      w tej linii. W przeciwnym wypadku mapowanie jest kontynuowane
	      z przetwarzaniem każdej linii. Użycie '!' jest najbardziej
	      przydatne gdy masz dalej w pliku linię mapującą wszystko.
	    </para>

	    <para>Na przykład, aby mapować nazwę <constant>admin</constant>
	      lub <constant>administrator</constant> na UNIX'ową nazwę
	      <constant>root</constant> użyłbyś:</para>

	    <para><command>root = admin administrator</command></para>

	    <para>albo, żeby mapować każdego w UNIX'owej grupie <constant>
		system</constant> na nazwę <constant>sys</constant> użyłbyś:
	    </para>

	    <para><command>sys = @system</command></para>

	    <para>W pliku mapującym możesz mieć tyle odwzorowań, ile chcesz.
	    </para>

	    <para>Jeśli twój system wspiera opcję GRUP SIECIOWYCH NIS, wtedy
	      baza danych tych grup jest sprawdzana przed bazą <filename>
		/etc/group</filename>.</para>

	    <para>Możesz mapować nazwy użytkowników Windows które zawierają
	      spacje korzystając z cudzysłowów wokół nazwy. Przykładowo:
	    </para>

	    <para><command>tridge = "Andrew Tridgell"</command></para>

	    <para>odwzorowałoby nazwę windows "Andrew Tridgell" na nazwę
	      unix tridge.</para>

	    <para>The following example would map mary and fred to the unix
	      user sys, and map the rest to guest. Note the use of the '!'
	      to tell Samba to stop processing if it gets a match on that
	      line.</para>

	    <para>Następujący przykład odwzorowałby marię i freda na
	      unix'owego użytkownika sys, a pozostałych na gościa. Zwróć
	      uwagę na wykorzystanie '!' mówiące Sambie żeby zatrzymać
	      przetwarzanie, gdy znajdzie pasujące mapoweanie  w tej linii.
	    </para>

	    <para><programlisting>
	    !sys = maria fred
            gosc = *
	      </programlisting></para>

	    <para>Zauważ, że przemapowanie jest wprowadzane przy wszystkich
	      pojawieniach się nazw użytkowników. W ten sposób, jeśli
	      podłączysz się do \\serwer\fred i <constant>fred</constant>
	      jest przemapowany na <constant>maria</constant>, wtedy będziesz
	      tak naprawdę podłączony do \\serwer\maria i będziesz musiał
	      dostarczyć hasło odpowiednie dla <constant>maria</constant>,
	      a nie <constant>fred</constant>. Jedynym wyjątkiem jest
	      nazwa przekazana do <link linkend="PASSWORDSERVER"><parameter>
		serwera haseł ("password server")</parameter></link>
	    (jeśli masz taki).
	      Serwer haseł odbierze dowolną nazwę którą dostarczy klient,
	      bez modyfikacji.</para>

	    <para>Zauważ też, że żadne odwrotne mapowanie nie jest
	      przeprowadzane. Główny efekt ma to przy drukowaniu. Użytkownicy
	      którzy byli mapowani mogą mieć kłopoty z usuwaniem zadań druku
	      ponieważ Menedżer Wyruku (PrintManager) pod WfWg będzie myślał, 
	      że nie są właścicielami tego zadania.</para>

	    <para>Domyślnie: <emphasis>żadnego mapowania nazw użytkowników
	    </emphasis></para>
	    <para>Przykład: <command>username map =
		/usr/local/samba/lib/users.map</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="UTMP">utmp (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr boolowski jest dostępny tylko, jeśli Samba
	      została skonfigurowana i skompilowana z opcją <command>
		--with-utmp</command>. Jeśli jest ustawiony na True,
	      wtedy Samba spróbuje dodawać rekordy utmp lub utmpx
	      (zależnie od systemu UNIX) za każdym razem, gdy zrobione
	      zostanie połączenie z serwerem Samba. Sieci mogą używać tego
	      to rejestrowania użytkownika podłączającego się do
	      współudziału Samba.</para>

	    <para>Zobacz też parametr
	      <link linkend="UTMPDIRECTORY"><parameter>utmp directory</parameter></link>.
	    </para>

	    <para>Domyślnie: <command>utmp = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="UTMPDIRECTORY">utmp directory(G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr jest dostępny tylko, jeśli Samba
	      została skonfigurowana i skompilowana z opcją <command>
		--with-utmp</command>. Określa ścieżkę dostępu do
	      katalogu który jest używany do przechowywania plików
	      utmp lub utmpx (zależnie od systemu UNIX), które
	      rejestrują połączenia z serwerem Samba. Zobacz też
	      parametr <link linkend="UTMP"><parameter>utmp</parameter></link>.
	      Domyślnie nie jest on ustawiony, co oznacza że system
	      użyje dowolnego pliku utmp który jest ustawiony w
	      systemie (zazwyczaj <filename>/var/run/utmp</filename>
	      dla Linux'a).</para>

	    <para>Domyślnie: <emphasis>żadnego katalogu utmp</emphasis>
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="VALIDCHARS">valid chars (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ta opcja pozwala ci określić dodatkowe znaki które
	      powinny być w nazwach plików uważane przez serwer za
	      poprawne. Jest to szczególnie użyteczne w narodowych
	      zestawach znaków, takich jak dodających u-umlaut lub
	      a-ring.</para>

	    <para>Opcja pobiera listę znaków w albo liczbowej, albo
	      znakowej formie ze spacjami pomiędzy nimi. Jeśli podasz
	      dwa znaki z dwukropkiem pomiędzy nimi, wtedy będzie to
	      pobrane jako para małalitera:dużalitera.</para>

	    <para>Jeśli masz edytor który może wprowadzać te znaki w
	      pliku konfiguracyjnym, to prawdopodobnie najłatwiej jest
	      użyć tej metody. W przeciwnym wypadku możesz określić
	      znaki w formie ósemkowej, dziesiętnej lub szesnastkowej
	      wykorzystując zwykłą notację C.</para>

	    <para>Na przykład, żeby dodać pojedynczy znak 'Z' do
	      zestawu znaków (co jest bezsensowną rzeczą, bo on już tam
	      jest) mógłbyś zrobić jedno z następujących</para>

	    <para><programlisting>
		valid chars = Z
		valid chars = z:Z
		valid chars = 0132:0172
	    </programlisting></para>

	    <para>Dwa ostatnie powyższe przykłady właściwie dodają dwa
	      znaki i modyfikują odpowiednie mapowania dużej i małej
	      litery.</para>

	    <para>Zauważ, że <emphasis>MUSISZ</emphasis> określić ten
	      parametr po parametrze
	      <link linkend="CLIENTCODEPAGE"><parameter>client code page</parameter></link>
	      jeśli ustawiłeś obydwa. Jeśli
	      <link linkend="CLIENTCODEPAGE"><parameter>client code page</parameter></link>
	      jest ustawiony po parametrze <parameter>valid chars
	      </parameter>, ustawienia <parameter>valid chars
	      </parameter> będą nadpisane.</para>

	    <para>Zobacz też parametr
	      <link linkend="CLIENTCODEPAGE"><parameter>client code page</parameter></link>.
	    </para>

	    <para>Domyślnie: <emphasis>	Samba domyślnie używa zestawu
		poprawnych znaków dla systemów angielskich.</emphasis>
	  </para>

	    <para>Przykład: <command>valid chars = 0345:0305 0366:0326
		0344:0304</command></para>

	    <para>Powyższy przykład pozwala nazwom plików mieć szwedzkie
	      znaki.</para>

	    <para><emphasis>UWAGA:</emphasis> Jest właściwie całkiem trudno
	      poprawnie wyprodukować linię <parameter>valid chars</parameter>
	      dla konkretnego systemu. Aby zautomatyzować ten proces
	      <ulink url="mailto:tino@augsburg.net">tino@augsburg.net</ulink>
	      napisał pakiet o nazwie <command>validchars</command>, który
	      automatycznie wyprodukuje kompletną linię <parameter>valid chars
	      </parameter> dla podanego systemu klienta. Zajrzyj do
	      podkatalogu <filename>examples/validchars/</filename> twojej
	      dystrybucji kodu źródłowego Samba, żeby znaleźć ten pakiet.
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="VALIDUSERS">valid users (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Jest to lista użytkowników którzy powinni mieć
	      zazwolenie na logowanie się do tej usługi. Nazwy
	      zaczynające się od '@', '+' i '&' są interpretowane przy
	      użyciu tych samych reguł, co opisane w parametrze
	      <link linkend="INVALIDUSERS"><parameter>invalid users</parameter></link>.
	    </para>

	    <para>Jeśli jest pusta (domyślnie), wtedy każdy użytkownik
	      może się logować. Jeśli nazwa użytkownika jest zarówno
	      na tej liście jak i
	      <link linkend="INVALIDUSERS"><parameter>invalid users</parameter></link>,
	      wtedy dostęp jest dla tego użytkownika zabroniony.</para>

	    <para>Bieżąca nazwa usługi jest podstawiana za <parameter>%S
	      </parameter>. Jest to przydatne w sekcji [homes].</para>

	    <para>Zobacz też parametr <link linkend="INVALIDUSERS"><parameter>invalid users</parameter></link>.
	    </para>

	    <para>Domyślnie: <emphasis>Brak listy poprawnych użytkowników
		(każdy może się logować)</emphasis></para>

	    <para>Przykład: <command>valid users = grzes, @uzytkownicy</command>
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="VETOFILES">veto files (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Jest to lista plików i katalogów które nie są ani
	      widoczne, ani osiągalne. Każdy wpis na liście musi być
	      separowany przez '/', co pozwala na zawieranie spacji we
	      wpisie. '*' i '?' mogą być użyte do określenia wielu plików
	      lub katalogów jak w "jokerach" (wildcards) DOS'owych.
	    </para>

	    <para>Każdy wpis musi być ścieżką dostępu unix, nie DOS i
	      <emphasis>nie</emphasis> może zawierać unix'owego separatora
	      katalogu '/'.</para>

	    <para>Zauważ, że opcja
	      <link linkend="CASESENSITIVE"><parameter>case sensitive</parameter></link>
	      stosuje się przy wetowaniu plików.</para>

	    <para>Jedną z własności parametru veto files której należy być
	      świadomym, jest zachowanie Samby przy przy próbie skasowania
	    katalogu. Jeśli katalog który ma być usunięty nie zawiera nic
	    innego niż pliki veto, ta operacja zakończy się <emphasis>
	      niepowodzeniem</emphasis>, chyba że ustawisz również parametr
	    <parameter>delete veto files</parameter> na <constant>yes
	    </constant>.

	    <para>Ustawianie tego parametru będzie miało wpływ na osiągi
	      Samby, ponieważ to wymusi sprawdzanie wszystkich plików
	      i katalogów podczas gdy są one skanowane.</para>

	    <para>Zobacz też parametry
	      <link linkend="HIDEFILES"><parameter>hide files</parameter></link>
	      i <link linkend="CASESENSITIVE"><parameter>case sensitive
	      </parameter></link>.
	    </para>

	    <para>Domyślnie: <emphasis>Żadne pliki ani katalogi nie są
		wetowane.</emphasis></para>

	    <para>Przykłady: <programlisting>
		; Wetuj wszystkie pliki zawierające słowo Zabezpieczenia,
		; wszystkie kończące się na .tmp i wszystkie katalogi
		; zawierające słowo root.
		veto files = /*Zabezpieczenia*/*.tmp/*root*/

		; Wetuj specyficzne dla Apple pliki które tworzy serwer
		; NetAtalk.
		veto files = /.AppleDouble/.bin/.AppleDesktop/Network Trash Folder/
	    </programlisting></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="VETOOPLOCKFILES">veto oplock files (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr jest ważny tylko gdy parametr
	      <link linkend="OPLOCKS"><parameter>oplocks</parameter></link>
	      jest włączony dla współudziału. Pozwala on administratorowi
	      Samba selektywnie wyłączać przyznawanie oplock'ów na
	      wybranych plikach które pasują do listy wielokrotnej
	      (wildcarded list) używanej w parametrze
	      <link linkend="VETOFILES"><parameter>veto files</parameter></link>.
	    </para>

	    <para>Domyślnie: <emphasis>Żadne pliki nie są wetowane dla
		przyznawania oplock'ów</emphasis></para>

	    <para>Mógłbyć chcieć zrobić to na plikach co do których wiesz,
	      że będą przedmiotem silnej rywalizacji klientów. Dobry
	      tego przykład jest w programie testującym SMB NetBench
	      który powoduje ostrą rywalizację dla plików kończących
	      się na <filename>.SEM</filename>. Aby spowodować, że Samba
	      nie przyzna oplock'ów na te pliki, użyłbyś linii (albo w
	      sekcji [global] albo w sekcji dla konkretnego współudziału
	      NetBench):</para>

	    <para><command>veto oplock files = /*.SEM/</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
	<term><anchor id="VFSOBJECT">vfs object (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr określa współdzielony plik obiektowy który
	      jest używany do operacji Samba VFS I/O. Domyślnie używane
	      są normalne dyskowe operacje I/O, lecz mogą być "przeciążane"
	      (termin zaczerpnięty z C++, przyp.tłum.) za pomocą obiektu
	      VFS. Warstwa VFS jest nowością w Sambie 2.2 i musi być
	      włączona w czasie kompilacji opcją <command>--with-vfs
	      </command>.</para>

	    <para>Domyślnie: <emphasis>brak wartości</emphasis></para>
	</listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
	<term><anchor id="VFSOPTIONS">vfs options (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr pozwala na przekazanie parametrów do
	      warstwy vfs w czasie inicjalizacji. Warstwa VFS jest
	      nowością w Sambie 2.2 i musi być włączona w czasie
	      kompilacji opcją <command>--with-vfs</command>. Zobacz
	      też <link linkend="VFSOBJECT"><parameter>vfs object
		</parameter></link>.</para>

	    <para>Domyślnie: <emphasis>brak wartości</emphasis></para>
	</listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="VOLUME">volume (S)</term>
	<listitem>
	    <para>To pozwala ci unieważnić etykietę wolumenu zwróconą
	      dla współudziału. Przydatne dla CDROM'ów z programami
	      instalacyjnymi które nalegają na jakąś szczególną etykietę
	      wolumenu.</para>

	    <para>Domyślnie: <emphasis>nazwa współudziału.</emphasis>
	    </para>
	</listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="WIDELINKS">wide links (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr kontroluje, czy serwer ma podążać za
	      dowiązaniami (links) w UNIX'owym systemie plików, czy nie.
	      Dowiązania które wskazują na obszary wewnątrz drzewa
	      katalogu eksportowanego przez serwer są zawsze dozwolone;
	      ten parametr kontroluje tylko dostęp do obszarów które są
	      poza drzewem katalogu które jest eksportowane.</para>

	    <para>Zauważ, że ustawianie tego parametru może mieć
	      negatywny efekt na osiągi twojego serwera z powodu
	      dodatkowych wywołań systemowych które Samba musi wykonać,
	      aby dokonać sprawdzenia dowiązania.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>wide links = yes</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="WINBINDCACHETIME">winbind cache time (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr określa liczbę sekund przez którą demon
	      <ulink url="winbindd.8.pl.html"><command>winbindd(8)</command>
	      </ulink> będzie buforował informacje o użytkowniku i grupie,
	      zanim ponownie zapyta serwer Windows NT.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>winbind cache type = 15</command>
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="WINBINDGID">winbind gid (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Parametr winbind gid określa zakres id grup które
	      są alokowane przez demona <ulink url="winbindd.8.pl.html">
		<command>winbindd(8)</command></ulink>. Zakres ten nie
	      powinien wewnątrz zawierać żadnych istniejących grup
	      lokalnych lub nis, bo w przeciwnym wypadku mogą wystąpić
	      dziwne konflikty.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>winbind gid = &lt;pusty łańcuch
		znakowy&gt;</command></para>
	    <para>Przykład: <command>winbind gid = 10000-20000</command>
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
	<term><anchor id="WINBINDSEPARATOR">winbind separator (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Pozwala on adminowi zdefiniować znak używany przy
	    wymienianiu nazwy użytkownika w formie <replaceable>DOMENA
	    </replaceable>\<replaceable>uzytkownik</replaceable>. Ten
	    parametr stosuje się tylko przy korzystaniu z modułów
	    UNIX'owych <parameter>pam_winbind.so</parameter> i <parameter>
	      nss_winbind.so</parameter></para>

	  <para>Przykład: <command>winbind separator = \</command></para>
	  <para>Przykład: <command>winbind separator = +</command></para>
	</listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="WINBINDUID">winbind uid (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Parametr winbind uid określa zakres id użytkowników
	      które są alokowane przez demona <ulink url="winbindd.8.pl.html">
		<command>winbindd(8)</command></ulink>. Zakres ten nie
	      powinien wewnątrz zawierać żadnych istniejących użytkowników
	      lokalnych lub nis, bo w przeciwnym wypadku mogą wystąpić
	      dziwne konflikty.</para>

	    <para>Default: <command>winbind uid = &lt;empty string&gt;
	    </command></para>
	    <para>Example: <command>winbind uid = 10000-20000</command>
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="WINSHOOK">wins hook (G)</term>
	<listitem>
	  <para>Gdy Samba działa jako serwer WINS, to pozwala ci wywołać
	      zewnętrzny program przy wszystkich zmianach w bazie danych
	      WINS. Głównym zastosowaniem tej opcji jest umożliwienie
	      dynamicznej aktualizacji zewnętrznych baz danych odwzorowania
	      nazw, takich jak dynamiczny DNS.</para>

	    <para>Parametr wins hook określa nazwę skryptu lub programu
	      wykonywalnego który będzie wywołany następująco:</para>

	    <para><command>wins_hook operacja nazwa typnazwy ttl lista_IP
	      </command></para>

	    <itemizedlist>
	      <listitem><para>Pierwszy argument jest operacją i jest to jedno
		  z "add", "delete" lub "refresh". W większości przypadków
		  operacja może być zignorowana jako że reszta parametrów
		  dostarcza wystarczającej informacji. Zauważ, że odświeżenie
		  (refresh) może czasem być wywołany, gdy nazwa nie była
		  poprzednio dodana. W takim przypadku powinno to być
		  potraktowane jako dodanie.</para></listitem>

	      <listitem><para>Drugi argument jest nazwą netbios. Jeśli nazwa
		  nie jest legalną nazwą, wtedy wins hook nie jest wywoływany.
		  Legalne nazwy zawierają tylko litery, cyfry, kreski,
		  podkreślenia i kropki.</para></listitem>

	      <listitem><para>Trzeci argument jest typem nazwy netbios podanym
		  jako 2-cyfrowa liczba szesnastkowa.</para></listitem>

	      <listitem><para>Czwarty argument to TTL (czas życia) nazwy w
		  sekundach.</para></listitem>

	      <listitem><para>Piąty i kolejne argumenty są adresami IP obecnie
		  zarejestrowanymi dla tej nazwy. Jeśli ta lista jest pusta,
		  wtedy nazwa powinna być usunięta.</para></listitem>
	    </itemizedlist>

	    <para>Przykładowy skrypt <command>nsupdate</command> który
	      wywołuje program dynamicznej aktualizacji BIND'a jest
	      dostarczony w katalogu przykładów w kodzie źródłowym Samba.
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="WINSPROXY">wins proxy (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Jest to wartość boolowska która kontroluje, czy
	      <ulink url="nmbd.8.pl.html"><command>nmbd(8)</command>
	      </ulink> odpowie w imieniu innych hostów na rozgłaszane
	      pytania o nazwę. Możesz potrzebować ustawić to na <constant>
		yes</constant> dla niektórych starszych klientów.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>wins proxy = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="WINSSERVER">wins server (G)</term>
	<listitem>
	    <para>To określa adres IP (lub nazwę DNS: adres IP dla
	      preferencji) serwera WINS u którego
	      <ulink url="nmbd.8.pl.html"><command>nmbd(8)</command></ulink>
	      powinien się zarejestrować. Jeśli masz serwer WINS w sieci,
	      wtedy powinieneś ustawić to na IP tego serwera.</para>

	    <para>Powinieneś wskazać w ten sposób serwer WINS jeśli
	      masz sieć o wielu podsieciach.</para>

	    <para><emphasis>ZWRÓĆ UWAGĘ</emphasis>. Potrzebujesz ustawić Sambę
	      tak, żeby wskazać serwer WINS, jeśli masz wiele podsieci
	      i chcesz, żeby przeglądanie skrośne (cross-subnet browsing)
	      działało prawidłowo.</para>

	    <para>Zobacz plik dokumentacji <filename>BROWSING.txt</filename>
	      w katalogu <filename>docs/</filename> twojej dystrybucji kodu
	      źródłowego Samba.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>nie włączone</command></para>
	    <para>Przykład: <command>wins server = 192.9.200.1</command>
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="WINSSUPPORT">wins support (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr boolowski kontroluje czy proces
	      <ulink url="nmbd.8.pl.html"><command>nmbd(8)</command></ulink>
	      w Sambie będzie funkcjonował jako serwer WINS. Nie powinieneś
	      ustawiać tego na true, chyba że masz sieć zbudowaną z wielu
	      podsieci i chciałbyś żeby jakiś konkretny
	      <ulink url="nmbd.8.pl.html"><command>nmbd(8)</command></ulink>
	      być twoim serwerem WINS. Zauważ, że <emphasis>NIGDY</emphasis>
	      nie powinieneś ustawiać tego na true na więcej niż jednej
	      maszynie w sieci.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>wins support = no</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="WORKGROUP">workgroup (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr określa w jakiej grupie roboczej (workgroup)
	      pojawi się twój serwer gdy będzie pytany przez klientów.
	      Zauważ, że ten parametr kontroluje również nazwę Domeny
	      używaną przy ustawieniu <link linkend="SECURITYEQUALSDOMAIN">
		security = domain</link>.</para>

	    <para>Domyślnie: <emphasis>ustawione w czasie kompilacji na
		WORKGROUP</emphasis></para>
	    <para>Przykład: <command>workgroup = MOJAGRUPA</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="WRITABLE">writable (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Synonim dla <link linkend="WRITEABLE"><parameter>writeable</parameter></link>
	      dla ludzi, którzy nie mogą tego wymówić :-).</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="WRITECACHESIZE">write cache size (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Jeśli ten parametr całkowity jest ustawiony na niezerową
	      wartość, powoduje że Samba tworzy w pamięci cache dla każdego
	      blokowanego (oplock) pliku (<emphasis>nie</emphasis> robi tego
	      tego dla nieblokowanych plików). Wszystkie te zapisy w których
	      klient nie wymaga bezpośredniego wysłania danych na dysk, będą
	      przechowane w miarę możliwości w tym cache'u. Jest on
	      opróżniany gdy nadchodzi taki zapis, w którym offset nie
	      zmieściłby się w tym cache'u albo gdy plik jest zamykany przez
	      klienta. Odczyty z pliku są również obsługiwane z tego cache'u
	      jeśli dane są w nim przechowywane.</para>

	    <para>Cache ten pozwala Sambie zbierać zapisy wsadowo do bardziej
	      wydajnego rozmiaru dla dysków RAID (tzn. zapisy mogą być
	      dostrojone do rozmiaru pasma (stripe) RAID) i może polepszyć
	      osiągi w systemach gdzie podsystem dyskowy jest wąskim gardłem,
	      lecz pamięć dla programów z przestrzeni użytkownika jest wolna.
	    </para>

	    <para>Parametr ten w postaci liczby całkowitej określa rozmiar
	      cache'a (przypadający na blokowany plik) w bajtach.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>write cache size = 0</command></para>
	    <para>Przykład: <command>write cache size = 262144</command></para>

	    <para>dla 256k rozmiaru cache'a na plik.</para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
	<term><anchor id="WRITELIST">write list (S)</term>
	<listitem>
	    <para>To jest lista użytkowników którzy mają nadane prawo
	      dostępu odczyt-zapis do usługi. Jeśli podłączający się
	      użytkownik jest na tej liście, wtedy otrzyma on prawo
	      zapisu bez względu na to, czy opcja
	      <link linkend="WRITEABLE"><parameter>writeable</parameter></link>
	      jest ustawiona. Lista może zawierać nazwy grup korzystając
	      ze składni @grupa.</para>

	    <para>Zauważ, że jeśli użytkownik jest zarówno na liście
	      read list jak i write list wtedy otrzyma dostęp z prawem
	      zapisu.</para>

	    <para>Zobacz też opcję <link linkend="READLIST"><parameter>read list</parameter></link>
	    </para>

	    <para>Domyślnie: <command>write list = &lt;pusty łańcuch
		znakowy&gt;</command></para>

	    <para>Przykład: <command>write list = admin, root, @ekipa
	      </command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="WRITEOK">write ok (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Synonim dla <link linkend="WRITEABLE"><parameter>writeable</parameter></link>.
	    </para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="WRITERAW">write raw (G)</term>
	<listitem>
	    <para>Ten parametr określa, czy serwer będzie wspierał
	      SMB surowych zapisów (raw writes SMB's) podczas
	      transferowania danych od klientów. Nie powinieneś nigdy
	      potrzebować zmienić tego parametru.</para>

	    <para>Domyślnie: <command>write raw = yes</command></para>
        </listitem>
      </varlistentry>



      <varlistentry>
        <term><anchor id="WRITEABLE">writeable (S)</term>
	<listitem>
	    <para>Odwróconym synonimem (czyli antonimem, przyp.tłum)
	      jest <link linkend="READONLY"><parameter>read only</parameter></link>.
	    </para>

	    <para>Jeśli ten parametr jest ustawiony na <constant>no</constant>,
	      wtedy użytkownicy usługi nie mogą tworzyć lub modyfikować plików
	      w jej katalogu.</para>

	    <para>Zwróć uwagę, że usługa drukowalna (<command>printable = yes
	      </command>) będzie <emphasis>ZAWSZE</emphasis> pozwalać na zapis
	      do katalogu (zgodnie z prawami dostępu użytkownika), ale tylko
	      poprzez operacje kolejkowania (druku, przyp.tłum.).</para>

	    <para>Domyślnie: <command>writeable = no</command></para>
	</listitem>
     </varlistentry>
</variablelist>
</refsect1>


<refsect1>
    <title>OSTRZEŻENIA</title>

    <para>Mimo, że plik konfiguracyjny pozwala na spacje w nazwach usług,
      oprogramowanie twojego klienta może nie pozwalać. Spacje będą tak,
      czy inaczej ignorowane w porównaniach, więc nie powinien to być
      problem - bądź jednak świadom takiej możliwości.</para>

    <para>W podobny sposób, wielu klientów - szczególnie DOSowych -
      limituje nazwy usług do ośmiu znaków. <ulink url="smbd.8.pl.html">
	<command>smbd(8)</command></ulink> nie ma takiego ograniczenia,
      lecz próby podłączenia się z takich klientów skończą się
      niepowodzeniem, jeśli skracają oni nazwy usług. Z tego powodu
      prawdopodobnie powinieneś utrzymywać swoje nazwy usług na poziomie
      ośmiu znaków długości.</para>

    <para>Użycie specjalnych sekcji [homes] i [printers] ułatwia życie
      administratora, lecz różne kombinacje domyślnych atrybutów mogą
      być skomplikowane. Bardzo uważaj przy projektowaniu tych sekcji.
      W szczególności upewnij się, że zezwolenia na katalogach
      kolejkujących (spool directories) są poprawne.</para>
</refsect1>

<refsect1>
    <title>WERSJA</title>

    <para>Ta strona podręcznika jest poprawna dla wersji 2.2 pakietu
      Samba.</para>

<para></refsect1>

<refsect1>
    <title>ZOBACZ TEŻ</title>

    <para><ulink url="samba.7.pl.html">samba(7)</ulink>,
      <ulink url="smbpasswd.8.pl.html"><command>smbpasswd(8)</command></ulink>,
      <ulink url="swat.8.pl.html"><command>swat(8)</command></ulink>,
      <ulink url="smbd.8.pl.html"><command>smbd(8)</command></ulink>, 
      <ulink url="nmbd.8.pl.html"><command>nmbd(8)</command></ulink>, 
      <ulink url="smbclient.1.pl.html"><command>smbclient(1)</command></ulink>, 
      <ulink url="nmblookup.1.pl.html"><command>nmblookup(1)</command></ulink>,
      <ulink url="testparm.1.pl.html"><command>testparm(1)</command></ulink>, 
      <ulink url="testprns.1.pl.html"><command>testprns(1)</command></ulink>
    </para>
</refsect1>


<refsect1>
    <title>AUTOR</title>

    <para>Pierwotnie, Samba i związane z nią oprogramowanie były
      stworzone przez Andrew Tridgella. Samba jest teraz rozwijana
      przez Zespół Samba jako projekt Open Source podobnie, jak jądro
      Linux.</para>

    <para>Pierwotnie, strony podręcznika Samba zostały napisane przez
      Karla Auera. Kody źrodłowe tych stron zostały przekonwertowane
      do formatu YODL (kolejny świetny kawałek oprogramowania Open
      Source dostępny na <ulink url="ftp://ftp.icce.rug.nl/pub/unix/">
	ftp://ftp.icce.rug.nl/pub/unix/</ulink>) i zaktualizowane
      do wydania 2.0 samby przez Jeremy Allisona. Konwersja do DocBook
      dla Samba 2.2 została wykonana przez Geralda Cartera. Tłumaczenie
      na język polski i konwersję polskiej wersji do DocBook wykonał
      Rafał Szcześniak.</para>
</refsect1>

</refentry>
<!-- Keep this comment at the end of the file
Local variables:
mode: sgml
sgml-omittag:t
sgml-shorttag:t
sgml-namecase-general:t
sgml-minimize-attributes:nil
sgml-always-quote-attributes:t
sgml-indent-step:2
sgml-indent-data:t
sgml-parent-document:nil
sgml-exposed-tags:nil
sgml-local-catalogs:("/usr/lib/sgml/catalog")
sgml-local-ecat-files:nil
End:
-->
